1. James Bond 007: From Russia With Love (PS2)

James Bond 007: From Russia With Love (PS2)

“My name is Bond, James Bond.” Nee, geen nieuwe film, maar weer een nieuwe game. James Bond kent alweer een rijke gamegeschiedenis met aardig wat titels. Ik schat dat er over 10 jaar meer games dan films gemaakt zijn. Want de game-industrie draait nu eenmaal sneller dan de filmindustrie. Vandaar dat EA soms maar een game helemaal verzon, omdat er simpel weg te weinig films zijn. De beste Bond-game blijft toch Everything or Nothing. Daarna is er nog een grote mislukking op de markt gebracht, genaamd Rogue Agent. From Russia with love moet de bittere nasmaak van de laatste game weer veranderen in een goede game, en gaat hiervoor terug naar dezelfde gameplay van Everyhing or Nothing, in third-person. Of dit echt zo’n goede game is, lees je in deze review. Sean Connery is in ieder geval terug.

The story begins…

Jawel, Sean Connery heeft nog één keer mee geholpen met alle stemmen in te spreken. In From Russia with love gaat men terug naar de gelijknamige film uit 1963. Ook het verhaal heeft veel overeenkomsten met de film. De criminele organisatie SPECTRE zint op wraak, en James Bond is, heel verrassend, het doelwit. Dit vanwege het feit dat Bond hun leider, Dr. No, heeft gedood (eerste James Bondfilm). Ze zetten een val, met als inzet de Russische decodeermachine Lektor. Bond wordt daarna door de Britse Geheime Dienst naar Istanboel gestuurd, want hij moet via een Russische overloper de Lektor terug zien te krijgen. De Russen weten alleen niet dat het allemaal een val is van SPECTRE, en hebben het idee verraden te zijn. SPECTRE doet er ondertussen alles aan om de ruzie tussen de communisten en de kapitalisten verder te laten escaleren, zodat zij kunnen proberen het wereldheerschappij over te nemen, omdat de balans in de wereld door die ruzie sterk verstoord is. Aan Bond, of aan jou, de taak de Lektor terug zien te krijgen en het SPECTRE op te pakken.

Er zit dus zeker een goed verhaal in, en dit wordt tevens erg mooi en duidelijk gemaakt door de tussenfilmpjes. Je bent op vele verschillende locaties, die ook in de film zaten.

De missies zijn erg gevarieerd. Je speelt de missies in third-person, maar er zijn ook genoeg missies waarbij je in een voertuig zit of met een jetpack moet vliegen. Laat ik beginnen met de missies in jetpack. Die waren echt heel goed uitgevoerd en kon weinig tot geen fouten vinden. De racemissies daarentegen was ik minder enthousiast over. Wanneer je in een speedboot zit gaat het op zich nog, maar in een auto is minder. Je zit dan in een Aston Martin, op zich leuk dat je raketten en dergelijke kunt afschieten, maar de besturing van de bolide is gewoon kut te noemen. Ik had geen enkele controle over m’n auto, erg jammer. De missies in third-person zijn wel goed uitgevoerd en ook hier zit genoeg afwisseling in. Zo heb je missies waar je voorzichtig moet gaan sluipen, in andere missies kun je er beter op af stormen.

Gadgets – Graphics - Sound

De gameplay zit zoals vanouds lekker in elkaar. Ondanks de besturing van mijn Aston, is het goed uitgevoerd. Simpele knoppen: R1 schieten enz. Ik miste alleen wel de echte diepgang. Moeilijk is het zeker niet, op de vijand af stormen levert bijna nooit echt gevaar op. En anders zijn er nog genoeg healthpacks te vinden. Wat het ook erg simpel maakt is dat er automatisch richten is, zodat het doden van vijanden erg makkelijk is. Je kunt overigens nog wel met de rechter analoge stick de plaats van het schot veranderen, zodat je de headshots wel zelf moet maken. Natuurlijk heb je ook weer beschikking tot een paar mooie gadgets. Deze keer zijn het minder dan dat we gewend zijn. Je hebt weer een laserhorloge, manchetknopen die je kunt gebruiken om vijanden te verdoven en een helikoptertje. Deze ‘minihelikopter’ kun je gebruiken om de boel te inspecteren. Het apparaatje heeft een bom in zich die je op elk moment af kan laten gaan. Dit is handig als je voor een gesloten deur staat die alleen van binnen geopend kan worden. Ga gewoon via de ventilatie-schacht naar binnen, knal het slot kapot en klaar is Kees (oh nee, Bond). De verschillende gadgets zien er wel mooi uit, met veel details. De graphics op zich zijn wat minder. Slecht is het woord niet, maar een visueel pareltje kun je het niet noemen. Sommige dingen zijn erg mooi, zoals omgevingen en wapens. De sfeer is erg goed, maar dat zijn we wel gewend met Bond-games. Maar personages zien er soms echt lelijk uit. Zo heeft SPECTRE-medewerkster Rosa Klebb in een bepaald tussenfilmpje een ontzettend blokhoofd. Nou, haar hoofd is al niet al te rond, maar zó lelijk is dat mens nou ook weer niet. En zo kom je nog wel een paar van zulke momenten tegen dat je denkt, tja, ze wouden Everything or Nothing toch verbeteren? Grafisch haalt From Russia with Love het nog niet bij deze game. Qua geluid wel misschien? Het geluid is (ook) gewoon. Geen bijzondere dingen die je meteen opvallen. Behalve dan dat Sean Connery de stem van James Bond heeft ingesproken. Maar deze valt toch wat tegen. Wat mij betreft doen ze maar weer gewoon een ‘jonge’ Bond, want hij klinkt echt bejaard. Nou is de beste man ook niet meer zo jong, maar toch. Het geluid verder is goed. De echte James Bond muziekjes zitten er natuurlijk in, en geven echt dat 007-sfeertje. De rest van de ingesproken teksten zijn alleen in de tussenfilmpjes goed. Dan zie je ze echt met hun mond bewegen, maar wanneer je in de game zit, ik zou niet weten waar ze het vandaan halen. Buiksprekers misschien?

Multiplayer

De singleplayer was goed te noemen, maar waar ik het meeste lol aan over hield was de multiplayer. Ga met z’n vieren in splitscreen, want online is niet van de partij. Je kunt 3 verschillende modus kiezen; de klassieke mode, een mode waar je een bepaald puntenaantal moet halen door mensen te doden, een mode waar je de vlag van de tegenstander moet jatten en een Jetpack mode. In de Jetpack mode kun je niet uit de Jetpack stappen en moet je door de levels heen vliegen om je vijanden af te knallen. Op zich een leuke mode, maar hij wordt wel saai en eentonig aangezien je maar twee wapens voor de jetpack hebt. In de normale mode waarbij je mensen af moet knallen is het veel leuker: de jetpack is in sommige levels te vinden en je kunt dus in en uitstappen. Dat maakt het leuker, want zo kun je tenminste afwisselen. Ook is er een automatisch geweer te vinden waar je achter kunt zitten, maar deze schiet helaas erg traag.

De multiplayer van From Russia with Love kent verder ook geen enkele diepgang, maar leuk is het wel. Jammer is wel dat er geen enkele gadgets te vinden zijn, wat ik opmerkelijk vond; wat is een Bondgame nou zonder gadgets? Maar ook voertuigen zitten er niet in, maar zoals ik al zei kun je wel . Toch zit erin de multiplayer nog iets meer diepgang dan de singleplayer. Zo is het handig om te gaan sluipen, want dan word je niet herkent op iemand anders radar. De camera werkt niet altijd even goed mee, maar deze is wel weer wat bij te sturen met je rechter joystick. De multiplayer is zeker niet de beste van tegenover andere van dit genre. Voor even is het leuk, maar echt hoge replaywaarde krijg je hierdoor niet.

Als mosterd na de maaltijd

James Bond: From Russia with Love is een normale, goede game, maar voor mij voelde het als mosterd na de maaltijd. Het lijkt erop dat het oude niveau van Everything or Nothing niet meer bereikt gaat worden, en ook bij deze game gebeurd dat niet. Deze game is goed en voor de fans zeker niet minder waard, maar ik miste iets, iets wat ik eerder wel had.

Diepgang zit er ten eerste helemaal niet in. Alles is erg simpel en de moeilijkheidsgraad ligt niet geweldig hoog, mede dankzij het automatisch richten. De missies zijn verder wel erg goed uitgevoerd, er zit veel variatie in en de omgevingen zien er goed uit. Personages komen best aardig over, alleen zien ze er soms wat blokkerig uit en zijn soms aan het buikspreken. De stem van Sean Connery is aardig, maar ik had na een tijd geen zin meer om naar een bejaarde te luisteren. De verdere stemmen zijn goed, net als het geluid. Het 007-sfeertje blijft er na mijn idee altijd wel. Toch waren er deze keer heel weinig gadgets, 3 in totaal. Het besturen van je Aston Martin is simpel weg kut, en ik vond het daarom niet erg dat er geen voertuigen in de multiplayer zitten. De multiplayer is verder leuk, maar hoge replaywaarde zul je er niet van krijgen.

Conclusie en beoordeling

None

James Bond: From Russia with Love is een goede game, maar haalt het niet bij Everything or Nothing. Daarvoor kent deze game te weinig diepgang. Voor de echte fans zal dit echter niet veel uitmaken want de rest is aardig uitgevoerd.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • sfeertje
  • variatie in missies in omgevingen
  • jetpack
  • grafics en sound
  • Minpunten
  • geen enkele diepgang
  • besturing Aston Martin
  • automatisch richten

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Paper Plane kan je gratis op je grafische rekenmachine zetten…

    Van de rest word ik ook niet echt warm eerlijk gezegd…

  • Ik zou er tot nu toe geen DSi voor kopen.

  • Hiervoor zou ik op zich geen DSi kopen, maar ik heb goede verwachtingen voor de store.

  • DSi is een wannabe multimedia apparaat, koop gewoon een DS…

  • De store moet zichnog gaan bewijzen. Eens kijken of ze het van de grond krijgen.

  • die games zijn niet erg interessant, die applicatie waar je animaties mee kan maken is wel heel tof

  • Nintendo moet (voorlopig) kappen met al die hardware. Zorg nu maar eens dat er goede games komen voor hun diverse console's kappen met die melkfabriek zou ik zeggen.

  • Mua lijkt me wel geinig apparaat maar ik zal hem niet kopen. Als ik hem zal kopen kocht ik hem alleen omdat je makkelijker online kan gaan of zo hoorde ik.

  • geen dsi voor mij ik hou het bij m'n \"oude\"

  • Het lijkt me op zich wel een tof apparaat, alleen deze games spreken me niet echt aan.

  • de bewegingssensor, de twee touchscreens



    ??? welke bewegingssensor en welk 2e touchscreen?

  • wollie



    Ja hoor … Dat zeggen de meesten gewoon omdat ze een oude DS of pas een Lite hebben gekocht ofzo.

  • niets voor mij.

  • Voor alleen dit vind ik het nog niet waard om mijn DSLite te upgraden naar een DSi.

  • De DSi koop je ook niet voor de DSi Ware maar voor de nieuwe functies en aanvullingen. Vooral de Brightness functie en de nieuwe vormgeving van de knopjes vind ik zeer fijn! Maar goed, mijn oude DS was dan ook nodig aan vervanging toe haha

  • ik haat nitendo ds (dus ook nitendo).

    behalve was ik vroeger was ik zot van de gameboy voor dat sony aangekomen was met de playstation portable en de ps2,

    toen heb ik dat gekregen en toen gingen ze nog veel verder dan de nitendo met de ps3 die ik nu ook heb,ik moet wel zeggen dat de wii wel nog leuk is van nitendo en je er veel fun kan aan beleven maar toch blijft sony beter (eigen mening)

  • Dit zet me niet aan om een Dsi te kopen :)

    M'n 'oude' Ds gaat nog een tijdje mee, zo te zien ;)

  • Paperplane en warioware!

  • lijkt mij niet echt tof…

  • Paperplane speel ik wel op mijn geliefde GBA SP met Wario Ware.

    Geniaal spel in al z'n eenvoud trouwens. :D

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren