1. Soulcalibur II (PS2)

Soulcalibur II (PS2)

Ik hou van videogames. Ook van veel verschillende genres, maar als er één genre is waar ik echt een zwak voor heb dan is 't wel het vechtspel. Wat ik er mooi aan vindt? Het is tenslotte toch alleen voor button-bashers? Het heeft toch niets met strategie te maken? Je ramt wat op de knopjes en uiteindelijk krijg je wrede aanvallen waarna je achteraf kan beweren dat het écht je bedoeling was om dié aanval op dát moment uit te voeren met jou favoriete personage. Vechtspellen? Dat zijn spellen voor simpele gamers ... als er één spel was dat het tegendeel bewees dan was 't Soul Calibur.

Verwachtingen

Let wel: Soul Calibur (Dreamcast). Een wereldtitel. Een spel dat vechtspellen tot kunst maakte. Met een simpele, logische knoppencombinatie kon je de meest prachtige bewegingen op het beeldscherm toveren. Geen moeilijke combo 's en geen moeilijk-uitvoerbare super-arts of fatalities, maar prachtige-omgevingen en ditto characters. Een verhaal in vechtspellen was toen meestal flinterdun. De speler moest meestal tegen de heerser van een tournooi, de ultieme bad guy en verder dan dat kwam het niet. Nee, dan Soul Calibur; een spannend verhaal waarin je wordt meegesleurd m.b.v characters die niet al te fantasy-rijk ogen. Tuurlijk, je hebt een Cervantes, Inferno, Zelda of Spawn ertussen zitten maar over het algemeen zijn de meeste realistisch weergegeven. Een wereld van verschil met vechtspellen waar beren, dino 's en kangaroo 's voor mijn gevoel bijna de plaats in beginnen te nemen van de echte vechters. Kortom; Soul Calibur sprak mij aan omdat het er goed uit zag en het was echt een spel dat makkelijk te spelen was zonder dat het té makkelijk was ... plus Soul Edge/Blade had ik ook nog fanatiek gespeeld :) Toen Namco het vervolg aankondigde kon ik niet wachten. Heerlijk om weer met o.a Ivy, Taki en Sophitia te spelen.

Graphics

Dan is de dag eindelijk aangebroken! Ik doe Soul Calibur II in m 'n PS2 en wordt verwelkomt met een verbluffende FMV. Ik was er helemaal klaar voor. Laat maar komen! Het is een vervolg op het prachtige Soul Calibur dus het kan alleen maar beter worden. Toen ging ik naar de Arcade Mode. Ik koos Kilik. Mijn favoriet. En het meerendeel van zijn aanvallen kende ik nog van het vorige deel. Wilde niet meteen in het diepe springen door een onbekend personage te nemen. En toen begon het eerste gevecht. Op één of andere manier oogde het teleurstellend ... hoe zal ik het uitleggen? De characters oogde cartoony, de omgevingen oogde lelijk en het strakke wat de Dreamcast had was verdwenen. Hoezo waren de omgevingen lelijk?! Nou dat zal ik proberen uit te leggen; de Dreamcast-versie had weinig last van kartellige randjes om objecten, maar het kwam op mij over alsof de PS2-versie er moeite mee had om de achtergronden (en de characters) goed weer te geven. De PS2 is niet slecht als console, maar scheen het moeilijk te hebben met het draaiende houden van Soul Calibur II. Dit werd nog maar eens bevestigd toen het gevecht wat sneller ging. Ik zag slowdown in een vechtspel. Da 's bijna dodelijk.

Gameplay

En die slowdown komt de gameplay uiteraard niet ten goede. Een vechtspel vraagt om snel reactie-vermogen en timing en dan is slowdown hinderlijk. Extreem storend, irritant. Hoe kan het dat de Dreamcast geen probleem had met het tonen van Soul Calibur? Hoe kan het dat de Gamecube- en x-box versie wat betreft het uiterlijk en de snelheid het dichtst bij de eerste Soul Calibur kwamen? Ik vraag me dan af: "Ligt het aan de PS2 zelf of aan Namco?" Heeft Namco te weinig aandacht besteedt aan de PS2-versie? Kan niet, want het zijn in wezen directe ports aangepast op de console waarop ze verschijnen. Laat ik het rusten. Het gameplay-onderdeel bestaat tenslotte uit meer dan alleen slowdown. De characters die zijn toegevoegd. Hoe is het daarmee? Hebben ze nog invloed op het spel zelf?

Weinig. Ik hou van radicale verschillen. Een voorbeeld; Soul Edge/Blade t.o.v Soul Calibur. Soul Calibur is dan een waardig vervolg. Het had characters die goed samengingen met de bekende en vertrouwde cast en graphics en gameplay waren aangepakt d.w.z snellere gameplay, nieuwe characters hadden voldoende nieuwe aanvallen om de gameplay verfrissend te doen aanvoelen en de graphics waren (begrijpelijk) een flinke verbetering. Bij Soul Calibur II voegen de nieuwe characters weinig tot niets toe. Ze hebben niet een aparte manier van spelen zoals bijvoorbeeld Steve Fox en Eddy Gordo dat wél hadden bij Tekken. Het liefst zie ik bij een vechtspel zoveel mogelijk van dit soort extreme verschillen. Het zijn tenslotte zelfstandige personages, dus dan zouden ze ook een aparte, op zichzelf-staande manier van spelen moeten hebben. Tenminste, zo denk ik er over. De nieuwe characters voegen weinig nieuws toe. Hoe zit het met de console-exclusive characters? Het zijn leuke extra 's, maar meer heeft het niet om het lijf. Link in de GC-versie is begrijpelijk, Heihachi in de PS2-versie is ook wel begrijpelijk. Alhoewel; een sword-based vechtspel met één character zonder wapen? Het blokken met Heihachi komt zo wel erg onrealistisch over en hierdoor gaat het gevoel van realisme dat ik wel had bij het eerste SC-deel enigszins verloren ... en dan Spawn.

Voor de x-box versie. Hij past totaal niet in het plaatje en oogt geforceerd. Hetzelfde geldt naar mijn mening voor Necrid. Het ogen nou niet als indrukwekkende characters. Een beetje zoals Kuma/Panda, Ogre en Gon in de Tekken-serie. Onnodige characters. Zo beperk je het aantal leuke characters met wie je kan spelen en dat beperkt dan weer de replay/speeltijd van Soul Calibur II. Nu moet ik toegeven dat de eerste SC ook dit soort characters had; o.a Edge Master en Inferno. Over Inferno: waarom is het tegenwoordig bijna standaard om weinig origineels te doen met een eindbaas? Virtua Fighter had Dural. Tekken heeft Heihachi, later Kazuya, Ogre en ... okay, Tekken doet nog enigszins moeite om er wat van te maken. Waarom kan de SC-serie niet een waardige eindbaas hebben? Geen (als voorbeeld) "Super" Cervantes of de zoveelste vorm van Inferno, Soul Edge, enz. Maar een indrukwekkend character. Een character waar je als het ware echt bang van wordt. Niet omdat 'ie nou super-sterke aanvallen heeft, maar omdat hij op snelheid en strategie je net een stapje voor is. Dat je je een beetje de underdog voelt in een gevecht en het écht voelt als een overwinning als je de eindbaas eenmaal hebt verslagen. En dat je daarna ook echt wordt beloond. Nee, niet met stilstaande plaatjes met opzwepende muziek die de teleurstellingen moeten compenseren. Nee, indrukwekkende FMV-filmpjes die het verhaal verder vertellen en eventueel ruimte overhouden voor een volgend deel. Het klinkt allemaal vrij negatief wat ik tot nu toe heb getypt over Soul Calibur z 'n gameplay, maar er is één onderdeel waardoor dit alles enigszins verbleekt ...

Weapon Master Mode

Het verbleekt dan wel niet alles, maar maakt Soul Calibur II wel draaglijker en doet terugdenken aan de voorgaande delen. De missies zijn niet origineel. Je hebt het allemaal weleens eerder gezien in Soul Blade/Edge of Soul Calibur. De "kerkers" die je bezoekt en de verschillende wapens die je kan bemachtigen zijn dan wel weer leuk. Het wordt ook steeds uitdagender om verder te komen in de Weapon Master Mode. Ondanks dat je het eerder hebt gezien blijft het leuk. Maar zal dat ook nog zo zijn als in deel drie weer een Weapon Master Mode opduikt?

Conclusie

Na de recensie te hebben gelezen zou je denken dat ik het spel een 2,0 zou geven ... maar dat doe ik niet. Je schrijft ontzettend negatief over een serie die jou schijnbaar veel plezier heeft bezorgd en dan nog geef je het spel een voldoende? Soul Calibur II rules! Je bent gek! Haha, nee dat valt wel mee ;) De reden waarom ik het spel een 6,5 geef is omdat het ondanks de matige graphics, slowdown, weinig-vernieuwende characters en console-exclusive characters het toch nog een spel is dat voor een beperkte periode kan blijven boeien. Het heeft mij de eerste maanden kunnen boeien, maar vindt het opvallend dat ik toch blijf teruggrijpen naar het eerste Dreamcast-deel. Het krijgt een 6,5 omdat het, voor die begin-periode, aardig is. Maar naarmate de tijd verstreek en ik er af en toe weereens mee ging spelen ergerde ik me steeds meer aan dingen die ik tegenkwam in SCII. Een spel dat echte top-kwaliteit is doorstaat die periode. Een goed spel blijft leuk. Het maakt dan niet uit hoe vaak je het speelt; er valt op zo 'n spel niets aan te merken. SCII is naar mijn mening geen spel van topkwaliteit. SCII is een spel dat leuk is voor zolang het duurt, maar Namco moet Soul Calibur grondig onder handen nemen wil het mij nog overhalen tot het kopen van SCIII ...

Conclusie en beoordeling

None

Top-spellen doorstaan alles. Naarmate ik SCII meer speelde zag ik dat SCII de "tand des tijds" niet heeft doorstaan. 't Eerste Soul Calibur-deel blijft voor mij de betere van de twee omdat het nog steeds even indrukwekkend is als de eerste keer dat ik het speelde. SCII is geen topspel.
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Weapon Master Mode
  • Minpunten
  • Matige graphics
  • Nieuwe" characters
  • Te weinig verschil t.o.v Soul Calibur
  • Slowdown

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ik wil die spel nu speelen :P

    kan niet wachte man !

  • Dankzij het succes van de star trek film??



    Man.. over een halfjaar is heel de hype van die film er weer uit.

    Ze hadden hier dus beter op kunnen inspelen. misschien wel MOETEN.


  • Films was wel goed alleen veel van de characters konden ze wel even een andere acteur erin doen want die paste er echt niet in@



    De game kom nu snel!!!!!!!!!!!!!!!!

  • Champions Online wordt volgens mij echt heel vet, je kan echt elk aspect van je character aanpassen, zelfs de krachten die je hebt en hoe ze eruit zien. Atari is goed bezig, ze hebben een eigen concept ipv een gejat WoW concept met elven en orcs enz. En dat in een morderne wereld met flatgebouwen en jungles en shit, whoah, miss wordt dit wel mn nieuwe MMO ipv WoW ;). Óf jumpgate…

  • champions online lijkt me wel vet, maar ik moet het toch eerst spelen voordat ik het zeker weet…

  • Ik wil Champions die lijkt me wel vet, Star Trek hoef ik niet nooit iets mee gehad.



    @igamer voor mij word ook de keuze Jumpgate of Champions tot die tijd hou ik het bij WoW :).

  • Als mijn pc deze game aankan, dan schaf ik hem direct aan!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren