1. Megadrive: Meningen

Megadrive: Meningen

De Sega Megadrive was voor velen een eerste ervaring met een 16-bit spelcomputer. Wij laten verschillende redacteuren aan het woord, die praten over hun voorliefde voor de Megadrive. Welke spellen maakte deze spelomputer van Sega zo speciaal? Niet iedereen houdt het droog, maar allen geven eerlijk antwoord op de vraag wat de Megadrive voor hen heeft betekend.

Marcel Beeks

Columnist

De Sega Megadrive is voor mij zeker één van de beste spelcomputers die ooit is uitgekomen in ons koude kikkerlandje. Ik herinner mij de dag nog dat ik hem mocht ontvangen, 5 december 1992 (bedankt Sint). Toen ik de doos opende en het apparaat aansloot op mijn televisie, klopte mijn kinderhartje vol verwachting en euforie. Het bezitten van mijn eerste 16-bit console was nu een feit!

Na het aansluiten van de Megadrive drukte ik een spel erin, Sonic The Hedgehog. Toen ik op de Power-knop drukte, vulde mijn oren zich met het woord 'Seeegaaaaa'! Nu kon de pret beginnen! Ik was compleet overrompeld door de visuele schoonheid van mijn eerste 16-bit ervaring, de kleuren, de lichtjes, de snelheid, geweldig gewoon! De Megadrive heeft mij vele uren en dagen zoet gehouden, zelfs zo zoet dat ik haast een schooljaar vernachelde.

De Megadrive heeft mij zeker tot het uitkomen van de PlayStation geweldig weten te vermaken. Natuurlijk kwamen er tussen de Megadrive en de PlayStation meerdere consoles, maar geen van die consoles heeft mij zo weten te grijpen als de Megadrive. Games als Sonic, Streets of Rage, Ecco the Dolphin, Splatterhouse, Strider en de geweldige Ranger X hebben mij door de moeilijke jaren van puberteit en complete hormonale onevenwichtigheid weten te begeleiden.

De Megadrive is voor mij niet zomaar een spelcomputer, het is een stuk van mijn jeugd. Nog steeds als ik achter de Megadrive zit, word ik overspoeld door herinneringen, emoties uit mijn jeugd en warme gevoelens. Iedere gamer die de Megadrive niet heeft mogen ervaren raad ik aan hem zo spoedig mogelijk aan te schaffen, het hoort bij je game-opvoeding.

Jelle van Es

Hoofdredacteur

De Megadrive roept bij mij speciale herinneringen op. Het was immers de eerste spelcomputer die een plaatsje in mijn huis kreeg. Vrienden keken me raar aan dat ik zo'n ding van Sega had, omdat de Super Nintendo bij ons in de buurt vele malen populairder was. Maar ja, ik had niks met Mario. Sonic was mijn held.

Naast Sonic 2 en 3, heb ik me vele uurtjes vermaakt met spellen als Golden Axe en Streets of Rage. Tevens was ik altijd in voor een potje Mortal Kombat 2 of Urban Strike. De Megadrive had misschien minder toppers, maar hetgeen wat er op verscheen stemde mij zeer tevreden en de spelcomputer zal dan altijd een plekje in mijn hart houden.

Jurian Ubachs

Eindredacteur

De Megadrive bezet nog altijd een klein plaatsje in mijn hart. Het was mijn eerste spelcomputer ooit. Toen ik een jaar of zes was kreeg ik het ding van mijn ouders. Daarbij kreeg ik al meteen Sonig The Hedgehog. De klanken ‘SEGA’ zullen dan ook nooit meer uit mijn herinnering verdwijnen. Na een tijdje begon de coolste Egel ter wereld me te vervelen, en was daar de eerste kennismaking met een serie die ons ook nog lang zou heugen: Fifa International Soccer.

Mijn vrienden en ik speelden het spel uren en uren achtereen. Namen als Janco Tianno en Brian Plank zitten in min geheugen vastgeroest. Op de Megadrive leerde ik ook Mortal Kombat kennen. Hoe lang ik deel twee heb gespeeld? Ik weet het niet eens meer. Ik weet wel dat ik menig A, B of C-knopje heb versleten door het vele button bashen.

Onlangs heb ik het genoegen gehad weer eens de Megadrive te bespelen. Spellen als Streets of Rage en The Turtles zijn ook een decennium later nog leuk om te spelen. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat de Megadrive voor mij dé spelcomputer van (het begin van) de jaren ’90 is.

Richard Jalving

Nieuwsdiensmedewerker

Ik weet nog goed hoe ik met open mond naar de beelden van de Megadrive-hit Castle of Illusion staarde, die zojuist bij de lokale speelgoedwinkel binnengekomen was. Op dat moment was ik fanatiek NES-gamer, en de beelden van mijn favoriete spelcomputer verbleekten bij dit 16-bit geweld. Ik moest en zou er eentje hebben.

Als ik terugdenk aan die tijd komen steeds twee woorden bij me op: arcade en platform. Dat zijn de genres die ik het meest gespeeld heb op de Megadrive. Het apparaat was Sega’s meest succesvolle spelcomputer en is naast de in de verderop genoemde ‘Top 5’ de thuisbasis van geweldige spellen als WonderBoy III Monsterlair, Quackshot, Strider, Shadowrun en Eternal Champions. Helaas had de Megadrive ook enkele minpuntjes. Zo vond ik de controller niet fijn spelen, was het apparaat technisch inferieur aan Nintendo’s 16-bitter en duurde het te lang voordat er third-party-titels op verschenen.

Jeroen Post

Nieuwsdiensmedewerker

Een jaar of twaalf geleden had ik zoals altijd weer eens een goed rapport, en mocht ik een nieuwe spelcomputer uitkiezen. Ik had de keuze tussen de Super Nintendo en de Megadrive, en om eerlijk te zijn had ik toen de Super Nintendo gekozen. Echter, een paar jaar later raakte ik toch overtuigd van de goede kanten van de Megadrive die ik er toen toch maar bijkocht. Niet alleen de goede series als Sonic the Hedgehog, Streets of Rage en Shining Force maakten de Megadrive interessant, ook de exclusieve spellen zoals Gunstar Heroes, Splatterhouse en Toejam and Earl zorgden ervoor dat ik de Megadrive uiteindelijk meer ben gaan waarderen.

Op bepaalde gebieden bleef de Megadrive jammer genoeg wel achter, bijvoorbeeld op RPG-gebied. Op de Super NES had je de bekende series als Final Fantasy en Breath of Fire waar een groot aantal delen van zijn uitgekomen. Het aantal RPG's op de Megadrive is wat dat betreft wat achter gebleven, maar de RPG's díe er waren zijn bijna allemaal wel interessanter om te spelen. Al met al moet ik zeggen dat de spellen op de Megadrive mij meer zijn bijgebleven dan de spellen die bij de concurrent verschenen. Het is alleen spijtig dat de Megadrive hierna gefaald heeft met al de uitbreidingen die voor het systeem uitkwamen. Maar uiteindelijk vind ik de Megadrive de meest interessante spelcomputer uit de 16-bit tijd.

Nick Snapper

Nieuwsdienstmedewerker

Ik heb veel goede herinneringen aan de Sega Megadrive. Het apparaat stond toentertijd niet in mijn kamer, maar gelukkig wel op die van drie goede vrienden. Een zeer goede reden om deze regelmatig met een bezoekje te verrassen. Vooral de multiplayer kende toen zijn gelijke niet. Hoe vaak ik niet Streets of Rage, Golden Axe, NBA Jam, Lemmings of Sonic 3 met één van hen heb gespeelt, het is amper te tellen.

In die dagen is mijns inziens ook het begrip ‘game-verslaafd’ ontstaan. En het mooie van die verslaving was dat je het nooit zat werd. Ook de visuele kracht en geluidseffecten waren geweldig, vooral omdat ik alleen de NES gewend was (een Super NES was niet aan mij besteed). Het is dan ook spijtig te noemen dat Sega geen hardware meer ontwikkeld, want een bedrijf dat zulke spelsystemen kon maken móet kwaliteit bezitten. Maar naast de NES komt deze spelcomputer zeker in mijn top drie van retro-consoles!

Joost Vogel

Redacteur

Tijdens mijn zorgeloze leventje in de gouden tijden van de mid-jaren '90 had ik nog geen spelcomputer en het kwam ook niet bij me op er eentje te vragen voor mijn verjaardag. Twee vriendjes, want dat waren het in die tijd, hadden elk wel zo'n apparaat in huis: de ene een Super Nintendo en de andere een Megadrive. Ik kan me nog goed herinneren dat mijn vriendje vol trots zat te verhalen over de Megadrive die zijn vader met een heleboel spelletjes had aangeschaft voor slechts 250 gulden. Hoe kon ik weten dat die lage prijs kwam doordat de Megadrive toentertijd hoogstwaarschijnlijk alweer op z'n retour ging.

In ieder geval hadden wij er plezier mee. Golden Axe met z'n tweeën bleek in één middag uit te spelen en dat vonden we wel zo prettig. Als onervaren gamers vonden wij het al heel wat om zoiets uit te spelen. Ook een onbekend tennisspelletje in de multiplayer zorgde voor heel wat rivaliteit onderling. Met het voetbalspel World Cup Italia '90 legde ik naar mijn weten de fundering voor het Nederlandse penaltysyndroom, want mijn vriendje beweerde in een fractie van een seconde te kunnen zien welke hoek ik had gekozen. Al die middagen hebben de tol van de controllers geëist, want beide zijn nu nagenoeg kapot, waardoor de Megadrive met al zijn spellen nu op de zolder van mijn vriendje ligt te rotten. Wat overblijft zijn de herinneringen, en als we nu multiplayer spelen op de Xbox (bij míj thuis) amuseren we ons weldegelijk, maar hebben we niet zoveel plezier als vroeger. Maar dat zal toch komen omdat we ouder worden?

Robert van der Werf

Nieuwsdienstmedewerker

Thuis hadden wij slechts een Super Nintendo met een doos vol met spellen. Maar mijn neven hadden wel een Megadrive en vooral tijdens verjaardagen werd daar goed gebruik van gemaakt. Twee series blijven mij voor altijd bij: Street of Rage en Sonic. Met beide spellen heb ik me vermaakt en vooral Street of Rage was leuk om met twee personen te spelen. Helaas waren er veel meer mensen die Street of Rage wilden spelen en zorgde het spel voor onderlinge vechtpartijen met als inzet de controller.

Laatst heb ik nog een Megadrive aangeschaft in de hoop dat ik Street of Rage nog is een keer kan spelen. Helaas heb ik het spel nog niet kunnen vinden maar op een dag kan ik nog een keer genieten van het prachtspel.

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Reacties

  • Ik ben altijd ook al een sega fan geweest en de mega drive blijft vooraltijd in me hart. Jammer genoeg maakt sega geen consoles meer.

    Naar mijn mening heeft sega altijd te weinig vertrouwen gekregen van de media. Sonic, Street of Rage, Mortal Kombat en nog meer zijn games die vooraltijd bij blijven, netzo als de megadrive!

    Sega leeft vooraltijd voort in mijn gedachten in de goede en slechte tijden.

  • lol bijzondere meningen heb ze eigelijk niet eens doorgelezen :) maarja zoals ik al heb gezegt in een van de andere SEGA topics op de site het is nooit echt mijn ding geweest ik was echt meer van se ps1 en de n64 :)

  • Ik heb me veeeel beter vermaakt met de SNES. Imo kwamen daar veeeel betere spellen op.



    Ik vind dat Sega overschat wordt.



    *voelt zich scheef aangekeken*



  • ik speelde altijd Gunstar Heroes op de megadrive echt toppie spel

  • Ik speel nog steeds vaak op de Megadrive. Vooral Streets of Rage 2 en Bare Knuckle 3 (Streets of Rage 3)

  • @vahid



    ff een reactie!

    Sega overschat?

    Mag ik weten hoe je daar op komt?



  • Dat kan je best vinden hoor…. iedereen heeft een favoriete console uit die tijd, en of dat nou de Megadrive of de Super NES is? Iedereen zijn eigen mening natuurlijk….



    maar vahid mag wel zijn standpunt verder beargumenteren natuurlijk :)

  • Vroeger had je gewoon Sega en Nintendo, ik wou dat dit weer zo was.

    Nu lopen we te zeiken over online gamen, een slechte Line-up of de kracht van een console.

    Toen was je gewoon een Sega of Nintendo fan en beide consoles deden het geweldig !!!!

  • Tja, de goede ouwe tijd… en die jeugd van tegenwoordig :)

  • klopt helemaal tegenwoordig tegenwoordig moet het steeds mooier en groter maar gaat het tegenwoordig wel ten koste van de speelbaarheid. Ook wat we vroeger niet hadden en nu wel was camera problemen, die erin zijn gekomen door dat alles 3d is. Op 1 of andere manier waardeerde ik de games meer dan nu en speelde is ze vroeger ook langer dan nu. Maar jah we moeten met de tijd mee he :P

    Maar ik ben blij dat iedereen zijn eigen meningen heeft en iedereen zijn favo console dat vind ik alleen maar mooi.



    Alleen mensen die consoles afkraken vind ik minder.

    Elke console heeft zijn goede en slechte dingen.



  • De Megadrive….iets wat ik als kind alleen kende van TV omdat niemand hem in mijn omgeving had :P. Toch jammer dat ik er nooit op heb gespeeld, maarja je kunt niet alles hebben. Ik heb me op de Snes supervermaakt, mijn enige console als kind (op een oude Gameboy met Tetris na dan).

  • megadrive is een van de beste dingen die me ooits is overkomen

  • Beter dan de PSone ?

  • SEGA heeft steeds de beste games,spijtig dat weinig mensen dit nog willen zien. Ik heb de master system 2 gehad ,de mega drive2,de saturn en de dreamcast,het heeft mij dan ook heel veel verdriet gedaan toen SEGA besloot om geen console meer te maken.Nu wat de mega drive betreft,daar heb ik ook alleen maar goede herinneringen aan sonic,mortal kombat,ecco enz

    SEGA rules forever in mijn hartje!

    En ik hoop dat ze ooit nog een console kunnen maken.

  • Sega was het vroeger hellemaal voor mij :D

    geef mij maar die stoere egel inplaats van die sukkelige loodgieter ;)

    misschien is dat de rede dat ik nu ook schijt heb aan Nintendo..



    anyway goeie oude tijd..



  • @ Sega & Biohazard:



    Gelukkig snappen jullie dat het allemaal persoonlijk is. :)



    Sega vind ik overschat omdat sinds de dood van de Dreamcast Sega de hemel in geprezen wordt. Sindsdien hoor ik de hele tijd Sega dit Sega dat, terwijl mij persoonlijk de spellen van Sega nooit echt wisten te boeien.



    Als Sega nou echt zo goed was hadden ze het nu nog steeds overleefd. Maar blijkbaar was er geen vraag naar…

    Het enige spel van Sega die ik nu tof vind is de Monkeyball-reeks. Voor de rest heb ik Sega niks bijzonders zien doen. :)



    @Ruud GM:



    Ik weet vrijwel zeker dat jij nog nooit op een megadrive, mastersystem of saturn hebt gespeeld, anders had je dit niet gezegd



    Dan weet je het vrijwel verkeerd. :) Ik was een gelukkige bezitter van een NES en SNES. Vrienden van mij hadden een Mastersystem en Megadrive. Ik heb daar genoeg op gespeeld en ik kreeg niet echt de drang om aan mijn vader te vragen of hij voor mij ook een Mastersystem of Megadrive ging kopen.(vroeger moest je het aan je ouders vragen ja) De spellen daarop wisten me niet echt te boeien. De grootste reden dat ik toen naar mijn vrienden ging was het spel "Altered beast" Jezus…wat heb ik me vermaakt met dat spel. Ook al waren de critics niet echt goed… De andere spellen waren ook wel goed, maar de spellen op de SNES vond IK veeeeeeeel beter.



    Op de Saturn heb ik niet zo vaak gespeeld nee. Panzer Dragoon was wel tof, maar niet uitgespeeld. :(














  • Altered beast wordt een remake van gemaakt voor op de PS2



    Maar dat is niet helemaal waar wat je zegt dat Sega overschat door de dood van de Dreamcast. Teminste dood is ook raar woord maar goed :P

    Er is gewoon geen ruimte voor 3 consoles dat was er toen niet en dat is er nou niet. Ook tussen de strijd nu zal 1 van de 3 over wat jaren het niet overleven. Het is gewoon een feit en het is jammer. Welke het niet overleeft laat ik achterzijde want vind het alle 3 goede consoles op zijn manier. Maar he doet nou net ofdat sega haast nooit goede games uitbracht (uitbrengt).


  • @ Murder (62.194.9.215)

    ach ja tijden veranderen :)



    maar goed niet dat mario en sonic na hun super coole 16bit versies beter zijn geworden :|

    Sonic en Mario in 3D kan me niet boeien zoals ze vroeger deden in 2D..



  • Sega was gewoon hardcore en minder commercieel. De Saturn en MD hebben zoveel topspellen die niemand kent.



    Sega is eerder onderschat dan overschat. Kijk naar meesterwerken als Shenmue of Panzer Dragoon die verkochten voor geen meter.

  • sega is juist onderschat het is nog steeds (vind ik) de op nintendo en ea na beste ontwikkelaar

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren