1. Ik erger me aan de wereld

Ik erger me aan de wereld

Ergernissen, iedereen kent ze wel en iedereen heeft er ook mee te maken. Soms erger je jezelf aan de kleinste dingen. De zogenaamde 'campers' bij het online gamen, de 'last stand' perk in Call of Duty maar ook gebeurtenissen in het echte leven zoals de ober in het restaurant die iets te laat je soep opdient of de trein welke een halfuur te laat aankomt. Hoe groot of klein dan ook, ergernissen kunnen een grote invloed hebben op je humeur en zo dus ook op het verdere verloop van je dag.

Al enkele voorbeelden noemend, bedacht ik me er laatst nog een. Een voorbeeld die veel mensen welke online wel eens een filmpje bekijken zullen herkennen. U voelt hem misschien al aankomen: de advertenties/commercials die we bij elk (bekend) filmpje op Youtube over ons scherm gerold krijgen. Een walhalla voor de reclamemaker maar een bron van ergernis voor de mensen die de commercial moeten bekijken. Commercials over auto's, drank en nieuwe projecten worden hierbij niet geschuwd. Ook al duurt de commercial slechts twintig seconden, en bestaat er meestal al na vijf seconden de mogelijkheid om de commercial over te slaan, toch zitten we met zijn allen tierend achter onze computer en wensen we de bedenker van de desbetreffende commercial in een van die vele horrorgames die ons gamersarsenaal kent. We denken allemaal terug aan de tijd dat Youtube al die reclames nog niet op ons afschoot en vragen ons af waarom Youtube niet terug kan naar de tijd van toen.

Ik vroeg mezelf, stiekem toch ook een enorme hater van de commercials, op dit punt af wat mijn mening zou zijn geweest over al die commercials als Youtube van begins af aan al de commercials op zijn video's had staan. Zou ik het dan nu heel normaal vinden, of zou ik mezelf er nog steeds aan ergeren, gewoon omdat die commercials zo vreselijk irritant zijn? Ik denk het eerste.

Een tweede voorbeeld schoot me te binnen toen ik laatst door het dichtbijgelegen dorpje liep. Een typisch Zeeuws dorpje, waar iedereen elkander kent en de alarmsirenes gaan loeien als er een toerist of andere onbekende doorheen loopt. Zo'n dorpje dat we kennen van de oude series. Ah fijn, over de kade lopend zag ik twee oude mannen zitten. Twee oude mannen die, hoe kon het ook anders, zaten te klagen over de moderne samenleving. Behalve de bekende slagzinnen als 'vroeger was alles beter' of 'waar is de tijd gebleven?' hoorde ik de mannen tevens praatten over de moderne technologieën en wat het met de kinderen in deze tijd zou doen. 'Men heeft geen oog meer voor wat echt is, kinderen zitten hele dagen op hun mobiele telefoon en komen nooit meer in de natuur.' Zei de ene man, waarop de ander duidelijk knikte. De ergernis was hier duidelijk te voelen. Je zou 'Ik erger me er aan' voor de zin van de oude man kunnen plaatsen, en met wat verschuiving van woorden een goede Nederlandse zin krijgen. De oude man ergerde zich aan de moderne technologie, een ergernis die hij zelf niet gebruikt maar wel de samenleving beïnvloed. Hierop stelde ik mezelf nogmaals de vraag. Als deze oude man van kinds af aan al een Blackberry, Ipod, Playstation 3 en de gehele serie van Call of Duty (om maar even iets te noemen) had gehad, zou hij dan al die moderne technologieën normaal gevonden hebben, of zou hij hier nog steeds al zijn ergernissen bespreken over deze moderne vernuften? Ik denk het eerste.

Twee interessante voorbeelden, al zeg ik het zelf, die ik tegenkwam tijdens mijn zoektocht naar een onderwerp om een column over te schrijven. Een zoektocht, goh wat klinkt dat heerlijk overdreven, waarbij ik tot de conclusie kwam dat we ons ergeren aan veranderingen of gebeurtenissen waarvan we niet gewend zijn dat ze gebeuren waarin we voor ons zelf geen voordeel zien en die we zelf ook niet kunnen gebruiken. Neem de trein die te laat komt, een gebeurtenis waarvan we niet gewend zijn dat het gebeurd (onze klachten over de NS achterwege latend) en waar we zelf nadelig uitkomen doordat we te laat komen op onze bestemming. Of neem die 'campers' bij het online gamen. Personen die we gelukkig niet al te veel tegenkomen, maar als we ze tegenkomen we POETS BAM vele malen worden afgeknalt. Daarbij zijn de enige personen die zich storen aan de 'campers' de mensen die zelf niet 'campen'. En als laatste die ober die je soep te laat opdient. Ook dit komt gelukkig zelden voor maar als het voorkomt een nadeel vanwege de soep die te koud is, of de personen die al klaar zijn met eten terwijl je zelf nog moet beginnen.

Onze samenleving verandert met de dag. Door veranderingen kun je van je balans afvallen, en zul je je ergeren aan de punten die anders zijn dan je verwachtingen. Elke dag word er nieuw leven ontdekt, komt men weer een stapje dichterbij de technologie van de volgende generatie en ontdekt men weer iets wereldschokkends. Het is heel normaal dat de samenleving zoals we die hebben meegekregen als kind zijnde enorm afwijkt van de samenleving zoals we die zullen kennen op latere leeftijd. En ik denk, ik weet echter wel zeker, dat als jij, ik en allen anderen bejaard zullen zijn en ook op die zelfde kade met een andere oude man/vrouw aan het praten zijn het geklaag zal zijn over de technologieën die dan modern zijn. We zullen ons ergeren dat onze kleinkinderen Chinees als vak op school krijgen, dat de jeugd teveel 4d films kijkt en wellicht zullen we ons ergeren dat die moderne vliegende auto's te veel ongelukken veroorzaken. We ergeren ons niet aan de wereld zelf, maar aan de veranderingen die de wereld met zich mee brengt en waar we zelf geen gebruik van kunnen maken.

Dit artikel delen

Over de auteur