1. Eindejaarsgebrabbel 2011

Eindejaarsgebrabbel 2011

Het jaar 2011 is alweer bijna ten einde, 2012 staat voor de deur. Een mooi moment om eens terug te blikken op het jaar 2011, niet waar? Een jaar dat voor mij in real life best goed was. Een lieve meid die ik inmiddels al een jaar mijn vriendin mag noemen, toffe reizen naar Barcelona en de Gamescom Keulen met o.a. IG leden Morphweasel en Kamakazi0. Ook een beetje game-gerelateerd: Een toffe Alienware m14x laptop op mijn bureautje (en een fucking rib uit mijn lijf), ook vooral veel gebruikt voor mijn opleiding met veel grafische programma's. Maar hoe was 2011 als gamejaar?

Aan het begin van het jaar was het al duidelijk: Als gamers zouden we, misschien wel meer dan ooit, met een groot luxeprobleem zitten. Zoveel goede games die uit moesten komen in de loop van het jaar, met slechts beperkte tijd en geld. De games van 2010 waren nog amper uitgespeeld en pareltjes waren gemist om dezelfde reden, maar in 2011 ging het in een even hard tempo! Ik wist het al, keuzes zouden gemaakt moeten worden. En al snel wist ik al wel welke titels er sowieso moesten gaan komen. Ik koos in mijn ogen voor veilig. Het maar goed dat ik niet in de aandelen zit.

Heel eerlijk gezegd: Ik ben nogal veel teleurgesteld dit jaar! "Wat? Hoe bedoel je man! Kijk naar al die toffe games!", zullen er nu genoeg denken. En terecht: Batman Arkham City, Skyrim, Rayman Origins, Uncharted 3, en nog veel meer toptitels kwamen uit. Nou, die verplichte keuzes waar ik het over had? Die maakte ik dus vooral verkeerd. Het klinkt misschien wat raar en krom, en waarschijnlijk ook wel heel flauw, maar Call of Duty is min of meer de oorzaak van mijn meeste teleurstellingen dit jaar. Say wuuuut?

Meerdere grote titels waren al bevestigd voor 2011. Als zeer groot Ace Combat fan sinds ik de serie ontdekte op de PS2 met deel 5 ('Razgriz' komt uit die game), moest de nieuwe Assault Horizon er natuurlijk verplicht in komen. Ook Battlefield 3 was zo klaar als een klontje, want ik had al zo ontzettend veel lol beleefd aan Bad Company 2 op het PSN, met mijn maat Kamakazi0. Killzone 3 aan het begin van het jaar was er ook nog, en daar keek ik zeer naar uit. Geloof het of niet, ik heb er tijdens kerst 2010 een Move voor gevraagd, die ik tot mijn vreugde onder de boom vond. Helaas overleed mijn PS3, hij vond de Move blijkbaar niet zo leuk. Een beetje klote dus, 2011 in met een nieuwe PS3, maar het kan natuurlijk ook gezien worden als een nieuw begin. Iets met halfvolle glazen en zo.

Killzone 3. Ondanks dat ik positief verrast was over hoe de game speelde met de Move, ik miste iets. Wat ik miste, werd bevestigt toen ik de game eens met de controller speelde. Waar was dat zware gevoel uit KZ2? Dit is niet tof! Dit voelt aan als een mislukt hybride van CoD en Killzone controls. Guerrilla had de zeurende CoD-kotertjes hun zin gegeven na hun eindeloze gebitch op de controls van deel 2. Ook wist de MP mij niet zo te pakken als die van deel 2. Jammer, de eerste game teleurstelling van het jaar voor mij was al binnen. Niet dat de 'ver-Call of Duty-sering' geheel verantwoordelijk is voor wat de game voor mij persoonlijk een teleurstelling maakt (Want het betreft hier mijn mening, ik kan me voorstellen dat anderen er wel veel lol mee hebben). Echter, hetgeen wat de Killzone serie altijd zo uniek maakte was de combinatie van sterke, grauwe graphics gecombineerd met het gevoel van gewicht in de wapens. Neem je die controls weg dan blijft er niet veel bijzonders meer over van de kern, want er zijn meerdere games die er mooi uitzien.

Maar het absolute, voor mij nog steeds niet goed te verteren dieptepunt is nog altijd Ace Combat. Ongelofelijk. Dat een ontwikkelaar dit zijn fans aan kan doen. Verwacht overigens binnenkort een (late) recensie van mijn hand over deze game, waarin ik verder in zal gaan op dit hoogverraad van Project Aces. Praktisch ALLES wat een Ace Combat een echte... nou ja, Ace Combat maakte, was overboord geflikkerd. Onder het motto "er is vernieuwing nodig" is er een luchtversie van Call of Duty uit de anus van een Japanner bij NamcoBandai getrokken. Nou, wat ontzettend vernieuwend zeg. Ik zal niet 's werelds grootste AC fanboy zijn, maar mag mezelf denk ik toch wel beschouwen als groot fan, en dan doet deze game toch wel pijn.

Snap je nu wat ik bedoelde met Call of Duty dat mijn jaar verpeste?  Terwijl ik het nieuwste deel niet eens gespeeld heb! Even voor de duidelijkheid, ik geef hier noch CoD, nog Infinity Ward, noch Activision de schuld van. Maar CoD is wel de oorzaak. Omdat het actiegenre, en dan met name het FPS genre inmiddels zo casual als fuck is, dat zelfs je 11-jarige neefje waarschijnlijk MW3 van de Sint of Kerstman heeft gekregen, zien meer ontwikkelaars en vooral uitgevers het als geschikte melkkoe voor centjes. En dan wordt natuurlijk Activision's succesformule nageaapt (vaak met overpriced DLC en al) om het casual CoD publiek (niet te verwarren met die-hard CoD fans) te lokken en hun zakken leeg te kloppen. Maar dit was blijkbaar ook prima toe te passen op mijn favoriete serie, dankjewel NamcoBandai!

Tot slot mijn laatste grote teleurstelling: Battlefield 3. In tegenstelling tot sommige BF-fans vind ik niet de deze game te duidelijk is gemaakt om CoD-fans te plezieren. Nee, Call of Duty heeft deze game op een andere manier negatief beïnvloed. BF3 moest en zou uitkomen vóór Modern Warfare3! Voor EA was er geen andere optie, de oorlog met Call of Duty was immers al verklaard! Hierdoor zat DICE aan een enorm strak schema, waardoor er met name op consoles een bijzonder onafgewerkt product in de winkel is beland.  Nou ben ik van mening dat BF3 eigenlijk beter helemaal nooit op consoles had moeten verschijnen. Bad Company 2 was perfect afgestemd op consoles, zowel technisch al op gebied van gameplay. De maps waren over het algemeen perfect voor 24 spelers en ik verveelde me nooit! Echter, BF3 is duidelijk voor PC gemaakt. Maps voelen vaak te groot aan, en de kleinere maps voelen eerder aan als grote Call of Duty-maps, met exact dezelfde muren van gebouwen als grenzen ten opzichte van de oneindigheid van klassieke Battlefield levels. En het lompe is, ik kan niet eens terug naar BC2 als ik dat zou willen, want die servers zijn inmiddels aardig leeg. Liever was er een spin-off of een nieuwe mappack voor consoles gekomen, en dan hadden PC gamers nu ook niet zo hoeven klagen dat Battlefield 3 beperkt is door de console broertjes. Ik mis simpelweg de fun in de PS3 versie, zoals ik die wel had in BC2. En dan houdt het al snel op. Misschien toch maar eens oppikken voor PC dan.

Was het dan alleen maar kommer en kwel? Nee, natuurlijk niet! Glas is halfvol, remember! Een andere game waar ik erg naar uitkeek was L.A. Noire, en die stelde alles behalve teleur. Verder waren het juist de titels waar ik geen bijzondere verwachtingen van had die mij het meeste plezier hebben bezorgd. Ik heb het hier over Deus Ex en Skyrim. Ik was helemaal vergeten hoe leuk (actie)RPGs kunnen zijn. Daar zal ik dus de komende tijd mijn heil zoeken tot de FPS hype afgelopen is. Deus Ex heb ik helaas nog steeds niet uitgespeeld, ondanks het geweldige verhaal. Skyrim had ik me in eerste instantie voorgenomen niet te kopen omdat ik Oblivion vrij saai vond, maar na voor de zekerheid toch maar even de demo (lees: torrent) gecheckt te hebben heb ik hem al snel gekocht! Inmiddels is er al weer veel potentiële nachtrust weg gespeeld omdat ik op mijn spannende avontuur was. Ook het onder de kerstboom gevonden Rayman Origins is een geweldige game, die zelfs mijn vriendin erg leuk vindt.

Al met al dus een jaar met voor mij redelijk wat grote teleurstellingen op gamegebied, maar ook genoeg leuks om het weer weg te spoelen! Daarom wil ik iedereen dan ook vragen eens verder te kijken dan je normaal doet, en naar games te kijken waar je je normaal niet zo mee bezig houdt. Wie weet wat je vindt! Velen van ons zitten waarschijnlijk redelijk vast in onze routine, maar probeer die eens te doorbreken. Ik beleef nu spannende avonturen, in plaats van de zoveelste kerndreiging van Russen of Al Qaida. Maar als jij niet anders gewend bent dan ridders, magie en draken, wordt het misschien eens tijd om een geweer op te pakken of in een racewagen te stappen. Besteed jij al het grootste gedeelte van je gametijd op het virtuele asfalt, dat wordt het misschien tijd om de wereld te gaan redden, of om paddenstoelen te gaan eten en op schildpadden te gaan springen.

Ik heb mij dan ook voorgehouden in 2012 niet meer te veel in hypes mee te gaan, dat leidt te veels veel tot teleurstelling, en ga ik vooral eens andere dingen proberen. Fijne jaarwisseling IG'ers, en proost op een mooi 2012!

Dit artikel delen

Over de auteur