1. Medal of Honor (PS3)

Medal of Honor (PS3)

Medal of Honor is een serie die sinds jaar en dag trouw bleef aan de setting van de Tweede Wereldoorlog. Met Medal of Honor: Airborne lieten ze zien dat die oorlog nog steeds voldoende inspiratie bezorgt voor videogames. Die trouw wordt nu gestaakt. Het is drie jaar geleden sinds de release van hun laatste titel en in die tijd hebben ze het over een andere boeg gegooid. Rivaal Call of Duty was hen al eerder voor. Nu zitten ze in hetzelfde schuitje: dat van de moderne oorlogsvoering.

De overstap van de Tweede Wereldoorlog naar een modernere setting is een hele omzwaai. Waarschijnlijk hoopt Electronic Arts hiermee een breder publiek aan te trekken. Ze starten met een schone lei en daarom heet hun nieuwe game ook gewoon ‘Medal of Honor’. Om te tonen dat ze het serieus aanpakken, heeft Danger Close – de ontwikkelaar van de singleplayer - samengewerkt met echte elitesoldaten van het Amerikaanse leger. De gebeurtenissen die in de game aan bod komen mogen dan wel fictief zijn, ze werden gebaseerd op de werkelijkheid. Het spreekt voor zich dat de personages tevens zijn verzonnen. Hun legergroep, Tier 1, bestaat dan wel echt. Ze maken deel uit van een speciale elite-eenheid die het in Afghanistan uitvecht met de Taliban. Taken die niemand anders aankan, worden aan hen toegedeeld. Voornamelijk kruip je in de combatboots van Deuce, een man die je gemakkelijk kunt verwarren met Sinterklaas als je zijn baard wit verft.

Net als Battlefield: Bad Company 2 draait Medal of Honor op de Frostbite-engine. Deze laat toe om bepaalde objecten, zoals muurtjes, te vernietigen. Schietgevechten worden er spannender door. Je kunt namelijk niet steeds achter die ene dekking schuilen. Als je niet het loodje wilt leggen natuurlijk.

Vergis je echter niet, het enige wat hij uitdeelt zijn kogels. Deze stuurt hij met veel plezier richting de schedel van nietsvermoedende Talibanstrijders. Samen hem en zijn teamleden voer je extreme opdrachten uit. Naast het feit dat je dan veel tijd zult besteden met vijanden te beschieten, zijn de gevechten nooit erg groot. Je gaat als het ware van de ene kleine groep vijanden naar de andere, met het verschil dat je nu en dan eens iets grotere hoeveelheden tegenstanders tegenkomt. Andere games in het genre pakken uit met grote en hectische confrontaties, maar Medal of Honor is waarheidsgetrouw. In het originele Afghanistan nemen de soldaten het immers ook zelden op tegen grote aantallen Taliban. Petje af voor de ontwikkelaar om deze keuze te maken. Dat kan namelijk mensen afschrikken omdat het niet even spannend ervaren wordt als men gewend is.

Schijn bedriegt echter, want bepaalde missies speel je met ander personages. Vanaf die momenten komt de tactische kant van de oorlog naar voren: sluipen en voorzichtigheid is troef. Zulke missies zijn niet geheel vernieuwend en dat hoeft ook niet. De variatie in de opdrachten is meer dan voldoende, saai wordt het niet. Voorspelbaar daarentegen des te zeer. Veel gescripte situaties zorgen ervoor dat je nu zonder glazen bol de toekomst kunt voorspellen. Alles gebeurt precies waar en wanneer je verwacht. Er mag door de gescripte zaken dan extra actie toegevoegd worden, maar omdat je het van ver ziet aankomen, is de verrassing eraf. Jij wordt toch ook liever op je verjaardag verrast met iets waarvan je niet op voorhand wist dat je het kreeg? Maargoed, gelukkig bieden de gevarieerde omgevingen, waar het zich allemaal in afspeelt, enige troost.

De omgevingen zijn afwisselend genoeg en doen je soms geloven dat je er ter plaatse bent. De sluipschuttermissie in Shahi-Kot Valley bijvoorbeeld. Omdat die plaats echt bestaat en je beseft dat er echt zo gestreden kan zijn, is het net dat tikkeltje interessanter om te spelen. Even voelt het of je effectief zelf de wapens opneemt. Op andere momenten is het pijnlijk duidelijk dat je slechts iemand bent met een controller in de hand. Je wordt soms overspoeld met fouten in het spel: deuren die opeens sluiten en waar je niet meer doorkunt, plotselinge lag, geluid dat soms twee seconden wegvalt of omgevingen die gewoon een bleek veld laten zien. Grafische problemen blijven dus ook niet uit. Anno 2010 kan zoiets niet meer door de beugel, zeker niet in grote hoeveelheden. Patchen die handel, Electronic Arts! En dan hebben we het nog niet over de redelijk veranderlijke AI gehad, welke soms slim en dom kan zijn tegelijkertijd. Bij momenten zoeken ze goed dekking, terwijl je later naast hen staat en ze je niet meteen opmerken. Ach, maak je er niet druk over.

Andere keren voel je jezelf wel een elitesoldaat, dankzij de zorg die in de vuurwapens is gestoken. De geluiden die ze voortbrengen klinken goed en elk wapen heeft een kleine of grote terugslag, afhankelijk van welke je hanteert natuurlijk. Helaas doet de game wel een fout die meerdere titels maken. Zo is de singleplayer campagne erg kort. Je bent er in ongeveer zes uur doorheen. Het had gerust enkele uren langer mogen duren. Om dat leed te verzachten is er een welkome oplossing. De online multiplayer, ontwikkeld door niemand minder dan DICE.

Nadat DICE in maart Battlefield: Bad Company 2 op de wereld heeft losgelaten, rustten ze niet uit. Integendeel, ze creëerden de multiplayer van Medal of Honor. Toch zijn de gelijkenissen behoorlijk treffend. De lay-out van de laadschermen, je HUD met daarop het aantal kogels dat je tot je beschikking hebt, alles lijkt sterk op dat van de eerder vernoemde game. Het speelt zelfs bijna identiek, hoewel het tempo van Medal of Honor een latje hoger ligt. Nadat je gestorven bent, zul je iets sneller terug tot leven kunnen komen. Bij Battlefield duurt dat altijd enige tijd. Jezelf terug de strijd inbrengen hoeft niet meteen, je kunt van de gelegenheid gebruik maken om je uitrusting aan te passen.

Naarmate je speelt, voeg je daar steeds meer voorwerpen aan toe. Door de bekende handelingen uit te voeren, zoals spelers om te leggen, lintjes en medailles te verdienen, verkrijg je ervaring. Lintjes en medailles verdien je zeer vaak. Na een tijdje heb je zeker een aardige hoeveelheid ‘kills’ bijeengesprokkeld of in een spel drie objectieven voltooid. Voldoende ervaringspunten zorgen er zoals altijd voor dat je in level stijgt. Elk van de drie klassen heeft vijftien rangen. Die herbergen allemaal één voorwerp dat je vrijspeelt. In het begin blijft het simpel met extra ammunitie en pas later verdien je andere wapens. Die gameplay zagen we al grotendeels terug in Battlefield.

Is het online-luik dan een slap aftreksel van Bad Company 2? Niet per se, ook al zien we veel terug. Vooral de verschillende maps zorgen dat je de twee spellen van elkaar kunt onderscheiden. Ze bevatten allemaal hun hoogtes en laagtes en bieden voor alle soorten spelers mogelijkheden om kont te schoppen. Dit wanneer je alles een beetje onder de knie hebt tenminste. Juist daarom mag je blij zijn dat de balans redelijk in evenwicht ligt. Uiteraard kun je je als groentje niet honderd procent verweren tegen de meer ervaren spelers, dat komt wel als je betere uitrusting vrijspeelt.

Vanaf dat moment zul je online het meeste plezier beleven. De modi hebben daar wel iets mee te maken. Ondanks dat er slechts vier soorten zijn, zul je er zeker de handen mee vol hebben. De eerste is Team Assault, wat gewoon een andere benaming is voor Team Deathmatch. Die hoeft dan ook geen uitleg meer. Sector Control is een tweede speltype. Hier is het de bedoeling om zo veel mogelijk vlaggen te veroveren en te behouden. Bij Objective Raid dient het aanvallende team twee objectieven vernietigen door bommen te plaatsen. De taak van de verdedigers is om ze onschadelijk te maken. Je zult ervan verstelt staan hoe snel zo’n potje voorbij kan zijn. Als laatste heb je Combat Mission. Wederom heb je een aanvallend team, zij moeten vijf doelen te pakken krijgen en het andere team moet dit voorkomen. De spelers hebben een beperkte hoeveelheid levens. Zijn deze opgebruikt, dan is het spel voorbij.

Op de disc van Medal of Honor voor PlayStation 3 staat ook Medal of Honor: Frontline HD. Zoals de titel al doet vermoeden, is dit een herwerkte versie van de PlayStation 2-game. De bijvoeging ‘HD’ neem je best met een korrel zout. Hoewel het nog steeds leuk is om te spelen, mede door de nostalgie, ziet alles er niet zo opgesmukt uit… toch mag je niet zeuren. Je krijgt als het ware een gratis spel. Altijd leuk meegenomen toch?

Eigenlijk zijn het allemaal modi die we al gewend zijn om te spelen, niettemin dat ze leuk blijven. Vooral omdat killstreaks van Call of Duty, nu Support Actions genoemd, ook hier van de partij zijn. Nu zijn ze beperkt tot bijvoorbeeld mortierinslagen of verkennervliegtuigen. Met zowat alle acties die je doet, verdien je punten waarmee je een Support Action het slagveld opstuurt. Online is de game het best te omschrijven als een mix van Battlefield en een snufje Call of Duty. Heeft DICE hier eigenlijk een betere multiplayer neergezet dan in Battlefield: Bad Company 2? Logischerwijs niet, anders zou het bedrijf zijn eigen ruiten ingooien. Het is gewoon een minder uitgebreide versie. Zeker vermakelijk om te spelen, maar eerlijk gezegd geniet die andere titel toch de voorkeur.

Conclusie en beoordeling

De overgang van de Tweede Wereldoorlog naar de hedendaagse oorlogsvoering doet Medal of Honor goed. Door samen te werken met echte elitesoldaten weet het spel de oorlog in Afghanistan realistisch over te brengen. Je strijdt meestal tegen kleine groepjes vijanden, wat de schietgevechten minder groots maken. Daarin schuilt juist de charme. Tevens zijn de missies gevarieerd genoeg, de gescripte gebeurtenissen zijn echter veel te voorspelbaar. Op momenten voel je jezelf een echte soldaat. Zo zijn wapens realistisch nagemaakt, tot er veel technische fouten roet in het eten gooien. De singleplayer duurt zes uur en dat is jammer genoeg kort. Gelukkig is er een multiplayer. Hoewel je er amper vernieuwing in hoeft te zoeken, zul je jezelf er toch mee kunnen vermaken.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Waarheidsgetrouwe gevechten
  • Interessante omgevingen
  • Gevarieerde missies…
  • Geluid en gevoel van wapens
  • Multiplayer…
  • Minpunten
  • Korte singleplayer
  • …met te voorspelbare gescripte gebeurtenissen
  • Te veel technische fouten
  • …die weinig vernieuwing biedt

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren