1. Grand Theft Auto: Liberty City Stories (PSP)

Grand Theft Auto: Liberty City Stories (PSP)

Grand Theft Auto: Liberty City Stories, dit was toch wel de game waar ik mijn PlayStation Portable voor aan heb geschaft. Een verplichte kost voor een Grand Theft Auto fan zoals ik. De eerste echte Grand Theft Auto op een handheld en wel te verstaan; in thirdperson. Grand Theft Auto Advance op de GBA was slechts een remake van de klassieke Grand Theft Auto-game Grand Theft Auto 2 die nog gebruik maakt van de top down view, ook wel bird eye view genoemd, waar de serie ooit mee begonnen is. De handheld-versie van Grand Theft Auto 2 viel bij veel mensen toch een beetje tegen en werd op menige gameswebsites vrijwel erg kritisch beoordeeld vergeleken de andere Grand Theft Auto-games. Grand Theft Auto: Liberty City Stories zelf heb ik direct op de Europese launch (2 december 2005) in huis gehaald, net als de andere Grand Theft Auto's overigens en heb de verhaallijn nu inmiddels ruim uitgespeeld. Nu je natuurlijk allang naar het cijfer hebt gekeken begrijp je dat ik er aardig positief over ben. Waarom ik er zo positief over ben lees je hieronder.

Grand Theft Auto III was misschien voor mij wel de beste game ooit gemaakt. De nieuwe Grand Theft Auto’s zijn natuurlijk wel veel uitgebreider en met nieuwe functies enzo, maar het gevoel van het spelen van een Grand Theft Auto in een voor die tijd reusachtige speelwereld, was groter dan in elke game die ik ooit had gespeeld. Ik heb volgens mij nog nooit zo veel plezier aan een ‘spelletje’ gehad. En nu, ruim 4 jaar later, kun je ook op de PlayStation Portable door Liberty City wandelen, rijden en varen (en met Edison Carter’s cheatdevice zelfs ook nog vliegen). De PlayStation Portable heeft tot nu toe - op Lumines na - het amper met echte toptitels moeten doen. Maar vanaf 2 december is daar verandering in gekomen. Grand Theft Auto: Liberty City Stories ligt nu ook in Europa in de winkels. In Amerika hebben ze allang kunnen genieten van deze game, maar het was het wachten op de launch hier in Nederland zeker waard. Ik hoop trouwens voor Sony dat deze titel rond de kerstdagen de verkoopcijfers van de PlayStation Portable flink zal gaan boosten.

Het verhaal

Toni Capriani, een luitnenant van de Leone-familie keert terug naar Liberty City, na 3 jaar te hebben ondergedoken in het buitenland omdat hij als dienst aan Salvatore Leone, een invloedrijk persoon had moeten omleggen. Hij wordt hartelijk ontvangen door zijn oude vriendelijke don, Salvatore, een man van middelbare leeftijd waar je in de rest van de game als grootste vriend door het spel gaat. Sal (roepnaam van deze man) zegt dat de familie een nieuwe capo heeft gekozen; Vincenzo “Lucky” Chilli, een gladde prater, een goed uitziende man en een goed opgeleide wijsneus tegelijk. Hij is alles wat Toni niet is. Toni’s ambitie is consigliore (rechterhand) worden van de Leone-familie en Liberty City onder één heerschapij krijgen, zodat zijn moeder trots op hem kan zijn. Dit laatste is letterlijk, maar ik zal niet gaan spoilen.

Liberty City, 1998

Het spel vindt zich plaats in Portland, Staunton Island en Shoreside Vale, de drie eilanden van Liberty City, los gebasseerd op New York. Sommige eilanden verschillen een klein beetje van Liberty City in Grand Theft Auto III, maar vergeet niet dat dit verhaal zich 3 jaar eerder afspeeld. Liberty City is verkozen tot slechtste stad van Amerika staat in de Liberty Tree, de krant van Liberty City. Het is de stad waar de meeste overvallen, de meeste sterfgevallen door verontreinigingen, de meeste blootstelling aan dodelijke straling, alcahol of drugs, de meeste onbedoelde geslachtsoperaties en huwelijken tussen bloedverwanten plaatsvinden. Je vind het allemaal in Liberty City. Wanneer Toni terugkomt is er een familieoorlog gaande tussen de Leone-familie, de Forelli-familie, de Sindacco-familie en de Siccilianen die in het geheim achter de Sindacco’s staan.

De oude bekenden

Bij de kenners van Grand Theft Auto III ging er vast wel een belletje rinkelen bij het horen van de naam Toni Capriani en Salvatore Leone. In die Grand Theft Auto was Toni een opdrachtgever waar je missies voor kon doen bij zijn moeders restaurant in Saint Marks. Daar ziet hij er een stuk dikker en ouder uit dan in Grand Theft Auto: Liberty City Stories. Hier is hij een man van hooguit dertig. Toni had overigens niet echt één van de hoofdrollen, maar had meer een bijrol in Grand Theft Auto III. Verder zijn er nog twee bekenden, genaamd: Salvatore Leone en Donald Love. Salvatore Leone is daar ook een mafiabaas en speelt ook één van de hoofdrollen in de nieuwe zowel de oude Grand Theft Auto. Donald Love is de baas van een aantal diverse radiostations die in het spel zijn te horen.

De missies

Voordat je regelrechte missies voor je don zelf mag doen, moet je je eerst weer bewijzen aan Vincenzo. Als je dat hebt volbracht, geeft Sal himself zelf je opdrachten. De eerste missies gaan net als in de andere Grand Theft Auto-delen. Het begint heel gemakkelijk zodat je even kan wennen aan de besturing en de maps. Kruipend gaat het niveau omhoog. Later in het spel zul je je lang moeten voorbereiden op een missie, maar de missie toch nog een paar keer over moeten doen, mits je geen cheats gebruikt natuurlijk. Om het verhaal uit te spelen heb ik zo’n rustige 25 uur over gedaan, maar dan zit je nog niet eens op vijftig procent van het totale spel. Je kunt ook nog bijmissies halen, ook wel odd-jobs genoemd. Ook zijn er honderd Hidden Packages te vinden, dit keer gevormd als een glimmende hand. Deze handjes zitten verstopt rond heel Liberty City, daarnaast zijn er ook nog eens zesentwintig Unique Stunt Jumps, je weet wel; die schansen en heuvels waar je in een prachtige sprong over moet springen met een motorvoertuig. De Rampages die in de klassieke Grand Theft Auto’s voorkwamen, zijn er hier nu ook weer van de partij en zijn nodig voor een honderd procent statistiek. Bij de Rampages moet je bijvoorbeeld dertig voetgangers overrijden of zeven auto’s in de fik steken met Molotov Coctails binnen een bepaalde tijd. Je hebt bij elke Rampage 2 minuten de tijd om te slagen. Er zitten totaal twintig Rampages in deze game.

De besturing

De besturing is niet erg veel veranderd van de reeks op de console. Met het analoge pookje aan de linkerkant van je PlayStation Portable (hoewel je dit niet echt een pookje kunt noemen) kun je je vrij rondbewegen door de stad. Het driehoekje dient voor het in- en uit een voertuig te stappen, vierkantje is remmen, achteruit rijden en springen, kruisje is gas geven en sprinten en rondje dient om te slaan en te schieten. Met de pijltjestoetsen links en rechts wissel je van radiostation. Als je de L-schouderknop indrukt kan je het beeld weer recht zetten en als je in een voertuig zit kun je uit het zij- en achterruit kijken en een drive-by mogelijk maken als je daarbij ook de analoge stick naar rechts of naar lings duwt en gaat schieten. Met de R-knop kun je automatisch op een persoon richten en slippen als je in een voertuig zit. Met de select-knop kun je, als je in een voertuig zit, van andere hoeken kijken of zelfs uit de ogen van het voertuig. De PlayStation Portable mist de tweede R- en L-schouderknoppen en een pookje aan de rechterkant. Je kan namelijk niet meer vrij richten en als je op je tegenstander wil richten kan het vaak voorkomen dat je op de verkeerde richt en dus een onschuldige voorbijganger neerschiet, in plaats van de tegenstander die je nu helemaal lek schiet. Dit kan soms - bijvoorbeeld tijdens een missie - zeer frustrerend zijn.

De radio stations

De radio stations bestaan uit: LCFR, Head Radio, Double Cleff FM, Rise FM, Radio Del Mundo, K-Jah, The Liberty Jam, MSX 98 en Flashback FM. Vooral Double Cleff FM en Radio Del Mundo zijn hilarisch om aan te horen. Op Double Cleff FM wordt klassieke muziek en Live Opera gedraaid. Die muziek waar de mafia altijd naar zitten te luisteren en waar ze helemaal sentimenteel van worden, ookal hebben ze de ergste dingen op hun geweten. Radio Del Mundo is een zender die Arabishe muziek draait. Het zijn echte volksnummers die dus ook in het Arabisch worden gezongen. Bij elk radio station zijn er ongeveer tien verschillende nummers, wat ik zelf eigenlijk een beetje bescheiden vind. Verder komt er tussendoor ook wel eens het Liberty News, als je net een missie hebt gehaald waarbij bijvoorbeeld een gangwar is geweest of omdat je een gebouw hebt opgeblazen. De stad veranderd ook echt als je een gebouw opblaast. Denk maar aan de laatste missie van Grand Theft Auto: San Andreas waar je met een S.W.A.T.-tank een muur van een gebouw moet slopen of de missie in Grand Theft Auto: Vice City waar je met een RC helicopter in een gebouw een aantal bommen moet planten. De talkshows zijn zoals normaal ook weer aanwezig. Je weet wel; die (meestal) irritante radiostations waar allemaal overdreven en typisch Amerikaanse reacties en vragen in voor komen. In totaal heeft Rockstar ongeveer 9 uur aan radio genot voor ons in het spel gezet. Verder kun je ook mogelijk om je eigen tracks toe te voegen. Hiervoor moet je Rockstar Custom Track dowloaden. Het is echt strak om je eigen muziek te luisteren terwijl je aan het spelen bent. Goed gedaan, Rockstar!

Het technische aspect

Ik heb uitermate respect voor de crew van Rockstar Games dat ze een derdepersoons Grand Theft Auto-game op Sony’s handheld hebben weten te toveren. Dat dit mogelijk was kon ik me echt niet voorstellen toen ik Grand Theft Auto III voor het eerst in handen had. Maar toch laat Grand Theft Auto: Liberty City Stories op dit gebied ook een paar steekjes vallen. Tijdens explosies blijft het beelt soms even hangen, of als je net klaar bent met laden gebeurt dit ook redelijk vaak. Dat stoort soms een beetje. De framerate is ook niet bijzonder hoog, dat merk je vooral als je gaat sprinten. Je ziet een soort geest bij je personage, wat natuurlijk negatief is. Grand Theft Auto: Liberty City Stories draait op dertig frames per seconde en gebruikt de RenderWare engine, net als Grand Theft Auto III.

Stapje terug

Hoewel dit natuurlijk een geheel oneerlijke vergelijking is, moet je niet gelijk denken dat Grand Theft Auto: Liberty City Stories een soort Grand Theft Auto: San Andreas is, want dat is het zeker niet. De mogelijkheden zijn vrij beperkt in vergelijking met Grand Theft Auto: San Andreas. Maar die had de lat eigenlijk wel héél erg hoog gelegd. Zo kun je in Grand Theft Auto: Liberty City Stories niet vliegen, zwemmen en klimmen. Je kunt ook niet even naar een gym toe lopen om je stamina bij te werken, of naar een restaurant om eventjes een snack te verorberen. Je kunt niet naar de kapper om een stoer afro kapsel voor je te laten knippen. Een tatoeage nemen of kleding kopen kan helaas ook niet. Je kunt alleen speciale suits krijgen bij sommige missies. Dat zijn er om precies te zijn zestien, toch wel een redelijk aantal, geloof ik. Ze zijn namelijk erg grappig, vooral de Superhero en de Cox Mascot outfits zijn grappig, vind ik. In de Cox Mascot Suit zit je in een kippenpak die eigenlijk als zo'n humoristisch reclamepak dient. In het Superhero pak kan je voor held gaan spelen en ziet er erg geinig uit. De RPG-elemtenen zitten er helaas niet meer in. Savehouses kun je ook niet meer kopen, zoals in de andere Grand Theft Auto’s. Dit komt allemaal erg negatief over natuurlijk. Maar ik denk dat we gewoon nog niet zo ver zijn, en ik ben allang blij dat Rockstar zo’n prachtige game op een handheld hebben weten te maken. Misschien in de toekomst dus...

De multiplayer

Dit is een optie die je zeker moet uitproberen als je vrienden hebt met dit spel. Misschien biedt de multiplayer van Grand Theft Auto: Liberty City Stories wel bijna even veel gameplay als de singleplayer. Je kunt de game met maximaal zes personen tegelijk online spelen via het Wi-Fi systeem, dat al is ingebouwd in je PlayStation Portable. Voor het verbinden heb je geen HUD of Router nodig. De handhelds verbinden direct met elkaar dankzij Ad Hoc. Beginnen is heel makkelijk; gewoon op start drukken als de game geeindigt is met laden, naar multiplayer gaan en als laatst één van deze zeven multiplayercompetities kiezen; Liberty City Survivor; probeer je tegenstander het vaakst te doden, Protection racket; infiltreer de basis van het vijandelijke team en vernietig twee limo’s, Get Stretch; steel de auto van je vijand en breng de auto terug naar je eigen basis, Tanks for the Memories; overleef zo lang mogelijk en probeer het tijdslimiet te behalen, The Hit List; doodt zo snel mogelijk de gemarkeerde speler, Street Rage; behaal als eerste de finish en The Wedding List; haal auto’s op die door de hele stad zijn verspreid en lever ze bij verborgen scheepscontainers af.

Conclusie en beoordeling

None

Op het technische aspect laat Grand Theft Auto: Liberty City Stories helaas een paar steekjes vallen, maar de vernieuwende multiplayer mode maakt het ruimschoots goed. Ik kan ook moeilijk een handheld vergelijken met een krachtige processor zoals de PlayStation 2. Voor een handheld zijn deze graphics gewoon een lust voor het oog, punt. De speelduur is net zo als in elke Grand Theft Auto-game weer abnormaal lang, en dat is denk ik ook de reden waarom ik zoveel van de Grand Theft Auto-serie hou. Je zult een volleerd gamer moeten zijn als je de game honderd procent uit wil spelen en nu er ook een multiplayer mode in verwerkt zit, die gewoon perfect werkt, is deze al bijna oneindige speelduur nog erger verhoogd. Verder kan je altijd nog betere tijden presteren in odd-jobs zoals bijvoorbeeld Vigalante en de Race Tournaments. Dat ze weer Liberty City hebben verkozen als stad en geen heel nieuwe stad hebben opgezet, vind ik dan wel weer een klein beetje jammer, maar ik kan er mee leven.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Een driediemensionale Grand Theft Auto in je broekzak!
  • De multiplayer
  • De speelduur
  • De custom Tracks
  • Minpunten
  • Het voelt soms als stapje terug
  • Het richtsysteem
  • De framerate
  • De framedrops
  • Alweer Liberty City

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Krijgen we dan ook zo'n mooie zwabberende jas als in max payne 2 :D

  • Batman zal het zeker goed doen, die combos zijn super.

  • uitgesteld door angst wegens dikke concurentie in de oorspronkelijken release maand. en ga pas popie doen als ie goed verkoopt en hoog scoort opde niet omgekochte game sites en bladen

  • trailers zien er goed uit :)

    ga hem wel halen voor de 360 :):)

  • 2 jaar voor een cape… O.o

  • Ben benieuwd, vond zelf dat het er wel vet uitzag

  • Slap PR-gelul. Snijdt zichzelf uiteindelijk toch alleen maar in de vingers met dit soort uitlatingen, ongeacht of de game goed blijkt te zijn of niet.

  • Dat wordt een vette cape dan! :D

  • uuuu als je jou was zou ik maar kijken met zo een uitspraak,want straks is de game een dikke flop om dat mesnen te hoogen verwachtingen hadden!

  • Harley zit erin, stemmen van de animatie acteurs… tuurlijk is de game geweldig. :D

  • Nou, ik ben best benieuwd naar deze titel!

  • Mooie marketing, maakt wel extra nieuwsgierig, dus het werkt :P.

  • Ik moet nog maar zien of de game echt zo geweldig wordt, de tot nu toe verschenen beelden zagen er in ieder geval prima uit.

  • 2 jaar bezig zijn met het animeren van een cape, dan heb je pas een kutbaan..

  • Ik hoop het van wel. De trailers vond iig al heel erg nice.

  • Kan zo'n animatie van en cape niet berekend worden door Physix ofzo…?

    ma ik kan me wel voorstellen dat het animeren van zo'n cape niet gemakkelijk is. Ik meen me te herinneren dat ze in Zone of the Enders 2 ook echt héél lang over hadden gedaan om de mantel van Ardjet zo te laten animeren dat als die vliegende bommen ontploften de mantel trg bijeen moest komen…

  • Als ze die kerel vragen voor een gekostumeerd bal met verplichte cape gaat hij gillen…. Had die ontwikkelaar al niet eerder zoiets gezegd?

  • @ Agent 47



    nee toen zeij hij volgens mij dat Batman bijna perfect was

  • Dat kan ik best geloven. :)

  • volgens mij wordt de game niks.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren