1. Professor Layton and the Miracle Mask (3DS)

Professor Layton and the Miracle Mask (3DS)

Steden komen en gaan. De bloeiperiode van een nederzetting gaat vaak gepaard met economische groei (indien het een handelsvesting betreft) of florissante oogsten. Beide situaties staan een bevolkingsgroei toe en de mens, ijverig als een konijn, laat een dergelijke kans niet onbenut. Helaas – of gelukkig, vanuit energetisch standpunt – heeft ook het abstracte organisme dat men een stad noemt niet het eeuwige leven. Professor Layton and the Miracle Mask vertelt het verhaal van een bruisende stad diens voortbestaan door toedoen van een individu kan eindigen.

Professor Layton and the Miracle Mask is het vijfde deel in de Layton-franchise en chronologisch gezien het tweede deel. Net zoals in de vorige verschijning, Professor Layton and the Spectre’s Call, speel je met Luke Triton, Emmy Altava en Hershell Layton zelf. Ditmaal ontvangt de hoogleraar een brief van een jeugdvriendin uit Monte d’Or, wat letterlijk “Gouden Berg” betekent. De toeristische stad Monte d’Or is in slechts achttien jaar verrezen. Nu dreigt een gemaskerde heer met zijn zelfbenoemde wonderen de stad in chaos te storten. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat hij daarbij hulp krijgt van het bijbehorende masker; het titulaire Mask of Chaos. Het chaosmasker is toevalligerwijs een archeologische vondst van een andere jeugdkennis van Layton. Dit geeft aanleiding om de herinneringen uit die vervlogen tijd op te halen. Tijdens een van deze virtuele tijdreizen wordt het bekende point-and-clicksysteem dat de gameplay van Layton-games kenmerkt overboord gegooid. Ondanks dat het on-Laytonesque aanvoelt, is het een aangename verrassing die goed bij de situatie past.

Het spelen met de tijd is een goede gedachte. De gedeeltes uit het heden, die in de game zich voor het verleden afspeelt, geven echter al een globale samenvatting van de gebeurtenissen die in Laytons puberteit gaan plaatsvinden. Daardoor stagneert het verhaal jammerlijk tijdens de scènes in het verleden. Het enige wat deze episodes verhaaltechnisch bijdragen is verdieping. Zelf vind ik de achterliggende gedachtes van de personages minstens zo interessant als de kale gebeurtenissen, maar ik kan me voorstellen dat sommigen hierop afhaken. De grootste mindfuck in de game vindt helaas plaats na het verhaal in de vorm van een teaser voor Layton 6.

In The Miracle Mask wordt het 3D-scherm volop gebruikt. De omgeving is van het onderste naar het bovenste scherm verhuisd, waardoor het touchscreen degradeert tot mousepad. Door intuïtief het touchscreen te gebruiken, kun je letterlijk rondkijken in de prachtig vormgegeven gebieden. Met een simpele tik op het scherm pleeg je interactie met de verscheidene objecten. In tegenstelling tot eerdere Layton-delen, staan er nu personen op het scherm waarmee je niet kan praten. Hoewel ze puur als vulwatten dienen, geven ze Monte d’Or wel het bruisende karakter dat de stad zo moet kenmerken. Tijdens de dialogen verschijnen de betreffende personages op de voorgrond. Helaas zijn de hoofdrolspelers van het gesprek ook opgeblazen, waardoor de kenmerkende expressionistische tekenstijl minder tot zijn recht komt.

Ook de puzzelengine heeft een operatie ondergaan. In tegenstelling tot de eerste DS-spellen beelden beide schermen de puzzel uit. Op commando kan de speler de tekst al naar gelang de voorkeur naar een van beide schermen toveren. Dankzij deze simpele omzetting zijn de puzzels veel dynamischer en verfrissender dan in voorgaande delen. Ik dien te bekennen dat ik een van de fans van nooit genoeg ben, aangezien niet alle veranderingen in de smaak vallen. Zo is er een bewegingsgevoelige puzzel, waarbij je de zwaartekracht kunt kantelen door de 3DS te kapseizen. Het voegt weinig toe, maar beperkt wel de locaties waar je de puzzel kunt oplossen. De achtbaan valt bijvoorbeeld al af.

Een probleem waar puzzelgames als deze mee te kampen hebben, is het gebrek aan herspeelbaarheid. Haast alle puzzels zijn makkelijk zodra je eenmaal het trucje doorhebt, dus er zit weinig voldoening in het spel nogmaals doorlopen. Dit probleem is (deels) opgelost door een karrenvracht aan DLC beschikbaar te stellen. Een jaar lang komt elke dag een nieuwe puzzel online. De gedownloade puzzels hebben echter niet de diepgang van de raadsels die op de diskette te vinden zijn. Het zijn (vooralsnog) simpele puzzels die een achttal basisprincipes volgen. Waarschijnlijk wordt het niveau nog wel opgevoerd, maar ik verwacht geen hoogstandjes. Naast deze constante distributie van puzzels is de speelduur verder verlengd door extra levels in de leukste minigame te introduceren. Het konijnentheater en de winkelhoek kunnen wat mij betreft stikken, maar ik ben zeer content met de (pittige) bonuslevels van de robot, die exact op het doel moet landen. Aangezien dit slechts een minigame is, wil ik er niet veel gewicht aan hangen, maar voor de liefhebber is het mooi meegenomen.

Conclusie en beoordeling

Hoewel Professor Layton and the Miracle Mask zeker geen perfecte game is, bevat het spel voldoende frisse elementen om het boeiend te houden. De ontwikkelaars hadden iets beter na mogen denken over de opbouw van het verhaal, maar de vertelling is zeker geen wanprestatie. Al met al is met deze game een stabiel fundament gelegd om met het vervolg op door te gaan. In de tussentijd is er voor voldoende vermaak gezorgd zodat je met enige regelmaat de game nog op gaat pakken.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Prachtige omgevingen in 3D
  • Levendige sfeer
  • Verfrissend
  • Extra inhoud
  • Minpunten
  • Tekenstijl komt minder tot zijn recht in 3D
  • Verhaal tikkeltje voorspelbaar

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • tja ik had niks anders verwacht van zon game :S

  • Ik ook niet…

  • lame game

  • Niks….

  • Snowboarden met omgekeerde controls levert bijvoorbeeld een heel aparte ervaring op.



    Haha :P

  • Verassing? Nee. Maar niet zo slecht als Turin 2006.

  • Was te verwachten. Torino 2006 heb ik wel eens gespeeld, was echt superslecht. Dit is misschien wat beter, maar absoluut het geld niet waard.



    Als ze de volgende keer echte licenties krijgen, competitievorm erin zetten, en veel meer sportvarianten erbij doen, lijkt me zo'n game best de moeite waard. maar niet nu dus.



    Grafisch ziet het erg goed uit moet ik eerlijk zeggen.


  • Was deels wel te verwachten.

  • Must-have!!

  • mario & sonic op olympische winter spelen is beter

  • Ach… olympische games zijn nooit een succes en denk dat er echt een aantal wonderen moeten gebeuren voordat dit wijzigt…

  • naar verwachting

  • ik zeg er maar niks over :/

  • lekker overslaan

  • Ik zei eerst al dat het een slechte game zou worden.

  • GOTY

  • nope… lijkt me leuker dan bejjing maar alsnog super eentonig. Als het niet de hele tijd dat buttonbashen en dezelfde banen bij bijv snowboarden was zou ik hem heel "misschien" voor een euro of 5 kopen…. Meer niet.

  • ahja ben nooit voor dit soort games geweest, geef mij maar mass effect vande maand

  • kon me ook niet echt voorstellen dat dit wat was.



    oftopic:



    ben wel benieuwd naar de dark viod recensie . denk een 4 misschien een 6 om dat er een jetpack in zit.:P


  • nog nooit een goede OS game geweest…

    Evenals WK en EK games.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren