1. Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory (PC)

Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory (PC)

Een ontwikkelaar die twee opvolgers maakt van een kaskraker en daarmee bijna net zo succesvol is als het origineel...Die heeft goud in handen. Zo dus ook Ubisoft, dat na Pandora tomorrow een nieuwe splinter cell-titel uitbrengt. Nieuwe game, nieuwe kansen? Wie in Chaos Theory een vernieuwende game verwacht, vol verassende gadgets en met een totaal ander opzet komt bedrogen uit. Teleurstelling dus? Allerminst. Splinter Cell: Chaos theory neemt de erfenis van de vorige twee delen, perst op alle fronten de mogelijkheden uit en zet een bijzonder fraaie game neer, waarin een vrije gameplay centraal staat voor de gamer.

In de nieuwste Splinter cell vliegt Sam weer de hele wereld over, op zoek naar puzzelstukjes die een wereldbedreigend complot blootleggen. Je komt in Latijns-Amerika, in de VS, Japan en zowel Noord als Zuid Korea. Het is nogal wat, maar de bedreiging die je het hoofd moet bieden bestaat wederom uit een complot dat niet eenvoudig te ontrafelen is. JE begint met het opsporen van een Amerikaanse wetenschapper, zult er vervolgens voor zorgen dat bepaaldeé informatie niet in handen komt van een bevrijdingsbeweging die geïteresseerd is in algorithmen, en gaandeweg kom je steeds verder in het web van intrige en bedreiging van wereldvrede.

Speelstijl:

Behalve in verschillende werelddelen kom je ook in verschillende locaties terecht. Je begint je allereerste missie in een grottencomplex bij de kust van Peru, wordt vervolgens op een schip gedropt en verder in het verhaal kom je onder andere bij een bankgebouw, een Noord-Koreaanse bunker en een penthouse in Manhattan terecht. Alles bij elkaar zijn er in singleplayer 11 missies aanwezig, die voor de geoefende fisher ongeveer 15 uur in beslag nemen. Maar dat hangt allemaal natuurlijk af van je speelstijl. Je wordt nadrukkelijker dan ooit uitgenodigt om een eigen stijl te gebruiken en daar je uitrusting op aan te passen. Meer munitie voor je SC-20K? Of liever wat meer sticky shockers, waarmee je je vijanden in alle stilte uitschaklelt? E liggen drie standaardpaketten voor je klaar en het is aan jou om te kiezen. Daarmee kun je je wapen- en gadgetuitrusting aanpassen aan de stijl waarmee je speelt, maar het is natuurlijk ook niet zo dat je met een assault-uitrusting gedwongen wordt er een eind op los te knallen. In de praktijk. In de praktijk zal het toch steeds uitkomen op een mix van actie en stealth, met de mogelijkheid soms meer geweld toe te passen. Ook kun je bv kiezen hoe je een deur moet openen. Wil je kiezen voor “hack het slot” , “open de deur in stealthmode” Of “rol er een frag-granaatje binnen”.

Mes:

Wat is het grote verschil met pandora tomorrow, waar het om gadgets en wapens gaat? Ubisoft heeft Sam niet voorzien van een uitgebreid hoeveelheid nieuwe spulletjes. De meeste apparaten in zijn gereedschapskist kenden we al. Er zijn wat kleinere dingen veranderd, maar dat is vaak meer voor de vorm dan dat het de gameplay echt beïnvloedt. Zo kun je sloten niet meer opblazen met een explosieve loper, maar heeft Sam geleerd hoe hij de deuren met fysiek geweld kan openbreken. Ander gereedschap, hetzelfde effect. Wat de Gameplay wel beïnvloedt is de secondairy fire op je pistool, waarmee je electronica tijdelijk kunt verstoren, dus eigenlijk een apparaat om camera’s, lasers en lampen tijdelijk uit te zetten. En dan is er nog je nieuwe mes, erg zichtbaar aanwezig. Niet alleen om vijanden nadrukkelijker informatie te vragen, maar ook handig om een doek open te snijden. Alleen wel jammer dat een tentdoek alleen op een vastgelegde plek kapot kan worden gesneden.

persoonlijkheid:

Behalve je ouderwetse OPSAT, de tips en trucs die je vanuit het third econ kantoor krijgt en de informatie die je iedere map in talloze computers vindt, zal de meeste informatie afhangen van je tegenstanders. Benader ze van achter, grijp ze bij de keel en ondervraag ze. Op zich niet nieuws. In pandora tomorrow kon je ook al ondervragen, maar in Chaos Theory nemen de ondervragingen een grotere rol in. Er is nadrukkelijker voor gekozen om alle dialogen te gebruiken om de persoonlijkheid van Sam uit te werken. Zijn inktwzwarte humor blijkt daarbij verder te zijn ontwikkelt, al slaat de lolligheid soms zo ver door dat hij de serieuze atmosfeer in de game niet ten goede komt. Maar ik geef toe, soms kon ik mijn lach niet inhouden. Sam is cooler, grappiger en cynischer dan ooit. Meer dan voorheen krijg je het gevoel met een echte persoonlijkheid van doen te hebben. Overigens zijn je tegenstanders ook verder ontwikkelt. Welliswaar niet qua persoonlijkheid, maar wel waar het gaat om hun intelligentie. Was met de AI van de vorige splinter cell al niet veel mis, er is opnieuw geïnvesteerd om hem te verbeteren. Je tegenstanders werken beter samen, hebben een soort quasi-geheugen meegekregen en zoeken nog systematischer. Alleen hun vuurwapenskills zien er wat vreemd uit. Van dichtbij schieten ze over je hoofd heen, in plaats van erin. Dit ziet er wat maf uit.

Routes:

Met de verdere ontwikkelijkheid van Sam hebben we het eerste grote verschilpunt met de vorige delen te pakken. Het andere punt is de grotere vrijheid die je hebt, om je weg door de map te zoeken. Bij het leveldesign is goed nagedacht over de verschillende wegen die naar Rome leiden. Soms kun je bewust een kort, relatieve veilige route nemen, door je oog open te houden voor ladders en kruipruimtes. In een enkel geval loop je per ongeluk tegen een alternatieve route aan, doordat je bijvoorbeeld een bewaker nier neerschiet maar zonder verder doel achtervolgt. Zo kun je tegen een ingang aan lopen die leidt tot een kabel waaraan je kunt abseilen, waardoor je een trappenstelsel vermijdt waar terroristen rondlopen. Door te zoeken naa randere wegen kom je soms voor onplezierige verassingen te staan.

Objectives:

In de singleplayer campagne krijg je met vier soorten objectives te maken. JE hebt de primairy objectives, dit zijn de objectives die je moet halen, met andere woorden, je kan de gespeelde missie niet halen als je deze objectives nog niet hebt gehaald. Dan zijn er de secundairy objectives. Deze zijn zaken die je moet uitvoeren als je bepaalde andere zaken niet goed hebt uitgevoerd. dan heb je nog de opportunity en de bonus objectives, die door de extra gemotiveerde Sam's kunnen worden opgepakt. Daarbij gaat het om doelen die helemaal niets met het verhaal hebben te maken. Ze zijn alleen maar nodig om de missie beter te leren kennen. Op het einde van de missie krijg je een eindrapport, en kun je verschillende zaken vrijspelen. NAtuurlijk hoef je dit allemaal niet te doen. De gamer bebaalt wat hij wil.

Water:

En met dat uitzich is weinig mis. Grafisch is de nieuwste splinter cell tha bomb. Wie met kwijlende oogjes naard e watereffecten kijkt is meteen verkocht. Water speelt sowieso een belangrijke rol in Chaos theory, en dat hebben de makers handig uitgebuit. Regenspetters, natte kleren, stromend water, zeewater...het is onbeschoft mooi uitgewerkt. Maar dat geldt vrijwel voor alle onderdelen van het spel. Zo vallen ook de animaties van Sam op. De man beweegt veel soepeler dan voorheen; laat hem een ladder opklimmen en de arm- en voetcoördinatie is gewoon perfect. Een ander ding dat beter is uitgewerkt is de cameraview. Niet hoe de camera je volgt, maar vooral de manier waarop nightvision en infrarood er uit zien. Warme dampen in een badhuis, de warmte die een elektromoter produceert, alles is realistisch aanwezig. Dat het geluid weinig verandert klinkt daarbij wat magertjes, maar ik ben er nog steeds tevreden mee. Er zitten een paar dialogen in het spel, zodat de persoonlijkhied van Sam naar voren komt. Met name in gesprekjes met zijn collega’s van third Echelon slaat dit af en toe door, maar de meeste dialogen die hij voert met ondervraagde terroristen zijn briljant.

Conclusie en beoordeling

None

Het moge duidelijk zijn: de Ubisoft-studio in Montreal flikt het weer. Bij pandora tomorrow dacht ik dat het eindpunt van de mogelijkheden voor splinter cell in zicht was, en eigenlijk zit die gedachte er ook een beetje achter Chaos Theory. Wat ik daarmee bedoel, is dat voor de laatste splinter cell weinig tijd is ingestoken in het uitbreiden van het aresenaal van gadgets en moves, maar dat eerder uit is gegaan van wat er al stond, om dit op een briljante manier uit te diepen. Grafisch ijzersterk, meer persoonlijke ontwikkeling en meer verantwoordelijkheid bij de gamer die zelf zijn weg mag bebalen. Dat is splinter cell: Chaos Theory in het kort. En lijkt het alsof ik deze splinter cell bejubel? Nee... Dat IS zo.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Briljante graphivs
  • Veel vrijheid
  • Locaties
  • Sfeer
  • Cutscenes
  • Minpunten
  • Niet genoeg missies
  • Niet zo realistische AI

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • damn het is geen 1 april meer

  • Haha brings back memories! Ben opgegroeid met Scooby Doo favo serie toen die tijd op Cartoon Network.

  • cooll :P sd id vet

  • Scooby Dooby Doo, where are you. We need some help from you now! <3

  • neee, niet leuk

  • whaha niet leuk

  • Dit wordt waarschijnlijk de zoveelste crappy filmgame

  • Leuk voor de fans, like me!

  • Hahaaaaa… Scoobydoobydoo, where are you?~

    Ok, kijken hoe het word

  • Operatie Kippenvel? Serieus?



    Alstublieft, maak er een engelse naam van!

  • vet:P

  • Scooby-Doo: Operatie Kippenvel, prachtige naam…

  • Klinkt als een goedkoop kutspel.

    Scooby-Doo verdient nu al beter.

  • omfg de titel zegt al genoeg ja :/

  • srry dubbelpost

  • Ldawg



    Operation Goosebumps klinkt anders ook niet zo stoer.

  • Ik kan het al raden: fail-game…

  • ze kunnen de een heel tof spel van maken

    maar ik vrees dat ze het toch wel weer verneuken

  • Serie was leuk, spel niet.

  • van zo'n aankondiging schrik ik meer dan van de serie

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren