1. Batman: Arkham City (PC)

Batman: Arkham City (PC)

Superhelden vind je terug in alle soorten en maten. Ontsproten aan het brein van enkele creatieve geesten, bewandelen deze uitzonderlijke personages al decennialang de stripverhalen van onder andere DC Universe en Marvel Comics. Elke jongen heeft er wel eens van gedroomd om in de schoenen te staan van Superman - de Man van Staal die kan vliegen - of rond te slingeren aan spinnenwebben zoals Spider-Man. Anderen zouden dan weer graag in een vleermuispakje kruipen zodat ze het kunnen opnemen tegen een grijnzende Joker. Ondanks de potentie van dit kleurrijke scala aan superhelden, lijken ontwikkelaars hier niet altijd mee overweg te kunnen. Matige tot slechte games wisselden elkaar af totdat Rocksteady op de proppen kwam met Batman: Arkham Asylum, een game die het genre op zijn grondvesten deed trillen. Ze zullen dus alles uit de kast moeten halen om het eerste deel te overtreffen met zijn opvolger Arkham City.

Het valt meteen op dat Rocksteady het ‘duiken in de kast’ wel erg letterlijk heeft genomen. In de allereerste missie is de hoofdrol namelijk weggelegd voor een nieuw personage gekleed in een glimmend kattenpakje. Niemand minder dan de elegante Selina Kyle, alias Catwoman, probeert een kluis van Two-Face te kraken. De dievegge wordt echter op heterdaad betrapt en dit leidt tot een vechtpartij met enkele handlangers. Spelers die in het eerste deel de ietwat loggere Batman gewoon waren, zullen het geweldig vinden om eens met de soepele Catwoman aan de slag te gaan. Op haar hoge hakken en met sierlijke bewegingen laat ze de tegenstanders alle hoeken van de kamer zien. Het vechtsysteem dat we kennen uit het eerste deel is grotendeels hetzelfde gebleven al zijn er enkele subtiele verbeteringen doorgevoerd. Nu kan je ook meerdere vijanden tegelijk uitschakelen wat het aaneenrijgen van combo’s spectaculairder maakt dan ooit tevoren. Het duurt dus niet lang voordat elke handlanger knock-out op de grond ligt. Net wanneer Selina ervandoor wil gaan met de buit, duikt Two-Face op in hoogsteigen persoon (of beter gezegd: personen) en neemt haar gevangen.

Normaal gezien is dit een alledaagse klus voor Batman - het alter ego van Bruce Wayne - ware het niet dat hij ondertussen andere katten te geselen heeft. Tijdens een persconferentie wordt Bruce ontvoerd door professor Hugo Strange en voor de leeuwen gegooid in Arkham City. Deze openluchtgevangenis werd gebouwd in Gotham City en bevat de grootste criminelen die het Batman-universum maar te bieden heeft. Er heerst chaos aangezien The Joker, Mr. Freeze, Two-Face én Penguin onderling vechten voor hun territorium. Overal gaan handlangers van verschillende partijen met elkaar op de vuist. De schurken zien maar al te graag het rijkeluiskindje komen zodat ze hem belachelijk kunnen maken zonder zijn gebruikelijke bescherming. Gelukkig beseffen ze niet dat wanneer Bruce Wayne in de buurt is, Batman met al zijn bijhorende snufjes niet ver achter blijft.

Hij verblijft noodgedwongen binnen de gevangenismuren om erachter te komen wat Hugo Strange allemaal in zijn schild voert. Het hoofdverhaal is vrij standaard en neemt net genoeg risico’s om de speler geboeid te houden. En dat terwijl het zich allemaal afspeelt in het wondermooie Arkham City. Het eerste wat opvalt bij het verkennen van het terrein is dat de gevangenis qua oppervlakte niet gigantisch is, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door de enorme hoeveelheid content. Overal kom je wel iets verbazingwekkends tegen: het oog voor detail is gewoonweg schitterend. Elke ruimte die je betreedt is anders vormgegeven, elk gebouw heeft zijn eigen stijl en ook de handlangers van de diverse schurken dragen typerende kenmerken als make-up of een masker met twee gezichten. Sneeuwvlokjes dwarrelen uit de lucht terwijl je over de hoogste toppen van de stad scheert. Op de achtergrond speelt zich heroïsche muziek af die als het ware versmelt met de sfeer van de game, en ook toeneemt in volume naargelang de situatie.

Je hebt nooit het gevoel dat je op een plek komt waar totaal niets te beleven valt. Overal kan Batman op de vuist gaan met patrouillerende handlangers of kiezen uit een breed gamma aan zijmissies. Hierin zijn de hoofdrollen weggelegd voor onder meer terugkerende personages als Bane, Victor Zsasz en The Riddler. Laatstgenoemde heeft zichzelf overtroffen door een ontelbaar aantal van zijn beruchte trofeeën te verstoppen op de meest vindingrijke plaatsen. Waar je echter in Batman: Arkham Asylum ze gewoon moest zien te vinden, vereist het ditmaal meer vaardigheid en gebeurt het bemachtigen meestal aan de hand van een minigame. Deze kunnen te allen tijde gespeeld worden wat voor afwisseling zorgt in het hoofdverhaal.

Waar je in de belangrijkste missies van Arkham Asylum nog vaak de gewapende handlangers moest uitschakelen achter gesloten deuren, spelen deze situaties in Arkham City zich meer af op open locaties. Het één voor één geruisloos neerhalen van vijanden geeft je een gevoel van macht. Je jaagt deze zware jongens de stuipen op het lijf zodat ze op den duur beginnen te roepen achter hun mammie. Batman heeft echter geleerd uit zijn fouten en heeft zich zwaarder bewapend tegen kogels. Zelfs de vijanden zijn erop vooruit gegaan: ze scannen onbereikbare locaties met een thermische bril en houden logischerwijs de lucht veel meer in de gaten. Gelukkig heeft Batman nieuwe gadgets ter beschikking zoals rookbommen en een bom die tegenstanders bevriest. Deze technische snufjes heb je nodig om vooruit te komen in het verhaal, wat de game uitdagender maakt dan zijn voorganger.

Maar de grootste pluim krijgt Batman: Arkham City nog voor de manier waarop Rocksteady dit spel presenteert, en wat het tot een absolute topper maakt. Elk personage levert zijn of haar bijdrage, je moet altijd voorbereid zijn op het onverwachte. Alles is naadloos in elkaar verweven: het verhaal van Batman loopt parallel met de avonturen van de heupwiegende Catwoman terwijl ze elkaar ook regelmatig kruisen. Je krijgt in beide verhalen af te rekenen met gestoorde criminelen en duikt in hun onderbewustzijn om met hen af te rekenen. Tijdens je zoektocht houd je contact met Alfred, de butler van Wayne Manor die je van de nodige informatie voorziet. Wanneer Vleermuisman zijn vaardigheden als detective toont is deze helpende hand van Alfred meer dan welkom om achter sporen te komen die je uiteindelijk naar de verschillende baasgevechten leiden. Wie ervan overtuigd was dat ze even standaard zouden verlopen als in Batman: Arkham Asylum, komt bedrogen uit. Elke eindbaas maakt gebruik van zijn leefomgeving en ze hebben elk hun eigen superkrachten en zwakheden. Het is jammer dat na zoveel lof voor de game het verhaal uiteindelijk wordt afgesloten met één enkel minpuntje. Het einde voelt namelijk aan alsof het haastig in elkaar gestoken is maar biedt tegelijkertijd voldoende stof voor het volgende deel waar elke fan met smart op zit te wachten.

De replaywaarde wordt omhoog gekrikt door een toegevoegde variant op het verhaal waarbij de moeilijkheidsgraad extra hoog ligt. Je kunt de honger naar het derde deel ook stillen gebruikmakend van de Challenge-modus. De speler kan opdrachten voltooien met Batman, Catwoman of Robin. De speler krijgt de keuze tussen twee verschillende modi: het kooigevecht of de gesloten locatie. In het kooigevecht streef je naar een zo hoog mogelijke score door reeksen van vijanden op allerlei brute manieren bont en blauw te slaan. Wanneer je voor de tweede modus kiest, kom je terecht op plaatsen die recht uit de game zijn geplukt. Doordat er bonussen gekoppeld zijn aan het uitschakelen van vijanden en de speler met een vooraf ingesteld nadeel kan beginnen, blijft elke locatie een uitdaging vormen.

Conclusie en beoordeling

De lastige opdracht om met Arkham City het eerste deel te overtreffen heeft Rocksteady met glans volbracht. De sfeer van de game grijpt je al vanaf de eerste minuut bij de keel en laat je niet meer los. De heroïsche muziek knalt uit je speakers terwijl Batman of Catwoman met het versoepelde combatsysteem een eindeloze reeks van combo’s aaneenrijgt. De ontwikkelaar heeft een greep gedaan in het Batman-universum en komt af met een groot scala aan boeiende personages die elk hun eigen bijdrage leveren aan de game. Alles is naadloos in elkaar verweven, alleen vinden we een kleine smet op het blazoen terug in de eindtwist, die nogal haastig aanvoelt. Gelukkig biedt de game voldoende afwisseling en zijn ook de Challenges terug van de partij die een meerwaarde zijn voor Batman: Arkham City.
9,5
Score
95
Score: 95
  • Pluspunten
  • Het geheel: de sfeer, muziek en omgeving
  • Breed scala aan personages
  • Afwisseling Catwoman en Batman
  • Combatsysteem is soepeler
  • Variatie in missies
  • Challenges bieden meerwaarde
  • Minpunten
  • Het einde stelt teleur

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren