1. Max doet mij pijn!

Max doet mij pijn!

Ik omschrijf mijzelf vaak als een gewone jongen. Ik presteer gewoon, ik ben niet de beste, maar zeker ook niet de slechtste. Sociaal gezien ben ik ook gewoontjes, niet super, maar ook niet bagger of asociaal. Toch zijn er momenten waarop ik twijfel aan mijn “gewoonheid”. Die momenten worden gekenmerkt door zuivere lust, misschien wel pure hebzucht. Soms is een game daarvoor verantwoordelijk. Zo ook Max Payne 3.

Nog voor de game goed en wel op de markt is verschenen heeft het iets in mij los gemaakt. Het heeft ervoor gezorgd dat ik al bijna een week voor de releasedatum dagelijks in de mediamarkt bij de games sta te kijken. Droevig om het feit dat de game er “nota bene nog niet is?!”, vertrek ik dan met lege handen weer naar huis.

Het heeft wat van OCD (obsessive compulsive disorder), die tics die er dan bij mij ontstaan. Een spiertrekje rondom mijn linker mondhoek, rode ogen en die obsessieve drang om iedere twee uur te gaan kijken. Het zou immers logisch zijn dat de game er dan wel ligt! Met een ruime boog loop ik langs het personeel - immers wat als ze mij twee uur, vier uur, zes uur of acht uur geleden al hebben gezien? Wat zouden zij niet van mij denken?

Hele theorieën hang ik eraan op. Tussen nu en vrijdag 18 mei zit hemelvaartsdag. Het zou dus logisch zijn dat de game op zijn laatst op woensdagavond arriveert, dat ze ‘em dan ook alvast in de schappen leggen. Waarom zou de game dan niet ook vandaag al in de stelling liggen, klaar om mijn obsessie te voeden?

Mediamarkt, je bent verdomme toch altijd zo vroeg met die games? Assassin’s Creed Revelations, Saints Row 3, Forza 4… zij lagen al ruim voor de officiële launch in de winkel. En nu laat je me zo in de steek, op het moment dat ik je het meest nodig heb. Nu ik op mijn kwetsbaarst ben, klaar om ieder moment te breken…

Want mijn hemel wat ben ik gehyped. Regelmatig laat ik games gewoon liggen om ze pas vele dagen later en vele euro’s goedkoper aan te schaffen, koop ik games die ik al een tijdje hebben wil puur op de bonnefooi of denk ik er nog even over na. Bij Max Payne 3 niks van dat alles, de game moet en zal nog voor de release in mijn bezit zijn. Vroeger moest ik altijd lachen om die zielepieten die ’s nachts voor de gameshop stonden om hun games te ontvangen, nu ben ik er zelf zo een geworden.

Iedere reclamebanner over Max “Oh Mighty” Payne, Veronica met die kolere reclames (“deze film wordt gesponsord door…”) jullie doen mij zo veel “Payne”! Wachten tot vrijdag duurt mij te lang en dit weekend beschik ik niet over mijn console, ik wil de game nu!

Verder ben ik heel gewoon, hoor. Vanavond ga ik gewoon als ieder ander eten. Vanavond ga ik op de gewone tijd naar bed. Ik ben als geen ander, kom je me op straat tegen dan zou ik je niet opvallen. Ik ga gewoon op in de menigte. Maar Max doet mij zweten, haalt de gek in mij naar boven. Ik ga snel nog even kijken of de game er ligt, gewoon voor de zekerheid!

Dit artikel delen

Over de auteur