1. Superpowered part5: Spooks

Superpowered part5: Spooks

Spooks

De kamer om hem heen was pikkedonker. Het voelde alsof hij 5 dagen keihard doorgetrokken had op een gezond dieet van alcohol en speed. 7threst had geen idee waar hij was of wat er precies gebeurt was. Hij herinnerde zich flarden... flarden van de Binnenhof, van Nibbler... Tidow die Aiii dood schoot. “Het is eindelijk gebeurt...” mompelde hij hardop, “al die drugs hebben je hersenen aangetast... je bent gek 7th...” Zijn armen waren geboeid aan de stoel waar hij op zat, hij had een klein beetje speelruimte, maar niet veel. Hij probeerde zich los te wurmen maar het had allemaal geen zin. Hij zou blijven waar hij was. Zijn ogen waren ondertussen gewend aan het donker, maar hij kon niets zien in de kamer wat hem enig idee kon geven waar hij was. Voor hem stond een tafel, maar de ruimte leek verder helemaal leeg. Heel soms hoorde hij wat vage geluiden van buiten de kamer komen, maar verder niets. Hij wist niet hoe lang hij er al precies zat, het hadden net zo goed minuten als dagen kunnen zijn. “Waarom ben ik hier?!” schreeuwde hij zo hard als hij kon. Maar slechts de stilte antwoordde. “Wat is er allemaal gebeurt? Het leek allemaal wel een droom...

Opeens zwaaide een deur open, licht stroomde naar binnen en verblindde 7threst. Twee donkere schaduwen liepen de ruimte binnen. De deur sloot zich weer en de duisternis keerde terug. 7threst wist dat de twee personen aan de andere kant van de tafel waren gaan staan. Hij hoorde hen ademen... één rook naar sigaretten. “fuck! Ik heb zin in een sigaret...” dacht hij bij zichzelf. De personen die binnen waren gekomen hadden niets gezegd, niet bewogen. “Hallo?” vroeg 7threst. Er kwam geen reactie. “WAT DOE IK HIER?!!” Weer niets. Toen hoorde 7threst een klik en een fel licht scheen in zijn ogen. “Doe niet alsof je dom bent.” Klonk een stem. “Je weet precies waarom je hier bent, meneer de Minister President.” De man spraak de zin uit alsof elk woord één van de grootste beledigingen was die je iemand kon maken. “Wat?” dacht 7threst bij zichzelf. “Euhm... volgens mij hebben jullie de verkeerde...” Hij werd onderbroken door een vuist die hard op de tafel sloeg. “DE VERKEERDE??!! WAT DENK JE...” De stem werd onderbroken door die van een vrouw. “Rustig Stevens, denk aan je bloeddruk.” 7threst hoorde zware voetstappen een stukje weg lopen. De vrouwenstem vervolgde. “Je weet niet waarom je hier bent?” 7threst wist niet hoe hij moest antwoorden, zijn hart klopte in zijn keel. “Waar de fuck ben ik nu weer in beland?”.

“Ik zal je eens een verhaal vertellen.” Begon de vrouwenstem weer. “Een tijdje terug waren er verkiezingen. Tot ieders verbazing won een jonge, nieuwe politicus. 70% van de stemmen, een absolute meerderheid in de tweede kamer.” De stem van de man die een paar minuten geleden uit zijn sloof schoot onderbrak haar. “Een meerderheid in de tweede kamer voor één partij... heb je daar ooit van gehoord?”. De stem klonk boos en alsof hij allergisch was voor elk woord wat over zijn lippen kwam. De vrouwenstem vervolgde haar verhaal. “Iedereen was verbaasd, maar blij, het was tijd dat er iets veranderde in Den Haag. En deze nieuwe politicus had grootse en goede plannen voor Nederland. Het volk stond achter hem.” 7threst hoorde dat er een stoel naar achteren werd geschoven. “En het ging ook goed, de maanden na de verkiezingen werd een plan gemaakt om het begrotingstekort terug te brengen waar iedereen het mee eens was. Iedereen. Geen oppositie van wat voor formaat ook. Ook niet vanuit de bevolking zelf, de media zong lofzangen.” 7threst hoorde de stoel over de grond schrappen, de vrouw was gaan zitten. “Maar toen opeens, bleek dit allemaal niet waar te zijn. Er waren nooit verkiezingen geweest, niemand had deze jonge politicus verkozen, niemand stond achter zijn plannen. Of ten minste, niet dat ze wisten. Alsof het allemaal een droom was geweest die het hele land droomde.” 7threst aarzelde... “Maar hoe kan dat?” hij werd beantwoordt door de mannenstem, Stevens. “Dat... dat zouden wij ook wel eens willen weten.” 7threst snapte er niets van. “Maar... hoe moet ik dat weten?” Het bleef even stil voordat de vrouw weer begon te praten. “Omdat jij degene bent die verkozen is zonder dat iemand zich kan herinneren dat ze op je gestemd hebben.” Opeens schiet er een enorme migraine in zijn hoofd. Beelden van Tidow die Aiii neerschiet schieten door zijn hoofd. Een verkiezing, Nibbler en Blitsmeister... Hij probeert zijn hoofd vast te pakken maar zijn boeien houden dat tegen. De pijn is ondraaglijk en voor hij het wist ging 7threst knock out.

Toen hij weer wakker werd lag hij op een ziekenhuisbed. De kamer om hem heen zag er uit als een standaard ziekenhuiskamer. Hij lag aan een infuus maar verder was de gehele kamer leeg. Zijn hoofd bonsde nog steeds. Ook was hij wederom geboeid, deze keer aan het bed. “Wat?” 7threst keek nog eens de kamer rond. “Waar hadden die agenten het over? “Ik Minister President?” weer schiet er een scherpe pijn door zijn hoofd. “Wat is er met me aan de hand? Het voelt alsof mijn hoofd uit elkaar splijt...” 7threst keek om zich heen. “Geen manier om hier weg te komen, ik denk dat ik me maar even gedeisd moet houden. Het geluid van een openslaande deur deed hem uit zijn gedachten schrikken. Een man en een vrouw kwamen naar binnen, de man was gekleed in een zwart pak, de vrouw in een soortgelijk mantelpakje. 7threst het voor zichzelf niet ontkennen dat de man redelijk lekker was. “Last van hoofdpijn?” vroeg de man. “weet je ook hoe wij ons voelden...” De vrouw onderbrak hem nogmaals. “Stevens.. stil. Hoe gaat het met je 7threst?” 7threst gaf aan dat op zich wel goed ging, maar dat hij niet wist waar ze het over hadden eerder. De vrouw inspecteerde zijn infuus en boog zich daarna over het bed en 7threst heen. “Ja. Dat merk ik... Maar je kan je voorstellen dat wij ons daar niet bij neer kunnen leggen.” De vrouw strekte zich weer overeind en liep naar de man die Stevens heette. “Stevens, haal de TV.” Stevens knikte en antwoordde: “Is goed De Vries, veel plezier met onze MP.” Het duurde niet lang of Stevens was terug met een televisie op een karretje. Hij positioneerde het karretje zo dat 7threst de TV goed kon zien. “Ik denk dat de beelden voor zich spreken.” Zei De Vries terwijl de TV aanzette.

Op de televisie zag 7threst een opname van zichzelf. Hij zat in een enorm chique kantoor in pak te werken met een stel papieren. “Wat? Dit kan ik me niet herinneren?” Opeens stormt er een man binnen. Als 7threst goed kijkt herkent hij opeens Blitsmeister. “Wat doet Blitsmeister in die video? En wat is dit? Bananasplit?” De man en vrouw keken elkaar aan. “Stevens, noteer jij dit?” De man knikte. 7threst had geen idee wat er aan de hand was. De video vervolgde met een gesprek tussen Blitsmeister en... hemzelf kennelijk... Daarna kwam er een nieuwe groep binnen, een stel beveiligers met Aiii en Nibbler. 7threst hoofdpijn werd erger. Een vaas vloog magischerwijs van de tafel af en raakte hem... of nou ja de 7threst op de video in het hoofd. 7threst keek op naar Stevens en Vries. Stevens zag er uit alsof hij elk moment kon ontploffen. De video zelf werd steeds meer bizar. Nu kwam Tidow door het raam zetten en hield de beveiligers onder schot. Maar toen richtte Tidow wapen opeens op Aiii... “Nee...” en schoot. De hoofdpijn werd bijna ondraaglijk... “Dit...” Stamelde 7threst... “Dit is echt...”

Tranen vloeiden over zijn wangen. “Heb ik? Heb ik echt?” De Vries en Stevens keken hem met een ijskoude blik aan. “Klaar om te praten?” Vroeg De Vries. En zo vertelde 7threst hen alles, over de komeetinslag, zijn powers, hoe hij ze gebruikt had om de macht in Nederland te grijpen... De Vries en Stevens zeiden weinig, alleen hier en daar een vraag om zaken te verduidelijken. Ze vroeg ook over de andere op de video, maar daar hield 7threst zijn mond. Hij wilde Blitsmeister, Nibbler en Tidow niet nog verder in de problemen brengen. Vooral Tidow... fuck... hoe had hij dit kunnen doen? 7threst schaamde zich diep, hij kon zich niet voorstellen dat hij ooit zoiets zou doen. Was hij powermad geworden? Hij had goede ideeën om Nederland te verbeteren... Maar had nooit kunnen vermoeden dat hij hiertoe in staat was om ze te realiseren... Toen hij klaar was viel hij uitgeput achterover in zijn bed. Het kon hem niet meer schelen, wat De Vries en Stevens ook met hem zouden doen, hij had het verdiend.

Opeens hoorde hij een vreemd geluid door de kamer. Een soort krakend elektrisch geluid, wat je wel eens hoort als je in de tram zit... De Vries en Stevens grepen naar hun wapens. “Nee godverdomme, dat kan niet. Dit is de meest veilige locatie in Nederland...” Riep Stevens. Een waaierend doek van licht ontstond vlak naast hen. Het pulseerde licht in een duizendtal kleuren... of misschien nog wel meer. 7threst had nog nooit zoiets gezien... Opeens verscheen er een hand uit het licht, Stevens richtte zijn wapen toen de hand weer terug het licht in ging. Stevens en De Vries waren in de war en 7threst wist hoe ze zich voelden. Opeens sprong er een schim door het licht. Stevens schoot, maar zijn doelwit was daar niet meer. Stevens ging neer en De Vries loste twee schoten in paniek. De schim ontweek ze en werkte De Vries tegen de muur. “Mijn moeder heeft me altijd geleerd dat ik geen meisjes mag slaan. En mijn moeder heeft altijd gelijk.” De man had een bivakmuts op zijn hoofd en was als zodanig onherkenbaar. Maar 7threst had het idee dat De Vries en deze man elkaar kenden. De man werkte zonder problemen het wapen uit haar handen en zonder dat 7threst ook maar zag hoe hij het deed had ze opeens haar eigen boeien om. De man gaf haar een kus op haar wang en zei haar gedag terwijl De Vries hem de huid vol schold. Vervolgens liep hij naar 7threst. “Dank je...” De man keek hem aan, 7threst kon de walging in zijn ogen zijn. “Hou je bek hond.”

De man reed 7threst op het ziekenhuisbed het licht in. Voor een paar seconden leek het alsof hij in een kaleidoscoop zat. Opeens was alles om hem heen anders, hij bevond zich in een soort fabriek ofzo... of een pakhuis. Lang geleden uit gebruik genomen gezien de staat waarin het zich bevond. “7threst!!” klonk een bekende stem opeens. Hij keek in de richting van het geluid en zag Marianne daar staan. “Wat? Hoe?” Marianne lachte en wenkte naar Henkie om zijn boeien los te knippen met een betonschaar. “Nou, we kwamen er achter dat Darkshooter de kracht heeft om iedereen overal te vinden, dus toen Eend bedacht dat we dat in combinatie met Henkie’s kracht konden gebruiken om zonder problemen in die overheidsinstelling te raken... werd het allemaal erg simpel.” 7threst werkte zichzelf overeind en zag dat de man in de bivakmuts ook weer door het licht kwam. Waarna het licht verdween. De man liep op 7threst af en nam zijn bivakmuts af. “Tidow? Fuck man... het spijt...” 7threst werd ruw onderbroken toen Tidows vuist met zijn gezicht in aanraking kwam. 7threst greep naar zijn gezicht. “TIDOW! We hebben het hier over gehad.” Zei Marianne boos. “Nou ik ben nog niet overtuigd...” en Tidow liep richting de uitgang. Marianne keek naar 7thrests gezicht. “En het is niet alsof hij die bloedneus lang zal hebben toch?” Marianne glimlachte en hield haar hand voor zijn neus. 7threst voelde de pijn wegvloeien en voor hij het wist voelde hij niets meer.

Voor hij Marianne kon vragen hoe dat kon kwam Eend de kamer binnen zetten. “Tidow is ook weer het zonnetje in huis zie ik?” Marianne schudde haar hoofd. “Hmm, die trekt wel bij.” Eend richtte zich tot 7threst. “7threst, blij dat je nog in één stuk bent. Ik neem aan dat je vol met vragen zit.” 7threst knikte... “Sorry, ik weet wat er gebeurt is... Ik weet niet hoe ik dat ooit heb kunnen doen.” Eend keek hem even aan. “Hmm, dus zelfs jij gelooft er in. 7th, we zijn er allemaal ingetuind. Jij bent niet degene die iedereen heeft doen geloven dat jij de Minister President was.” 7threst snapte er niets van. “Maar... ik herinner me...” Eend onderbrak hem. “Ja we herinneren ons allemaal van alles wat niet waar is. Ik moet eerlijk zeggen dat het een redelijk briljant plan was. Puur vanuit rationeel standpunt natuurlijk. Je maakt iemand minister president en zorgt ervoor dat hij alles doet wat jij wilt. Zodra iemand er achter komt dan lijkt de MP de schuldige en jij bent de lachende derde. Maar goed, hij is één ding vergeten... ’s werelds meest intelligente man speelt voor het andere team.” 7threst luisterde gedwee. “De hersenspoeling bleef gewoon doorgaan terwijl jij knockout was, dat was niet logisch. Dus er kon maar één iemand zijn die overal vanaf wist en direct profiteerde van jouw Minister Presidentschap.” “Wie?” Vroeg 7threst. “Simpel... Nibbler!”

To be continued in Superpowered Part6: Mastermind

Dit artikel delen

Over de auteur