1. Condemned: Criminal Origins (X360)

Condemned: Criminal Origins (X360)

Iedereen heeft zich vast wel eens af lopen vragen hoe het zou zijn wanneer je op iemand in mag hakken met een gigantisch mes of een papiersnijder. Door Monolith’s Condemned: Criminal Origins weet je hoe dit voelt. Je mag een heel arsenaal aan scherpe, harde en brute wapens kapot slaan op brutale drugsverslaafde psychotische types. Dit spel is donker, het ziet er geweldig uit, het geluid is om gek van te worden, het heeft een goed uitgewerkt combat systeem en het is het engste spel wat ik ooit gespeeld heb. Ook al is het spel super lineair te noemen, en de puzzels vaak niet moeilijk, je zult niet teleurgesteld worden door dit spel. Tenminste, je moet niet vies zijn van een beetje (lees heel veel) bloed, gore toestanden en ziekelijk geluid.

Jij bent Agent Ethan Thomas. Een F.B.I agent bij de Serial Crimes Unit. Daarom loop je dus het gehele spel achter Serial Killers aan. Gezellig toch? Je was vroeger zeer succesvol, maar je laatste zaken lopen allemaal fout. Het spel begint met een onderzoek van je waarbij je de Crime Scene gaat bekijken. De Match Maker is hier aan de gang geweest. Al snel gebeuren er vreemde dingen om je heen en wordt jij beschuldigd voor de dood van twee F.B.I agenten. Jouw enige optie is om de echte moordenaar op te sporen en je naam te zuiveren.

Het begint best standaard maar al snel worden dingen erg vreemd en enger dan dat ze leken. Tijdens je zoektocht naar de moordenaar sta je in contact met Rosa, een agent die niet geloofd dat jij de moorden hebt begaan. Ze helpt je door de sporen die je vindt te analyseren voor je. Sporen als bloedvlekken, voet afdrukken en afgesneden vingers. Tussen de zieke visioenen door sta je ook in contact met andere karakters. Gelukkig sta je er verder niet alleen voor in de 10 levels. Om de moordenaar, en al het kwaad wat hij met zich mee neemt te verslaan heb je de beschikking over vele wapens.

Er liggen enkele wapens in het spel, klaar om te grijpen. Van normale pistooltjes tot shotguns en SMG’s. Toch liet ik ze allemaal liggen. Ik vond het leuker om met melee wapens te keer te gaan. Mocht je ze oppakken, dan heb je toch maar net genoeg ammo voor 2 of 3 mannetjes de dood in te jagen. En wat is er leuker dan iemand schieten met een taser, terwijl hij onder stroom staat zijn wapen af pakken, en hem daarmee kreupel te slaan terwijl hij nog na ligt te schokken? Om het af te maken draai je natuurlijk zijn nek om.

Melee combat en het onderzoeken van dingen, daar is waar het hart van de gameplay in Condemned ligt. Het combat systeem is goed uitgewerkt en laat je rake klappen uitdelen. Niet alleen jij, maar ook je vijand is in staat die klappen te blokken, en er zelfs een counter attack van te maken. Wil je een aanval blokken, dan zul je dit wel precies moeten timen. Dit zorgt voor diepgang en nog meer spanning. Ow, en had ik al gezegd dat je ook nog gewoon kunt schoppen? Dit schoppen in combinatie met je taser en een sterk melee wapen zorgt voor de nodige dode vijanden. Gelukkig zijn de controlls erg simpel dus zul je nooit de fout in gaan tijdens een actie scène. Elk wapen heeft zijn eigen statistieken waar je rekening mee moet houden. Deze geven aan hoe sterk je wapen is, hoe effectief hij vijandelijke klappen blokkeert, en of je wapen kapot is of niet. Toe aan een ander wapen? Geen nood! Ruk gewoon een pijp van de muur en hak er weer op los. Pijpen en stukken hout liggen overal. Sommige levels hebben specifieke wapens zoals een deur van een kluis, een slagersmes of een papiersnijder. Pas wel op, met het ene wapen sla je langzamer dan de andere, maar misschien komen die klappen wel harder aan. Dit zijn de keuzes die je moet afwegen tijdens het spelen. Er zijn erg veel wapens, dus voor ieder een favoriet.

Tijdens het spelen van Condemned zit je steeds op het puntje van je stoel, en ben je goed bang. Dit komt misschien niet alleen door de sfeer, maar ook door het feit dat alles in een first person view bekeken wordt. Wanneer je geraakt wordt zie je bloed voor je ogen, en is alles even geblurred. Soms wordt je van achter neer geslagen en het spel blijft in First Person wanneer je ziet dat je van een trap valt, of gewoon bewusteloos neer valt. Hierdoor krijg je echt het gevoel dat jij echt Agent Thomas bent.

De first person view wordt helemaal spectaculair tijdens een finishing move. Wanneer je een vijand bijna dood hebt geslagen vallen ze soms op de knieën. Ga nu voor ze staan en maak je klaar voor de final blow. Via je D-Pad kun je kiezen welke finishing move je gaat doen. Je kunt nekken breken, gezichten de muur of grond in slaan, een hoofdstoot geven of gewoon heel hard door slaan. Het levert verder niets op, maar het is geweldig om te zien. Ook hier veranderd het beeld niet van standpunt en dus zie je hoe Agent Thomas zijn hoofd tegen die van de bijna dode ramt. Je ziet het gezicht van je vijand, hij kijkt bang uit zijn ogen. Hij weet wat er gaat komen. Alles is zo gedetailleerd. Je kunt zelfs zien waar je hem geraakt hebt. Ziekelijk, maar geweldig!

Als je dit spel nog intenser wil beleven, speel hem dan met een Dolby 5.1 Surround set, en zet het volume goed open. Je hoort vijanden van alle kanten op je af komen, je schrikt van elke emmer die je omver loopt en hoort het vuil onder je schoenen kraken. Het geluid voegt zoveel toe in dit spel dat je soms banger bent van het geluid, dan van dat wat je ziet. Het geluid van een klap met een wapen klinkt zeer realistisch. Ook het breken van nekken klinkt zoals dat in het echt klinkt en het hoofdstoot uitdelen wordt alleen maar leuker.

Doordat de game zo donker is, is het geluid belangrijker dan je denkt. Je zaklamp, welke je altijd aan hebt staan, en gelukkig op duracell batterijen loop, verlicht namelijk maar een klein gedeelte. In de nog donkerdere gedeeltes van het spel ga je dus helemaal op het geluid af om een vijand te vinden. De zaklamp en het geluid zijn de dingen die je in leven kunnen houden. In deze game zit natuurlijk ook muziek. Enge muziek. Zieke muziek...

Grafisch zit Condemned helemaal goed. Alles is vies, goor en je wil liever wegrennen dan doorlopen. Alles is zeer gedetailleerd en ook dit zorgt ervoor dat de game nog enger wordt. De levels liggen vol met troep, kapotte lichamen en bloed. Rook en brand ziet er fotorealistisch uit en de belichtingen zijn subliem. Animaties van je vijanden zijn ook erg goed gedaan. Ze reageren op wat er gebeurt, en letten op de omgeving. Ze bewegen alsof het echte mensen zijn. Er zijn ook grafische elementen die je helemaal gek maken. Op sommige momenten krijg je een visioen waarbij het beeld eruit gaat zien alsof er een oude film filter overheen is gegooid. Alles is zwart wit en de visioenen lopen nooit goed af. Gezellig hallucineren is er niet bij. Deze kleine filmpjes trekken je nog dieper de game in en zorgen ervoor dat je een schone onderbroek aan moet gaan trekken.

Condemned heeft 10 levels en 50 achievements die je moet behalen. Van het vinden van dode vogels tot de game uitspelen zonder vuurwapens. Ook zitten er Xboxen verstopt in de game welke je moet vinden, ook voor achievements natuurlijk. De eerste keer dat je de singleplayer speelt ben je zo’n 9 a 10 uur bezig.

Conclusie en beoordeling

None

Condemned: Criminal Origins is geen lange game, en heeft maar één gamemode, maar het is een onvergetelijke ervaring. Je hart slaat altijd in je keel, en je zult het spel vaak uit willen zetten. Daar ligt de kracht van deze titel. Condemned is veel enger dan alle Resident Evil games bij elkaar. Hier zorgen de sfeer, de graphics en het geluid wel voor. Dus, houd je wel van wat psychologische horror, dan is Condemned de game voor jou!
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Eng
  • Prachtige Graphics
  • Beklemmende sfeer
  • Minpunten
  • Kort?

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren