1. Doodle Jump (iPh)

Doodle Jump (iPh)

Je pakt een kikker, stopt er wat radioactief afval in, gooit hem op een trampoline en wat krijg je dan? Juist ja, Doodle Jump. Helaas is het ontstaan van deze game niet zo gegaan. Achter het simpele spelletje Doodle Jump zat namelijk een hoop denkwerk. Die rare kikker op die simpele blokjes zijn een genieuze uitvinding gebleken. De 29-jarige Gary Hill zat in het park op een bankje te staren naar de vijvere. Een hoop kikkers sprongen rond; het leek wel of ze springveren onder hun voeten hadden! De lelies waren een soort trampolines, ze speelden spelletjes met elkaar en deden een wedstrijdje hoogspringen! De fantasie van Gary stopte hij ineen app. Op die manier is Doodle Jump ontstaan. Een beetje saai, ach, dat zijn de programma's van Jan Kooijman ook. Nu we erachter zijn gekomen hoe deze game is ontstaan kunnen we eindelijk verdergaan. Het is tijd om naar het volgende aspect van de game te gaan: het uiterlijk

Bij het opstarten van de game valt mij de stijlvolle simpelheid van het spel zich op. De groengrauwe bordjes met een wat kinderachtig lettertype zijn positief en uitnodigend. De blokjes op de achtergrond zijn saai, maar leiden niet af. Je opperste concentratie wordt niet onderbroken door een vervelende achtergrond. Spellen als Temple Run hebben hier wel last van. Doodle Jump heeft ook het imago van een oersimpel spelletje. Het uiterlijk sluit zich daar eigenlijk perfect bij aan. Een ingebouwde "nieuwe" functie waarbij je thema's kunt wijzigen zorgt ervoor dat je toch wat variatie hebt. Erg fijn vind ik het niet. Ik ben nu eenmaal gewend aan de Doodle Jumpstandaard en een rakket die nu paasei is bevalt mij allerminst. Het haalt me meer uit concentratie dan dat het leuker wordt. Ik kan me voorstellen dat het in het begin leuk is om te ontdekken, maar na een tijdje besteedt ik er geen aandacht aan.

Nu gaan we het spel spelen. Het spel is zoals eerder gezegd simpel opgebouwd. Het poppetje, de radioactieve kikker, beweegt soepel omhoog tussen dichtbijzijnde balken. Naarmate de game vordert verdwijnen de balken meer en meer uit elkaar. Wat paarsgekleurde monsters proberen mij af te krijgen, maar ik kan ze afschieten door twee keer kort achter elkaar op het touchscreen te tikken. Deze monsters zijn overigens een rare verschijning, Patricia Paay is er niks bij. Ook komen er bewegende balken in het spel, waardoor je moet timen en op sommige momenten rust moet pakken. Gelukkig is de game niet al te eentonig. Raketten en helikopters vliegen me om de oren en ik "race" zo naar de honderduizend toe. Ik merk dat het niveau erg goed vordert, het steeds moeilijker wordt, maar toch haalbaar is.

Nu snel door naar het meest belangrijke van een game: de gameplay.

Kijk, wij als ervaren progamers weten wel hoe je een spelletje moet spelen. Maar de grote kudde (de casual gamers) weet dat niet. Het is daarom van groot belang dat de besturing simpel en goed in gebruik moet zijn.

Er zijn drie manieren om Doodle Jump te spelen, maar een manier is zo slecht dat het niet te beoordelen valt:

1. (Deze manier werkt op het grootste deel van de telefoons met touchscreen) je beweegt met je vinger over het touchscreen (voor de mensen die geen Engels kunnen lezen: het scherm dat je met je vingers, handen, voeten etc. aan kunt raken) heen en laat zo je radio-acitieve kikker bewegen. Je moet de radio-actieve kikker (we zullen hem vanaf nu Ricky noemen) dus met je vingers van platform naar platform bewegen. Deze manier van Ricky bewegen is platgezegd a piece of (radio-active) shit. Het bewegen met je vinger over het scherm verloopt moeizaam en onnauwkeurig. Als je viceversa je vinger niet van het touchscreen kan halen, omdat je bijvoorbeeld een plakkerig stuk kauwgom aan je hand hebt, schiet onze beste Ricky van het pad af. Je kunt hem dan haast niet controleren, waardoor je als een steen naar beneden valt en sterft. Er is gelukkig ook nog een 2de manier om Ricky te besturen.

2. (Deze manier werkt alleen op iOS apparaten) schommelen. Het heen en weer gaan van een schommel of bijvoorbeeld dronken persoon. Dit is de 2de manier om Doodle Jump te spelen. Dit kun je doen doordat er een apparaatje in een iPod zit. Dit apparaatje weet hoe scheef de iPod staat en de game vertaalt het vervolgens. Als je je iPod naar links schommelt, dan beweegt Ricky ook naar links. Andersom geldt hetzelfde natuurlijk. Deze manier is veel nauwkeuriger dan het touchscreensysteem. Ik raad U daarom ook hartstochtelijk aan om snel een iPod/iPhone aan te schaffen.

PS. De iPod-versie is uitgebreider. Er zijn meer monsters, andere vormen van sneller omhoog komen en zoals eerder gezegd werkt hij fijner. Ook kun je dus omgevingen aanpassen.

Er moet natuurlijk ook wat kritiek zijn op deze game, want hij is zeker niet perfect. Zo kun je bijvoorbeeld niet lekker met een geile flikker springen. Dit is nog niet zo erg, maar wat wel erg vervelend is is dat je Ricky niet kunt upgraden. Ik had namelijk graag met een radioactieve kikker willen spelen die met een shotgun monsters dood schiet. Dit geeft een effect aan deze game, wat zeker wel een puntje meer waard zou zijn. Helaas zit dit er niet in en verdient hij het niet om gewaardeerd te worden.

Conclusie en beoordeling

Doodle Jump is een leuke game voor de grote kudde, maar begint al snel te vervelen. Het vele denkwerk wat er volgens de maker achter zit komt niet helemaal naar voren in de game. Het is eentonig en werkt makkelijk. Dat makkelijke is zeker fijn, maar het maakt het spel wel wat slordig. Hetgene wat ik nog het meest vervelend vind is de prijs. 0,79 euro is wel erg veel voor zo'n concept.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • radioactieve Ricky is zeker leuk
  • de game werkt makkelijk
  • de besturing van de iPod is fantastisch
  • het niveau is prima op maat gemaakt
  • simpel principe
  • Minpunten
  • jammer genoeg kun je niet met Gerard Joling of Gordon springen (geen uitbreiding)
  • de prijs/kwaliteit verhouding klopt niet helemaal
  • geen uitdagende spelmodi
  • zéér eentonig
  • besturing van overige telefoons
  • gebrek aan creativiteit
  • je kunt Ricky niet upgraden
  • Ricky heeft totaal geen uitstraling
  • er is geen 3D versie

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Als dit de toekomst is, speel ik niet meer mee.

    Ik koop het liefst gewoon originele spellen met een boekje.

  • Damn lame !

    Ik wil een boekje een een doosje !

  • Ik koop idd ook liever mijn spellen in de winkel.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren