1. Tidow op het SSX User preview event

Tidow op het SSX User preview event

Dit zal vast een verrassing voor jullie zijn, Tidow die een artikel schrijft wat niet over ridders, superpowers of villa's gaat... Maar Jelle vroeg me onlangs of ik naar aanleiding van onze middag even wat op papier wilde zetten over hoe ik de game beleefd had. Dus maak je klaar voor een once in a lifetime opportunity... een gespeeld, van Tidow. 

Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik in Juni afgereisd naar Vancouver om daar bij EA Sports een eerste glimps van de game op te vangen. Sindsdien heb ik geleden onder enorme SSX afkickverschijnselen, dus ik was erg blij dat ik uitgenodigd werd om naar het EA hoofdkantoor in Nederland te gaan. Mijn insteek was voornamelijk om de vergelijking te maken tussen de vroege build die ik gespeeld had en de bijna complete game die ik nu bij EA kon spelen, met bijzondere aandacht voor de vraag of er iets met onze feedback gedaan is. Dit heb ik natuurlijk al even aangestipt in de video die op IG verschenen is, dus ik zal me hier voornamelijk concentreren op mijn andere ervaringen.

En zo kwam ik dus op een koude donderdagmiddag aan bij het kantoor van EA, na eerst nog even hopeloos verdwaald te zijn. Iedereen was al aanwezig dus ik stelde me even snel voor en nestelde me daarna op een comfortabele stoel om even flink wat SSX te spelen. Aangezien ik de game al een aantal uur gespeeld had voelde ik natuurlijk enorme druk om te presteren, welke aangewakkerd werd door de andere aanwezigen. Na gekeken te hebben hoe de rest het deed was het mijn beurt om te spelen. En daarbij kom ik ook tot mijn eerste punt: De controls. er is namelijk keuze uit een classic en een standard control scheme. Als doorgewinterde SSX'er koos ik er eigenlijk direct voor om de classic controls te gebruiken. Ik merkte hierbij dat de game erg vergelijkbaar met de oude SSX games speelt. Bukken, prewinden, springen en dan als een gek alle shoulderbuttons in drukken om daarna een vette trick te landen werkt nog steeds. Het viel me wel op dat alle andere aanwezigen de nieuwe controls prefereerden, wat ik dus totaal niet had. Maar het is sowieso goed dat de beide opties aanwezig zijn. Als jullie op zoek zijn naar een SSX die speelt en voelt als de oude SSX games maar toch in een nieuw jasje gestoken is, dan zijn jullie naar mening aan het goede adres.

Daarnaast vind ik het erg tof dat er in deze SSX een soort story mode zit. "Een story mode in een SSX? Hoe nutteloos is dat?" denk je misschien bij het lezen hiervan, maar het is op zich een leuke toevoeging. Op de complete retconning van de naam (Dat is toch echt Snowboard Super Cross Jelle) geeft het een leuke achtergrond aan de personages die we allemaal kennen uit de eerdere games. Daarnaast zijn de personages ook echt ouder geworden sinds de vorige games. Griff is bijvoorbeeld geen piepstemmerige guppekop meer, maar een volwassen man. Dit soort kleine toevoegingen zijn niet nodig in een snowboardgame, natuurlijk niet, maar het voegt wel wat toe aan de beleving. Een andere toevoeging is dat je in de 'storymode' alles eerst moet vrijspelen. Zowel personages, gear als bergen. Wat er voor zorgt dat je met elk character in ieder geval wat speelt, voordat je je toelegt op één personage. In de vorige games speelde ik bijvoorbeeld altijd met Kaori (die was lekker klein dus kon je mad tricks doen zonder air). Wat op zich niet erg is, maar dan blijven wel 11 andere characters compleet ongebruikt. Kortom, ik ben down met storymode.

Het laatste wat ik wil behandelen is iets wat ik in Vancouver gehoord heb, het was het uitgangspunt van deze nieuwe SSX. De slogan om het zo maar te zeggen. Dit was bedacht door een 20-jarig wunderkind dat bij de vroege stadia van de ontwikkeling van deze game bij het project was gebracht door Todd Batty. Deze jongen kreeg de opdracht om alle SSX-games van voor tot achter te spelen en daar een verslag over te schrijven. Wat daar uit kwam was het volgende: "Awesome made easy, perfection made impossible". Wat neerkomt op een lage instapdrempel om geweldige dingen op je scherm te zien, maar wel een enorm steile leercurve om het echt onder de knie te krijgen. En daar zijn ze in geslaagd. Het gevoel wat je krijgt als je op de één of andere manier een geweldige run doet is onbetaalbaar. Ik had tijdens de midddag zo'n run, tot tweemaal toe pakte ik tijdens een big air een helikopter mee. Mensen die video's gezien hebben weten wel wat ik bedoel, tijdens een bigair kom je de helikopter tegen waar je aan gaat hangen en dat zorgt voor een massive score. Dat voelt zo ongelooflijk vet en pakt in essentie mee waar SSX om gaat. Je het gevoel geven dat je freaking snowboarding superhero bent.

En tot zover deze gespeeld over SSX. Jullie zullen zo ondertussen wel denken dat EA maandelijks een fiks bedrag stort op mijn rekening, maar nee... De game is gewoon zo vet. KOOP HEM!!!

Dit artikel delen

Over de auteur