1. I(LLEG/DE)AAL VERKRIJGBAAR!

I(LLEG/DE)AAL VERKRIJGBAAR!

I(LLEG/DE)AAL VERKRIJGBAAR!

De titel verraad waarschijnlijk al genoeg. Het is weer zover, er is weer iemand die digitale piraterij af gaat doen als de reinste diefstal. Zo’n schrijvertje dat niet doorheeft hoe erg belangrijk internetvrijheid in deze Tim Kuijk-generatie is. Ach ja, aangezien ik toch maar op die ene torrent aan het wachten ben, kan ik zijn gewauwel wel even doorlezen. Wellicht dat ik er nog wat frustratie en onbegrip aan over kan houden!

Ja, het gebeurt ook wel eens dat ‘The Decider’ een game download en speelt. Gedachten aan het ombouwen van een console spelen vaak door mijn hoofd en ik ben maar al te blij dat er mensen zijn die hacken en serial-generators verzinnen. Alleen, het hypocriete aan het verhaal is, dat ik er ook tegen ben. Dat ik hoop dat mensen die hieraan hun inkomsten verdienen worden opgepakt en dat ontwikkelaars en uitgevers recht hebben op het geld wat ze verdienen met de producten die ze ons brengen.

Tegenstrijdig, nietwaar?

We kunnen toch niet blijven volhouden dat het downloaden van games volstrekt legaal en ethisch volstrekt juist is? Diegenen die dat proberen zijn toch bezig om iets voor zichzelf goed te praten waarvan ze weten dat het niet goed te praten is? Of zijn er echt leden hier die totaal het verkeerde niet inzien van het binnenhalen van content waarvoor je in de winkel nog minimaal 45 euro neerlegt?

Natuurlijk wordt het ons makkelijk gemaakt om de allernieuwste spellen uit te proberen. Binnen 10 minuten trekken we al een paar gigabyte binnen en de meeste programma’s kunnen alle handelingen om de bestanden te repareren en uit te pakken al voor je uitvoeren. Crack-community’s maken er een sport van om de grote releases al voor de officiële release werkend te krijgen en natuurlijk gunnen we die mensen ook de hobby die ze voor ons plezier verrichten. Beveiligingen zijn vaak nog makkelijk en snel te omzeilen en binnen onze wetgeving zijn we het er wel over eens dat het niet zou mogen (illegaal verkregen software downloaden is verboden) maar de pakkans is er niet omdat daar simpelweg geen strafrechtelijke mogelijkheden voor zijn op dit moment.

Als de pakkans nihil is, de beveiliging slecht is en het ons bijna in de schoot wordt geworpen, dan mogen we er ook gebruik van maken. Dat is ook de reden waarom we pennetjes of blocnotes van het werk mee naar huis nemen. Terwijl we een slecht beveiligde marktkraam, waarvan de eigenaar heel even weg is, wel laten staan met al zijn producten. Waarom hij wel en de digitale markt niet? Simpelweg omdat we volkomen anoniem gierig kunnen en mogen zijn.

We hebben onszelf de luxe aangemeten die ons niet toebehoort. We hebben gesteld dat software te duur is, dat daar eerst wat aan moet veranderen. We hebben gesteld dat DRM slecht is, dat dit eerst weggehaald moet worden. We hebben gesteld dat men met de gore poten van onze internetvrijheid af moet blijven, want we bepalen toch lekker zelf wel wat we daarop wel en niet doen?

Ergens bekruipt me nu ook het gevoel dat ik de rekening weer even in balans breng. Alsof ik, door dit te plaatsen, tegen mezelf kan zeggen: “Nu heb je het weer goedgemaakt, nu heb je het schuldgevoel wat bij je heerst weer teniet gedaan”. Alleen stopt het ook daadwerkelijk mijn behoefte om snel en gemakkelijk een spel te proberen? Alleen maar proberen hoor, als het me bevalt dan… speel ik hem helemaal uit!

Mag ik voorstellen dat we ons gaan beseffen, dat het wel verkeerd is wat we doen als we ons weer een maand op een nieuwsgroep abonneren?

Dit artikel delen

Over de auteur