1. Afro Samurai (X360)

Afro Samurai (X360)

Soms heb je als gamer zin in een matig spel. Nu klinkt dit in eerste instantie een beetje vreemd, maar eigenlijk is het heel simpel: om van de echte toppers te kunnen genieten, moet je vergelijkingsmateriaal hebben dat van een lager niveau is. De verwende gamer moet zo af en toe even met zijn neus op de feiten worden gedrukt om zijn waardering voor de meesterwerken uit de gameswereld terug te vinden. Afro Samurai slaagt met vlag en wimpel voor het criterium matig spel. Hoewel het een aantal dingen goed doet, slaat het op andere vlakken de plank mis.

Afro Samurai is gebaseerd op de gelijknamige anime-serie, en dat is te zien. De game is ondergedompeld in een getekend stijltje dat verrassend goed uit de spreekwoordelijke verf komt. De personages lijken zo uit de anime te komen, waarbij hoofdpersoon Afro nog wel het meeste opvalt (je kan letterlijk de lijnen in zijn huid zien als je inzoomt op zijn gezicht). Naast de getekende look zijn ook het excessieve geweld en de liters rondspattend bloed, die zo kenmerkend zijn voor de tekenfilmserie van de partij. Op het eerste oog laat het spel dan ook verbazingwekkend mooie beelden zien, maar helaas is niet alles even goed afgewerkt. Naast dat sommige (meestal vijandelijke) karakters niet zo gedetailleerd en erg generiek zijn, valt vooral de donkere look in negatieve zin op. Hoewel het enerzijds trouw is aan de anime en een bepaalde sfeer schept, is het af en toe zo donker dat je zicht flink beperkt wordt. Natuurlijk kan je dan de brightness van je tv wat omhoog gooien, maar dit levert weer een flets beeld en vervormde kleuren op.

Niet alleen de graphics geven je het idee dat je een aflevering van de tv-serie aan het kijken bent. Het ontbreken van een minimap en een levensbalkje (Afro wordt rood als hij teveel schade krijgt) zorgen ervoor dat het beeld volledig vrij is van displays. Typische manga-technieken zoals het veelvuldig gebruik van snelheidslijnen en verschillende panels bij een actievol moment zorgen voor extra veel spanning. Voor de cutscenes is een blik vol stemacteurs opengetrokken, met onder andere Samuel L. Jackson die voor de nodige humor zorgt. Daarnaast draait gedurende het hele spel een vette soundtrack die, hoewel soms wat herhalend, perfect past binnen het plaatje. Afro Samurai heeft stijl!

Maar een game is natuurlijk meer dan mooie graphics en leuke deuntjes; zaken als gameplay en verhaal zijn van groter belang. En op die punten wringt de schoen een beetje bij Afro Samurai. De game volgt het verhaal uit de anime, hetgeen draait om twee speciale hoofdbanden in een alternatieve versie van het oude Japan. De drager van hoofdband nummer één is de sterkste krijger van de wereld, en mag alleen uitgedaagd worden door de nummer twee. Op zijn beurt mag de drager van hoofdband nummer twee door iedereen aangevallen worden, en uiteraard is Afro de eigenaar van dit accessoire des doems. Zijn doel is om zijn vader, vermoord door de nummer één, te wreken en innerlijke rust te vinden. Ondertussen wordt hij namelijk geteisterd door hersenspinsels, nachtmerries en reist zijn denkbeeldige alterego Ninja Ninja met hem mee. Het verhaal van Afro Samurai in een notendop. Helaas komt het spel ook niet verder dan de hoofdlijnen binnen het verhaal en val je van de ene situatie in de andere, zonder dat deze enige connectie lijken te hebben. Af en toe vang je wat op van de grote gebeurtenissen in het plot en lach je om de opmerkingen van de hondsbrutale Ninja Ninja, maar qua verhaalvertelling schiet het spel echt tekort.

In een spel dat Afro Samurai heet, verwacht je natuurlijk wel je katana te kunnen trekken en er mee op los te kunnen hakken. Gelukkig voorziet de game ruimschoots in die behoefte en het grootste gedeelte van het verhaal ben je aan het knokken. Te pas en te onpas zullen er vijanden op je af springen om je de hoofdband afhandig te maken, en aan jou de taak om ze een pak slaag te geven. De combat is redelijk uitgebreid: je hebt een lichte aanval, een zware aanval en schopaanval. Daarnaast kun je ook nog blokkeren, sprinten, werpen en springen en hiermee kan je chains van aanvallen aan elkaar rijgen. Er zijn aardig veel verschillende combo’s en een doorwinterde hack ’n slash-speler zal op dat gebied dan ook zijn geluk op kunnen in Afro Samurai. De controls voelen echter een beetje stroef aan: Afro reageert niet altijd even snel en vooral het springen voelt erg geforceerd. Daarnaast blokkeren de vijanden erg vaak je aanvallen, waardoor het effectief gebruik maken van combo’s eerder een uitzondering dan een gewoonte is. Daar komt nog eens bij dat de vijanden een flink aantal klappen kunnen vangen, terwijl Afro al snel het loodje legt. Hierdoor wil je jezelf niet teveel blootstellen aan de vijand, waardoor een vreemde speelstijl ontstaat. Je geeft een paar klappen, neemt daarna de benen, om vervolgens weer terug te keren en deze handelingen te herhalen. Zo verval je in een spiraal waarbij je hoopt dat je geen fout maakt, want elke klap kan fataal zijn. Het vechtsysteem werkt zichzelf als het ware tegen.

Als je een vijand dan eindelijk het zwijgen hebt opgelegd, is het wel een moment van victorie. Dit komt voornamelijk door de manier waarop je je slachtoffers aan hun einde brengt, want deze is extreem bloederig en afgehakte lichaamsdelen worden dan ook niet geschuwd. Gedurende het vechten bouwt Afro zogenaamde Focus op, die hij kan gebruiken om een soort van Bullet Time te activeren. De tijd vertraagt even en je kan op zeer precieze wijze bepalen hoe je de vijand afslacht. Onthoofden met een horizontale slag, of verticaal uithalen om hem in tweeën snijden? Dit is naast een zeer komisch en bruut gezicht, een zeer effectieve manier om vijanden af te slachten (vooral als je er meerdere in één slag kunt doorklieven).

Maar na een tijdje valt ook dit in herhaling. Het hele spel bestaat eigenlijk uit niets meer dan van A naar B lopen, onderweg veel vechten, dit nog enkele keren herhalen (en ondertussen een paar keer doodgaan), om uiteindelijk het hoofdstuk af te sluiten met een bossfight. Vooral het feit dat je onnodig vaak wordt opgehouden door hordes vechtlustige samurai die uit het niets verschijnen (zelfs als het totaal niet bij het verhaal past) en het recyclen van zowel omgevingen als vijanden zorgen na een tijdje voor een hoop frustratie. Het tempo ligt te laag en er wordt te weinig verdiept in het verhaal en de personages om het spel boeiend te houden (hoewel dit voor de fans van de anime wellicht wat minder zwaar zal wegen). De gemiddelde gamer zal het einde van Afro Samurai dan ook niet bereiken.

Conclusie en beoordeling

Afro Samurai zit vol goede bedoelingen, maar weet daar maar enkele van waar te maken. Het spel heeft echt stijl en ziet er gelikt uit door de getekende stijl. Ook de soundtrack en de voice-acting zijn dik in orde, en het overdreven bloedvergieten zal menig gamer aanspreken. Vanaf daar gaat het jammer genoeg bergafwaarts: de combat komt niet goed uit de verf, de moeilijkheidsgraad ligt door Afro’s tere gestel vrij hoog (op een vervelende manier) en je wordt om de haverklap overspoeld door generieke vijanden. Daarnaast weet de gameplayformule door het lage tempo en onvoldoende verdieping in het verhaal niet de aandacht van de speler te behouden. Vele gamers zullen de credits van Afro Samurai dan ook niet over het scherm zien rollen en grijpen dan weer naar de toptitels. En wie kan ze daar nou op aankijken?
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Anime-stijl komt goed uit de verf
  • Goede voice-acting
  • Liters bloed en afhakken van lichaamsdelen
  • Minpunten
  • Verhaal wordt slecht verteld
  • Combat werkt niet naar behoren
  • Vervelend moeilijk
  • Eindeloze waves vijanden
  • Recyclen van omgevingen en vijanden
  • Herhaling slaat snel toe

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Deze demo was gistermiddag toch al verschenen?

  • Nice,, ff checke

  • checke….

  • Sterker nog, de game ligt ook al in de winkels.

  • Volgens mij komt ie 4 december uit voor de PC.

  • @shpritz



    Kijk is naar een reactie naar boven jou?

  • Dus DX11 is nu officieel uit?

  • @s0kkie



    DX11 zit in windows 7, en dat is al een tijdje uit …

  • @s0kkie met de release van windows 7 was hij officieel uit.

  • Thx EA, nu ff downen 10 mins to go!

  • Hij is cool :). Graphics zijn erg netjes, het menu is ook cool gemaakt. Toch ontrbeekt het overzicht in het menu wel. Het racen gaat lekker, voelt iets meer arcade aan. Het replay / doe crashes opnieuw systeem werkt precies zoals dat van GRID.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren