1. Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad (DL)

Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad (DL)

Er zijn zo van die games waarvan je minder te horen krijgt op het vlak van nieuws, screenshots en trailers. Spellen zoals Battlefield of Call of Duty hebben zoveel publiciteit, wat ervoor zorgt dat bijna iedereen ze kent. Indien de titel ‘Red Orchestra’ ter sprake komt, dan krijg je waarschijnlijk reacties als ‘Ik ga niet naar de opera en luister geen klassieke muziek’. Als je dan uitlegt wat Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad is, vindt de andere het opeens niets. Zulke personen zullen liever de ‘grotere titels’ in hun PC steken. De minder bekende games krijgen door hun weinige naambekendheid waarschijnlijk ook minder kopers.

Een recensie kan handig zijn om zo een vrijwel onbekende game toch een beetje onder de mensen bekend te maken. Als je iemand kan overhalen om het besproken spel te kopen, door een eerlijke mening te vellen, dan is de schrijver zijn opzet geslaagd.

Waarom wordt dit allemaal verteld? Omdat al het eerder vernoemde van toepassing is op Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad. De studio Tripwire Interactive waagt zich - tussen de hopen First-person shooters die zich in de moderne tijd afspelen - opnieuw aan de Tweede Wereldoorlog. Het eerste deel in de reeks, Red Orchestra: Ostfront ‘41-45, dateert uit 2006. Het was een multiplayergame die in de smaak viel bij de rasechte fans. Spelers werden toen al een beetje geïntroduceerd in de ietwat minder bekende campagne van WO II: de Duitsers tegen de Russen. In het tweede deel is dat niet anders, met uitzondering dat er nu wel een singleplayer is. Deze wordt onderverdeeld in twee stukken. Zo mag je je eerst als een Duitse soldaat wagen om het Russische Stalingrad te veroveren. Wanneer je dat achter de rug hebt, hang je de overloper uit om te kijken hoe alles in het andere kamp verloopt. Je trekt dan een Russisch uniform aan en probeert de aanvallers uit het thuisland te verdrijven.

Aan welke kant je ook strijdt, veel verschil is er niet. Zowel aan de Duitse als Russische front moet je bijna identieke doelstellingen zien te voltooien, zoals gebouwen innemen en plaatsen verdedigen. Het is leuk dat beide kanten van de Oostfrontoorlog aan bod komen, maar er mocht wel wat meer afwisseling zijn tussen de twee. Een erg spijtige zaak, de Russische campagne voelt daardoor mager aan. Al bij al blijkt het geen makkelijke opdracht om het tegen de wederpartij op te nemen. Zeker niet, want Red Orchestra is niet zoals de andere shooters. Daar waar je in Call of Duty meer dan vijf kogels mag incasseren zonder het loodje te leggen, is het nu helemaal anders. Dit omdat de makers realisme nog hoger in het vaandel dragen dan DICE, de ontwikkelaar van Battlefield. Eén enkele kogel kan immers de dood betekenen. Er is wel een soort levensbalk, nochtans geraakt deze sneller leeg dan gedacht. Ga je voor de eerste keer de strijd aan, dan word je hoogstwaarschijnlijk onophoudelijk neergeschoten.

Alles is totaal verschillend dan je gewend bent, met grote frustraties als gevolg. Stilaan krijg je door hoe het werkt. Op dat moment zie je er de ongelofelijke charme van in. Het mag gezegd worden dat het hoge realisme niet voor iedereen weggelegd is. Men is het door andere spellen namelijk gewend om door de missies te rennen. De sleutel tot succes is om niets te overhaasten. Steeds dekking zoeken en kijken waar de vijand zich bevindt is noodzakelijk. In dekking gaan gebeurt makkelijk door achter gelijk welk obstakel te gaan staan en op één knop te drukken. Het is handig om het richten met je wapen in te stellen op de toets van de rechtermuis. Je kunt zo eenvoudig even van achter de dekking komen piepen om eventueel een schot af te vuren met de linkermuisknop. Linksonder het scherm komt een icoontje in beeld, welke toont of je in veilige dekking staat of niet. Is deze rood, dan duidt dat een gevaarlijke positie aan, geel betekent redelijk veilig en een goede bescherming laat een groene kleur zien. Hoe het ook zijn mag, eeuwig als een bange muis achter beschutting staan of niet samenwerken als team levert geen victorie op.

Nee, ooit moet je jezelf vermannen en verder oprukken naar het doel. Vanaf dan sta je oog in oog met de tegenstander. Daar valt het op: de AI van zowel vriend en vijand is verschrikkelijk. Ze lopen soms doelloos op het slagveld rond, het lijkt alsof ze tikkertje spelen. Misschien zul je de Russen tot viermaal toe door hetzelfde raam zien springen om daarna doodleuk weer het gebouw binnen te komen… Wat zeker een enorm vreemd fenomeen is om te zien. Toch lijkt het erop dat dit de moeilijkheidsgraad niet afzwakt, vermits de doelstellingen niet bepaald makkelijk zijn. Hoewel ze op het eerste zicht vaak simpel zijn van opzet - veelal moeten enkele plaatsen veroverd worden - zijn ze dit net niet. Mede doordat er slechts een handvol soldaten tot je beschikking staan. Ze zijn allemaal verdeeld per klasse en jij bent hun bevelhebber. Zijn ze allemaal gesneuveld, dan is het voorbij en het enige dat rest is de nederlaag wreken. Wanneer je echter sterft, is het nooit meteen gedaan. Dan krijg je de controle over een levende teamgenoot die ergens rondhangt. Gelukkig wordt je groepje soldaten om de zoveel tijd versterkt, waardoor je toch nog een kans maakt. Dat is haast het enige hulpmiddel dat je toegestopt krijgt. Er is geen sprake van een HUD waarop je het aantal beschikbare kogels ziet, geen vuurkruisjes – crosshairs – of iets dat erop lijkt. In plaats daarvan zijn er veel kleine details die het plaatje compleet maken.

Geen enkele andere titel is even compleet als Red Orchestra 2. De kleine, voor sommige nutteloze, details en mogelijkheden weten je mogelijk te overdonderen. Je kunt onder andere salvo’s blinde schoten vanachter dekking afvuren en tevens de mogelijkheid om bij elk wapen beter te richten door tijdelijk je adem in te houden, is aanwezig. Het interessantste voorbeeld is zonder twijfel het meerijden in een tank. Voor de eerste keer zie je hoe het er binnenin werkelijk uitziet. Doordat het pantservoertuig tot in de details nagemaakt werd, is het een genot om erin mee te rijden. De toon voor dit alles krijgt al meteen een sfeervolle twist mee bij de 2D-animatie, dat missies van een achtergrondverhaal voorziet, samen met de muziek die tijdens het spelen te horen is. In vergelijking met de concurrentie gebeuren er echter geen spectaculaire dingen tijdens de opdrachten, maar dat versterkt enkel maar het feit dat realisme de belangrijkste factor is. In het slechtste geval zorgt dit ervoor dat je je geen deel zult voelen van het gevecht. Bedenk dan dat de echte oorlog ook niet de hele tijd spanning en avontuur was.

Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad wordt in dit geval op een laptop gespeeld. De game loopt soepel op hoge graphics en alles ziet er best goed uit. Afhankelijk van welke laptop of computer jij hebt, zul je misschien ook wel van goede prestaties kunnen genieten. Je kunt de beelden bij gelegenheid tonen aan een vriend. In de co-op mode, die iets later met een patch werd toegevoegd, mag je met twee mensen de singleplayer doorlopen. Een goede methode om hem te overtuigen om het spel te aan te schaffen.

De multiplayer staat daarentegen wel bol van de spanning. Vooral om de reden dat maximaal 64 spelers, met dus 32 mensen in elk team, aan de vechtpartijen kunnen deelnemen. Met drie modi lijkt het aanbod schaars, nochtans is het tegendeel waar. Alle drie zijn ze in staat je lang zoet te houden. De Firefight-mode is eigenlijk Team Deathmatch met een andere naam, terwijl in Territory objectieven veroverd en beschermd moeten worden. Tenslotte is er Countdown. Daarin wordt er op een andere manier met de verschillende objectieven gewerkt. Per doel heeft elke speler slechts één leven. Sterf je, dan ben je verplicht om te wachten en mag je pas terugspelen bij het volgende objectief. Bovenal is deze mode het meest bloedstollend. Niemand houdt immers van wachten, dus iedereen zal zijn best doen. Bovendien bevolken verschillende klassen het strijdtoneel. Bepaalde categorieën zul je meer zien verschijnen dan andere. De machinegeweren mogen uitsluitend gehanteerd worden door een bepaald aantal spelers. Dit blijkt een slimme keuze te zijn, de balans is evenwichtig en blijft het totaalplaatje leuk. De echte leiderfiguren kiezen ervoor om als Squad Leader of Commander de lagere klassen te leiden. Gewone spelers krijgen hun bevelen op hun scherm te zien. Of je ze daarwerkelijk moet opvolgen, laten we even buiten beschouwing.

Wellicht is het beter van wel, aangezien men wederom snel kan sterven. Haast alles wat in de singleplayer aan bod komt, zit in de multiplayer verwerkt. Een voorbeeld daarvan zijn de grote maps. Je kunt altijd je eigen weg kiezen om aan te vallen. Helaas zijn ook de glitches en bugs overgezet. Het kiezen van servers verloopt met momenten moeilijk, geluid kan plots wegvallen en her en der is het mogelijk om door muren te kijken. Tripwire werkt er godzijdank met man en macht aan om die problemen te verhelpen. Een opluchting, want de multiplayer is het echte werk. Momenteel kan geen enkele andere game je dichter bij het realisme van oorlogsvoering brengen. En geen nood: ondertussen kennen meerdere mensen deze ‘vergeten’ titel al. Je moet dus niet verwachtten dat jij als enige op de servers zult zitten.

Conclusie en beoordeling

Eens je weet hoe Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad gespeeld moet worden, valt er genoeg plezier aan te beleven. Voornamelijk komt dit door het hoge realisme. Het loodje wordt snel gelegd in deze game. Het is leuk dat de singleplayer in twee campagnes is opgedeeld, maar wel zonde dat ze teveel op elkaar lijken. De vele details en mogelijkheden, waaronder prachtig nagemaakte tanks en de mogelijkheid om bij elk wapen je adem in te houden, maken gelukkig veel goed. De muziek zorgt er onder andere voor dat alles een juiste toon meekrijgt. Jammer genoeg is de AI van computergestuurde tegenstanders gewoonweg idioot te noemen. De multiplayer biedt een concrete oplossing voor dit probleem. Deze heeft ‘slechts’ drie modi, maar omdat 64 spelers het tegen elkaar opnemen, krijg je toch bloedstollende gevechten op grote maps voorgeschoteld. Hopelijk worden de technische foutjes er snel uitgehaald.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Hoog realisme
  • Duitse en Russische campagne…
  • Veel kleine details en opties
  • Sfeervol
  • Multiplayer…
  • Minpunten
  • Idiote AI
  • … maar lijken teveel op elkaar
  • … technische foutjes doemen wel eens op

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Leuke woordgrapjes!



    Maarja het gaat toch bovenal om de 360 versie hè…

  • Nja, ik snap niet waarom ze PC gaming dood aan het maken zijn… nouja eigenlijk wel, maar tis gewoon niet leuk :/

  • @Link_AJ:

    Uitgevers zijn PC gaming niet dood aan het maken, illegale downloaders en hackers wel.

  • @Link_AJ:

    Uitgevers zijn PC gaming niet dood aan het maken, illegale downloaders en hackers wel.



    Bullshit.



    Sims3, weet ik veel hoeveel miljoenen keren verkocht in de eerste week dat ie uit kwam.

    Zelfs een record… Crysis ook fucking vaak gedownload, maar wel ook 2miljoen keer gekocht. World Wide. Etc..




  • Ik heb de uitgelekte versie van Sims 3 gedownload, maar omdat er veel fouten waren, en ik geen zin had om hem nog een keer (maar dan de release versie) te downloaden, heb ik hem uiteindelijk ook gekocht.

  • @Gamerguy:

    Piraterij zal wel een factor spelen waardoor sommige developers multiplatform gaan of gewoon stoppen met PC games uitbrengen. Maar is dat de enige reden ? Er zijn nog zoveel factoren die een rol spelen.



    En daarbij PC gaming gaat serieus niet dood hoor.

  • waarom nou weer de pc versie …… echt zo stom!

  • PC gaming lijkt dood te gaan. Accepteer het of ga stenen gooien naar Microsoft, door de lancering van de xbox is deze situatie ontstaan, waarbij Microsoft geen moeite meer doet om de PC markt te beschermen. Piraterij en nog andere zaken hebben enorm meegeholpen.

  • Volgens mij is piraterij eerder een soort angst voor uitgevers dan dat het echt een probleem is. Veel bedrijven die zich vooral focussen op PC games zoals Blizzard of Valve, verkopen wel fackin veel. Maar bedrijven die hun games, naast de PS3 en 360, ook op de PC uitbrengen verkopen denk ik een stuk minder omdat ze bij de PC gamers minder bekend zijn denk ik… misschien… ;D

    Mja MMO's en Steam hebben ook nooit last van piraterij xD, snap niet waarom niet meer bedrijven iets als Steam gebruiken… en maar janken om die piraterij, maar wel gewoon games uitbrengen die zelfs voor de release al op piratebay staan…

  • De XBox wordt de nieuwe PC.



    Ik heb trouwens nog weinig vertrouwen in deze game, de E3 trailer was niet zo indrukwekkend, en dat een game vele malen wordt uitgesteld is meestal ook geen goed teken.

  • boeie, ik ga voor de 360 versie

  • Wat? Godver. Dan mogen ze dit spel ook wel voor de ps3 uitbrengen dan want ik heb geen fucking x360. Ik wou de PC versie van deze hebben :(.

  • dicear = pc gaiming gaat echt niet dood hoor daar vergis jij je in, als je nau bedoeld het is niet voor iedereen wand sommigen het niet betaalen kunnen ok dan snap ik je reden

  • ik heb mooi mijn xbox omgebouwd dus ach /care.

  • Alan Wake Meets Duke Nukem! :S

  • @savie: je hebt idd gelijk. Ik dacht even niet na toen ik mijn reactie postte. De meeste mensen die games downloaden zijn heel jong en hebben simpelweg het geld niet om veel games te kopen. Toch zie ik nog heel veel oudere mensen hetzelfde doen, ook al hebben ze het geld. Dit soort dingen hoeven niet per se een enorme ramp te zijn voor een goede game, want dan verkoopt die sowieso wel, maar het schrikt ontwikkelaars enorm af. Remedy is ontwikkelaar van Max Payne 1 & 2, twee legendarische PC games. Dus dit komt als een grote verrassing. Ik zou het echt heel jammer vinden als de PC weer in de steek wordt gelaten. Ik game er namelijk ook vaak op, vanwege de hogere resoluties(720p is eigenlijk not done als je je PS3 op een mooie monitor aansluit) en betere besturing bij FPS'es zoals Call of Duty, al is dat puur subjectief. Als ik heel eerlijk zou zijn; als de PS3 mouse+keyboard support zou hebben, dan had ik waarschijnlijk nu geen PC. Die mogelijkheid tot besturing is namelijk het enige wat ik nog mis bij consoles.

  • Piraterij komt ook veel voor op de 360 hoor, en bovendien kan je daar met gepirateerde versies gewoon zo online spelen, bij de pc is de kans groot dat het niet lukt, en anders is het meestal een heel gedoe.

  • Stom, de PC versie zou waarschijnlijk een stuk beter zijn

  • Ik weet niet of deze game nog wel kan gaan overtuigen, te vaak uitgesteld en aangepast lijkt me, maar je weet nooit.

  • hij moet op de ps3 komen dan kunnen ze eens 100% gebruik maken van de ps3 en de xbox360 bezitters versteld laten staan, en laten denken kut had ik maar een ps3

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren