1. Call of Duty 2 (PC)

Call of Duty 2 (PC)

Het is alweer een tijdje geleden dat we de platgereden paden van de Tweede Wereldoorlog nog eens hebben betreden. Hoog tijd om de gamers er nog eens aan te herinneren dat wij de plak zwaaien op dat gebied, moet Infinity Ward gedacht hebben. Inderdaad, met Call of Duty stootten ze toenmalig koning Allied Assault (dat eveneens voor een groot deel door Infinity Ward-medewerkers was geproduceerd) van de troon. Troeven waar Call of Duty steeds op kon terugvallen, waren de enorme graad van realisme, de sublieme graphics en de fantastische AI van de tegenstanders. Bovendien werd de oorlog vanuit drie verschillende (zij het geallieerde) standpunten bekeken. Kan Infinity Ward doorbomen op het succes van Call of Duty en stoot deze sequel het origineel dan ook van de troon? Yes sir!

Oolog!

In Call of Duty 2 zal je de oorlog opnieuw vanuit drie standpunten bekijken. Je strijdt zowel aan het Oostfront, in de Noord-Afrikaanse woestijn en op de landingsgronden in Normandië. Je bent sowieso verplicht van met de Sovjetcampagne te beginnen. Na een korte tutorial waar je mond al open valt van al het grafische geweld (waarover later meer), wordt je zonder pardon in het strijdgewoel rond Moskou gegooid. Je eerste doelstellingen bestaan eruit de Duitsers zo ver mogelijk achteruit te dringen en pas dan besef je als mens hoe vreselijk oorlogen zijn. Kogels fluiten je om de oren, je kijkt wanhopig rond naar iets waar je eventueel dekking achter zou kunnen vinden. Je rent, duikt tegen de grond om te ontsnappen aan een moordende mortieraanslag, molt een Duitser en rent opnieuw. De actie is ongelooflijk intens en mede door de realistische graphics krijg je een ongeziene oorlogservaring.

De Sovjetcampagne richt zich vooral op intense straatgevechten tegen de Duitsers. De omgevingen bestaan hier uit opgeblazen auto’s en aan flarden geschoten gebouwen. Dekking vinden is hier niet al te moeilijk, maar je zal het nodig hebben als jij en je squad willen overleven. Wanneer al deze gevechten je niet echt aanstaan, kan je na enkele missies te hebben vervolledigd, overschakelen naar de Britse campagne. Hier zal je het opnemen tegen het Afrika Korps van Erwin Rommel en geschiedeniskenners weten dan dat het zwaar geschut zal bovengehaald worden. Tijdens de Britse campagne zal je inderdaad meerdere keren in een voertuig zitten. Er zijn ook twee missies waar je een tank mag bedienen en deze tankgevechten behoren eveneens tot de meest intense ervaringen die je ooit hebt meegemaakt. Je crew roept van alles door elkaar, de boordradio ratelt de objectieven aan een stuk door, vijandige Panzers maken zo’n lawaai dat je bijna doof wordt, opwaaiend zand hindert je zicht,... Kortom, de chaos is enorm en de adrenaline pompt door je lijf als nooit tevoren.

Het begin van de VS-campagne doet fel denken aan de D-Day scène uit Allied Assault maar het is toch weer dat beetje anders. Even intens als voorgenoemde scène, slaagt Call of Duty 2 er toch in een persoonlijke draai aan de campagne te geven. In plaats van de bestorming van Omaha Beach – op dat strand vinden we haast geen zand meer terug – moet je dit keer Pointe du Hoc belegeren. De belegering, hoewel zeer intens, valt goed mee. In de volgende missie word je echter de ondankbare taak toegewezen om de positie te behouden. In deze missie zie je maar weer eens hoe realistisch dit spel wel niet is. Aanvankelijk hou je voet bij grond en mol je Duitsers neer met MP-42’s. God vervloek de MP-42’s! Wanneer je door gepantserde voertuigen platgewalst wordt, zak je positie na positie tot je opeens met je hielen tegen de oceaan geplakt staat. Dan is het zaak de positie te verdedigen tot versterking van Omaha komt opdagen.

In dit gedeelte van het spel zal je regelmatig laden, want de game mag dan misschien best te doen zijn op de lagere spelniveaus, op de hogere worden je survivalskills danig op de proef gesteld. Mede door de sublieme AI van de tegenstander. Ik geef het toe, ik loop niet hoog op met de Duitsers, maar sinds ik deze game gespeeld heb, moet ik daar toch eens goed over gaan nadenken. Duitse troepen halen hier echt meesterlijke bravouretactieken boven zoals je in nog geen enkel ander WOII-spel gezien hebt. De levels zijn wel redelijk lineair en de bewegingsruimte is vrij beknopt, dus echte valstrikken (zoals in Far Cry) zal je niet tegenkomen. Maar de Duitsers zijn ten alle tijde zeer agressief en belust om je een kogel door de kop te jagen. Vijandelijke snipers speuren de omgeving altijd af naar Yankhoofdjes (lees: leeghoofden) die ze kunnen perforeren en vaak zul je uit je schuilplaats gelokt worden door een ‘potato masher’ (Duitse granaat in de vorm van een aardappel).

AI

De AI reageert ook zeer dynamisch op jouw bewegingen. Wanneer je een granaat gooit, zullen ze in koor moord en brand schreeuwen en wanneer je je verplaatst, zullen ze niet nalaten je nieuwe positie door te geven aan beter geplaatste troepen. Deze troef heb jij echter ook in handen, want de posities van vijandig grut worden onmiddellijk doorgegeven via je kameraden. De eigen AI is minder uitgekookt dan de vijandige, wat wel jammer is. Zo roepen ze wel dat er een vijandige granaat tussen hun voeten is geland, maar blijven ze als versteend staan, in de hoop dat het onding niet zal afgaan. Enkele seconden later komen ze tot de droge conclusie dat dit wel gebeurt. Nog een geluk dat bevriende troepen zich oneindig bij je regiment voegen. Nog zo’n irritant AI-foutje is dat teammakkers voor je loop springen wanneer jij aan het vuren bent. Niet alleen help je daarmee je kameraden naar de eeuwige sneeuwvelden, maar mag je de missie van het laatste savepunt herstarten. Friendly fire wordt immers niet getolereerd, manische idioten die voor een vlammende Thompson springen wel. Oorlog is hard, bikkelhard.

Geluid

Dat is onder andere goed te merken aan de geluidseffecten. Deze liegen er echt niet om. Mortierinslagen klinken ook als mortierinslagen, inclusief de decibels die geproduceerd worden. Je zal dan ook meerdere malen een ‘holy shit’-gevoel hebben wanneer je gebuur door een mortier wordt getroffen. Ook de machinegweren klinken als echte verwoesters. De Thompson helemaal leegratelen doe je alleen maar in opperste nood, maar je voelt je echt oppermachtig. Iedere huls die uit je geweer vliegt, maakt je een stuk machtiger en bij iedere impact van een kogel in een Duitse borst, stroomt de adrenaline talrijk. Wanneer je met een sluipschuttergeweer iemand zijn hoofd van de romp blaast, is het net of er een gebundelde orkaan uit de loop komt. Naast de veel te hevige terugslag, zal een oorverdovend onweer zich richting je oren verplaatsen. Het genot van de getroffen kerel die door de knieën gaat, is werkelijk niet te beschrijven. De voice-acting staat eveneens op een zeer hoog niveau. Het Duits is beter dan dat van de gemiddelde Jean-Marie Pfaff en je moet toch al een tijdje spelen wil je de vijanden hetzelfde horen schreeuwen. Tijdens elke campagne, zullen de geallieerden een ander accent hebben, wat nog maar eens (het begint, in tegenstelling tot de game, saai te worden) bijdraagt tot de enorme graad van realisme. Engelsen hebben het over de Jerries, Amerikanen spreken over Germans of Krauts en de Russische troepen hebben het over fascisten. Jammer dat de Russische campagne niet in het Russisch is. We moeten ons tevreden stellen met Engels waar wat Russisch accenten doorgeklopt zijn. Dat het desalniettemin pure klasse is, daar bestaat geen twijfel over.

Graphics

Grafisch is dit eveneens een echte hoogvlieger. Nu kunnen de hoge systeemeisen wel serieus wat roet in het eten gooien, maar als je over een mid-range pc beschikt (of wacht en deze game op Xbox 360 koopt natuurlijk, daar ziet alles er overigens nog een pak gelikter uit dan op de pc), valt het allemaal best mee. Het spel heeft wel de neiging van je auto settings bijzonder laag te zetten en dus is het wel aangewezen de resolutie een beetje naar omhoog te krikken. Verder is er weinig over de graphics te vertellen, buiten het feit dat ze momenteel tot de absolute top behoren. Hoewel ik daar niet echt van heb kunnen genieten (ik beschik slechts over een mid-range pc en moet binnenkort een Xbox 360 aanschaffen), zal de high dynamic range lighting in de game best hallucinante taferelen opleveren. Vooral tijdens de avondmissies van de Britse campagne, waar je de Afrikaanse zon langzaam onder ziet gaan, moet dit mooie plaatjes hebben opgeleverd. Verder zijn de karaktermodellen nagenoeg perfect (vooral de gezichtsanimaties spreken boekdelen) en ook de physics zijn van een zeer hoog niveau, al is de omgeving niet helemaal interactief. Zo zal je een tegenstander die zich op een bovenverdieping bevindt, niet kunnen mollen door op het houten plafond te knallen.

De verschillende campagnes en verschillende settings zorgen vanzelfsprekend voor heel wat variatie. Vooral na het uitspelen van de game, kom je tot het besluit dat je een zeer evenwichtig en gevarieerd spel achter de kiezen hebt. Wat een verhaal betreft, blijf je jammer genoeg een beetje op je honger zitten. De verschillende campagnes hebben geen samenhang (al verstrengelen de Britse en Amerikaanse campagne later wel) , maar echt storen doet dit niet. Infinity Ward probeert het gemis aan verhaal goed te maken door, tijdens het laden van een level, een dagboekfragment te laten zien van de soldaat waarmee je op het punt staat ten strijde te trekken. Deze fragmenten vormen een leuke meerwaarde en geven je een goed inzicht in de psychologische kant van de oorlogvoering, maar het is ook niet meer dan dat. Je moet dan ook geen echt meeslepende scènes verwachten waar hechte vrienden aan flarden worden geschoten (Brothers in Arms) of waar de speler terugdenkt aan zijn vrouw op het thuisfront. Neen, alles draait hier om het knallen en het winnen van de oorlog. Zoals ik al zei: oorlog is hard, oorlog is bikkelhard!

Conclusie en beoordeling

None

Call of Duty 2 is echt geworden wat de massa ervan had verwacht. Infinity Ward overklast zichzelf zowel op technisch als op gameplayvlak en levert een opvolger voor de troon af. Dat ze hiermee zichzelf van de troon stoten, zal hen waarschijnlijk koud laten. Hoewel ik het geluk heb gehad nog nooit in een echte oorlog betrokken te zijn, denk ik dat Call of Duty 2 echte oorlogvoering het dichtst benaderd. Klasse graphics en geluid worden gecombineerd met sublieme gameplay die bovendien niet eentonig wordt. De verschillende campagnes zijn heel goed uitgebalanceerd en de mogelijkheid om na elke missie van kant te verwisselen, is ook leuk meegenomen. Om binnen enkele jaren opnieuw zo goed onthaald te worden, zullen ze met iets écht revolutionairs moeten afkomen... Spelen die hap!
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • multiplayer
  • wapens
  • graphics
  • geluid
  • AI
  • Minpunten
  • singleplayer

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • word vast niks

  • Daarom werkt mijn zaklamp op duracel-batterijtjes.

  • Daarom werkt mijn zaklamp op duracel-batterijtjes.

    LOL!

  • ben benieuwd…

  • HORROR _O_

  • Daarom werkt mijn zaklamp op duracel-batterijtjes.



    Wordt het dan niet heel erg makkelijk! XD



    OT: Niks boeiends hier, niet origineel meer!



  • misschien een snufje fear met een beetje blairwitch achtige sfeer…

    (in donkere bossen) plus de grudge… ja dat kan wel wat worden.

  • Spel van de Blair Witch zou vet zijn inderdaad maar The Grugde was alles behalve eng dus ik verwacht er niet te veel van

  • in deel 1 zaten echt wel schrik momenten hoor!

  • Nou zal ik dan effe een positief geluid laten horen tussen alle negativo's hiero? Ik kijk er dus wel naar uit! :)

  • Weer een horror game? Vind het tijd worden voor een nieuw genre waarop de Wii goede spellen krijgt.

  • Ben benieuwd

  • Nou de originele japanse Grude was dood eng, misschien wordt het nog wat =)

  • Op zo'n kiddie console? :O

  • Ja, kunnen die kids dat wel aan?

  • Enkel een zaklamp? Met ingebouwde shotgun? xD

  • Wat een lompe reactie's weer. Het verhaal zal alleszins in orde zijn.

  • scans zijn gisteren al verschenen, ig doet de moeite geeneens om ze er bij te posten

  • @^Trace.



    er bestaan al 3 Blair witch games voor de pc ;-)

  • hopelijk word t wat…

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren