1. Phoenix Wright: Ace Attorney Trials and Tribulations (NDS)

Phoenix Wright: Ace Attorney Trials and Tribulations (NDS)

Het gebeurt iedere keer wanneer een videogame van Japanse makelij in mijn console of handheld verdwijnt. Elke keer stel ik mezelf dezelfde vraag: hoe komen die Japanners in godsnaam op de dingen die ze ons voorschotelen? Het is niet alleen een gave om er op te komen, maar het is voornamelijk ook knap om te zien hoe ze het uitvoeren. Een game rondom een advocaat klinkt in eerste instantie als een ronduit saaie ervaring. Tenzij iemand helemaal verzot is op rechtbank drama’s, is het moeilijk om voor te stellen dat iemand vrijwillig in een virtuele rechtbank wil gaan vertoeven. Het is echter een feit dat Japanners weer hun fantasie er op los laten en zo ontstaat er een game die op alle fronten verrast. Dit kan alleen maar gaan over Phoenix Wright: Ace Attorney. In het westen werd de pientere advocaat met gejuich onthaald en we zijn inmiddels bij het derde deel beland. Een derde deel wat ontzettend leuk is.

Wat maakt Trials and Tribulations dan zo leuk? Het zal in ieder geval niet komen doordat de serie vernieuwd. Het speelt net zoals zijn twee voorgangers: Phoenix Wright krijgt een interssante zaak voor zijn kiezen en gaat hij met zijn trouwe assistente Maya Fey op onderzoek uit. Op het plaats delict zoekt hij naar aanwijzingen en praat met ooggetuigen. Zit dit erop, dan zal Phoenix in de rechtbank zijn cliënt moeten verdedigen. Het doel is om de waarheid boven tafel te krijgen en om verklaringen te ontleden; wordt de waarheid daadwerkelijk gesproken of wordt de rechtbank voorgelogen? Hoe kan Phoenix er voor zorgen dat de ander alles opbiecht? Het blijkt vooral een kwestie te zijn van de juiste vragen stellen en druk zetten op diegene die ondervraagd wordt. Net zo lang totdat de ondervraagde een foutje maakt met zijn verklaring; spreekt de verklaring het bewijs tegen? Dan kan Phoenix het beroemde “Objection!” roepen om zo de rechtbank er op te wijzen dat de verklaring niet klopt.

Derde deel of niet, het blijft heerlijk om een zaak op zijn kop te zetten door goed bewijs te leveren. Dit gaat soms wel gepaard met kunst en vliegwerk, aangezien Phoenix naast zijn natuurlijke talent ook wat spirituele hulp ontvangt. Net zoals in het tweede deel ontvangt hij een Magatama, een spirituele steen die hem soms helpt om door de leugens van anderen heen te kijken. Deze onthult zogenaamde psyche-locks; een psychologisch slot die een personage heeft opgeworpen om waardevolle informatie voor zichzelf te houden. Deze sloten kunnen pas gekraakt worden wanneer Phoenix het juiste bewijs aanlevert. Mocht hij helemaal vast komen te zitten, dan zal de spirituele wereld hem te hulp schieten door een oude bekende hem advies te laten geven...

Ik heb echter nog steeds niet het antwoord gegeven waarom Trials and Tribulations zo leuk maakt: dat komt vooral door het plezier wat van de game afspat. Het verhaal, de flamboyante personages, de “over the top” gebeurtenissen die een rechtzaak op zijn kop kan zetten: het wordt vol overtuiging gepresenteerd waardoor de beleving nog beter is. Het beste voorbeeld daarvan is direct de eerste zaak van de game: het blijkt een oude zaak te zijn van de oude mentrix van Phoenix te zijn, Mia Fey. Ook zij was ooit een beginnende advocate die nogal nerveus aan haar eerste zaak begon. Haar cliënt wordt er van beschuldigd dat hij een medestudent heeft vermoord. De verdachte in kwestie blijkt een snotverkouden Phoenix Wright te zijn! Ondanks Mia’s onervarenheid weet ze gewoon dat haar cliënt onschuldig is. Het is alleen moeilijk om Phoenix zijn onschuld te bewijzen, aangezien zijn verkoudheid en verkeerde woordkeuze hem in de penarie brengen.

Het barst pas echt los vanaf de tweede zaak, wanneer Phoenix een zaak aanneemt waarin hij een man moet verdedigen die een waardevolle object heeft gestolen. Hij neemt het op tegen een mediageile detective genaamd Luke Atmey (Ha!) en een gloednieuwe aanklager. Miles Edgeworth is een tijdje afwezig, daarom neemt een mysterieuze man genaamd Godot het van hem over. Zoals gezegd zit de Ace Attorney reeks vol met flamboyante personages, maar Godot steelt echt de show. Met een goed gevulde beker koffie stapt hij de rechtzaal binnen, klaar om de verdachte achter tralies te krijgen. Dit doet hij met scherpe argumenten, cryptische uitspraken en om de zoveelt tijd smijt hij een beker koffie richting Phoenix, die telkens verrast is dat een aanklager koffie in zijn gezicht gooit. De geestige humor van de Ace Attorney blijft intact door dit soort momenten, maar gaandeweg zal het menig speler opvallen dat dit deel op bepaalde punten wat grimmiger is dan zijn voorganger. In een paar zaken komen vrij bizarre waarheden aan het licht die niet alleen een verhaal vertelt over de mysterieuze Fey familie, maar ook details bieden over de geschiedenis van Phoenix.

Ondanks een meer duistere ondertoon, blijft Ace Attorney nog steeds een game waarin vooral gelachen wordt. De dialogen zitten vol met grappige uitspraken, spitsvondige opmerkingen en gesprekken die alleen in Japan mogelijk zijn. Vooral de relatie tussen Phoenix en Maya is goed voor een glimlach op je gezicht. Zeker wanneer het jongere nichtje van Maya, de aandoenlijke Pearl er van overtuigd is dat de twee helemaal verliefd zijn op elkaar zijn. Er zijn natuurlijk meer voorbeelden zoals een restauranteigenaar die zich heel vrouwelijk gedraagt of de immer sullige Dick Gumshoe die weer iets verprutst, maar dat moet men zelf gaan ontdekken. Trials and Tribulations blijft boeien tot het einde. Wel knap voor een ouderwetse “point & click” adventure.

Conclusie en beoordeling

Trials and Tribulations is misschien de beste Ace Attorney game tot op heden. De formule is bekend en is onveranderd gebleven sinds de laatste twee delen, maar dat is juist een pluspunt. Het kan kan zijn dat er soms een trial and error momentje kan voorkomen waarin het niet helemaal duidelijk is wat de game precies van de speler verlangt, maar deze zijn zeldzaam. Phoenix en co. zijn weer ijzersterk in dit avontuur waarin humor, drama en bizarre gebeurtenissen weer de boventoon voeren. Een absolute aanrader.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Hilarische dialogen
  • Sterk verhaal
  • Fantastische personages
  • Minpunten
  • Heel soms een trial and error momentje

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik laat 'm effe aan me voorbijgaan……

  • Lol, hadden ze het er net zo goed meteen in kunnen doen… Maar dat is bij bijna alle CE's :)

  • saaie collectors edition

  • nou kdenk dat gwn het hele spel saai is dus mij niet gezien om deze of de gewone versie aan te schaffen

  • Mij lijkt het niet zo een speciale collector's edition.

  • Phoe



    Deze game koop ik echt pas in 2011 ofzo. "Heavy Rain - Ultimate Edition" ofzo! Met alle scenes er al bij. Multiplayer maps zullen er toch wel niet voor komen :-)

  • Ik wordt schijtziek van die DLC gelijk bij de release belachelijk!

  • Maar als je alleen de game speelt (zonder de DLC dan) dan is het toch wel een beetje een afgerond verhaal hoop ik? Of moet je perse de DLC kopen om te weten hoe het verhaal afloopt?

  • Jammer dat er Day 1 DLC is. Dat is best triest.

  • Ik ga ervoor :)

  • Mooie box

  • leuk

  • leuk, maar heb geen PS3. =)

  • Het wordt toch met de dag triester op DLC gebied. En dit is niet alleen naar Quantic Dream bedoeld.

  • Oké dan weet ik alvast dat ik deze editie moet hebben ;)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren