1. Z.H.P.: Unlosing Ranger vs. Darkdeath Evilman (PSP)

Z.H.P.: Unlosing Ranger vs. Darkdeath Evilman (PSP)

Doodgaan, rinse, repeat. Het hoort een beetje bij de roguelike dungeoncrawler. Het kan leuk zijn (vaak wel op een sadistische manier trouwens) om keer op keer dezelfde soort dungeons te doorlopen (of dungeons die hetzelfde lijken) om steeds een beetje sterker te worden. Echter, sommige games zijn iets teveel van het goede. Want Zetto Hero Project: Unlosing Ranger versus Darkdeath Evilman (ZHP) probeert het wel goed te doen en slaagt daar soms ook in, maar op sommige punten is de game zo onvergeeflijk dat je al snel geen zin meer hebt om door te spelen. Ik ga echter iets te snel dus laat ik even bij het begin beginnen. Of bij het einde, het is maar net hoe je het bekijkt.

De game begint namelijk met het laatste beslissende gevecht tussen de Unlosing Ranger en de bad guy, Darkdeath Evilman. De Ranger komt jammerlijk genoeg om het leven wanneer hij niet uitkijkt en overreden wordt door een auto. Gelukkig staat er een voetganger te kijken naar de aanrijding aan wie de Unlosing Ranger zijn krachten kan overdragen, en die persoon ben jij. Onmiddelijk wordt je gedwongen om als Ranger het laatste gevecht in te gaan met Darkdeath Evilman, en uiteraard wordt je als beginnende held onmiddellijk in de pan gehakt. Tijd om te trainen om toch nog als held voor de dag te komen. Dit trainen vindt plaats op Bizarro Earth, een vreemde alternatieve versie van de eigenlijke Aarde. Dit is waar helden trainen en waar je ook mensen tegen komt die een alternatieve versie zijn van diezelfde mensen op aarde. Deze mensen kun je helpen met de diverse problemen die zij hebben (zie het als 'quests') en zo help je tegelijkertijd hun evenbeeld op aarde.

Easy peasy. Toch? Niet echt. Om jouw naam als held eer aan te kunnen doen moet je sterker worden. Dit doe je door steeds weer dungeons te betreden waar zich ook de mensen bevinden die je moet helpen. Elke dungeon is een soort van labyrinth, gevuld met tegenstanders en allerlei vallen, alsmede items om te verzamelen. Over het algemeen is het doel steeds hetzelfde: bereik het einde van de dungeon voordat je energie opraakt. Elke actie die je doet, inclusief lopen, kost je energie. Dus het simpelweg traverseren van dungeons kost je al energie, maar daarnaast beland je zo nu en dan ook nog wel eens in gevechten, waarbij je HP kwijtraakt wanneer je geraakt wordt. Na gevechten krijg je er naar verloop van tijd weer HP bij, maar je energie neemt constant maar af. Met andere woorden: het overleven van dungeons komt neer op management van je energie in combinatie met een risk-reward strategie: ga ik door tot het einde van de dungeon met als reward een zak vol exclusieve items en experience, of riskeer ik een vroegtijdige dood waarbij ik alles kwijtraak? Het is deze risky gameplay die de game in het rijtje klassieke roguelike dungeoncrawlers plaatst: constant dungeons betreden, constant het gevaar lopen alles kwijt te raken. En alles kwijtraken, inclusief experience points (waarmee je karakter in level stijgt en sterker wordt) doe je met regelmaat. Waar ZHP met andere games binnen hetzelfde genre in verschilt is dat de game vergeeflijker is, en dat de game haar customising Nippon-Ichi roots behoudt.

In ZHP ga je veel dood, en als je dood gaat verlies je al je experience points en levels. Ook als je dungeons uitspeelt verlies je alles en begin je weer op nul. Echter, de levels die je behaalt tellen mee in de basisstatistieken van je karakter. Je wordt dus wel sterker, maar dit is minimaal. Wat dat betreft is deze game echt een roguelike, je leert als speler om te gaan met wat de game je geeft, in plaatst van dat je je karakter naar hogere levels duwt om de game te kunnen overleven. Handig gebruik van items die je in de dungeons vindt is daarom ook noodzakelijk, op kracht alleen overleef je de game niet. Hier komen de Nippon-Ichi roots van de game om de hoek kijken. Voor gamers die bekend zijn met Disgaea, de SRPG-serie van Nippon-Ichi, komen er bekende elementen voorbij. Zo is het oppakken van items en deze ofwel zelf gebruiken of deze naar vijanden toewerpen een belangrijk deel binnen de gameplay. Ook tegenstanders kunnen opgepakt worden en bijvoorbeeld tegen andere tegenstanders gegooid worden of zo ver mogelijk weg gegooid worden om er vanaf te zijn.

Roguelike dungeoncrawlers

”Roguelike Dungeoncrawlers? Waar heeft hij het over?” Roguelikes vinden hun oorsprong in de game Rogue, die veelvuldig in allerlei vormen op het internet te vinden is, gratis en voor niets. Waar deze games in uitblinken is de snelle, haast arcade-achtige manier van spelen. Je haalt zo snel mogelijk alle loot uit een dungeon en telt je winst. In de loop der tijd is dit principe in allerlei vormen verdiept. Zo is zelfs een game als het briljante Demon's Souls te lezen als roguelike. In die game leer je als speler omgaan met wat de game je geeft, in plaats van dat je als speler je karakters levelled om de game uiteindelijk de baas te kunnen. Zo ook in ZHP, levellen heeft geen zin, in plaats daarvan leer je de game kennen en groei je dus als speler in de game, in plaats van dat je karakter in de game groeit.

Sowieso is de game onmiskenbaar een product van Nippon-Ichi. Bekende karakters zoals Prinnies (dood!) maken hun opwachting en de bizarre humor die de game op de speler afvuurt zijn allemaal erg herkenbaar en leuk als je er van houdt. Daar wringt het ook beetje, want je moet er van houden. Nu is Disgaea gemakkelijk op te pakken en te spelen, maar ZHP is toch wel een geval apart. Het is erg repetitief en grind-heavy, en de beloning voor het investeren van tijd in deze game is enkel een klein beetje voortgang. Daarom spreekt de game toch vooral fans van Nippon-Ichi aan. Ligt de humor je niet dan blijft er eigenlijk maar weinig over wat de game wel leuk maakt. Want ook voor liefhebbers van roguelike dungeoncrawlers zijn er betere games te krijgen.

Conclusie en beoordeling

Leuke game voor de liefhebber. Ik hou er van, maar besef dat er maar weinigen zijn die en de humor van Nippon Ichi ligt, en de onvergeeflijke gameplay van een dungeoncrawler kunnen hebben. Mocht je zowel van NIS als van roguelikes houden is deze game een leuk tijdverdrijf. Anders zijn er genoeg betere games om je geld aan te besteden.
6,3
Score
63
Score: 65
  • Pluspunten
  • Leuke NIS-humor, als het je ding is
  • Verslavend levels scoren, als het je ding is
  • Minpunten
  • Een kale game, als het je ding niet is
  • Vergt erg veel tijd voor minieme voortgang

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • best goed gemaakt moet ik zeggen :)



    Het is geen bug in de spelcode, het is een bug in jouw morele code. 1-0 voor de Dark Knight.



    _O_


  • 1-0?



    5-0 = cola zul je bedoelen :7. Wat een heerlijke manier van Eidos om dit soort praktijken tegen te gaan.

  • Lachen, al vinden 'ze' er vast ook wel weer een 'patch' voor zodat ook een download versie gewoon werkt…

  • wel een hele goede manier om illegale kopieen tegen te gaan :P

  • Dus ze gooien effe een illegale versie met glitches online. Nais (=

  • Slim :P

  • Nice! :D

  • Echt vet alleen het zal wel weer door een of andere nerd worden gekraakt… :(

  • Smart thinking!

  • Haha, vette reactie ook van die admin. Meesterlijk!



    Slimme zet trouwens, om de beveiliging op die manier te doen.

  • Care?

  • Jezus….nieuws van 5 dagen oud. Lekker up to date…

  • Oud bericht.. Ondertussen is er volgens mij ook al een fix hiervoor..

  • PWNED

  • Inderdaad oud, maar het is dom: De eerste dag was er al meteen een fix voor.

  • leuk bedacht :p

  • ohwja wanneer geven ze de uitslag van de batmanquiz?

  • Nice!! Goed gedaan.

    Is er alweer een fix voor ja? Dat is wel erg jammer.

  • WIEJOW! XD Hahahahaha owned XD

  • NICE!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren