1. YOFL Hoester pls

YOFL Hoester pls

Het is weer een dolle avond in het hoge noorden. Het straatbeeld is niet veel anders dan normaal; het uitgaansleven domineert de straten van Groningen en vrolijke jongeren kakelen er op los. Nou ja, bijna iedereen dan. Tegen een verlaten bar staat een nogal mager ventje. Hij loert nogal verlegen de straat in en ziet verschillende leeftijds genootjes langs lopen, maar die negeren hem. Story of his life. Het zal vast ergens aan liggen, maar hij weet niet precies waar de problemen zich voordoen. Ach, who cares. Kijken heeft ook z’n voordelen. Hij zucht een keer en kijkt naar zijn smartphone; een berichtje van zijn maatjes, ze komen ietsjes later. Problemen met de fiets. “Verdomme, hoe redden ze het toch” zegt hij enigszins geërgerd . Hij besluit weer om naar meisjes te kijken, maar schrikt. Twee meisjes staan voor hem en beginnen een beetje te giechelen. “Hebben we je laten schrikken? Dat was niet de bedoeling, sorry. Mijn vriendin hier is altijd nieuwsgierig en vond je maar zielig, zo alleen.”

“Geen spijt voor mij, alleen staan is mijn ding. Het is cool.” De jongen probeert een coole move uit zijn mouw te schudden, maar dat mislukt hopeloos. De meiden giechelen en vragen naar de jongen zijn naam. “Ik ben Heester, hoi. En jullie?” “Ik ben Helena en de brunette naast me is Lena. We zijn nieuw hier in de omgeving en volgens mij zijn we verdwaald. En je stond hier zo te wachten en je leek me wel aardig, dus ik zei tegen haar laten we het hem vragen!” Heester knikt en zegt “ja ik ben wel bekend hier, wat wil je weten?” Helena begint vervolgens te vertellen over een club die zich in Groningen zou bevinden. Geheel exclusief en ze waren daar uitgenodigd, maar ze kunnen het absoluut niet vinden. Misschien weet Heester de weg wel? Heester kijkt op zijn mobieltje en ziet dat zijn vrienden weer een bericht hebben gestuurd; twee fietsen zijn nu opeens kapot. “Fuck it” zegt Heester tegen zichzelf en biedt zichzelf aan om de twee meiden naar het goede adres te leiden.

Lena begint onderweg ook eindelijk te praten en Heester is op slag verliefd; Haar zoete stem en lach laten zijn hormoontjes overuren draaien. Hij moet en zal haar veroveren! Maar eerst even die straat vinden waar ze het over hebben. Die blijkt makkelijk te vinden. Het is wel een wat sjofel straatje, maar de club in kwestie ziet er hip uit. Heester twijfelt na het vinden van de club of hij wel zich moet opdringen, maar Lena trekt aan zijn arm. “Je vrienden komen voorlopig niet toch? Kun je eerst met ons mee!” Heester lacht en laat zich maar al te graag naar binnenslepen. “Dude, score! Wellicht kan ik wel dat ass tappen!” denkt hij bij zichzelf. Allerlei wilde gedachten komen in hem op, maar voordat hij verder kan fantaseren wordt echter alles zwart voor zijn ogen.

Heester wordt na enige tijd wakker en ziet tot zijn grote schrik dat hij op een tafel ligt. Met enkel zijn broek aan voelt de tafel ijskoud aan, zelfs met al het angstzweet die hem op dat moment uitbreekt. Hij probeert los te komen, maar hij is vastgebonden aan de tafel. Waar is hij? En waarom wordt hem dit aangedaan? De angst wordt alleen maar groter wanneer hij ziet dat er op zijn buik en borst is getekend; het lijken wel op lijntjes en is dat roze spul... ontsmettingsmiddel? Hij snapt het niet meer en begint om hulp te schreeuwen. “Dat is nergens voor nodig mein freund” verzekert een ijskoude stem. Een mechanisch geluid komt steeds dichterbij en opeens komt een mens binnen... of nee, het is een machine? Sterker nog, het is een androide. “Beste Heester, u bent in het gezelschap van Radiant Silvergun. Ik ben een androide, ja?” De man knikt vriendelijk naar hem en loopt naar een klein karretje toe. Waarom deze Radiant Silvergun met een enigszins Duits accent spreekt is niet helemaal duidelijk. “Als dit een slecht verhaal zou zijn van Sadist zijn hersenspinsels, dan zou dit enigszins komisch zijn” redeneert Heester.

“Wat heb je met Helena en Lena gedaan?” vraagt Heester met al zijn moed. “Mijn beste jongen, de twee dames in kwestie zijn robots. Mijn creaties. Je dacht toch niet werkelijk dat ze geinteresseerd in je waren? Heester zijn ego krijgt een enorme klap en ziet in een hoekje opeens twee meisjes staan. Of nou ja, ze moeten meisjes voorstellen. Helena’s hoofd ligt aan een soort oplader vast, en haar lichaam is gedemonteerd. Lena’s lichaam is als het ware open geklapt en Heester kan een soort mechanisch skelet zien. “Oh man, ik ben verleidt door twee mechanische chicks? Dat is zo niet cool.” “Hoester, pls” antwoord Radiant Silvergun. “Ik heb je uitgekozen omdat niemand je zal missen, een ideaal experiment voor mijn nieuwe generatie androides. Zie het als een soort van Pinokkio experiment. Een machine die ik in een echt jongetje ga veranderen. Je huid, organen en andere delen zullen mij goed van pas komen. Mocht het experiment lukken, zal ik dit vaker toe gaan passen. Mijn doel? De wereld veroveren! MOEHAHAHAHAHAHA.

Heester haalt zijn schouders op en merkt op: “gozer ik heb je nergens naar gevraagd. Waarom vertel je me dit?” Radiant Silvergun kijkt hem verbaast aan. “Hmm, die vraag is voor mij irrelevant. Volgens mijn database is het van belang om mijn slachtoffers op de hoogte houden van mijn plan. Ja? Dus achtung bitte. Ik ga nu een mes toepassen op uw vlees”. Heester begint te gillen, maar die gil wordt onderbroken door een knal. “Ach sheisse, was ist das?” vloekt Radiant. “Have no fear Hoester, het is ik, CAPTAIN FANKU!” Naar binnen stapt een motherfucking sexy superheld die mannelijkheid uitstraalt. “Ah Radiant Silvergun, we staan weer tegenover elkaar! HAVE AT THEE VILLAIN!” Een fantastisch gevecht ontstaat. Serieus, jullie hebben nog nooit zo’n super gevecht mogen aanzien. De ene na de andere klap wordt uitgedeeld, superkrachten worden ten toon gesteld; het is zo gaaf, woorden kunnen niet beschrijven hoe cool het is. Daarom zal ik het gevecht ook niet beschrijven.

Captain Fanku verslaat de kwaadaardige Radiant Silvergun en bevrijdt Hoester uit zijn nare situatie. Fanku staat in contant met zijn techsupport, Daniel. en vertelt dat hij het doelwit veilig is. Heester geeft de Captain een grote knuffel en bedankt hem voor het redden van zijn leven. “Dankjewel geweldige held, hoe kan ik je ooit bedanken?” Fanku zet een rapeface op en zegt: die brunette androide? Mag ik die hebben? Ik heb plannen met haar." Heester kijkt hem teleurgesteld aan en vraagt: “maar Fanku, ik wou haar als realdoll gebruiken. Mag ik haar niet hebben?” Fanku begint te lachen en zegt “Nee. Hoester pls” en slaat hem knock out.

Na een tijdje komt Heester weer bij en ziet dat Fanku de Lena androide heeft meegenomen. “He kut, dan moet ik het maar met Helena doen. Die was ook niet verkeerd.” Heester loopt naar de plek waar ze stond toe, maar ziet enkel een hoopje schroot liggen. Bovenop de schroothoop ligt een briefje: “lol, no dirty robot sexdoll for you. Ze zou toch alleen maar schaafwondjes op je weener aanbrengen. Don’t do drugs! XOXO Captain Fanku”

“Wat een kutavond!” schreeuwt Heester.

Einde.

Dit artikel delen

Over de auteur