1. Pokémon Black Version (NDS)

Pokémon Black Version (NDS)

“Waarom speel ik dit ook alweer?” Dat is de vraag tijdens het opstarten van Pokémon Black, de vijfde game alweer in de Pokémon RPG reeks. Een vrouwelijke professor verwelkomt mij in de wondere wereld van de zakmonstertjes en legt even beknopt uit hoe deze wereld in elkaar zit. Een zucht volgt, aangezien we deze intro al vaak genoeg hebben gezien in de afgelopen vijftien jaar. Een professor die vertelt dat Pokémon niet alleen onze partners in de strijd zijn, maar ze kunnen ook uitgroeien tot vrienden voor het leven. Zoals altijd kruip je in huid van een beginnende trainer die eindelijk zijn eerste Pokémon mag gaan uitkiezen. Vervolgens zal er een rivaal opduiken, worden de eerste stapjes gezet in de nieuwe regio en vangen we een eerste glimp op van een duistere organisatie. Met Black is dit niet anders.

Na die plichtmatige opening komt er langzaam maar zeker het antwoord op de vraag die eerder gesteld werd; omdat de games altijd op een slimme wijze het avonturiers gevoel weten te prikkelen. Het maakt niet uit hoe oud je bent, maar dat gevoel van een grote ontdekkingsreis maken is moeilijk om af te slaan. Er worden nieuwe Pokémon ontdekt, de nieuwe omgeving wordt bezocht en de eerste gym wordt al gauw uitgedaagd. Na dat de eerste stappen in de Unova regio zijn gezet zal de speler opmerken dat hij of zij alweer een paar uur bezig is geweest. Dat gegeven toont aan hoe sterk de basis is en blijft van de Pokémon games. Het maakt eigenlijk niet zo veel uit dat de titels in essentie niet veel veranderen, maar zolang die basis blijft is het gewoon een ontzettend verslavende game.

Is Black (of natuurlijk White) dan helemaal niet veranderd ten opzichte van zijn voorgangers? Er zijn veranderingen doorgevoerd, maar die verbeteren of geven de basis een nieuwe impuls. Neem nu de toevoeging van seizoenen; elke maand wordt er van seizoen gewisseld. Deze heeft niet alleen invloed op het uiterlijk van de game, maar ook met de Pokémon die tijdens de winter of de lente bijvoorbeeld verschijnen. Daarnaast heeft het ook invloed op bepaalde gebieden. In een berggebied is het bijvoorbeeld in de zomer onmogelijk om een aantal ingangen te bereiken. Komt men echter in de winter terug, dan ligt het vol met sneeuw die de speler gebruikt als tijdelijk pad naar de ingangen. Hierdoor valt er in elk seizoen wel iets nieuws te ontdekken in Black en daardoor is het misschien nog langer houdbaar dan vorige Pokémon games.

De belangrijkste verandering blijft echter de toevoeging van iets meer dan 150 nieuwe Pokémon. En dat zijn voorlopig (todat het spel voltooid is tenminste) de enige beestjes die gevangen kunnen worden. Dat is zeer prettig, want dan blijft het nog overzichtelijk en geeft het je de tijd om kennis te maken met een nieuwe generatie aan zakmonstertjes. Wat zijn de sterke en zwakke punten van de beestjes en hoe kunnen ze sterker worden? Het vangen en zoeken naar de Pokémon blijft een leuke bezigheid. Een ander onderdeel die ik zeer waardeer aan de reeks is dat de ontwikkelaars iedere keer weer een blik met nieuwe wezens weten open te trekken. Zoals beschreven aan het begin van deze recensie, die drang om te reizen en ontdekken wordt toch meestal beloond met het ontmoeten van nieuwe Pokémon. Natuurlijk valt er hier en daar een misser te bespeuren qua ontwerp, maar dat mag de pret niet drukken. Zelfs als er een vuilnis Pokémon rondloopt genaamd Trubbish. Dat ze die hebben verzonnen is best bizar. Aan de andere kant, we hebben het over een game waarin we monsters in een bal moeten vangen om ze vervolgens te trainen en te laten evolueren. Dan is het idee rondom een vuilnis Pokémon niet zo vreemd meer.

Wat vreemder te noemen is in Black is dat er in tegenstelling tot zijn voorgangers er een verhaal verteld wordt. Black & White introduceren veel meer dialogen en personages. Verwacht nu niet een grimmige wereld waarin er morele keuzes worden gemaakt, maar een verhaal op Jip en Janneke niveau die stiekem niet vervelend is. De speler zelf zal nooit zijn mond opentrekken, maar kan rekenen dat onder andere zijn twee jeugdvrienden Cheren en Bianca het verhaal voor hem vertellen. De speler zal meerdere malen geconfronteerd worden met N, een vriendelijke jongeman die de organisatie Team Plasma leidt. Hij streeft naar een wereld waarin mensen Pokémon niet gebruiken voor gevechten, maar behandelen als gelijken en vrienden. Het is dan enigszins grappig om te zien dat hij doodleuk een gevecht met de speler aangaat, dus zijn eigen idealen zijn dus niet aan hem besteedt. We komen er ook snel genoeg achter dat Team Plasma een sinistere organisatie is die het beste te vergelijken valt met onze vrienden van PETA, maar dan nog een behoorlijk stuk gemener en vooruit, zeker intelligenter. Vergeleken met de vorige criminele organisaties speelt Team Plasma ook een veel grotere rol in deze game en dat is verfrissend om te zien.

Hoewel de toevoeging leuk is, het verhaal is niet de reden waarom talloze spelers Pokémon blijven spelen. Andere toevoegingen zoals drie tegen drie gevechten of je zakmonstertjes in musicals laten meespelen zullen niet in de categorie broodnodige vernieuwingen vallen. De reden waarom ik Black zo waardeer is het feit dat de game ondanks de toevoegingen op bepaalde onderdelen echt naar “back to basic” is gegaan. Vooral kijkend naar de Unova regio overheerst er het idee dat tijdens de ontwikkeling van de games echt is nagedacht over de spelwereld en hoe deze in elkaar steekt. Bij de laatste twee hoofdavonturen in de Pokémon reeks voelden de werelden van Hoen en Sinnoh warrig aan. Het is lastig om nu precies aan te geven waar het probleem zat, maar beiden regio’s kwamen niet over als consistente gebieden. De Unova regio daarentegen is gebalanceerd te noemen. Unova is duidelijk gebaseerd op Amerika en dat zie je terug in de dorpen, steden en natuur gebieden. Er zijn geen momenten waarin de game van de hak op de tak springt qua omgevingen of thema’s, maar constant wordt er dezelfde stijl hanteert.

Conclusie en beoordeling

Pokémon Black (of White) is de leukste Pokémon titel sinds het originele Gold & Silver. In essentie is er eigenlijk vrij weinig veranderd, maar ontwikkelaar Gamefreak heeft met deze titel iets terug gebracht wat ik miste in de vorige twee grote avonturen; een duidelijke wereld en 150 nieuwe Pokémon om te ontdekken. Met veel plezier ben ik op reis gegaan in Unova en het was een zeer plezierige trip geworden. Vernieuwend is het zeer zeker niet, maar daarvoor zal niemand een Pokémon game er bij pakken. Die ijzersterke basis is te sterk om te negeren en heeft een bepaalde charme die nooit verveeld. Uitstekend.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Unova regio
  • Het gevoel van avontuur
  • 150 Pokémon houdt het overzichtelijk
  • Minpunten
  • Vernieuwend is het niet
  • Trubbish

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • aight

  • Nou zeg.

  • Vet… hopelijk komt die ook op PS3 want heb geen xbox. Als ze dan toch bezig zijn mogen ze nog wel meer toffe dreamcast titels porten naar xbox en PS3.

  • Heb liever SA2(b)

  • Is eigenlijk dé beste 3D SOnic (hoewel deel 2 ook erg goed was)



    Nu maar hopen dat de eerste Crazy taxi ook nog op XBLA verschijnt :D

  • Heb Sonic ook op de PSP, vond daar echt niks aan.

    Dit zal voor mij waarschijnlijk ook niet zijn weggelegd…

  • Nu shenmue 1 & 2 nog!

  • Voor de fans zeker chill, maar ik laat hem ligge!

  • Nu maar hopen dat de eerste Crazy taxi ook nog op XBLA verschijnt :D

    QFT incl. leaderboards bitte.

  • Die orka 0_o!

  • Het jaar duurt nog maar 12 maanden. :P

  • Ik vond 2 beter jammer dat ze die niet hebben gedaan. Kon je ook die poppetjes verzorgen tot engel of duivel =)

  • 'Dit jaar nog' is makkelijk gezegd, het jaar is net begonnen :p.

  • @-GJ- dagt ook al van euu

  • -.Timm W.-



    Epic

  • Laat maar komen dit !

  • GRUWELIJK!!!! :D En dan daarna ook nog Sonic Adventure 2 please :)

  • Dat zou best leuk wezen eigenlijk.

  • SHENMUE waar blijf je nu :P

  • Tof, Sonic heeft erg goede games.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren