1. Second Sight (PS2)

Second Sight (PS2)

Free Radical Design scheurde zich vijf jaar geleden af van Rare en begon onmiddellijk met een project voor de huidige consoles: Timesplitters. Het werd een aardige game die heel wat potentie in overvloed had en vooral de multiplayer was één van de pluspunten. Toen Timesplitters II verscheen sloeg het in als een bom. Het verhaal zelf was incoherent opgebouwd, maar de gameplay schitterde! Timesplitters III is een titel die nu al een tijdje uit is en minstens even warm onthaald is als z'n voorganer. Maar eerst had Free Radical nog iets anders achter de hand: Second Sight.

Who am I and what am I doing here?

Het verhaal draait rond ene John Vattic. Hij ontwaakt gedesoriënteerd in een ziekenhuisbed om te ontdekken dat zijn geest enkele veranderingen heeft ondergaan. Hij kan zich niets herinneren, de fundamentele informatie is gewoonweg verdwenen. In plaats daarvan voelt hij een kracht die groeit en zich ontwikkelt. Een kracht die Vattic naar de rand van de waanzin drijft en verder, totdat hij zichzelf leert beheersen en zijn verleden door middel van flashbacks terug kan opeisen.

John heeft doorgaans het spel met heel wat flashbacks te maken die jij één voor één moet afwerken om verder te komen in het spel. Zo moet je in John's eerste flashback terug naar je opleiding bij het speciaal interventie team "WinterICE". Daar worden je de kneepjes van het actiegedeelte uitgelegd, maar ook het gebruik van stealth word behandeld.

Wat John's missie is, is voor hem simpel: In het heden probeert hij te ontsnappen uit de ziekenhuis-achtige omgeving en red hij oude vrienden uit de erbarmelijke situaties. In het verleden probeert hij juist te achterhalen wie er achter de experimenten zit. Het verhaal is lekker strak en vergt zeker enige concentratie, want het verhaal kent veel plotwendingen waarvan je geregeld de wenkbrauwen fronst.

Afwisseling troef!

Second Sight is een Third Person Game die een mix is van verschillende aspecten: actie (schieten en psychische krachten gebruiken),stealth & af en toe het hoofd gebruiken. Deze drie elementen komen steeds aan bod en worden meestal met elkaar afgewisseld zodat er genoeg afwisseling is en dat maakt het heel wat leuker. In het heden maak je meestal gebruik van je psi-krachten en in het verleden maak je het meeste gebruik van het wapenarsenaal die je op je missie ter beschikking hebt.

De psi-krachten zijn erg leuk en erg inventief gevonden. Laat ik ze even opsommen:

De krachten:

Telekinese: Met deze kracht maak je je vijand letterlijk redeloos en lopen ze als moederskindjes rond, want met deze kracht kan je voorwerpen doorheen de omgeving slingeren

Charm: Hiermee maak je jezelf voor een tijdje onzichtbaar en kan je voorbij het zware geschut glippen.

Psi-schot: Hiermee vuurt Vattic een vernietigende concentratie van paranormale energie op de vijand af. Je vijanden vliegen letterlijk meters naar achteren.

Projection: Met deze kracht kan je uit je lichaam treden en kan je plekken bezoeken die niet bereikbaar zijn in je fysieke vorm. Met extreme wilskracht en wat geduld kan je het lichaam van een ander overnemen en met hem een tijdje rondlopen.

Healing: Met een cool grafisch effect laad je je levenskrachten snel terug op.

Je kan altijd heel inventief omspringen met de middelen die je hebt. Ik geef een voorbeeld: Je gebruikt Telekinese en heft een vijand van de grond en je smakt hem tegen de muur. Hij blijft nog even wat doorkrijsen, maar algauw haal jij je shotgun boven om hem wel degelijk het zwijgen op te leggen terwijl hij nog aan de muur hangt te bengelen. Dat geeft vanzelfsprekend een smaakmakend gevoel.

Het is vanzelfsprekend dat je bovenstaande krachten niet steeds na elkaar kan uitvoeren. Je hebt een bepaalde limiet qua krachten. Het vergt heel wat energie om deze krachten op te roepen en dit wordt aangegeven in het balkje linksboven aan je scherm. Eenmaal het balkje leeg is raakt Vattic gedesoriënteerd met een blurry effect op het scherm ter gevolge.

Slim zijn:

De game speelt zich hoofdzakelijk af in vanuit derde-persoonsperspectief, maar je kan, met een simpele druk op de knop, overschakelen naar eerstepersoon. Vanuit dit perspectief is het, net zoals in Metal Gear Solid 2, veel gemakkelijker richten met je wapen en vergroot het je kans onopgemerkt te zijn voor vijandelijk geschut met behulp van een welgemikte headshot.

Retro met een vleugje humor:

De humor in deze game is in iets mindere mate in vergelijking met Timesplitters II omdat de game een meer serieuzere aanpak vereist. Maar er is nog heel wat ondergrondse humor verborgen die je zelf maar moet weten te vinden. Een leuke extra zijn ook de retro minigames die je moet weten te vinden. Er liggen doorgaans het spel heel wat diskettes in het rond. Eenmaal de diskette in de A: Drive van een Pc en je kan beginnen spelen zoals vroeger. Heel wat oude games die hun comeback maken op de computers in het spel. Games die lijken op Asteroids, Easter Eggs, etc.

Insecten in het spel:

Jammer genoeg bevat deze game ook wat bugs in het gameplay-aspect. De physics zijn soms niet wat ze moeten zijn. Loop je zachtjes tegen een stalen vat, dan vliegt het ding meters verder, maar wanneer je met behulp van telekinese een vijand opneemt en hem met volle kracht de omgeving laat zien, dan is het allemaal wel nog te pruimen. Maar het kan best zijn dat je met behulp van diezelfde kracht rare dingen kan laten verschijnen. Hoofden die blijven vastzitten in het plafond, iemand door een ijzeren rek kegelen zonder dat het rek kapot is, een lichaam dat aan je lichaam blijft plakken, etc.

A.I.:

De A.I. van de verschillende personages en de NPC's is degelijk, maar daar blijft het ook bij. Doorgaans het spel heeft de game qua A.I. zowel positieve als negatieve kanten. Zo kan je soms van op een meter of drie voorbij een vijand rennen die recht voor zich uit staart. Dit en nog enkele andere situaties zijn niet echt bevorderlijk voor het realisme.

Free Radical-sfeertje:

Op het vlak van graphics scoort deze game aardig goed. Een stevig bewerkte Timesplitters-engine zorgt voor de pracht en praal van deze game. Free Radical zorgt wederom voor een bepaalde visuele stijl. De omgevingen, zelfs militaire en industriële locaties, zijn sterk gestileerd en heel mooi vormgegeven. De personages in deze wereld zien er wel degelijk anders uit dan hun tegenhangers in onze wereld, maar dit maakt het daarom niet minder realistisch, want met behulp van lichte karikaturen heeft de game een eigen persoonlijkheid ontbeert.

Geluid en Muziek:

Het geluid is rondom fenomenaal te noemen. Second Sight heeft een grote waaier aan spannende momenten die één voor één door een klassiek nummer worden vergezeld. Dit zorgt natuurlijk voor een nog grotere spanning. Ook de stemmen klinken niet eentonig in de oren en de voice-acting is bijna perfect. Sommige stemmen kan je niet altijd heel serieus nemen, maar dat nemen we er maar al te graag bij.

Conclusie en beoordeling

None

Er druipt heel wat kwaliteit van deze Second Sight en de game is wel degelijk geslaagd! Veel afwisseling, sterke graphics, sublieme muziek en een ijzersterke gameplay zorgen ervoor dat Second Sight een tijd lang in je console zal zitten. Ik heb zo'n twaalf uur over de game gedaan en dat is nog best te pruimen. Maar ondanks het sterke verhaal en alle andere voorgaande pluspunten schort er nog wat aan de game. De verscheidene bugs en de soms wat matige A.I. zijn wel degelijk een domper op het uiteindelijke slagen.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Verhaal
  • Graphics
  • Vernieuwend
  • Minpunten
  • Bugs
  • Soms iets te moeilijk
  • matige A.I.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ziet er best wreed uit :D

  • lijkt mij ds helemaal niks

  • Haha dat ziet er best wel tof uit.. maar gaat laaaaaang niet zo goed worden verkocht als Guitar Hero

  • Ga dan echt draaien…

  • Dit lijkt me echt niets aan. En het ding ziet er ook niet zo gelikt uit als de laatste gitaren van Guitar Hero imo.

  • Waarom staat het onder 360? Dit is toch echt voor een PS3. Voor de rest ziet het er wel strak uit!

  • vetjes

  • Tja… ik zei eerst ook dat GH niks ging worden, nu sta ik zelf met een plastic gitaar in m’n huiskamer te klootviolen, dus ik ben benieuwd waar dit op ‘uitdraait’…!

  • Jeuj, meer plastic troep om erbij te kopen. Voor je het weet staat je huiskamer vol met allerlei plastic videogame apparatuur waar je welgeteld 2 games mee kan besturen maar waar je wel veel geld voor betaald. Nou ja, leuk voor de liefhebber zullen we dan maar zeggen…

  • Ziet er wel aardig compact uit, ben benieuwd naar de tracklist van DJ Hero en deze.

  • Die is een stuk strakker dan die van DJ Hero (?) die ik laatst heb gezien.

  • Deze ziet er opzich best \"gelikt\" uit. De schijf voor te scratchen lijkt ook een beetje op de schijf die op m'n eigen numark cd spelers zit. En de knoppen zitten naast de schijf en niet er op zoals bij Dj Hero.

    Belangrijke factor wordt daarnaast toch de tracklist, hoop dat het niet alleen hip/hop \"shizzle\" wordt. Beetje trance (Tiesto, AvB) mag er ook wel in zitten vind ik.

    Ben benieuwd!

  • Vind die van DJ Hero er echter uitzien. Maar deze is toch wel vet met die knoppen erbij.

  • Als het maar goed werkt!

  • het ziet er super chill uit!

  • ziet er er wel vet uit beetje guitar hero!!!

  • Bleh, ik vind er niks aan. Zal ook wel aan het genre liggen waarvoor dit is bedoeld. Ik heb helemaal niks met hip hop namelijk.

  • O mijn god wat verschrikkelijk! Voor een controller Ik heb al een ding met knopjes.

  • @Techro.

    Ga dan echt draaien…

    Ga dan echt gitaar spelen.

    Ga dan echt voetballen.

    Ga dan echt boksen.

    Ga dan echt skateboarden.

    Ga dan echt mensen op straat doodschieten.

    Ga dan echt de wereld redden.

    Ga dan echt racen in een formule1 wagen.

    Ga dan echt oorlogvoeren.



    Snap je me?










  • ^ Nice, zo heb ik er nog nooit over nagedacht :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren