1. Generatiekloof

Generatiekloof

Natuurlijk is er al meerdere malen gesproken over de moordzuchtige uitwerking van videospellen op onze kostbare ‘jonge generatie’. Discussies die meerdere altijd maar weer leiden tot dezelfde uitkomst, namenlijk de onaantastbare generatiekloof. Aan de ene kant van deze kloof vinden we de oude generatie die niks moet hebben van snelle beelden en al helemaal niet als deze zelfde beelden ons opgeschoten kroost mogelijkerwijs aan kunnen zetten tot het nabootsen, of uitvoeren, van gewelddadige acties. Aan de andere kant van de kloof staat die jongere generatie die excuus op excuus verzint om toch maar de virtuele ‘headshots’ te mogen maken. De generatie die op het twaalfde levensjaar al menig hoertje in een auto heeft doodgeknuppeld maar daar mee weg denkt te komen want, zo zingen ze in koor, het is toch niet echt!

GTA V verschijnt in December. Het nieuwe deel in de succesvolle geweldsfranchise doet het jongerenkoor op onze generatiekloof zingen van geluk. De grote groep ouderen aan de andere zijde is nog korte tijd nietsvermoedend. Met nadruk op korte tijd want dat duurt niet lang meer, het is puur wachten tot de eerste controversiele elementen naar buiten gaan komen. Ik hoef geen succesvol pendelaar te zijn om te zien dat Rockstar controverse gaat gebruiken om deze titel succesvol aan de man te brengen.

Controversie in reclamecampagnes helpt een product zijn afzet te vergrootten. Hoe meer een game de grenzen opzoekt, hoe meer er over gepraat wordt. Op het schoolplein wordt er lovend gesproken over de schokkende beelden en thuis wordt er vermanend gesproken over het verderf wat zich de huiskamers binnendringt. De marketeer heeft baat bij de generatiekloof, (ophef creeert naamsbekendheid) en maakt op een intelligente wijze gebruik van elementen waarin de jongere en oudere generatie elkaar niet meer ontmoeten. Een prachtig voorbeeld is de overbekende ‘Dead Space 2’ commercial waarin men moeders confronteert met afschrikwekkende beelden van de game.

Ik wil graag een stap verder gaan. Als de controversie zijn werk goed doet leidt enthousiasme van de jongere generatie tot grote verwachtingen en ontstaat er een heuse hype. De oudere generatie ziet het liefst een verbod, wat bij de enthousiastelingen alleen maar meer vechtlust oproept om de game in bezit te krijgen. Beide elementen ontstaan uit dezelfde beelden en werken, hoe tegenstrijdig het ook lijkt, beiden naar hetzelfde succes toe. Juist zij die tegen zijn worden gebruikt als één van de grootste argumenten voor de desbetreffende titel.

Het oeroude principe van judo, als je meegeeft in de beweging van je tegenstander, dan maak je kans hem te verrassen en dus te winnen. “Jij hebt een hekel aan ons product?, vertel dat vooral aan iedereen om je heen”. Als ik het zo opschrijf klinkt het nog logisch ook, toch werkt het niet bij auto’s, verzekeringsproducten en mobiele telefoons. Het werkt echt alleen bij de producten die te maken hebben met een generatiekloof. Films, games en muziek.

Ik geloof dat men al zover is dat leeftijdskeurmerken niet meer die beschermende functie hebben die ze zouden moeten hebben, ze zijn door de gamemarketeers waardeloos gejudood. Waar films soms moeite doen om nog ’12 jaar’ te worden geclassificeerd, heeft een game liever het predicaat ‘16’ of ‘18’ op de achterkant geplakt. Ook al moet daardoor kunstmatig het bloedgehalte verhoogd worden of is een blote tepel wenselijk.

Natuurlijk zijn er games als ‘Mario’ en ‘Zelda’ die het beter blijven doen zolang ze maar bloedloos blijven. Laat Mario en Link ook alsjeblieft hun rits dichthouden en vrolijk huppelen door groene veldjes. Laat ze vlinders tellen en grote kleurrijke eindbazen ontmoeten. Laat ons af en toe die kinderlijke magie beleven. Zodat we onze ouders ook eens het idee kunnen geven dat ze ons goed hebben opgevoed. Sterker nog, zo’n game doet me bij tijden wel zelfs meer dan al die controverse.

Terug naar de generatiekloof. Want hoe krijgen we die dicht?

Stel dat de bezorgde ouders besluiten zich niet langer meer druk te maken over dingen die ze toch niet kunnen veranderen. Stel dat de ouders naast hun pubers op de bank kruipen en hen het controversiele spel cadeau doen. Zou er dan niet een situatie kunnen ontstaan dat die spellen een stuk minder interessant worden omdat ze minder controversie oproepen? Hebben we het dan niet over een win/win-situatie voor de generatiekloof? Er zal er een huilend in het midden blijven staan, die persoon die nu nog lachend in het midden staat, de gehaaide marketeer.

Dit artikel delen

Over de auteur