1. Quake 4 (X360)

Quake 4 (X360)

Net als zielsverwant Doom staat de quakereeks bekend omwille van zijn rechttoe rechtaan aanpak... een stoere marinier die doorheen donkere gangen een heel leger aan vieze beesten afslacht met nog stoerdere vuurwapens. ID software stond in de jaren 90 aan de geboortewieg van dit populaire fps genre en brak zware potten met Doom, Wolfenstein en Quake 2 waarin je een eenmansoorlog uitvocht tegen een alienras. Op een deel 3 dat uitsluitend rond multiplayer draaide na bleef het lange tijd stil rond de strijd tussen de mens en het alienras van de Strogg, nu 6 jaar na het bejubelde 2de deel is er echter een opvolger... Quake 4.

Star Wars

Alf was een leuke Alien, ET was een leuke Alien... de Strogg zijn dat niet, verre van. Jaren terug kwamen die vieze lefgozertjes naar aarde in Independance Day stijl om even keet te schoppen. Eerst dacht de mensheid dat het hen om de aarde ging..... het bleek hen om ons te gaan. In plaats van postzegels verzamelden de Strogg mensenlichamen om nieuwe Strogg mee te maken... gezellige kerels. Natuurlijk werd al snel een tegenoffensief door het mensenleger ingezet en werd een tegenaanval op planeet Stroggos ingezet... oog om oog, planeet om planeet als het ware.

Door de hevige tegenstand overleefde slechts 1 marinier de landing op Stroggos,die wist door te dringen tot bij de leider genaamd The Makron en hem van kant wist te maken. Deel 4 gaat van start net na die gebeurtenissen wanneer de verdedigingssystemen van de planeet plat liggen en het leger op Stroggos weet te landen. Jij bent Mathew kane... een wederom stoere maar zwijgzame marinier die lid is van het Rhino squad dat als eliteteam de opdracht heeft de Strogg en hun nieuw verkozen Makronleider het vuur aan de schenen te leggen en de oorlog voor eens en voor altijd te eindigen in het voordeel van de mensen. Voor de game van start gaat maak ik me echter de optimistische bedenking... Als een man in het vorige game de klus kon klaren dan zal

a) de Strogg maar een armzalig flutlegertje hebben en

b) ik met een heel team in mijn kielzog serieus alien ass kicken.

De game gaat van start met een best heftig introfilmpje dat de landing op Stroggos toont... Je ruimteschip wordt geraakt en stort neer en je wordt versuft wakker tussen de brokstukken. Een collega trekt je recht maar wordt bloederig geraakt. Je strompelt recht en met je gun in je hand ga je op stap... op zoek naar je squad, opdrachten en Stroggs met genoeg lef om voor je loop te springen. De sfeer voelt zeker in het begin hard aan als die van de film Starship Troopers... hoe verder je echter vordert in de game hoe sterker het opvalt dat deel vier erg trouw is aan zijn roots en vintage Quake is.

War of the Worlds.

Het bijna 2 jaar terug verschenen Doom 3 kreeg als grootste kritiek over zich heen dat de game teveel vasthield aan zijn verouderde gameplaymechanisme van op je eentje door gangen vol monsters te knallen. Zonder gameplaygewijs revolutionair uit de hoek te komen en hoewel de game in de basis net hetzelfde speelt als zijn voorganger voelt de game toch iets ambitieuzer aan dan een remake met opgepoetste graphics. Naast het narratieve element dat heel wat rijker is uitgewerkt dan voorheen met cutscenes, gesprekken over de voicecom en plotwendingen is er ook je squad. Je wordt doorheen je avontuur erg vaak vergezeld door je medesoldaten en hoewel ze niks substantieel toevoegen aan de gameplay bieden ze wel 1 groot voordeel... het Schwarzeneggergehalte ligt een pak lager dan in de andere ID games. De AI van je medestrijders is behoorlijk en ze bijten aardig van zich af tegen de Strogg. Dit helpt zeker mee in het gevoel dat je deel uit maakt van een groter geheel en je gewoon samen orders van hogerhand opvolgt in de bloedige oorlog tegen de wezens. Een ander leuk extraatje van je squad is wat ik noem... de roden en de blauwen... de ene is een medic, de andere een engineer en telkens je het hen heel lief vraagt vullen ze je health en armor aan... hen in leven houden is zeker de boodschap want healthpaks zijn op hogere dificultysettings maar schaars verdeeld. Eveneens nieuw aan deze Quake is dat er ditmaal geprobeerd is meer afwisseling in het geheel te stoppen. Dit resulteert in het feit dat je 2 maal in de game op je eigen ruimtebasis wat mag gaan chillen om gedebrieft te worden en je ondertussen wat rond kunt wandelen en praatjes slaan, je stukken krijgt voorgeschoteld waarin je in een onrailsstukje een turret op een voertuig dient te bedienen en je als kers op de taart lekker zelf even mag gaan cruisen met een battletank en heuse mech. De levels waarin jezelf een voertuig bestuurt zijn jammer genoeg nogal aan de saaie en simpele kant en ik had de neiging er gewoon erg snel door te scheuren. De stukjes zijn heel wat makkelijker dan de gewone levels en voelen daardoor teveel aan als een verplicht tussendoortje voor het echte knalwerk.

Voor het overige verloopt de gameplay volgens het beproefde stramien. Je volgt een lineair pad en ondertussen vuur je met je wapen naar keuze op alles wat er ook maar enigszins walgelijk uitziet en beweegt. Je hebt natuurlijk keuze tot de standaardguns zoals de blaster, het machinegeweer... shotgun en rocketlauncher maar gaandeweg komen ook wat originelere wapens zoals een gun die zwarte gaten afvuurt en er ubercool uitziet tot je beschikking. Al snel draag je een heel arsenaal met je mee dat je via je d-pad kan selecteren. Ook leuk om weten is dat je af en toe een upgrade voor een wapen krijgt die extra snufjes toevoegt. Al die latere upgrades en je wapenuitrusting zullen later in de game zeker tot hun recht komen, de game komt op de hogere moeilijkheidsgraden namelijk best pittig uit de hoek en je loopt snel een pak schade op. De checkpoints liggen best goed verdeeld zodat je geen 10 minuten moet herspelen en ook quiksaven is een mogelijkheid... het is enkel jammer dat laden zo enorm lang lijkt te duren. Na vijf pogingen opnieuw vijfendertig seconden laadscherm moeten doorstaan kan irritant worden... zeker als je net als ik in de laatste missies zo vaak sterft. Het laatste stuk voor de eindbaas heb ik zeker weten twintig keer moeten herspelen... je kunt je dan ook vast mijn blik voorstellen toen die grote big bad eindbaas na een poging al het loodje legde.

M M M M Mooi S S Spel.

Quake 4 is op audiovisueel vlak wat men noemt een mixed bag. Ik was vaak best onder de indruk van de gangen en binnenruimtes die ik doorliep. Je wordt erg vaak om de oren geslagen met knappe licht en schaduweffecten en visuele hoogstandjes zoals de schaduw van een monster die even langs een muur glijd en ga zo maar door. Vergeleken met Doom 3 ziet het er allemaal wat grootser en sfeervoller uit met minder donkere stukken maar gewoon af en toe subtiel gebruik van lichtbronnen om een donkere creepy sfeer te bereiken. De vele visuele trucjes en de schrikeffecten van vijanden die je plots verrassen nemen de aandacht net voldoende weg van kleine foutjes in het leveldesign zoals mindere textures en enorm beperkte vrijheid. Quake 4 is in wezen 90 procent van de tijd net een spookhuis waarin je een afgebakend pad aflegt en je laat meevoeren. Het enige echt grote nadeel aan de grafische kant van het spel is dat de framerate af en toe inzakt. Het is zeker niet dramatisch en de game blijft speelbaar maar het is toch storend als het spel enkele seconden traag begint te verlopen... het sleurt je uit de illusie en dat zou op een console als de 360 toch niet meer mogen.

Qua geluid zit het spel best stevig in elkaar. De muziek klinkt lekker heroisch, wapens echt als zwaar geschut en creepy geluidseffecten in het halfdonker zijn erg geslaagd. Ook de constante voicecomberichten die je hoort van zaken die zich afspelen op het slagveld dragen hun steentje bij tot de sfeer. Jammer echter is dat het soms moeilijk is te begrijpen wat je teamleden zeggen omdat hun stemmen nogal gedempt klinken. Daardoor kwam het af en toe voor dat ik nauwelijks mijn objectives begreep omdat mijn squadleader leek te praten met een vod in zijn mond.

Multiplayer en houdbaarheid

Ik moet bekennen dat ik bitter weinig aandacht aan de livefunctie heb besteed. De Multiplayerfunctie is oldschool tot op het bot en lijkt naar ik me laten vertellen heb erg sterk op deel 3 in de reeks. De paar potjes deathmatch die ik gespeeld heb waren best aardig en vet. Er zijn op de maps tal van warppads aangebracht waardoor je erg snel van de ene naar de andere kant gekatapulteerd wordt en de gameplay is bijgevolg lekker snel en hectisch. De multiplayer is dus zeker vermakelijk als je gewoon een potje pretentieloos wilt knallen... toch bekruipt me het gevoel dat ik dit soort gameplay jaren geleden al heb gezien.

Leuk is ook de extra dvd die naast wat trailers en een making off ook de volledige versie van Quake 2 bevat voor wat retrofun.

Als je dit doorspeelt merk je pas echt hoe trouw deel vier is aan zijn roots, maar ook hoeveel meerwaarde de toevoeging van verhaalelementen en medesoldaten biedt.

Over de singleplayer van Quake 4 doe je naargelang de difficultysetting tien a vijftien uur maar voor de achievmentfanaten zijn er best nog wat leuke uitdagingen zowel off als online te rapen. Al bij al zit het op dat vlak dus best aardig goed met deze Quake.

Conclusie en beoordeling

None

Singleplayergewijs brengt Quake 4 je een brok lekker simpele oldschoolactie in een goed en sfeervol uitgewerkte setting. Squadleden en een simpel maar redelijk verhaal voegen meer toe dan de voertuigmissies en wat saaie buitenomgevingen. De game speelt lekker weg en weet af en toe best indruk te maken. Ook de redelijke speelduur en leuke maar simpele multiplayer weten extra punten te scoren... het is dan ook jammer dat de game wat te lijden heeft aan gerushte afwerking en af en toe framerateproblemen op je scherm tovert. Heb je Quake 4 echter nog nooit gespeeld en je hebt best trek in wat simpele harde actie, laat dat je dan niet in de weg staan om het even te proberen.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • simpele maar lekker doeltreffende actie
  • verhaal en squadleden geven meerwaarde aan de quake-ervaring
  • goeie levensduur
  • Minpunten
  • simplistische voertuigmissies
  • framerateproblemen
  • stemmen van je medesoldaten soms onverstaanbaar

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • En IG blijft maar alle redelijk goede tot uitmuntende (LO) RPG's van de 360 bashen. Dit keer in de subtitel. Eigenlijk om een beetje moe van te worden. Het heeft ook niet eens veel met de 360 te maken, er zijn altijd veel standaard RPG's op alle systemen en 1 of 2 uitmuntende. Maar dat doen toch vrijwel alle westerse games sites? LO staat gewoon een 78 metacritic, en de reactie van de fans van het genre zelf was al vrij mixed. Tis niet zo dat insidegamer hier de uitzondering op is, en Jelle klinkt over SO4 sowieso positiever dan de meesten.



    Zelf heb ik laatst Tales of the Abyss uitgespeeld. Ik vind hem een 92-93 waard, de westerse pers vind/ vond hem gemiddeld een 78-79 waard, maar boeiend. Ik kan er mee leven.

  • Leuk voor de 360 bezitters dat er weer een goede RPG aankomt al verwacht ik meer van Tales of Vesperia(voor beide platformen)

  • Prachtig spel, must-have voor mij als ie uitkomt^^

  • ziet erg erg netjes uit!

  • Ik vind zelf de voice acting tegenvallen…kan veel beter…

  • koop hem en oordeel zelf. weetje ut tenminste ckr

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren