1. Mannen zonder geweren

Mannen zonder geweren

Deze column is een reactie op Thijs’ column ‘Mannen met geweren’, over het volgens hem jammerlijke feit dat commerciële belangen het winnen als het gaat om de boxart van een game.

 

Mannen zonder geweren

Na de jaarlijkse releases van Call of Duty en Assassin’s Creed, veel te dure DLC’s, microtransacties, seizoenspassen en stappen om de tweedehands-markt tegen te gaan heeft de commercie in gamewereld een nieuw, angstaanjagend hoogtepunt bereikt: een man met een geweer. En dat op de boxart van Bioshock Infinite, terwijl juist díe game over heel andere zaken gaat. De hemel behoedde ons. Een man met een geweer. Waar gaat het heen met de wereld?

Zoals de oplettende lezer misschien gemerkt heeft, vind ik de ophef over de commerciële belangen rondom een boxart behoorlijk overdreven. De gamewereld draait sinds haar bestaan om geld en we moeten niet doen alsof dat niet zo is. Games worden uitgebracht rondom de feestdagen, uitgevers dwingen ontwikkelaars hun games binnen een bepaalde tijd af te maken en de jaarlijks-terugkerende franchises vliegen je om de oren. Het draait allemaal maar om één ding.

En als uitgevers denken dat ze met een clichématige boxart meer van dat 4-letterige spul kunnen verdienen, wat is daar dan op tegen? Van alle commerciële invloeden op games lijkt me dit nog wel de minst belangrijkste. Sterker nog: als meer mensen Bioshock kopen omdat er een man met een geweer op de voorkant staat (op zich is het vrij dom als je om die reden een game koopt, maar goed), dan is dat voor iedereen positief: de kopers beleven een fantastische, verrassende ervaring en uitgevers verdienen meer geld - waarmee ze boxart-artiesten kunnen inhuren die er wellicht in slagen een eenvoudige-doch-interessante-doch-commercieel-verantwoorde-doch-eer-aan-het-spel-doende boxart kunnen maken. Iedereen blij.

Trouwens: hoe vaak kijk je nou werkelijk naar de voorkant van het hoesje? Hooguit een aantal keren, en in ieder geval nooit heel aandachtig. Oké, misschien komt dat omdat tegenwoordig iedere boxart ontsierd wordt door een man met een geweer… maar aan de andere kant geef je natuurlijk geen 60 euro uit aan het plaatje op de buitenkant. Je koopt een spel voor het spel. Een leuke boxart is natuurlijk leuk, maar meestal belandt er bij mij een hete beker koffie op het hoesje. Sorry, man met geweer, had je maar wat origineler moeten zijn.

Maar gelukkig schijnt het wel te kunnen, als ik Thijs’ column moet geloven. Er wordt niet altijd naar de commercie geluisterd, getuige de boxart van The Last of Us. Gelukkig! Eindelijk wordt er eens niet naar het grote geld geluisterd, want anders had de mannelijke hoofdpersoon natuurlijk wel voorop gestaan en niet, vooral niet, het meisje. Het ontzettend aantrekkelijke meisje. Mét geweer. Dat dan weer wel.

Games anno 2012 zijn zeker meer dan mannen met geweren, maar geld blijft gewoon geld - een een boxart slechts een plaatje.

Dit artikel delen

Over de auteur