1. Sleeping Dogs (PC)

Sleeping Dogs (PC)

Het jaar 2011 waspijnlijk. Japan werd getroffen door een tsunami en in de stad Fukushima waren er problemen met de kerncentrales. Op het Belgische muziekfestival Pukkelpop woedde er een hevig noodweer, wat voor doden en gewonden zorgde. Hoewel er dat jaar ook ‘goede dingen’ gebeurden, vond er nog iets schokkend plaats. Hoewel dat veel minder erg was dan al het eerder vernoemde, bleek het toch een bittere pil om te slikken. Activision annuleerde in datzelfde jaar True Crime: Hong Kong, wegens meerdere malen uitstel en een te hoog ontwikkelingsbudget. Net zoals een zieke hond bij de dierenarts gaat voor een spuitje, werd er stil afscheid genomen van de titel. Square Enix zag echter dat er nog hoop was. Het project werd terug opgepakt en het spel werd uitgebracht onder een andere naam.

Sleeping Dogs is het resultaat van een turbulenteontwikkeling en onzeker bestaan, maar is - op de naam na -, helemaal wat er van moest worden. Al vanaf het eerste filmpje wordt duidelijk dat het nogsteeds de bikkelharde game is die het was voorbestemd te zijn. Wei Shen, een undercoveragent, is bezig met een drugsdeal in de haven. De situatie escaleert snel wanneer een bewaker zich komt bemoeien en een hakmes in zijn lijf geplant krijgt. De politie komt ter plaatse. Wei probeert te vluchten, maar wordt uiteindelijk opgepakt. In de cel ontmoet hij een oude vriend, Jackie Ma, die hem een job aanbied bij de Sun On Yee, één van de grootste criminele organisaties ter wereld. Zij hebben op hun beurt steeds conflicten met een andere bende, de Water Street Gang. Wei gaat in op het aanbod en infiltreert in de bende. Door in het begin loopjongen te spelen, krijgt hij later steeds grotere opdrachten. Zo komt hij geleidelijk aan in de betere orden van de organisatie terecht. Eén van zijn motivaties is erachter komen wat zijn zus, die niet levend wegraakte uit de bende, daar heeft meegemaakt. Een persoonlijke vendetta lijkt stilaan onvermijdelijk.

You're a cop. I'm an undercover cop. The rules are different.

Op het eerste zicht komt het over als een typisch verhaalvoor Grand Theft Auto. Niets is minder waar, aangezien nu een geheime operatie gekoppelt wordt aan de mentale situatie van Wei. Hoe meer hij in het wereldje verzeild raakt, des te verontwaardigder hij wordt door de omstandigheden. Soms verliest hij grip op de situatie, want hij durft het wel erg bont te maken. Zeker een goede plot dus, want emoties krijgen ook een plaats tussen de nodige actie. Dat de game geen GTA-kloon is, blijkt uit de mindere aanwezigheid van schietwapens. Wanneer je met de linkermuisknop rake klappen uitdeelt met je vuisten, mag het duidelijk wezen dat China de thuisbasis is van Kungfu. 

Zolang je de aanvallen juisttimet, heb je de mogelijkheid om de langste combo’s uit je mouwen te schudden. Krijgen tegenstanders een rode gloed over zich heen, dan gaan ze naar je uithalen. Door op het juiste moment op de rechtermuisknop te drukken, trakteer je ze op een stevige counter. Een soortgelijk vechtsysteem zagen we al eerder terug in Batman: Arkham City, hoewel dit nu eveneens uitstekend werkt. Gemakkelijk om de ene na de andere neer te slaan wordt het nooit. Je gezondheid herstelt immers niet. Pas wanneer je genoeg combo’s hebt uitgevoerd, wordt er een metertje bijgevuld. Dit zorgt ervoor dat je gezondheid tijdelijk bijgevuld wordt en je klappen forser aankomen. Het vechtsysteem vergt vooral een goed gevoel voor timing en veel oefening.

Alternatieven om je vuisten de nodige rust te gunnen zijn erin overvloed. Bepaalde voorwerpen kunnen opgepakt worden om ze als wapen te gebruiken. Een vis waarvan je net zijn aquarium vernield hebt, rondslingerende handtassen, keukenmessen en meer, verlenen zich prima om snel een einde te maken aan het gevecht. Wel opletten: zulke dingen gaan slechts enige tijd mee voor ze onbruikbaar worden. Geen nood, de omgevingen helpen je wel een handje. Glazen tafels zijn perfect om de tronie van de tegenstand op te slaan. Te soft zeg je? Bedenk dan maar eens wat je met een draaiende slijpschijf, elektriciteitskasten en ventilatoren kunt doen. Bevinden die objecten zich in je buurt, dan weet je al meteen waarvoor je ze kunt gebruiken. 

Wei Shen is eenpitbull die zijn prooi hard toetakelt, op welke manier dan ook. De gevechten worden hier lekker gewelddadig door en iedereen kiest zelf hoeveel afwisseling hij erin stopt. Wil je ze gewoon met de blote hand te lijf gaan, dan is dat jouw keuze. Uiteindelijk krijg je in diezelfde knuisten toch enkele vuurwapens gestopt. Vanaf dan ligt er weer een weg voor je open. Wanneer je over tafels of bankjes springt, kun je bullet-time activeren. Op zo’n ogenblik doet Wei Shen denken aan Max Payne. Je ziet hoe hij de vijand in slow-motion neergeschiet. Nu is dat niet erg origineel meer, wel nog steeds cool om te zien. Het klimmen en springen over het decor om dit te doen verloopt bijna even soepel als in Assassin’s Creed. Je houdt één knop in en je kan gemakkelijk ergens geraken.

Leent dit spel dan altijd elementen uit andere games? Nu ja,soms wel dus. Wat absoluut geen slechte zaak is, want het zorgt er alleen maar voor dat het spelen leuker wordt. Hoe het er nu naar uitziet, lijkt Sleeping Dogs een volmaakte rashond te zijn. Helaas krijgen zelfs deze wel eens last van vlooien. Het zijn kleine irritaties die wel vaker als minpunt in games terugkeren. De AI tijdens vuurgevechten is regelmatig slecht. Tegenstanders schieten soms meters naast en lopen rond zoals een viervoeter achter een bal. Ze verlaten vaak zonder goede reden hun dekking, om vervolgens abrupt neergeschoten te worden. Dit slaat nergens op. Gelukkig maar dat er in de stad Hong Kong genoeg te zien is, want daar kun je wat ontspannen en eerder vernoemde ergernissen vergeten. 

De mensen die er rondlopen doen elk hun eigen ding. Vrouwenkloppen op straat bijvoorbeeld hun matten uit en marktkramers die luidruchtig hun goederen aanprijzen. Winkeltjes verkopen producten die je gezondheid aanvullen of drankjes die je tijdelijk meer kracht schenken. Spring voor een nieuwe outfit eens binnen in de kledingswinkel. Enkele klerencombinaties geven je een krachtbonus. Die kleine RPG-elementen zijn net als de levende wereld meer dan welkom. Je hebt uiteindelijk het gevoel dat je werkelijk in een sfeervolle, grote stad rondloopt. De kleurrijke reclameborden aan gebouwen geven een typische sfeer mee. De vele personages spreken zowel Engels als Chinees, wat de authentieke toon nog beter neerzet. Zelfs als je in een auto stapt, heb je de kans om Chinese muziek te luisteren.

De sfeer tijdens het besturen van een voertuig is van eenander kaliber. De framerate tijdens het rijden blijft constant haperen. Het haalt je gedeeltelijk uit het snelheidsgevoel. Op dat vlak is er niet genoeg werk verricht om de framerate stabiel te houden. Na een tijdje begint het te wennen, hoewel het jammer blijft. Je zult jezelf namelijk veel moeten verplaatsen in de stad. Uiteraard, je hebt steeds een bestemming. Daar aangekomen, ben je zeker van een toffe missie. Geen enkele opdracht voelt herhalend aan, wat zowel van de hoofdmissies als zijmissies gezegd kan worden. Het hoofdverhaal speel je op ongeveer tien uur uit, terwijl dat aantal gemakkelijk te verdubbelen is door de zijmissies te doen. 

Afhankelijk voor wie je opdrachtenvervult, verdien je ervaring die enkel daarvoor geldt. Dit wordt opgedeeld in ‘Triad’, ‘Police’ en ‘Face’-XP. Ervaring van die eerste soort krijg je door taken uit te voeren voor je bende. Per level mag je een punt uitgeven aan typische vaardigheden voor die groep: extra schade veroorzaken, nieuwe gevechtsbewegingen, enzovoorts. De tweede categorie omvat de kennis die je opdoet door de politie bij te staan. Ben je voor hen aan het werk, dan moet je de omgeving zo min mogelijk vernielen. Tegen hekjes rijden of burgers doden, is allemaal uit den boze. Hoe meer je dat wel doet, hoe meer politie-ervaring je verliest. Eén van de technieken die je hier kunt vrijspelen is dat je gemakkelijk tegenstanders van vuurwapens kunt ontwapenen. Dat respect belangrijk is in de stad, blijkt uit het bestaan van Face-XP. Gewone burgers een dienst verlenen, vult de daarbij horende balk aan. Hierbij zijn vaardigheden te verdienen zoals iemand die je altijd kunt oproepen om je een auto te brengen. De skills zijn elk op een eigen manier handig, er zit eigenlijk niks nutteloos tussen. Met al die te verkrijgen beloningen word je stiekem gevraagd om alles te doen wat de spelwereld te bieden heeft. Doe dat dan ook alsjeblieft, je zult er geen spijt van krijgen.

Conclusie en beoordeling

Het is een zegen dat True Crime: Hong Kong, nu omgedoopt tot Sleeping Dogs, toch uitgekomen is. De plot zit goed in elkaar, zowel door de undercoveroperatie als de persoonlijke emoties van het hoofdpersonage Wei Shen. Qua actie zit het ontzettend goed in deze game. De gevechten met blote handen zijn fantastisch. Het bijhorende gevechtsysteem werkt enorm soepel en laat je toe om vlot klappen uit te delen. Dat je de omgeving tegen vijanden kunt gebruiken zorgt voor heerlijk gewelddadige taferelen. Beschik je later over schietwapens, dan wordt de AI duidelijk een pak slechter. Rondlopen in het grote, sfeervolle Hong Kong brengt je tot bedaren. Totdat je achter het stuur zit. Vervolgens krijg je met een haperende framerate te maken. Eenmaal aangekomen op je bestemming, ben je dat alweer vergeten en mag je rekenen op een hele hoop vermakelijke missies.
8,5
Score
85
Score: 85
  • Pluspunten
  • Goed verhaal
  • Vechten met de blote vuisten
  • Soepel vechtsysteem
  • Grote en sfeervolle stad
  • Enorm veel toffe missies
  • Minpunten
  • Slechte AI tijdens vuurgevechten
  • Haperende framerate bij het besturen van voertuigen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren