1. Superpowered Part1: Origins

Superpowered Part1: Origins

Aangezien ik het superdruk heb op werk, hier een supermooi verhaal voor de liefhebbers. Super!

Origins

“Ah fuck!” Ridley schrok wakker en zit direct rechtovereind in zijn bed. Zijn (gister gecreëerde) niet te onderschatten hoofdpijn werd nog even versterkt toen hij zijn hoofd keiharde stootte aan zijn plafond. “Verdomde hoogslaper, hoe kan ik daar nog steeds niet aan gewend zijn” vloekte hij zachtjes. Vanuit zijn bed zag hij zijn klok, de grote wijder versprong net van 13:45 naar 13:46. “Damn, over 14 minuten moet ik dus op Centraal zijn… Never gonna make it.” Klungelig liet hij zich van zijn bed afglijden en via de trap stond hij op de grond. Zijn evenwicht was na gisteravond nog steeds niet hersteld en het werd even zwart voor zijn ogen. “Fuuuuuck… I’m getting to old for this shit.” Hij pakte zijn telefoon en stuurde een Whatsapp naar Tidow.

Gozer, heb me verslapen. Ben jij er sowieso om reisleider te spelen? Ik zie jullie in het park wel.

Hij legde zijn telefoon neer en vertrok richting de badkamer, zijn darmen begonnen ook weer wakker te worden. Nadat de zaken weer gegaan waren bekeek hij zijn telefoon.

Laffe borrelaar! Check je zo!

Tidow had het onder controle, mooi zo. Hij zette de tv aan en ging op zoek naar een handdoek om even te gaan douchen. …VERWACHT WORDT DAT DE METEORIET IN DE DAMPKRING ZAL VERBRANDEN, DIT IS ÉÉN VAN DE GROOTSTE HEMELLICHAMEN DIE OOIT… De televisie stond nog luider dan Ridley’s gemiddelde stemgeluid. Met zijn knallende koppijn was dat geen goede combinatie. Hij gooide even een aspirientje in zijn mond en vond eindelijk zijn handdoek. De warme douche deed hem goed, evenals de aspirine. Zijn hoofdpijn verdween en zijn ogen begonnen weer wat meer open te staan. Terwijl hij zich af aan het drogen was bedacht hij zich opeens dat hij niets meer in huis had. Ook nog naar de Appie, pfff IGF moet maar even wachten.

Eenmaal aangekomen bij de Nachtap zocht hij zijn spullen bij elkaar. Aiii, Limoenlichtje en Needakill zouden bij hem blijven slapen, dus hij moest er wel even voor zorgen dat hij de volgende ochtend ontbijt had. Terwijl hij afrekende viel zijn oog op de headline van het AD: RECORDAANTAL ZONNESTORMEN. EFFECT OP LANGE TERMIJN ONDUIDELIJK. “Pfff, zonnestormen, meteorieten, het gaat weer lekker. What else is new?” Zijn oog viel opeens op de kop van de Telegraaf: KERNCENTRALE DODEWAARD DEKMANTEL VOOR GEHEIME OVERHEIDSINSTELLING? “Oke… dit gaat me te ver op dit moment.” Hij rekende af, liep de winkel uit en stapte op zijn fiets. Hij voelde zich nog steeds niet helemaal soepel maar het ging al beter. Eenmaal thuis aangekomen voelde hij zijn telefoon trillen.

Gozer, we zitten in het park. Get your ass over here, fucking Monniejj is er ook gewoon.

“Wat? Monniejj? Nooit verwacht dat we die nog eens op een meeting zouden zien.” Hij had er zin in, tijd voor een biertje om weer over de kater heen te komen.

Eenmaal aangekomen bij het Lepelenburg was het weer als vanouds. Er waren veel meeting-oudgedienden. Tidow stond weer tof te doen over zijn bierconsumptie, Sadist was aan het babbelen met Needakill en Wastum. Afgelegen stonden Vlaflip, HSJ, Trotsert en Sjis stonden samen onder een boom te blowen. Maar er waren ook wat nieuwe gezichten deze keer. Tidow had niet gelogen en Monniejj was inderdaad aanwezig, kansloos genoeg omringt door een aantal IGF leden. Waaronder Swiep, Karel en Owner. Zelfs Granatan was aanwezig, opgehaald door Stefandepefan en Marianne. Leuk om hem eens in het echt te zien. De groep mixte weer lekker en zelfs Rano met al zijn kloonpraktijken werd niet buitengesloten. De complete groep was ook compleet verbaasd over het feit dat Radiant Silvergun echt bestond, en geen robot of iets dergelijks was.

Ridley besloot dat zijn huidige staat niet geschikt was om de hele dag te blijven staan. Hij liet zich in de schaduw zakken, vlak bij de koelbox. Een aantal volgden zijn voorbeeld, waarna Tidow weer begon te zeiken dat hij in de zon wilde zitten. “Succes met je zonnesteek gozer.” Schreeuwde Ridley zijn richting op. Tidow leek het niet te horen. Ridley pakte de koelbox en haalde er een koud biertje uit. “Pfff ik vraag me af hoe die valt…” Niet goed dus. De eerste slok was het smerigste wat hij ooit geproefd had. Zijn afschuw was kennelijk zichtbaar want Dariee zag het direct als een gelegenheid om Ridley weer eens te wijzen op de nadelen van alcohol. “Hou op hippie!” Hoorde hij AJ roepen terwijl hij zich aan zijn tweede slok waagde. Een glimlach verscheen op zijn lippen terwijl het bier in zijn keelgat verdween. Dat smaakt alweer stukken beter! Een stukje verderop bleef er een clubje rondom Monniejj gecentreerd staan. Hij zag Swiep en Karel hun uiterste best doen om in haar goede gratie te komen. Ondanks het feit dat ze tegenwoordig een vriendje heeft… Onverwachts droop Karel echter af. HSJ liep hem achterna om hem een play by play te geven van de manieren waarop hij gefaald heeft vanuit de filosofie van The Game. 7threst was ondertussen naast hem gaan zitten en knoopte een gesprek met hen aan: “Man wat een relaxt dagje weer heh. En wat een fucking opkomst!” Ridley glimlachte en knikte instemmend met hem. “Inderdaad, volgens mij de grootste groep ooit. De hele hardcore slowchat bende lijkt aanwezig, en een shitload aan moderators!” 7threst keek even in de richting van zijn medemods: Snappie, Radiant, Rano en Henkie stonden in een groepje rustig te pilsen. “Ja mooi, en zelfs Granatan is er bij dankzij Marianne en Stefandepefan, vet goed!” Het gesprek ging zoals altijd weer snel over naar games, met in het bijzonder vage Japanse games. Na een korte tijd ging 7threst even verderop kijken en had Ridley het rijk weer even alleen met zijn kater. “Tijd om te pissen mompelde hij tegen zichzelf, waarop hij richting het openbare toilet vertrok.”

Daar aangekomen hadden Daarie en AJ weer een hevige discussie over de invloed van de zon op de aarde. Hij kon het niet helemaal volgen, maar het had er iets mee te maken dat de verhoogde hoeveelheid neutrino’s vreemde invloed zouden kunnen hebben op het leven op aarde. Dariee was weer de bleeding heart hippie, terwijl AJ er niet zo in geloofde. “Flikkers!” dacht Ridley bij zichzelf, “Er moet meer gedronken worden.” Hij leegde zijn blaas en maakte zich klaar om weer richting het midden van het park, dat nu echt compleet gedomineerd werd door IGF, te begeven.

Opeens hoorde hij een luidde knal. “Huh?” Hij keek op, een straalblauwe lucht inclusief zon lachte hem tegemoet. “Geen regen, of wolken wat dat betreft.” Opeens hoorde hij nog een knal, luider dan de vorige. Hij zag links van hem Dariee en AJ ook in de lucht kijken, met vragende gezichten. Hij besloot zich weer wat verder terug te lopen naar de rest van de groep. Zij, samen met de rest van het park, waren muisstil geworden van de luidde knallen. Het bleef even stil, totdat er een nog oorverdovendere knal klonk. Hij kon het geluid niet plaatsen, het was anders dan iets wat hij ooit eerder gehoord had. In eerste instantie had het op een donder geleken, maar met een strakblauwe lucht… Hij was ondertussen bijna bij de rest van de groep aangekomen, die allen verschrikt naar boven keken. Hij riep van een afstand: “Wat is er?” Ze leken hem niet te horen. Hij begon zich zorgen te maken, wat was hier aan de hand? Een vierde knal, nog harder dan al die daarvoor kwamen klonk. Hij zag Sylvana beven terwijl ze naar de lucht achter hem staarde. Hij draaide zich om en hield zijn hand boven zijn ogen om te kijken wat er aan de hand was. “Wat? Was de zon nu rood?” Hij keek om zich heen en zag een rode gloed over het park heen strijken. Her en der begon wat paniek uit te breken. Opeens zag hij een tweede zon, en even later een derde. “Wat? Wat is hier aan de hand?” Hij hoorde Tidow ergens roepen dat ze weg moest wezen. En zag JJ. richting het Spoorwegmuseum lopen met Sjis en Vlaflip. Hij keek omhoog en eindelijk werd hem duidelijk waar hij naar keek. “Is dat….” Zijn adem stokte in zijn keel.

“EEN METEOOR!” hoorde hij Blitsmeister schreeuwen. “Wat? Hoe?” Alles wat daarop volgde leek heel erg langzaam te gebeuren. Hij zag Tidow gebaren dat iedereen het park uit moest, richting het Spoorwegmuseum, of richting zijn huis… Geen idee welke van de twee precies. Hij zag Karel en HSJ terug rennen van een groepje vrouwen dat ondertussen ook flink in paniek was. Het groepje moderators was nergens te bekennen zo op het eerste gezicht. Aiii pakte Granatan op, die slecht ter been wass, en begon een sprintje te trekken richting de brug over de Singel. Ridley stond aan de grond genageld… “Wat… moet… ik… doen?” Opeens trok iemand hem aan zijn arm mee, zijn benen begonnen eindelijk weer te luisteren en hij rende mee. Ralph. trok hem voort terwijl Ridley nog eens naar boven keek. De grote rode vuurballen waren nu duidelijk te onderscheiden van elkaar en de zon. 3 grote woeste stippen in de lucht die steeds groter werden. Opeens voelde hij iets tegen zijn scheenbenen en voor hij het wist lag hij met zijn neus tegen te grond. Hij keek naar zijn benen en zag daar een blauwe koelbox. Hij was gestruikeld. Hij keek omhoog en zag de eerste vuurbal, groot als een huis. Voor hij er erg in had boorde de vuurbal zich in het spoorwegmuseum, wat ontplofte met een enorme vuurzee als gevolg. De tweede vuurbal schoot halverwege door de Dom heen, de trotse, eeuwenoude toren bleef nog even staan, als een cartoon gebouw met een groot rond gat erin. Maar het duurde niet lang voordat het in elkaar zakte. Het derde object hoorde hij neerkomen, hij zag het echter niet. “Galgenwaard? Uithof? Dacht hij bij zichzelf terwijl hij het vierde object zocht. “

Vier knallen, vier objecten.” Hij kon het nergens vinden totdat hij opeens een gesuis recht van boven hoorde komen. Hij keek naar boven en zag het vierde object. Kleiner dan de rest, maar het kwam recht op hem af. Moeizaam kwam hij weer overeind, zijn enkel deed enorme pijn. Hij strompelde richting het bruggetje, het park was bijna verlaten. Opeens hield het suizen op. Een duizendste van een seconde van het stil. Toen kwam het geluid, een verpletterende knal deed zijn trommelvliezen bijna scheuren. Nog sneller kwam de schokgolf, Ridley werd meters verderop geblazen door het pure natuurkundige geweld. Met een smak kwam hij neer op de grond. Hij moest hard gevallen zijn, het leek wel alsof hij gloeide… Hell… de hele wereld gloeide een vreemde paarse kleur. Hoe lang hij daarna buiten westen was weet hij niet. Toen hij weer wakker werd zag hij een persoon in brand staan. De persoon kwam uit de richting van het spoorwegmuseum. De persoon stond van top tot teen in brand, maar liep gewoon verder. Toen de persoon dichterbij kwam zakte Ridleys hart in zijn schoenen. “Vlaflip?” De roodharige jongen schreeuwde het uit terwijl de vlammen langzaam zijn lichaam leken te verteren.

To be continued in Superpowered Part2: Aftermath

Dit artikel delen

Over de auteur