1. The Elder Scrolls V: Skyrim (PC)

The Elder Scrolls V: Skyrim (PC)

Hoe is het toch mogelijk, vraag ik me af. Het is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld om jaarlijks zoveel mogelijk nieuwe games uit te brengen. Is het dan toeval dat vrijwel de volledige game industrie het moeilijk heeft? Uitzondering daar gelaten, lijdt vrijwel elke developer verlies. We zien de grootste game franchises wegglippen, slechter worden, puur omdat ze jaarlijks moeten verschijnen. En dan richt ik mijn oog naar de developers die ogenschijnlijk wel gezond zijn. Rockstar, die de tijd nemen voor hun games, veel project onder brengen bij andere studio's en eigenlijk slechts werken aan één titel tegelijk. Ze leveren dan ook altijd kwaliteit. Het zelfde geld voor Blizzard, met hun motto “it's done when it's done”. Het duurt misschien even, maar uiteindelijk krijgen wij, de gamers, een meesterwerk voorgeschoteld, en dit zie je terug in de winstcijfers die ze jaarlijks bekend maken. Als laatste is daar Bethesda, die met Skyrim pas hun derde game afleveren in deze generatie. En als het aan mij ligt, neemt elke developer vanaf nu deze filosofie over, want games gemaakt door deze studio's, en dus ook Skyrim, zijn onovertroffen meesterwerken, en symboliseren de reden waarom wij gamen.

Na zo'n honderd uur te hebben doorgebracht in de wondere wereld van Skyrim heb ik nog steeds het einde niet gezien. Sterker nog, ik ben nog niet eens in de buurt. In mijn questlog prijkt een quest genaamd 'the way of the voice', waarin ik een berg op word gestuurd om te praten met de Greybeards. Deze mysterieuze figuren hebben mij geroepen en kunnen mij hoogstwaarschijnlijk meer vertellen over de teruggekeerde draken, over de reden waarom ik zo makkelijk die eerste draak ombracht, om vervolgens zijn ziel te absorberen. De mensen in Whiterun, de eerste grote stad die ik betrad, praten er ook over. Het is het gesprek van de dag. In de inn zingt een bard over mij, over hoe ik die draak overmeesterde en hij noemt mij dragonborn. De innkeeper vind het maar irritant, en verzoekt of ik hem kan vragen weg te gaan. Ik eer zijn verzoek. De bard is bereid dit te doen, op voorwaarde dat ik zijn verloren fluit vind, die ergens diep verborgen ligt in een ruïne.

Avontuurlijk als ik ben ga ik op onderzoek uit, maar onderweg naar de ruïne strand ik op een lijk. Een lijk van een magiër die een brief bij zich draagt, waaruit duidelijk word waar hij mee bezig was. Hij was op zoek naar drie fragmenten, drie fragmenten die samen een wapen zouden moeten vormen, wat hem vervolgens weer zou moeten voorzien van nieuwe krachten. Onderaan de brief word duidelijk wie hem op pad heeft gestuurd. Iemand uit de mage guild, te Winterhold. Ik vergeet die fluit. Wat kan mij die bard nou schelen. Ik zet koers richting Winterhold, maar onderweg begint er iets te knagen. Het gevoel dat ik iets vergeet. Dit gevoel verdwijnt snel als ik overdonderd word door hard gebrul, en nog geen seconde later word bestookt in vuur. Het is een draak. Heroïsch als ik ben grijp ik mijn wapen en ren ik erachter na, maar de draak vliegt door. In de verte zie ik hem nog meer vuur spuwen, maar op wie? Al snel word het duidelijk dat ik hier niet te maken heb met één , maar twee draken, die met elkaar in gevecht zijn. Op een afstand bekijk ik het schouwspel, om vervolgens te beslissen dat ik me hier niet mee ga bemoeien. Ik vervolg mijn reis, richting Winterhold.

Dat knagende gevoel, dat ik iets vergat, dat waren dus die Greybeards. Zo'n honderd uur na het aannemen van die quest vond ik hem ineens terug in mijn questlog. Dit was het moment dat ik besefte dat we hier met iets speciaals te maken hebben. Ik heb gewoon honderd uur in deze wereld doorgebracht, zonder ook maar een moment terug te denken aan het hoofdverhaal. Ik zie je ook denken: honderd uur, in twaalf dagen, dat is bijna acht en een half uur per dag! Correct. Skyrim zuigt je op, en laat je pas los als je daadwerkelijk elk aspect van de game hebt gezien. Hier ligt ook de grote kracht van Skyrim. Overal waar je komt valt iets te beleven, overal valt iets te doen. En ik heb het niet over generieke fetch quests (hoewel deze er ook zijn, maar hier komt ik later op terug), maar daadwerkelijk interessante en vooral verrassende quests en bovenal locaties. Keer op keer beland je weer ergens om vervolgens verrast te worden door een boeiende puzzel of kleine plot wending, het word nooit oud. Nimmer zal je het gevoel hebben twee keer hetzelfde te doen, of zal je het gevoel hebben dat de game onnodig word uitgerekt. De mannen van Bethesda hebben hier een wereld geschapen dat leeft, dat bloeit. Het is een prestatie waarvoor geklapt mag worden.

Het gevoel van doorstroming en constante afleiding komt voornamelijk door het 'radiant quest systeem', een systeem dat Bethesda heeft gebouwd wat er voor zorgt dat de quests zich aanpassen aan jouw speelstijl. Vaak zal je van een willekeurig persoon een (op het eerste gezicht) saaie opdracht ontvangen om een verloren object terug te halen of een bepaald deel van de wereld te onderzoeken, maar waar die locatie is, is altijd willekeurig. Speel jij als een magiër zal je voornamelijk naar locaties gestuurd worden waar vijanden in grote getalen aanwezig zijn, en waar je veel dekking kan zoeken. Speel jij als een stealth assassin, zal je naar plekken gestuurd worden waar vijanden patrouilleren en waar veel zijweggetjes aanwezig zijn. Ook zal dit vrijwel altijd een locatie zijn die je nog niet eerder heb bezocht. De vele dungeons en grotten zijn in tegenstelling tot Oblivion niet meer willekeurig gegenereerd, en zijn daarom ook veel diverser. Hierdoor is er ook ruimte voor wat ingewikkeldere puzzels die je vaak genoeg zullen achterlaten met een gevoel van voldoening als je deze eenmaal hebt opgelost. Ook zorgt dit ervoor dat er in elke dungeons wel ruimte is voor een scripted eventje waardoor je aan het einde daadwerkelijk het gevoel hebt een dungeon te hebben doorlopen en iets mee te hebben gemaakt.

Uiteraard zijn er naast deze quests, die ervoor bedoeld zijn je de wereld te laten ontdekken, ook genoeg scripted quests. Deze zijn voornamelijk te vinden bij de guilds. De grote vier guilds uit Oblivion zijn weer aanwezig: the companions, mage guild, thieves guild en dark brotherhood. Deze guilds herbergen uitgebreide, grote questlinen en zijn het allemaal één voor één waard om te spelen. Vooral de dark brotherhood questline is een genot om te spelen, mede dankzij de spectaculaire opening. Naast de guilds zijn er ook de deadrics (demons) die zo nu en dan (onverwachts) verschijnen met een opdracht, en heerst er ook nog een burger oorlog waar je je bij één van de twee kampen kunt aansluiten. En dan is er ook nog de main quest, die ik dus nog nauwelijks heb aangeraakt. Al met al dus genoeg content om je uren en uren bezig te houden.

Het leveling systeem is compleet op de schop gegaan ten opzichte van de eerdere delen. Aan het begin kies je niet langer een class, in plaats daarvan kies je alleen een ras. Het is handig om op voorhand te bepalen hoe je wilt gaan spelen omdat je gekozen ras je voorziet van een kleine perk, maar niks staat vast. Wil jij je aan het begin focussen op grote bijlen? Gebruik dan een grote bijl en je behendigheid zal langzaam stijgen. Vind je dit niks en wil je over naar magie? Begin dan met casten en eveneens zal langzaam je magie level stijgen. Zo level je alles door het te gebruiken. Er zijn pakweg twintig verschillende skill trees die je allemaal in level kunt laten stijgen. Sommige combat gericht, maar er zijn ook trees voor speech (goedkopere vendor prijzen), lockpicking (inbreken), pickpocket (stelen), smithing (armor en wapens craften), alchemy (potions creëren) en ga zo maar door. Is je behendigheid van deze trees genoeg gestegen, stijg je ook in overal level en kan je een perk besteden in één van deze trees. Zo kan je bijvoorbeeld je magie sterker maken of ervoor zorgen dat je betere armor kan craften. Deze manier van levelen brengt heerlijke dynamiek met zich mee omdat je automatisch beter word in wat je doet, maar helaas word je op een gegeven moment ook genoodzaakt een andere speelstijl aan te nemen, omdat je alle trees in je huidige speelstijl al op level honderd hebt. Dit is overigens een gevoels kwestie, aangezien levelen op een bepaald punt niet meer nodig is. Je kan er ook voor kiezen om lekker door te gaan zonder te levelen en verder te verzuipen in de wondere wereld van Skyrim, wat heel goed mogelijk is.

Buiten de traditionele combat mechanieken als magie en wapens krijg je ook de beschikking over shouts. Deze zijn nagenoeg exclusief voor de dragonborn en een shout staat eigenlijk gelijk aan iets roepen in draken taal. De shouts fungeren als combat bonus door bijvoorbeeld een beest naast je te summonen of je vijand te bedelven in een vlammen zee. Gaandeweg vind je nieuwe shouts die je kunt leren en deze kan je unlocken door een dragonsoul te spenderen, welke je vergaart door het killen van een draak. Al met al een interessant systeem, ware het niet dat de shouts een beetje nutteloos aanvoelen. Vaak maken ze niet het verschil in een gevecht op enkele uitzonderingen na, en komen ze gepaard met een flinke cooldown. Hier had meer in gezeten.

We hebben hier te maken met een Bethesda game, en helaas zijn de alom bekende Bethesda bugs weer terug. Zo zijn er veel onschuldige foutjes als vliegende mammoeten en moonwalkende guards, maar deze zullen voornamelijk op je lachspieren werken. Het is ook onmogelijk om in een inmens grote wereld al deze foutjes te verhelpen, en dus neem ik ze voor lief. Toch zijn er ook grotere bugs als questen die niet completen en soms zelfs volledig vastlopen. Dit soort fouten kan ik niet voor lief nemen. Deze blokkeren soms de doorgang naar een andere verhaallijn waardoor je dus wellicht een belangrijk aspect van het verhaal mist. Gelukkig kan je op de PC veel oplossen door het uivoeren van bepaalde console commands, maar dit geld niet voor de andere versies. Ik hoop voor de console spelers dat deze fouten binnenkort worden verholpen middels een patch.

Er is meer aan te merken op de game buiten de vele bugs. Zo is mijn grootste ergernis het feit dat de draken, die centraal staan in het verhaal, eigenlijk mietjes zijn in vergelijking tot sommige andere vijanden. De draken doen weinig behalve rondjes vliegen en af en toe vuur spuwen, en liggen eigenlijk zo omver. Ook verschijnen ze veel te vaak waardoor het bijzondere gevoel van een gevecht met een draak als snel veranderd in lichte grind. Op een bepaald punt had ik geeneens meer zin om met ze te vechten en liep ik gewoon weg. Dit had nooit de bedoeling kunnen zijn. Ook zijn er naar mijn gevoel in totaal vier voice actors gecast die de stemmen doen van werkelijk elke NPC in game. Naar verloop van tijd begint dit een beetje ongeloofwaardig te worden, maar het is ze vergeven. Een nieuwe voice actor voor elke NPC in game zou namelijk gekkenwerk zijn. Buiten de voice acting is er overigens weinig aan te merken op het geluid. De muziek is mooi en sfeervol en ook de effecten zijn tip top in orde.

Deze punten van kritiek vallen in het niets vergeleken met het grote geheel. Games zijn er om ons te vermaken; om ervoor te zorgen dat wij ons verliezen en ons tijdelijk iemand anders wanen. Skyrim doet dit overtuigend. Een paar weken geleden vertelde ik dat Batman: Arkham City één van de beste games is die ooit is gemaakt. Ik vergat alleen even dat tijden veranderen. Dat er steeds meer mogelijk is. Dat games gewoonweg beter worden. Dat je niet moet meten aan de maatstaf van vroeger, maar aan die van nu. Als je een game kunt maken die je constant weet te verrassen met nieuwe content en plot wendingen, en nog als allerbelangrijkste, je meer dan honderd uur weet te vermaken, dan kan ik er niet meer onderuit. Skyrim geeft Batman het nakijken, en daarom waag ik mij dit keer aan een iets minder gewaagde uitspraak. Skyrim is de beste game van het jaar.  

Conclusie en beoordeling

Honderden uren content, intrigerende verhaallijnen en een simpelweg werkend geheel maken Skyrim tot de beste game van het jaar. De game stuwt je voort en blijft boeien tot je elk avontuur dat de game te bieden hebt beleeft. De game heeft last van de standaard Bethesda foutjes, maar niks dat later met een patch kan worden verholpen. Hoe dan ook geeft Skyrim je meer waar voor je geld dan welke andere game dan ook dit najaar. Dit mag je niet missen.
9,5
Score
95
Score: 95
  • Pluspunten
  • Meer dan honderd uur content
  • Grote open wereld om te verkennen
  • Briljant geschreven verhalen
  • Nieuw, interessant leveling systeem
  • Grafisch hoogstaand
  • Sfeervol geluid
  • Minpunten
  • Bugs
  • Gevechten met draken worden eentonig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Lauw lauw lauw LAUW

  • Lost Planet 2, Halo ODST en nu Crackdown 2. 4 player co-op begint precies behoorlijk populair te worden bij de dev's.

  • Als dit offline kan weet ik al welke game ik over een tijdje ga spelen =D

  • Ik vond crackdown online echt super vermakelijk :D

    Hopelijk maken ze de match-making wel beter want in crackdown 1 was het echt prut.

  • Gewoon met een vriend/vriendin co-op spelen, was echt geweldig. :)

  • ik hoop dat t nu ook offline kan, dat miste ik wel een beetje in deel 1.

  • hoera voor co-op :D

  • als dat idd ook offline kan dan word het straks denk ik mijn eerste xbox

  • Eindelijk iemand die het snapt….

  • was al bekend geworden in de trailer :P

  • Als dit offline kan weet ik al welke game ik over een tijdje ga spelen =D

    Guitar Hero 5 en The Beatles: Rock Band?



    Alle gekkigheid aside: Dit gaat best tof worden denk ik :)

  • Vet, co-op is altijd veel leuker dan in je eentje. :))

  • Leuke toevoegingen, zie ernaar uit! ;)

  • Very nice^^

  • Was ook al bekend in de trailer.



    Check mijn videoreview, ik zou graag opbouwende kritiek en tips ontvangen, alvast bedankt!



    Link: http://www.insidegamer.nl/xbox360/residentevil5/memberrecensies/6547


  • Check mijn videoreview, ik zou graag opbouwende kritiek en tips ontvangen, alvast bedankt!



    Link: http://www.insidegamer.nl/xbox360/residentevil5/memberrecensies/6547



    Doe eens niet spammen


  • Waarom help jij 'm dan door het te quoten?



    OT: Als dat ook offline kan wordt dat zeker gaaf! (kuch)alleen nog even twee controllers kopen dan(kuch)

  • VET!

  • deel 1 was heerlijke game, deze wordt hopelijk nog beter. must have voor mij

  • NICE! Laat maar komen !

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren