1. Viking: Battle for Asgard (X360)

Viking: Battle for Asgard (X360)

Sinds Skyrim zijn Noorse mannen weer helemaal hot. Het brute tuig dat vaart op gigantische schepen, vlees eet alsof het muesli is en een flinke pint bier niet overslaat. Ze staan bekend als een schoonvoorbeeld van wat een echte man zou moeten zijn. Nu zou ik zelf ook graag aan een dergelijke status voldoen, maar helaas zit dat er niet in. Ik ben maar een simpele kerel die amper een boterhammes kan tillen. De droom om eens in de schoenen te staan van een echte Viking bood de gelijknamige game me echter wel.

Want in Viking speel je een van die brute mannen uit het noorden. Je land is verwoest, je volk gevangen en in opdracht van een beeldschone godin zul jij hier een einde aan moeten maken. Het is zo simpel als het klinkt en van de verhaallijn in deze game hoef je dan ook niet veel te verwachten. Al is het alleen maar omdat deze worden verteld in stripachtige tussenscènes, die totaal in contrast staan met de rest van de game. Ze vallen dan ook zwaar uit de toom en weten mede door een saaie vertelstem gewoon niet te boeien. Vraag me dus niet naar de verhaallijn, want deze heb ik grotendeels niet meegekregen.

De gameplay van deze game is in zekere zin in vrije vorm. Er zijn drie eilanden waar jij zult kunnen gaan en staan waar je wilt. Klinkt erg vet, maar is enorm beperkt. Ten eerste zijn de eilanden niet erg groot. Je zult in no-time het gebied uit je hoofd kennen. Daarnaast hebben de eilanden je ook niet veel te bieden. Het enige dat je er te doen hebt is je volk bevrijden. Werkelijk elke missie in deze game verlangt van je om een vesting te bevrijden van gespuis of een bepaald voorwerp te vinden. De bezorgingsdienst opdrachten vliegen je dan ook om de oren en vervelen erg snel. Al is dit alleen maar omdat je personage zich erg langzaam voortbeweegt, en loopt alsof hij met zijn logge passen een wandeling op de maan aan het maken is. Daarnaast zijn er ook verschillende steden in de game te vinden. Er is helaas geen huis te betreden en naast een simpel kraampje is er van winkels geen sprake. Ook zijn er enkele zijmissies waar ik geen woorden aan vuil ga maken.

Dus deze game is saaie rotzooi en je verdoet je tijd ermee? Dit is deels waar, maar ook deels niet. Want de game kent ook zo zijn goede punten. Zo kun je tijdens het bevrijden van een vesting kiezen in manier van aanpak. Zo zul je al sluipend door een vesting kunnen gaan om zo je aanwezigheid niet te verraden maar toch je doel te bereiken. Maar je kunt ook een vesting binnen stormen en er het beste van proberen te maken. Dit zijn de keuzes die de maker je biedt en ze zorgen voor een goede afwisseling. Het is echter wel weer zo dat sommige missies gebouwd zijn naar een bepaalde aanpak. Waardoor het keuze-element weer vervalt, zonde van de potentie. Naast dat gaat een logge Viking die sluipt als Sam Fisher er bij mij nog steeds niet in. Het lijkt niet op zijn plek.

Waarom ik de game echter bleef spelen en mezelf bleef tergen met saaie missies, was om de grote oorlogen. En dit zijn de beste oorlogen die ik tot op heden in een consolegame heb gezien. De game pakt hier werkelijk grandioos uit en je weet waar de makers hun tijd in hebben gestopt. Honderden soldaten van zowel jouw zijde als die van de tegenstander zullen tegenover elkaar staan wachten op een grote slag. Wanneer deze eenmaal van start gaat is het genieten geblazen. De lucht is donker en grimmig, en terwijl je met je eigen manschappen richting de vijand rent vliegen de vuurpijlen je om de oren. Overal om je heen zie je vechtende legers, dood en verderf. De makers weten het 'The Lord of the Rings gevoel' echt in je op te roepen. Het is een prachtig spektakel om te zien en om aan deel te nemen. Ik heb werkelijk genoten van deze gevechten. Je zult merken dat dit echt de momenten zijn waar je naar toe leeft: hier doe je het voor!

De presentatie van de game doet wat het moet doen. De omgevingen zijn aardig om te zien en weten soms de juiste snaar te raken. Helaas vervalt het echter in herhaling waardoor je na een tijd de vele grotten en bossen wel gezien hebt. Tijdens de oorlogen weet het geheel echter wel weer te overtuigen. Ik had daarom gehoopt dat de makers ook wat meer tijd en energie in de rest van de game zouden steken. Het vechtsysteem werkt prima en vraagt de nodige tactiek, al duurt het naar mijn smaak wel te lang voor sommige tegenstanders verslagen zijn. Ze zijn dan niet moeilijk te verslaan maar het duurt wel te lang, vooral als je ziet hoeveel er van die knakkers nog afgemaakt moeten worden.

Verder zitten er domweg achterlijke dingen in dit spel. Zo zul je meerdere malen sleutels moeten vinden voor bepaalde HOUTEN deuren die je weg blokkeren. Luister, deze brute Viking heeft de leiding over draken, manschappen en oorlogsmachines. Daarnaast maakt hij zelf alles, maar dan ook alles kapot wat hij tegenkomt. Maar voor een lullig houten deurtje heeft meneer eerst een sleuteltje nodig. Een sleutel die zich natuurlijk weer aan de andere kant van het eiland bevindt. Waarom?! Ook zul je regelmatig manschappen moeten redden om je leger uit te breiden. Deze mannen zitten vaak opgesloten in kooien. Ze zitten dan met zijn twintigen opgesloten in een kooi met opnieuw een gammele HOUTEN deur. En wat doen ze? Ze gaan stom zitten wachten tot jij in je eentje naar hen toekomt en die deur uit zijn scharnieren trekt. Want deze Einsteins hebben echt geen idee hoe ze met zo’n grote groep sterke mannen uit zo’n vreselijk ‘stevige’ kooi kunnen komen. En als klap op de vuurpijl stopt de vijand hen ook nog in een kooi zonder hun wapens af te pakken. Sorry, maar geef me een reden waarom je dat als vijand niet zou doen? Zo zitten er nog veel meer van dit soort domme dingen in deze game. En je krijgt echt het gevoel dat jij de enige in de spelwereld bent die nog een beetje besef in zijn achterste heeft. Sorry, maar dit alles is echt logica van Jan lik me vessie. En geloof me, Jan likt mijn vessie.

Het einde van de game is echter zwaar teleurstellend. Ik zal niet zeggen hoe het afloopt, maar van een goede climax is geen sprake. Laten we zeggen dat ten eerste de laatste oorlog niet zo boeiend is als de rest. Wat ik wel verwachtte. Kom op jongens, dit is de laatste oorlog! De grote slag! Laat het dan alsjeblieft van mijn scherm afspatten! Helaas gebeurde dit dus niet en ook de eindbaas van deze game weet totaal niet te overtuigen. De game liet mij na het uitspelen dan ook met een leeg gevoel achter. Het gevoel van: Heb ik het hier nou allemaal voor gedaan? En dat mensen, is geen goed gevoel.

Conclusie en beoordeling

Je zult nu waarschijnlijk denken dat ik een hekel heb aan deze game. Nee, dat zeker niet. Het heeft mij enkele prachtige ervaringen geboden die ik in andere games nog niet eerder tegen ben gekomen. Vooral de oorlogen waren een genot om uit te vechten. Daarom is het zo jammer dat het grootste gedeelte van de game zo standaard en saai is. Er had zoveel meer ingezeten dan het nu laat zien. De potentie was er zeker. Ben jij gek op grote oorlogen, niet vies van een fantasie setting en durf je bepaalde saaie game-elementen voor lief te nemen? Dan is dit wellicht een game om eens uit te proberen. Ben je het eerder genoemde niet, laat de game dan liggen en wacht tot er een grote gele 10 euro sticker op geplakt is.
6,7
Score
67
Score: 65
  • Pluspunten
  • met grote afstand; de oorlogen
  • grafisch heeft het soms zijn charme
  • keuzemogelijkheid bij missies
  • Minpunten
  • de missies tussen oorlogen door zijn saai!
  • de spelwereld heeft inhoudelijk weinig te bieden.
  • omgevingen eentonig
  • Het verhaal is skipbuttonvoer.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ahhh balen !! :( De muziek was altijd zo nice in Silent Hill. Dat maakte de sfeer meestal compleet. Gelukkig doet hij wel dan nog Silent Hill : Shattered Memories

  • Zijn muziek is echt onheilspellend ik hoop dat ie gewoon free lance blijft. Silent hill zonder Akira Yamaoka kan echt niet :(

  • Helaas

  • ooooeeeh slecht voor konami

  • Dat betekent einde verhaal voor de serie en definitief het einde van het horrorgenre.

  • Die vent is een held, zeer jammer dus. Maar aan de andere kant terecht, de laatste game van de originele makers was Silent Hill 4!!

  • Jammer… Alhoewel ik de Silent hill-spellen niet zoveel gespeeld is het altijd jammer dat zo'n belangrijk persoon vertrekt.

  • Vertrekken is een groot woord, grote kans dat 'ie de SH soundtracks zal blijven doen die man is een bijzonder muzikaal talent imo.

  • Neeeeeeeeeeeeeeej!



    Hij is echt niet zomaar vervangbaar. Damn, dit is slecht nieuws voor de Silent Hill franchise.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren