1. The Walking Dead (PC)

The Walking Dead (PC)

Het eerste seizoen van the Walking Dead is voorbij. Terwijl de credits voorbij rollen, kijk ik met holle ogen naar mijn scherm. Eerlijk gezegd, ik voel me shit. Niet omdat het einde slecht is, maar omdat de game me een goede reden heeft gegeven om me zo te laten voelen. Sinds april van dit jaar heeft er een emotionele reis plaatsgevonden die nog niet vaak is voorgekomen in de wereld van videogames. Natuurlijk kan er gezeurd worden over titels die in het verleden een poging hebben gewaagd om spelers een emotionele game aan te bieden. In deze recensie is daar geen plaats voor, er moet enkel aandacht zijn voor de band die is ontstaan tussen twee vreemdelingen. Voor de mensen die ze ontmoet hebben in een nieuwe en gevaarlijke wereld. En hoe Telltale Games een aantal belangrijke stappen heeft gezet op het gebied van games waarin het verhaal centraal staat.

De wereld van the Walking Dead is bikkelhard; gebaseerd op de stripreeks geschreven door Robert Kirkman volgt het een nieuwe groep mensen die zich moeten aanpassen aan de nieuwe wereld om hen heen. Dankzij de zombie apocalypse is het leven zoals zij ooit die kenden voorgoed veranderd. De regering is in elkaar gezakt, er zijn geen wetten meer en op hulp van buitenaf hoeft niemand te rekenen. Het principe van “survival of the fittest” is wat de klok slaat. Het walgelijkste van dit alles? Tijdens de game wordt het steeds duidelijker dat de echte monsters niet de zombies zijn, maar de mensen die proberen om in leven te blijven. Deze situatie biedt echter ook nieuwe kansen voor mensen zoals ex-geschiedenis docent Lee Everet. Lee werd namelijk vervoerd naar de gevangenis waar hij zijn gevangenis straf moest gaan uitzitten. Vanwege een dubbele moord moet hij lang gaan brommen. Het lot heeft echter andere plannen met hem; hij crasht en enige tijd later wordt hij wakker...

Klinkt als een goede setting voor een rauwe actie game, maar The Walking Dead is juist een point & click adventure die in vijf afleveringen is opgedeeld. Voor non-stop zombie actie ben jij bij deze titel aan het verkeerde adres. Lee zal in deze game vooral bezig zijn met voorwerpen zoeken, simpele puzzeltjes oplossen en gesprekken houden met talloze personages. Vooral dat laatste onderdeel vormt de basis van the Walking Dead. Lee komt tijdens zijn pogingen om te overleven verschillende mensen tegen en daarmee wordt in feite een relatie mee opgebouwd. Daarmee zijn wel verschillende keuzes gemoeid. Lee kan eerlijk zijn, liegen, bluffen, zich afzijdig houden; het kan allemaal. Dit heeft wel een bepaalde invloed op het verhaal. Met de nadruk op “bepaalde”, want over het geheel genomen zal de game wel een voorgeprogrammeerd pad volgen. Dankzij de mooie en subtiele veranderingen die de houding, relaties en het vertrouwen van personages bepalen zullen de situaties wel wat veranderingen ondergaan.

The Walking Dead is dus een titel die met geduld gespeeld moet worden en niet een al te hoog tempo heeft. Het tempo is gelukkig niet vervelend te noemen. Telltale heeft daar bewust voor gekozen om zo Lee en alle andere personages de ruimte te geven om zich te ontwikkelen. Gameplay is eigenlijk van secundair belang in deze titel, maar spelers die hopen op wat actie kunnen gerust doorspelen. Er zijn ook genoeg spannende situaties aanwezig waarin Lee moet vechten voor zijn leven en mede overlevenden. Deze onderdelen vormen echter niet de focus, maar dit soort afwisselingen komen precies op het goede moment in de vijf afleveringen. Altijd op het moment wanneer je het niet verwacht of wanneer de situatie zich lijkt te verbeteren.

Ondanks dit soort spannende situaties, blijft the Walking Dead zich concentreren op het verhaal en maakt daarin grote stappen voor een videogame. Er zijn nog altijd kleine foutjes te ontdekken, maar Telltale heeft eindelijk in de smiezen hoe ze een videogame interessant weten te houden door middel van geloofwaardige personages en een prima verhaal. Ten eerste hebben ze de verstandige keuze gemaakt om voor grafische stijl te kiezen die doet denken aan de stripboek. Daarmee is het wat makkelijker om emoties te uiten; als iemand bijvoorbeeld woedend is, dan is dat echt te zien. Emoties laten zien is natuurlijk belangrijk, maar als de stemacteur (of actrice) inspiratieloos diens personage inspreekt heeft het allemaal weinig nut. Laat dat nu niet het probleem zijn. Voor het eerst in tijden zijn er competente stem acteurs en actrices gevonden die daadwerkelijk weten te overtuigen. Voeg daar een degelijk script aan toe voor videogame begrippen en het kan me daadwerkelijk schelen wat er gebeurt met Lee en de andere overlevenden.

Dat is ook een verdienste van het verhaal, die het beste te omschrijven valt als een achtbaan vol met ups en extreem veel downs voor de hoofdrolspelers. Afgezien van een zin die hier en daar niet lekker loopt, komen het merendeel van de personages over als oprechte, menselijke figuren die in een situatie terecht zijn gekomen waar ze geen controle over hebben. En dat gaat gepaard met ontzettend veel pijn, het verliezen van dierbaren en proberen te overleven in een wereld waarin niks meer vanzelfsprekend is. Een wereld waarin Lee verantwoordelijk is voor het acht jarige meisje Clementine, wellicht het beste element uit deze game. Al gauw in de eerste aflevering komt Lee “Clem” tegen die de zombie uitbraak overleefd heeft. Haar ouders waren op reis, maar zijn niet terug gekomen. Lee voelt zich genoodzaakt om haar te beschermen en overtuigd haar om met hem mee te gaan. Normaliter zijn kinderen in videogames vrij vervelend. Ze zijn bijvoorbeeld ontzettend dom of heel wijs voor hun leeftijd. Clementine is dat juist niet. Ze is intelligent, maar weet nog niet alles. Ze reageert zoals je dat zou verwachten van een acht jarige en dat maakt haar zo “echt”. Het duurt ook niet lang voordat je als speler een soort verantwoordelijkheidsgevoel ontwikkeld. Het klinkt ontzettend duf, maar haar veiligheid gaat voor alles. Ook die van Lee. Een unicum in de wereld van videogame.

De presentatie is fantastisch, alleen is het jammer om te zien dat sommige momenten worden onderbroken door technische missertjes. Ze komen gelukkig niet te vaak voor, maar wanneer ze voorkomen is het wel storend te noemen. Het geluid dat hakkelt of personages die zomaar verdwijnen, het zijn foutjes die met iets langere kwaliteits controle er makkelijk uit gehaald konden worden. Laat die fouten de ervaring niet verpesten. Er zijn maar weinig games met een setting zoals deze waarin de personages niet als idealistische houten klazen worden neergezet. De zombie apocalypse is gebeurd, het zijn niet alleen de zombies waar de speler bang voor moet zijn. Het grootste gevaar in deze wereld zijn de mensen zelf. Wie vormt een er gevaar? Is het nog mogelijk om iemand te vertrouwen? Wat zijn de overlevingskansen? Dit zijn allemaal vragen die de speler zichzelf moet stellen, aangezien deze verantwoordelijk is voor twee levens. Bereidt jezelf voor op een bijzondere reis, eentje die zoveel oneerlijke en geschifte gebeurtenissen op de speler afstuurt die iedereen zal raken. Zelfs de grootste macho zal een brok in de keel hebben na het uitspelen van de laatste aflevering.

Conclusie en beoordeling

The Walking Dead is een bijzondere ervaring die iedereen gespeeld moet hebben. Telltale Games heeft met deze titel zijn beste werk tot nu afgeleverd en daar mogen ze best trots op zijn. Op technisch gebied mogen er nog een paar dingen aangepast worden, maar dat hoeft de ervaring niet in de weg de staan. Een game met een uiterst degelijk en spannend verhaal ondersteunt door competent stemwerk. Waarschuwing vooraf; mensen zullen geëmotioneerd raken.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Goed verhaal
  • Geweldige stem acteurs en actrices
  • Clementine
  • Minpunten
  • Technisch niet helemaal geweldig
  • Gameplay niet bijzonder

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Echt zondag nieuws, maar wel grappig gemaakt. Misschien een nieuw kunst genre? :P

  • Idd echt zondag nieuws jahXd maar opzich heeft die man die posters wel leuk gedaan

  • lache

  • Als dit zondag nieuws is, mag het elke dag zondag zijn….



    Anyway, erg geinige posters inderdaad, vooral die van Snakes On A Plane en Prison Break zijn leuk gevonden :P

  • mooi ;D

  • @Natan85

    Altijd zondag lijkt me ook wel chill, maar niet vanwege het nieuws xD

  • kijk s aan….daarvoor zijn kunstenaars :D

  • ik kwam ze op 4Chan ook al tegen, best vet gemaakt :P

  • Hehe leuk :)

  • Grappig ^^

  • Grappig gedaan.

  • Leuk verzonnen :)

  • Dit is echt zó oud. Vraag me af wat ze daar doen…

  • geniaal!

  • geweldig!

  • Haha, hoe komen ze erop? Geniaal! :'D

  • Weet- je- hoe- STOER?!



    Echt tof! Hulde!

  • best vet gdaan, ik zou bioshock of bayonetta wel eens willen zien, of mirror's edge ofsow:P

  • Dat zijn nog eens originele mensen!

  • Cool hoor.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren