1. Saints Row 2 (X360)

Saints Row 2 (X360)

Ik ben gek op koopjes, Zelden koop ik een game voor de volle pond in de winkel. Wat dat betreft ben ik gewoon een prototype Nederlander; veel voor weinig. En soms kom ik dan wel eens met een game thuis waarvan ik nooit had gedacht hem ooit te kopen. Dit ging mij ooit al eens mis bij Doshin the Giant (iedereen weet wat voor een flop dat was), maar ook had ik nooit verwacht een Saints Row titel in huis te halen. Ik ben namelijk niet zo van de gangstertjes en de pimps. De gehele game sprak me eigenlijk totaal niet aan. Maar hij was slechts 10 euro, dus wat doe je dan als rasechte haringhapper? Inderdaad kopen dus!

Want k Saints Row 2 is een game uit een serie die destijds nog niet zo bekend was. In het eerste deel begon je als een nieuwe recruit van de bende uit Stillwater genaamd ‘the Saints’. Een bende die probeerde te concurreren met andere bendes om daarmee de stad in handen te krijgen. In het eerste deel groeide de bende dan ook uit tot een immens sterke groep. Maar in het tweede deel ontwaak in je in de gevangenis uit een coma. Je komt dan ook al snel tot de ontdekking dat the Saints zo goed als niet meer bestaan.

Hier begint de game tot mijn verrassing gelijk al goed, en doet veel dingen die ik in andere games niet eerder ben tegen gekomen. Want man, wat is de character builder uitgebreid. Je kunt werkelijk alles aanpassen om je ultieme personage te maken. Denk hierbij aan de standaard dingen als huidskleur, kapsel (al zijn dit er behoorlijk veel), lichaamsbouw en de kleur van de ogen. Maar naast deze opties kun je ook de manier van lopen van je character bepalen, is er een keuze uit verschillende spreekstemmen die alle dialogen in de game hebben ingesproken en kun je kiezen voor een gezichtsuitdrukking die je figuur dagelijks op zijn smoel zal hebben. Zo liep ik in deze game rond met een breed lopend personage met een Iers accent en een eeuwig chagrijnig gezicht. Dit onderdeel van de game steekt gewoon enorm goed in elkaar, en zal je uitnodigen echt een uniek personage te maken. Het nadeel is echter dat er misschien iets te veel opties beschikbaar zijn. Voor sommige gamers kan dit een reden zijn dit onderdeel over te slaan.

Wanneer de game eenmaal begint zul je aan het begin iets moeten wennen aan het besturen van je personage. Deze kwam namelijk nogal houterig op me over. Maar na langer spelen went het erg snel en kon ik er prima mee uit de voeten. Het is dus een free-roaming game, dit wil zeggen dat je een gebied tot je beschikking hebt waar je kunt doen en laten wat je wilt. Net als bij de character builder zijn in de gameplay alle standaard onderdelen van dit genre aanwezig. Het auto’s jatten en het in elkaar slaan of op originele wijze afmaken van onschuldige burgers is ook hier weer van de partij. En deze onderdelen steken van het vechtsysteem tot het rijden in voertuigen gewoon goed in elkaar. De game doet hier verder niets echt goed of fout. SR2 doet alleen een paar dingen op een unieke en andere manier.

Zo is er in de eerste plaats enorm veel te doen in Stillwater. Er zijn namelijk talloze winkels die je ook echt wat te bieden hebben. Bijvoorbeeld de kledingwinkels met een behoorlijk uitgebreid assortiment aan kleding en gadgets die ook nog eens aan te passen zijn op kleur en manier van dragen. Dit zorgt voor een extra uitbreiding van je character om deze nog unieker te maken en volledig aan te passen aan jouw stijl. Maar er kan ook geshopt worden voor sierraden, voertuigen, voedsel, wapens en muziek. Ook deze winkels hebben wederom een uitgebreide keuze. Waar je in games als GTA IV vaak geld te veel had en niet wist waar je het aan uit moest geven, heb je in SR2 vaak te weinig en dat is een goed teken. Op de laatste winkel wil ik echter nog even inhaken, want dit is namelijk de muziekwinkel. In deze winkel kun je platen kopen die je vervolgens in een eigen playlist kunt zetten. Op deze manier kun je tijdens het autorijden naar je eigen muziek luisteren. Een heerlijke toevoeging, vooral omdat de muziek waaruit je kunt kiezen zo divers is.

Naast de winkels zijn er ook talloze zijmissies waar je aan deelt kunt nemen. En deze zijn bijna allemaal te achterlijk voor woorden. Zo zijn er straatraces, spelen voor bodyguard, maar kun je ook met een riooltanker de hele stad en zijn inwoners onderspuiten met stront. Ik heb meer dan eens gigantisch moeten lachen om de debiele en humoristische taken die de game me liet doen. Want ook jezelf bewust laten aanrijden voor verzekeringsgeld is een mogelijkheid. Daarnaast zijn er ook opdrachten die je per ongeluk tegen kunt komen. Zo stapte ik in een auto waar nog een medepassagier in zat, en kon ik kiezen om deze te gijzelen voor losgeld. Een geweldig idee dat ook nog eens goed is uitgewerkt. Kleine dingen als deze zorgen ervoor dat je, je echt een bendelid voelt die werkelijk alles doet wat god verboden heeft. Al met al is er gewoon genoeg te doen in deze grote stad. Maar ook hier geldt dat dit voor sommige gamers misschien iets te veel van het goede is.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de verhaallijn. Want deze is net zo goed en humoristisch als de rest van de game. Het voice-over werk is prima gedaan en de acteurs weten de snaar goed te raken. Nadat je een missie hebt uitgespeeld wil je gelijk weer door naar de volgende om te zien wat voor hilarische cutscene er nu weer gaat volgen. Het is een game met een volwassen en enorm zwart gevoel voor humor. Dit is iets dat ik zelf geweldig vind, en ik zie dit dan ook als een dik pluspunt. Maar naast dat het verhaal humoristisch is, steekt het ook nog eens goed in elkaar. Je wordt echt meegenomen in wat de verschillende personages mee maken. Op bepaalde momenten zullen er een paar sterven of ernstig gewond raken, je merkt dat je dan echt met ze mee leeft. Je wilt niet dat ze uit je virtuele leven verdwijnen.

Grafisch is de game echter wat minder. Dan heb ik het niet zozeer over de stijl, want deze steekt goed in elkaar. Maar alles oogt gewoon wat hoekig en flets. De game is begin deze generatie ontwikkeld, en dat valt aan de presentatie ook goed te zien. Er zitten echt veel modellen in die wel een polygoontje extra hadden mogen hebben. Maar ook sommige textures zien er gewoon niet goed uit, en laten in vergelijking met (wederom) GTA IV echt te wensen opver. Ook de physics en animaties kunnen soms vrij houterig zijn. Het overtuigt gewoon niet echt. Over de stijl ben ik dus wel erg te spreken. Het heeft allemaal een soort tekenfilmlook, en de stijl doet me wat denken aan ‘the Urbs’ de destijdse ‘the Sims’ vervanger van EA. Het heeft allemaal zo’n punk meets Hiphop look. Erg vet en het past perfect bij de rest van de game. Over de soundtrack heb ik het al eerder gehad, maar deze is gewoon erg divers. Iedereen zal zijn eigen favoriete playlist samen gaan stellen of een leuke zender op de radio vinden. Deze zenders hebben een grappig en boeiend commentaar welke minstens zo goed is als de soundtrack zelf.

Ik kan nog uren doorgaan en lappen tekst schrijven over deze game. Maar ik geloof dat het wel duidelijk is dat ik erg enthousiast ben over SR2. Want er is gewoon enorm veel aandacht aan detail gestopt in deze game. Zo heb ik het nog niet eens gehad over het pimpen van je auto’s in de garage, het aanpassen van je woning en bende of de voorwerpen op straat die je uit de grond kunt rukken om vervolgens als wapen te gebruiken. Maar ook leeft de stad echt door alle kleine grapjes die er in verstopt zitten. Denk aan mensen die rondlopen in latex SM-pakjes, naaktlopers die in een keer de weg kunnen oversteken of debielen met metaaldetectors die op zoek zijn naar kleingeld. Het steekt gewoon allemaal enorm goed in elkaar, en voelt compleet aan.

Conclusie en beoordeling

Saints Row 2 is een game die mij enorm verrast heeft. Ik zal het niet onder stoelen of banken steken, maar ik verwachte echt een hele slechte free roamer met een wannabe hiphop stijltje. Dit had ik totaal mis, het is namelijk een heerlijke game die is wat de GTA serie in mijn ogen nu eigenlijk had moeten zijn. Het barst van de details en dingen om te doen, de verhaallijn steekt erg goed in elkaar, je kunt je character volledig aanpassen en er zit een geweldig gevoel voor humor in deze game. Het was voor mij dus een grote verrassing, en het maakte me meer dan eens duidelijk dat je een game niet op zijn uiterlijk kunt beoordelen. Want ook al ziet de game er niet al te formidabel uit, dit compenseert het ruimschoots met al het andere dat het te bieden heeft. Heb je deze game nog niet gespeeld, misschien zelfs om dezelfde redenen waarom ik dit nog niet gedaan had, dan raad ik je zeker aan dit alsnog te gaan doen. Spijt zul je er niet van krijgen.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • de humor.
  • enorm veel te doen..
  • het aanpassen van je character.
  • soundtrack.
  • de gameplay.
  • verhaallijn.
  • grafische stijl .
  • Minpunten
  • .. maar voor sommige gamers kan dit ook te veel zijn.
  • animaties en physics soms houterig.
  • graphics niet geweldig.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren