1. Gears of War 3 (X360)

Gears of War 3 (X360)

“Bigger, better and more badass”. Dat moest Gears of War 3 volgens Cliff Bleszinski, hoofd van het team dat bij Epic verantwoordelijk is voor de Gears of War serie, ten opzichte van deel twee zijn. Ja ja… Nou, “bigger, better and more badass”, klinkt toch net wat anders dan hoe de meeste (geestelijke) ouders hun pasgeboren kindje omschrijven. Behalve misschien bij een tweede of derde ongewenste bevalling. Dat “bigger” en “more badass” wil ik nog wel enigszins geloven, maar dat “better” maak ik toch echt zelf wel uit en na deel twee had ik toch zo mijn twijfels. Een andere manier om tegen dit geesteskind aan te kijken is dat het ‘t slotstuk van de serie is en dat wat voor het bloederige en gruwelijke verhaal moet doorgaan ten einde komt. Nummertje drie van die absoluut brute en exclusieve serie voor de Xbox 360 kwam september jongst leden uit en nu is de tijd daar om de game eens onder de loep te nemen.

Gears of War, een typisch voorbeeld van een serie van games waarbij gameplay boven verhaal staat. Het verhaal staat in dienst van de gameplay. Bijna alle karakters die in Gears of War voorkomen worden nauwelijks geïntroduceerd, laat staan uitgediept. Dit omdat de hoofdpersoon Marcus Fenix ze zogenaamd al jaren kent en kennelijk is het daarom voor de speler niet interessant om te weten met wie ze samen vechten. Als er in deze verschrikkelijke oorlog dan een slachtoffer valt doet dit Marcus pijn, ten minste voor zover deze tough guy ook nog gevoel heeft, maar zal het de speler soms om het even zijn. Immers, meestal ken je het overleden personage niet goed genoeg. Overigens kan het de speler ook vrij weinig schelen wat er met Marcus Fenix gebeurt, want ook hij is haast een totale vreemdeling. Het bekendst is dan misschien nog wel zijn sidekick Dom. Kennelijk heeft Epic Games na het eerste deel besloten dat er toch wat genegenheid moet zijn tussen de speler en de personages en zodoende hebben ze besloten dat Dom die rol volledig in zijn eentje moet kunnen dragen.

Gears of War speelt zich af op de planeet Sera. Op Sera vechten de mensen voor hun leven tegen de meedogenloze Locust die, onder leiding van koningin Myrrah, uit hun holen zijn gedrongen voor en door de Imulsion (een soort giftige maar heel nuttige brandstof, die mens en Locust doet veranderen). Een aantal Locust zijn daarnaast onder invloed van de Imulsion verandert in Lambent. Deze Locust-mutanten hebben zich zowel tegen de mens als tegen de Locust gekeerd. Nu speel jij als COG-lid Marcus Fenix die - samen met onder andere Dominic Santiago - tegen de Locust en Lambent strijd en een manier zoekt om deze voor eens en voor altijd te verdelgen of terug te sturen naar hun holen. Helaas is dit laatste al tot drie keer mislukt: zowel de Hammer of Dawn-aanval alswel een bom (in deel één) en het laten zinken van de stad Jacinto (in deel twee) hebben niet mogen baten. Gelukkig lijkt het dat de vader van Marcus, Adam Fenix, een oplossing heeft, maar het blijft de vraag of deze oorlog wel te winnen is en welke prijs mensen daarvoor moeten betalen.

Tot zo ver voer voor een redelijk verhaal. Helaas dus dat het verhaal traag en moeilijk wordt verteld en soms nauwelijks is uitgediept. Het lijkt erop dat ze bij Epic het verhaal klaar hadden liggen, maar totaal niet wisten hoe ze dit verhaal met de game konden verweven en hoe ze het middels tekst en animatie aan de speler konden brengen. Toch behoeft het verhaal niet alleen maar negatieve woorden. Gears of War 3 maakt namelijk een hoop goed vergeleken bij zijn jongere broertjes, maar in mijn ogen helaas niet alles. Het blijft continu van het “gameplay ver boven verhaal”-kaliber. T ot het einde toe blijft het enigszins vaag en de verhaalvertelling schiet af en toe duidelijk tekort.

Naast het verhaal komt natuurlijk de gameplay, dat wat in de ontwikkeling van de serie ook een speerpunt was en is gebleven. Die is werkelijk fantastisch. Er is een grote verscheidenheid aan vijanden, die in de loop van de serie is doorontwikkeld. Vijanden lopen uiteen van gigantische monsters tot kleine maar in grote groepen voorkomende freaks. Ze vechten allemaal wezenlijk anders en om ze te verslaan vereist ook een heel verschillende tactiek. Dit, samen met de grote variatie aan wapens, meerdere manieren om je vijand letterlijk af te slachten en een groot aantal executions, maakt dat je regelmatig zit te gruwelen en te grijnzen op de bank. Het grote aanbod van bloeddorstige vijanden maakt dat de game nooit in herhaling valt en zorgt ervoor dat je nooit aan verveling zult lijden. Hoewel het verhaal dat niet altijd even goed doet, maakt de gameplay dat je wordt opgezogen in de game. Je kunt echt niet wachten om Gears weer in je X-box te stoppen en lekker wat vijanden af te gaan zagen. Ik begrijp het dan wel: met zo’n gameplay dan maar niet zo'n goed script!

De besturing werkt heel goed en soepel, het voelt allemaal gewoon heel vertrouwd aan. Het unieke dekkingssysteem is een van de speerpunten van de game en is hierna door veel andere fabrikanten tevergeefs geprobeerd te evenaren. Heel makkelijk klauter je over je dekking heen en ren je naar een nieuwe plek om dekking te zoeken. Dekking zoeken is ook echt nodig, want als je op een enigszins realistische moeilijkheidsgraad speelt is het niet mogelijk om zonder dekking te overleven. De stijl en sfeer van de game zijn daarnaast ook echt heel tof. Je krijgt echt het gevoel dat je op de verliezende hand bent. Dit idee krijg je in dit deel meer dan in de voorgaande delen omdat je vaker langs “stranded”-nederzettingen komt, je vijanden nog meer imponeren en in grotere getallen komen en je niet meer het idee hebt dat er nog sprake van een echt leger is, maar meer van een aantal op zichzelf staande groepen. Ook zul je een stuk vaker met gewone burgers praten. En van de stijl, tja daar moet je van houden, maar persoonlijk vind ik die heel passend. De COG-leden staan stijf van de anabolen en hebben een spiermassa waar zelfs Arnie u tegen zegt. Je vijanden zien er heel bloeddorstig en verwrongen uit; het zijn echte freaks.

Hoewel in deel 1 je maatje Dom af en toe ook echt regelrecht dom was, is sinds deel 2 de AI goed op orde gesteld en ook in dit deel is er niks op aan te merken. Je vijanden reageren goed op gevaar, voeren ook regelmatig tactische bewegingen uit en zullen zich niet gemakkelijk van katoen laten geven. Toch is er uiteraard niks leukers dan met of tegen echt vlees en bloed te spelen en voor die mensen heeft Gears een aantal modi. Ten eerste kun je uiteraard co-operationeel spelen - zowel op je eigen bank als online - hetgeen ik met veel plezier ook heb gedaan en dit levert uiteraard de gebruikelijke tactische voordelen op. Daarnaast kun je jezelf verliezen in de Horde- of Beastmode, in welke je in verschillende waves mensen of Locust kunt afslachten. Nieuw is niet alleen de beastmode, maar binnen Horde ook het puntensysteem waarmee je barricades kunt opstellen. Voorheen zaten barricades natuurlijk verwerkt binnen een level en nu kun je ze zelf op tactische plekken neerzetten, maar kunnen je vijanden ze ook kapot maken. Hierbij is samenwerken essentieel. Niet alleen kan het zijn dat jij meer geld hebt dan je partner (waarbij je, net als met wapens, geld kunt ruilen of weggeven), maar ook dat jij meer gespecialiseerd bent in een bepaald soort barricade door middel van experience die je bij het plaatsen van de barricades krijgt. Heel tactisch allemaal en erg spannend en leuk.

Enigszins minder tactisch en meer straight forward is de Beastmode. Beastmode biedt datgene waar velen al een tijd naar uitkeken, namelijk het feit dat je in de huid van Locust kunt kruipen. Je kunt tegen betaling van een aantal punten kiezen uit bepaalde rassen van de Locust. Zodra je meer mensen doodt krijg je meer punten en meer experience. Dankzij je toenemende experience kun je nieuwe rassen vrijspelen. Daarnaast heb je een bepaalde tijdslimiet waarbinnen je mensen moet doden. Dood je iemand dan kun je dit limiet een aantal seconden opschorten. Het is de bedoeling dat je iedereen doodt en zodoende aan een moeilijkere wave begint. Het speelt allemaal heel goed en ieder ras heeft zijn eigen voor- en nadelen, hetgeen maakt dat je - samen met een ander - heel tactisch tussen rassen kunt gaan kiezen. Toch is de nieuwigheid er bij deze modus wel een keer af en daarna is het niet zo heel speciaal en leuk meer. Bovendien heeft de Berserker zoveel voordelen, met een relatief klein nadeel (een beperkt zicht) dat je - als het te moeilijk wordt - altijd op de berserker terug kunt (en misschien zult) vallen. En stijg je relatief snel in experience, waardoor je relatief snel nieuwe en leukere rassen vrijspeelt. Dit haalt enigszins de uitdaging uit deze modus. Wel begin je iedere keer dat je een nieuwe Beastmode start weer bij nul en moet je deze hogere orde Locust weer opnieuw vrijspelen.

Naast dit alles kun je ook online spelen en je tegenstanders laten zien wie de baas is en wie de beste skills heeft. In de eerste twee delen was dit heel leuk, maar vertoonde het teveel lag. Helaas beschik ik niet over X-box live en heb ik dit in deeltje drie niet kunnen testen. Wel kun je ook nog een soortgelijke offline match starten met computergestuurde tegenstanders en dit werkte heel goed. Wel vind ik de laadtijden - in totaal meer dan een halve minuut - vrij lang, maar dit valt nog wel te bezien. Er zijn zes modi - dit zijn dezelfde als die je online ook kunt spelen - welke je met maximaal een vriend op de bank en acht extra bots kunt spelen. Keuze van het strijdperk is ook voldoende mogelijk, er zijn tien gevarieerde maps. De bots waartegen je vecht kun je instellen op een bepaalde moeilijkheidsniveau, zodat zowel de getalenteerde als de minder ervaren gamers ermee uit de voeten kunnen.

Allereerst heb je het al bekende team deathmatch, waarbij je als team je tegenstanders moet verslaan. In warzone doe je exact hetzelfde, alleen krijg je maar één leven tot je beschikking. Hierdoor ligt het tempo van warzone hoger. Ook execution volgt vrijwel dit stramien - ook hier geldt dat je alle vijanden moet doden en maar een leven meekrijgt - met als extra dat je vijanden door middel van executions dood moet maken. Dit maakt dat je dichter bij je vijand moet komen en meer tijd moet wijden aan het doodmaken ervan. Je moet echter op blijven letten, want voor je het weet word je in je rug geschoten en sta jij op het lijstje van executions-to-do. Teammembers kunnen elkaar daarnaast weer terug op de been helpen, dus als je neergeschoten bent ben je nog niet per definitie verloren. Erg leuk en heel tactisch dus.

Vervolgens heb je Capture The Leader. Hierin moet je gelijktijdig de leider van het andere team te pakken krijgen, alswel je eigen leider verdedigen en uit handen van de tegenpartij houden. Om te winnen moet je met je team de vijandelijke leider 30 seconden vasthouden, waarbij je eigen leider niet ook gevangen moet zijn want dan stopt het aftellen. Deze 30 seconden zijn aan de lange kant, omdat het nogal moeilijk is om iemand 30 seconden vast te houden terwijl er een mooi pijltje boven je hoofd staat, je reactievermogen vermindert als je iemand vast houdt en iedereen dus weet waar je uithangt. Dit maakt het echter wel weer uitdagend en gaf aanleiding tot een aantal potjes die op het scherpst van de snede werden uitgevochten. Omdat de leiders zijn gemarkeerd is overleven voor de leider zelf nog een hele uitdaging, maar ook als gewoon teamlid is dit een hele leuke modus. Het klinkt een beetje als Capture The Flag, maar doordat de vlag ook echt een speler is - en zich dus kan verdedigen - maakt het de modus heel origineel en uitdagend. Dan is er daarnaast nog het soortgelijke King Of The Hill waarin je een bepaalde ruimte moet claimen en vasthouden. De tijd waarin je de hill bezet houdt bepaald het aantal punten dat je team krijgt. Als laatste modus is er nog de Wingman. Hierbij zijn er vier teams van twee spelers groot die elkaar moeten doden. Wingman is hierdoor wat tactischer van aard dan bijvoorbeeld Team Deathmatch, omdat je als team niet in het dolle weg kunt rondrennen want dan lig je er binnen de kortste keren uit. Als je solo offline speelt gaat het gemis aan vlees-en-bloed partner je opbreken omdat het nu eenmaal onmogelijk is om met een bot tactische zetten te doorspreken. Je teammaat gaat er dan ook in het begin al van door en het is eigenlijk aan jou de taak om een oogje in het zeil te houden. Dit euvel is echter makkelijk (én gezellig) op te lossen, namelijk door samen met een vriend te gaan spelen en dan speelt het wel weer heerlijk weg. Bij de andere modi heb ik geen problemen met de bots ondervonden en zorgt de voortreffelijke AI ervoor dat je ook met de bots prima uit de voeten kunt.

Gears of War 2 was voor mij ver over de top, de vijanden waren mij te groot en te makkelijk en de speciale en sterke vijanden - bijvoorbeeld Corpsers en Brumaks - kwamen te massaal voor. De gevechten waren groot, maar maakten minder impact. Ook was deel twee in mijn ogen minder duister dan het geweldige deel één. Hierdoor vreesde ik voor deel drie, omdat ik dacht dat Epic een weg was ingeslagen die mij minder lag. Echter, Deel drie heeft de balans gelukkig weer beter teruggevonden. Je vijanden zijn niet meer groter dan dat ze sterk zijn en deel drie is weer duisterder dan ooit. Dus had Cliff nu eigenlijk gelijk met zijn “bigger, better and more badass”? Wat verhaal betreft is deel drie “better” dan ooit en gelukkig ook iets minder “badass” dan deel twee, maar hier heeft de serie als geheel gewoon wat steken laten vallen. De gameplay voldoet echter zeker wel aan de totale parafrase en dat maakt dat deel drie (en eigenlijk gewoon de hele serie) ongekend leuk is om te spelen. Gears voelt zeker niet aan als een ongelukje of een ongewenste bevalling en is - voor iedereen die niet neerkijkt op een minder doordacht verhaal/script - een echte aanrader!

Conclusie en beoordeling

Houd je van een sterke verhalende game dan is dit misschien een minder goede keuze voor jou. Houd je echter van stevige actie, een tikje bloed en goede gameplay dan is dit helemaal je game. De singleplayer biedt meer dan genoeg vermaak, waarna je met een aantal multiplayer modi nog een tijd met de game uit de voeten kunt. De vijanden zijn heel gevarieerd en de manieren waarop ze op gevaren reageren zijn vrij realistisch. Dit, samen met de gruwelijke actie waar je als speler zelf de regisseur van bent, maakt een hele goede game met een mager verhaal.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Gameplay
  • Variatie in vijanden
  • Horde- en Beastmode
  • AI goed in orde
  • Verhaal wordt beter dan ooit verteld...
  • Minpunten
  • ... maar schiet als geheel wel tekort
  • Personages weinig uitgediept

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik vind het echt heel slecht dat MS mensen gaat bannen omdat IW een fout in de code heeft zitten.

  • Precies, beetje triest om mensen te gaan bannen door een eigen fout!

  • Ondanks dat die glitch ervoor zorgt dat er "oneerlijk" gespeeld kan worden, vind k t ook een beetje te ver gaan van MS om gelijk te gaan bannen. Het is gewoon een fout van IW die spelers ontdekken en dan gebruiken.



    In zoveel games zitten glitches waar gebruik van gemaakt wordt, worden die dan ook allemaal gebanned door MS?

  • Weer zo een reden, om Ms te gaan haten tenopzichte van Sony

  • Het is toch ook niet Sony's of Microsoft's verantwoordelijkheid om bugs van derde party ontwikkelaars te gaan afstraffen? het is aan de ontwikkelaar een product dat deugd op te leveren.

  • aan de ene kant kan ik het wel begrijpen net zoals die gears of war glitchers mensen die het telkens doen heel erg irritant is wel ee n ban waard vindt ik goed zo MS ga zo door xD

  • @Froggie: Mja, fix gewoon die glitch. Het is de fout van de ontwikkelaar.

  • Dus volgens de meeste bovenstaande berichten mogen hackers e.d. gewoon vrij hacken en persoonsgegevens op straat gooien want ja het is maar de fout van de software ontwikkelaar.



    Stelletje prutsers, er staat duidelijk in de EULA van Live dat er eerlijk gespeeld moet worden. En dat is dit niet. En software (in dit geval een spel) bug-vrij maken is gewoon niet te doen. Ik weet niet meer wat het precieze aantal is maar volgens mij is de vuistregel dat je ong. 10 bugs per 1000 regels code hebt (oid). Grote stukken software zoals dit bevatten een enorm aantal regels code. Ik sta niet raar te kijken dat MW2 over de miljoen gaat, maar het zal zeker in de honderdduizenden zitten.

  • als iedereen in een game gaat glitchen omdat de ontwikkelaar een fout maakt en dat denkt te kunnen goedpraten OMDAT het juist de ontwikkelaar zn schuld is dan zijn we ver heen.

    Wat mij betreft start men ook meteen een ban actie bij games als FIFA bij mensen die met meer dan 50 potten gespeeld een quitratio hebben van +15%. Ik sta daar nog keurig op 0 zoals het hoort.

    Ook bij gears en bij Topspin zijn er voorheen ellendige dingen geweest door fouten bij ontwikkelaars, wat mij betreft een goede reden om te gaan bannen. Weg met die frustrerende irritatiebronnen!

  • Dat is triest van M$ 0_o

  • Microsoft zoekt gewoon redenen om mensen te bannen zodat die mensen nieuwe xbox of account moeten kopen , smeerlappe da het zijn.

  • Ik vind het echt heel slecht dat MS mensen gaat bannen omdat IW een fout in de code heeft zitten.

    Inderdaad! En als straks alle scores weer gereset worden omdat de statistieken niet meer op eerlijkheid berusten, dan is het zeker huilen geblanzen? Dan is het weer: " Kut cheaters, jullie verpesten alles".



    Cheaters verpesten het gewoon voor de rest. Bannen en opflikkeren met die apen. Het slowwalken en leanen in Rainbow Six 3 was destijds ook een softwarefout, maar cheaters verpeste het toen wel voor heel veel gamers. Oneerlijk spelen moet gewoon bestraft worden.

  • Werden mensen niet eerst (algemeen) gewaarschuwd voor deze glitch? Ik moet zeggen dat ik er geen problemen mee heb hoor met dat bannen. Mensen die op deze manier willen winnen moeten maar voelen.



    Waren deze bans overigens niet tijdelijk?

  • ik geef sony helemaal gelijk weg met die noobs die niet kunnen gamen eidelijk gebeurt het en ik hoop dat ze goed worden bestraft dan hoop ik dat ze er wat van leren en meschien word het gamen dan weer leuk als die trieste mensen weg zijn.

  • Het zal wel een tijdelijke ban zijn tot de patch er is en de glitch opgelost is.

  • EULA

    een eula is niet altijd bepaald rechtsgeldig

    bug-vrij maken is gewoon niet te doen.

    jawel hoor… Misschien niet voor de release

    kost wat tijd en moeite maar het kan wel

    maar ja… Dat kost het bedrijf wel geld

    Weg met die frustrerende irritatiebronnen!

    speel dan niet online… Is het dit niet….dan is het dat wel

    en zo gaat het maar door



    vind het zoiezo lachwekkend dat mensen om dit soort dingen

    'boos' worden… Dan ben je iets te serieus met je game bezig imo









  • @Easley: verdiep je eens in de glitch. Dit is geen hackwerk. Dit is gewoon een domme fout die al in de beta tests naar voren had moeten komen. Daarbij is de glitch gewoon niet handig. Want je moet jezelf doden om een ander te doden.

  • Het is toch niet cheaten als het spel het toelaat?

  • @Furyan NL: het moet inderdaad bestraft worden. Maar bannen gaat wel erg ver. Zeker als je 60 euro per jaar moet betalen. Weg zijn je achievements waar je al 4 jaar aan werkt. Hele slechte zaak!



    Reset gewoon de MW2 stats van de speler.

  • @fred6er



    mensen worden "boos" omdat men zich irriteert aan die lui die glitchen/cheaten. Dat heeft niks met serieus bezig te zijn met je game, in dit geval CoD MW2.



    Oke, gamen doe je voor het plezier imo, maargoed dan blijft nog wel behoorlijk irritant dat er mensen zijn die proberen om jou dit plezier te ontnemen.



    Bannen vind ik dan wel te ver gaan, maar reset dan de stats van die gasten en blijven ze dan nog doorgaan, dan kun je altijd nog bannen dacht ik zo.



    Maargoed, mensen moeten wel altijd wat te klagen hebben, dus daar geef ik je dan wel weer gelijk in ;-)






Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren