1. Alan Wake (X360)

Alan Wake (X360)

“Ik schrijf als ik inspiratie heb en ik zorg ervoor dat ik iedere ochtend om 9 uur inspiratie heb”, aldus een onbekende Amerikaanse auteur. Deze uitspraak is natuurlijk complete onzin, en Alan Wake -een zeer succesvolle auteur van thrillers- ondervindt dat aan den lijve. Hij kan namelijk al 2 jaar geen woord meer op papier krijgen, wat natuurlijk best lastig is als je schrijver bent. En wat doe je dan? Inderdaad, dan ga je lekker met je vrouw op vakantie. Heerlijk genieten van een schitterende zonsondergang, wandelen door een prachtige omgeving, lekker ontspannen bij een kalm meer… Toch?

Nou, nee, niet echt. Het kalme meer waarbij het stel een huisje heeft gehuurd blijkt namelijk helemaal niet zo kalm, de schitterende zonsondergang is toch niet zo schitterend als gedacht en wandelen door een prachtige omgeving is er ook niet bepaald bij. De vakantie wordt een volledige ramp, een onrealistisch goedkope reis naar een tropisch Afrikaans land is er niks bij. Op de eerste avond gebeurt er namelijk gelijk al iets wat toch echt niet in die aantrekkelijke reisgids stond: Alan's vrouw wordt door een duistere kracht het meer in gesleurd. Natuurlijk twijfelt onze dappere schrijver geen moment en springt hij haar achterna.

Een week later wordt hij wakker in zijn auto. Alan blijkt een ongeluk te hebben gehad en zit onder het bloed, maar hij heeft geen idee wat er gebeurd is. Ondanks het gat in zijn geheugen komt hij al snel in aanraking met Alice’ kidnapper: De Duisternis, die niet bepaald van plan is hem te helpen. Wat volgt is een prachtige, onwerkelijke en emotionele zoektocht naar Alan's vrouw en naar de waarheid achter het mysterie van De Duisternis. Het is een 12 uur-durend verhaal dat -mede door de vele epische cutscenes- soms aanvoelt als een film. En wat voor een.

Dit filmische gevoel wordt nog eens ondersteund door de manier waarop het verhaal verteld wordt. Het krachtige plot van Alan Wake is namelijk gegoten in een originele tv-serie vorm, inclusief verschillende afleveringen en heerlijke cliffhangers. Ook de karakterontwikkeling van Alan is sterk en voelt nooit onnatuurlijk of vreemd aan. Het is een realistisch en diep personage, eentje die je niet snel in een game tegenkomt. Doordat hij constant vertelt wat hij denkt en voelt terwijl je aan het spelen bent, leer je hem ook steeds beter kennen. De overige personen in het verhaal zijn meer de bekende typetjes: een onbetrouwbare oude vrouw, een compleet gestoorde oude man en de humoristische Barry, Alans agent, die voor ongeveer alles allergisch is: van de hoogste noot van een Bechstein-piano tot aan kleine dorpjes in Zuid-Frankrijk. Geen van allen zijn ze zo sterk uitgewerkt als de hoofdpersoon zelf, maar ze dragen zeker bij aan de complete ervaring.

Datzelfde geldt voor de plaats waar de plek waar de game zich afspeelt: Bright Falls, een fictieve plaats die zich uitstekend leent voor het verhaal. Het is een werkelijk schitterend gebied (je zou er bijna zelf willen wonen, ware het niet dat er zich het één en ander afspeelt) en bovendien zeer veelzijdig: bergen, water, oude mijnschachten, hobbelige wegen, donkere houtzagerijen en kleine huisjes sieren de omgeving. Hoewel Alan in zijn zoektocht al deze plekken wel een ongewild bezoekje brengt, zal je toch de meeste tijd doorbrengen in de bossen. Hier is het -net zoals tijdens het overgrote deel van de game- altijd donker en liggen vijanden op de loer…

Deze vijanden, de Taken, zijn mensen die overgenomen zijn door De Duisternis. In eerste instantie zullen ze je vooral te lijf gaan met bijlen, maar later in de game krijgt Alan het nog behoorlijk lastig met types die zijn uitgerust met geautomatiseerd boom-omhak-gerij. Gelukkig zijn ook zij te verslaan met het originele ‘Fight with Light’-principe, waarbij je vijanden eerst moet ‘ontduisteren’ met behulp van een zaklamp, om ze vervolgens ordinair af te knallen. Dit voelt fris en vernieuwend aan en is bovendien uitermate bevredigend, mede door mooie slow-motion-beelden en ijzersterke lichteffecten. Het is dan ook erg jammer dat dit vechten -dat het overgrote deel van de gameplay in beslag neemt- richting het einde van het verhaal zijn kracht verliest, wat met name komt door een gebrek aan verschillende wapens.

Gelukkig maakt de sfeer van game dit volledig goed. Op ieder moment is de spanning voelbaar en het liefst zou je game dan ook in één keer uit willen spelen. Dit komt natuurlijk door het eerder genoemde verhaal en de manier waarop het verhaal verteld wordt, maar ook door hele simpele en subtiele zaken als het geluid van de wind, het gekraak van takken of een schaduw die wegspringt achter een boom. En heb ik de perfecte muziek van de onterecht onbekende componist Petri Alenko al genoemd? Alles, ja werkelijk alles, draagt bij aan een beklemmend gevoel dat constant aanwezig is. Dit is de grote kracht van de game en maakt Alan Wake tot wat het is: een psychologische actie-thriller die je niet zo snel aan de kant zal leggen als je hem eenmaal hebt opgepakt. Hiervoor had je de hypothetische EK-finale Nederland-Duitsland met alle plezier willen missen, al was het alleen maar omdat we natuurlijk weer na strafschoppen zouden verliezen.

Bij gebrek aan inspiratie heeft de ontwikkelaar her en der koffie-thermoskannen in de wereld verstopt. Sorry hoor, maar dan vind ik de veren in Assassin’s Creed 2 nog beter bedacht. Bovendien is het niet leuk om ze te zoeken en geeft het vinden geen bevrediging, aangezien er geen enkele beloning voor je ligt te wachten. Maar wat kun je dan wel doen na het uitspelen? Tja, je kunt de game nóg een keer uitspelen. Maar doordat het verhaal met name draait om het ijzersterke plot en de (dan dus niet meer) onverwachte wendingen, zullen de meeste gamers na zo’n 12 uur wel klaar zijn met de game. Is dit erg? Nee, totaal niet. Je hebt immers een prachtig en meeslepend avontuur achter de rug, wat zeker ook wat waard is.

Conclusie en beoordeling

Ik zal het nog maar eens benadrukken: Alan Wake is een fantastische game. Het is jammer dat de gameplay richting het einde saai wordt, maar de sfeer, het verhaal en met name de verhaalvertelling maken dit dubbel en dwars goed. En dat heb ik het nog niet eens gehad over de geweldige muziek en de prachtige wereld. Heb je een Xbox of PC? Haal Alan Wake zo snel als je kunt! Alleen een Playstation in huis? Koop een Xbox of PC! Zorg ervoor dat je deze game zo snel als kunt oppakt en speelt. Alan Wake is een fantastische ervaring, een ervaring die het verdient beleefd te worden.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Geweldig verhaal dat al even geweldig verteld wordt.
  • Heerlijk beklemmende sfeer
  • Prachtige wereld
  • Origineel ‘Fight with Light’-principe…
  • Minpunten
  • ...dat saai wordt richting het einde

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren