1. Vertraagd Genoegen

Vertraagd Genoegen

Nadat de NS mij tot driemaal toe wist te vertellen dat de sprinter toch echt wel binnen zou komen op respectievelijk spoor 14, 12B en toch weer 14, vroeg ik mij af waarom ik nog geen moeite heb genomen om mijn rijlessen weer eens op te pakken. Hier bleef ik echter niet te lang bij stilstaan want de bewuste sprinter had zich tenminste aan 1 van de 3 afspraken weten te houden. Onderweg, naar uiteraard het perron aan de andere kant van het spoor, schoten de gedachten, frustraties en Transport Tycoon door mijn hoofd.

Ja... de game Transport Tycoon, de held Chris Sawyer en mijn jeugd..

Voor de generatie die zich totaal niet aangesproken voelt door bovenstaande titel een heel korte beschrijving. Als speler was je verantwoordelijk voor het productief en winstgevend houden van een transportonderneming. Dit deed je hoofdzakelijk door het leggen van rails en het bepalen van dienstregelingen. Alles mooi isometrisch van bovenaf bekeken. Tegen diegeen die denkt: "Tycoongames, drie voor een tientje bij de plaatselijke gameboer", zou ik graag willen zeggen dat deze aannames hem er in de toekomst van kunnen gaan weerhouden om prachtige spellen te ontdekken. Ja, de meeste Tycoongames proberen nu te doen wat Chris Sawyer deed, niemand slaagt er echter in.

Tycoongames zijn tegenwoordig het, met luizig haar verstopte afvoerputje van de gamesindustrie. Dat is zo ontzettend jammer. Niemand durft zich nog vol overgave in het genre te storten. Gelukkig red een enkele Citybuilder het nog ternauwernood. In Duitsland is daar nog een redelijk grote markt voor waardoor enkele pareltjes ons land ook nog mogen aandoen. Settlers en de heerlijk rustgevende Anno-reeks.

Toch wil ik ook die uitdagende, lastige toppers van weleer terug, ze hoeven grafisch niet eens zo indrukwekkend te zijn.

Gelukkig las ik afgelopen week op het vertrouwde IG, dat Maxis ons weer 'Sim City' gaat brengen. Die ontzettend populaire, verrekt lastige grondlegger van menig tycoon en simgame. Mijn blijdschap was op dat moment als een niet te vangen wapperend rood lint, dat zich in extase door de wind liet meevoeren tot het uit mijn zicht ergens zijn eindbestemming vond. Oftewel, mijn blijdschap was snel weg.

Ik bemerkte bij mezelf dat ik er ook niet meer in geloof dat dit genre ooit nog groots terug gaat komen.

Ja, ik was nu al teleurgesteld! Teleurgesteld omdat ik denk dat deze nieuwe titel uiteindelijk niet 'Sim City' gaat heten maar 'Sim's City'. Bang dat hierdoor de uitdaging verdwijnt en men zich volkomen richt op de doelgroep waaraan ze het meeste kunnen verdienen. Commercieel gezien valt daar ook niks tegenin te brengen. Het zou alleen zo gruwelijk jammer zijn!

Ik ben bang dat de markt voor echt uitdagende simulatie steeds verder verwordt tot een nichemarkt en voor EA al helemaal niet interessant is. Terwijl zij het juist weer die 'boost' kunnen geven door dit genre weer eens flink de hemel in te promoten.

Toch, blijf ik hopen dat mijn verwijten ongegrond zijn. Ik blijf hopen dat deze spellen weer door het grote publiek worden opgepakt. Dat men merkt dat zulke spellen - mits goed uitgevoerd - grote groepen blijft aanspreken.

En tot slot blijf ik ook hopen dat juist die trein uiteindelijk binnenkomt. Het maakt mij niet uit op welk perron. Al moet ik de longen uit mijn lijf rennen en ze vervolgens opvegen voor een andere passagier erover struikelt. Als die trein maar binnenrijdt, al zij het inmiddels 10 jaar te laat.

Dan ben ik tevreden! Dat noem ik vertraagd genoegen!

Dit artikel delen

Over de auteur