1. Fallout: New Vegas (PC)

Fallout: New Vegas (PC)

“War… War never changes…”

Met deze iconische woorden werden PC gamers 15 jaar geleden een nieuw tijdperk ingeleid. De eerste Fallout game was in 1997 een openbaring. De game won talloze awards en is op vele “best games of all time”-lijsten terug te vinden. Fallout 2 deed daar niet voor onder. Volgens velen was dit vervolg zelfs beter dan het origineel. Helaas verdween de Fallout serie hierna van de kaart, totdat in 2008 het Fallout 3 verscheen. Deze game bracht drastische veranderingen naar de serie waar niet elke fan even blij mee was. Gelukkig was daar in 2010 Obsidian, met veel leden van het oorspronkelijke Fallout 2-team, om de fans blij te maken. De vraag is echter of het is gelukt om van New Vegas meer te maken dan “Elder Scrolls With Guns” of dat het een klakkeloze voortzetting is van Fallout 3…

Fallout: New Vegas speelt zich af in het jaar 2277, drie jaar na de gebeurtenissen in Fallout 3, en brengt de speler naar het westen van Amerika. Weg is de urban setting van de DC Wasteland van het derde deel, want zoals de titel al verraadt is New Vegas gesitueerd in en rondom Las Vegas, een stad die bekend staat om het feit dat het midden in de woestijn ligt. Het grootste gedeelte van het spel ben je dan ook bezig met het ontdekken van de zogenaamde Mojave Wasteland. Deze setting verschilt een hoop van de wereld in Fallout 3. Niet alleen zal je nauwelijks afgebrokkelde flats en openliggende metrolijnen tegenkomen, de wereld zelf is een stuk minder gevaarlijk. Waar in Fallout 3 de wereld gevuld was met gevaarlijke mutanten, raiders en radiatie, is de Mojave een stuk tammer. Dit wil echter niet zeggen dat je hier rustig je gang kan gaan zonder op je hoede te zijn, want de beesten die er zijn, zijn zeer efficiënt en dodelijk. Daarnaast is de Mojave recent betrokken in een oorlog waar jij je uiteraard mee moet bemoeien.

Je speelt in het spel namelijk een koerier die in het begin van het spel al direct in een benarde positie wordt gezet. Vanaf het begin van het spel is het namelijk al duidelijk dat Obsidian duidelijk een andere visie voor Fallout heeft dan Bethesda. Waar je in Fallout 3 in het begin zag hoe jouw karakter vredig opgroeide in een beveiligde Vault, wordt de "Courier” aan het begin van het spel al direct in zijn hoofd geschoten en begraven. Gelukkig voor de speler blijkt de Courier een schedel van diamant te hebben, want na je executie word je doodleuk wakker in een bed in een nabij gelegen dorpje. Vervolgens is het doel om op zoek te gaan naar degene die jou deze barstende hoofdpijn heeft bezorgd en hem op je eigen wijze te bedanken. Echter, al snel blijkt dat het veel verder gaat dan gedacht en word je betrokken in de oorlog tussen de drie verschillende facties die voor de controle over New Vegas vechten en zal je je zijde moeten kiezen

En als ik zeg dat je een zijde moet kiezen, betekent dit ook echt dat dit grote gevolgen heeft op hoe je de game speelt en ervaart. Waar je in spellen als Fallout 3 en Skyrim alles wel kunt doen in één play-through (zolang je maar genoeg tijd erin steekt), is dit bij New Vegas letterlijk onmogelijk gemaakt door het reputatie-systeem dat oudere gamers zullen herkennen uit Fallout 2. Het werkt redelijk simpel; je hebt in de game zo’n vijftien verschillende facties waarmee je allemaal een reputatie kan opbouwen. Het probleem is dat een paar van die facties lijnrecht tegenover elkaar staan. Als je kiest om geliefd te worden bij Caesar’s Legion (één van de kwaadaardige facties in het spel), dan zal de NCR (de democratische republiek) hoogstwaarschijnlijk niet heel blij zijn met jou en je op zicht aanvallen. Het leuke hieraan is dat je hierdoor hevig aan het denken wordt gebracht over welke keuzes je wilt maken, want elke keuze kan een effect hebben op de rest van je spel en op de quests die je nog kan doen. Daarnaast is het ook niet zo dat je zodra je gehaat bent door een groep, je toch nog geliefd kan worden, omdat goede en slechte reputatie twee verschillende assen hebben. Als je na een hoop slechts dus bedenkt dat je eigenlijk een bepaalde factie toch wel aardig vindt, dan zal het spel zeggen dat sommige mensen je aardig zijn gaan vinden, maar de meesten toch nog je kwade verleden herinneren.

Er is overigens nog een element dat me positief opviel aan het script van New Vegas, nu we het toch over goedaardigheid en kwaadaardigheid hebben, en dat is hoe geen enkele factie in de game eigenlijk duidelijk kwaad of goed is. Natuurlijk noemde ik al eerder Caesar’s Legion als een kwaadaardige factie en zo zullen ze ook zeker overkomen tegenover spelers. Caesar’s Legion is namelijk een weerspiegeling van het Romeinse leger, inclusief slavenhandel, verkrachtingen, martelingen en kruisiging. Als je echter besluit aan te sluiten bij de Legion, dan zul je ontdekken dat hun leider Caesar eigenlijk heel wat goede, steekhoudende punten naar voren brengt en in de game wordt enkele keren duidelijk gemaakt dat Caesar’s Legion eigenlijk de enigen zijn die stabiliteit hebben gerealiseerd. Op diezelfde fiets is de NCR (die overkomen als de “good guys”) helemaal niet zo moraal perfect, aangezien hun hogere bazen ook liever kiezen voor moord dan een eerlijk proces. Dit is een heel groot verschil ten opzichte van Fallout 3, waar de Enclave altijd kwaadaardig bleef, zelfs al kon je hun kant kiezen.

Naast deze grote veranderingen op het verhalende front, zijn er ook wat kleinere veranderingen die deze game net iets dichterbij de oorspronkelijke Fallout titels brengen dan Fallout 3. Door het spel zitten overal verwijzingen naar karakters en gebeurtenissen uit de eerste twee games en zelfs de spelerskarakters uit deze games komen langs in enkele conversaties. Daarnaast is de toon ook veel volwassener. De grote stad zelf barst van de strippers en hoeren die maar al te graag de Courier willen plezieren voor de juiste hoeveelheid flessendoppen en er zitten in de game vrij veel duistere plotelementen verborgen. Zo zijn er groepen van drugsverslaafden die in de wilde weg iedereen vermoorden om meer drugs te krijgen, kan de speler zelf aan drugshandel doen, komt verkrachting ter sprake en natuurlijk heb ik al genoemd dat er volop mensen gekruisigd worden in het spel. Je kan zelfs, als je in een erg wrede bui bent en de juiste keuzes maakt, zelf iemand kruisigen.

Een laatste duidelijke stap richting de oude Fallout games ligt in het einde van het spel. Of ik moet eigenlijk zeggen, de eindes van het spel. New Vegas kent namelijk honderden verschillende eindes. Waar dit normaal gesproken een PR-praatje is (zou Fallout 3 niet ook honderd eindes hebben?), is dit bij New Vegas toch wel echt een waarheid. Dit ligt zich in het feit dat het einde wordt weergeven als een slideshow waarin de toekomstige gevolgen van jouw acties worden beschreven en dit zijn niet alleen acties die je hebt volbracht in de hoofdquests. Nee, ook redelijk willekeurige quests tellen mee in het einde. Heb je een bepaald dorp geholpen aan een nieuwe sherrif? Dan hoop ik dat je de juiste persoon en de juiste factie aan het einde hebt gekozen, anders kan het einde wel eens vertellen dat het hele dorp is uitgemoord. Helaas kan je niet na het einde verder spelen, maar met zoveel keuzes is het geen straf om opnieuw te beginnen.

Al deze lof wil echter niet zeggen dat New Vegas perfect is. Nee, verre van. Het spel is een stuk fijner om te spelen dan Fallout 3, maar heeft nog vele van de problemen waar deze game mee kampte. Zo zit de game, zelfs na de zoveelste patch, nog vol met bugs die er zelfs soms voor kunnen zorgen dat hele quests niet afgemaakt kunnen worden. Daarnaast werkt vreemd genoeg soms de voice-acting niet en zitten er ook op zijn tijd grafische glitches in de game die het gevoel van immersie toch flink kunnen verpesten. Daarnaast valt de game qua graphics ook wel een beetje buiten de boot. Hoe je het ook went of keert, de Gamebryo engine blijft een erg inferieure graphics engine. Skyrim zag er al iets beter uit, maar New Vegas heeft nog flink last van de “lelijke gezichten”-vloek die lijkt te rusten over Bethesda RPG’s. Natuurlijk is dat simpel genoeg om te fixen met mods, maar daar hebben consolespelers weer niks aan. Ten slotte valt de nieuwe Harcore Modus ook een beetje tegen. Met deze nieuwe functie moet je eten, drinken en slapen om in leven te blijven, maar nooit is dit eigenlijk een uitdaging. Het enige wat het toevoegt is een extra frustratie als je weer eens midden in een quest moet stoppen omdat de Courier zo nodig een siësta moet houden.

Conclusie en beoordeling

Al met al is Fallout: New Vegas duidelijk een beter vervolg op de Fallout serie dan Fallout 3. De game heeft uiteraard nog steeds de kernelementen van Fallout 3, maar bevat een stuk betere storytelling waarbij de keuzes die je maakt wel degelijk een grote impact hebben op het spelverloop. Want hoe tof het ook was om Megaton in Fallout 3 te bombarderen of te redden, het had echt nul komma nul effect op de rest van het spel. Daarnaast brengt het reputatiesysteem dat is meegebracht uit eerdere Fallout titels ook de nodige interessante gameplay met zich mee. Immers, kies je ervoor om één factie te helpen, dan kan je misschien uit de gratie raken bij een andere factie. Ten slotte vond ik ook het meer duistere sfeertje en de volwassenere themas veel beter bij het post-apocalyptische wereldje van Fallout passen dan het redelijk tamme Fallout 3. Helaas is de hardcore modus een beetje matigjes en zit het spel vol met bugs. Maar ja, het moet toch wel een beetje een Bethesda game blijven, hè?
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Sublieme verhaalvertelling
  • Reputatie-systeem
  • Mojave is tof
  • Keuzes hebben invloed
  • Minpunten
  • Hardcore mode stelt niet veel voor
  • Bugs, bugs, overal bugs
  • Gamebryo engine erg verouderd

Dit artikel delen

Over de auteur

Limoenlichtje. Bladibladibla

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren