1. Games vermoorden geen mensen, maar...

Games vermoorden geen mensen, maar...

Er is de laatste tijd al veel gezegd en geschreven over wapens, Amerikaanse wapenwetten en wat mensen er toe zet om iemand anders neer te schieten. In mijn ogen zijn de meningen die in de grote en kleine media de meeste aandacht krijgen de meest extreme en is er een heel groot midden spectrum wat vaak onbelicht blijft. Daarom even in het kort mijn hopelijk genuanceerde mening. Een mening die meer geschreven om ruimte te creëren in mijn hoofd dan iets wat ik wil overbrengen.

Laat ik beginnen met te zeggen dat als er over het wapenprobleem in Amerika wordt gesproken dit meestal het gevolg is van een tragische gebeurtennis zoals recentelijk in Newtown. En al zijn dit soort dingen heel erg is dit slechts het topje van de ijsberg als je bedenkt dat er in Amerika jaarlijks 10 tot 12 duizend mensen dood gaan aan vuurwapens. Wanneer je dus zoekt naar een oorzaak, zondebok of mogelijke oplossing dan moet je hier niet alleen kijken naar de gekken die scholen en bioscopen overhoop schieten. Ik wil niet al te diep op cijfers ingaan maar het grootste deel van de doden valt door shoot-out tussen bendes en gangs. En hier zit een koppeling met games.

Nee, ik ben het totaal niet eens met de mensen, experts en professoren die beweren dat mensen elkaar neerschieten doordat ze dit ook doen in games (of wat dat betreft andere entertainment vormen als games en muziek). Wat ik echter wel denk is dat entertainment, en met name games, een rol spelen in de positionering, branding en acceptatie van wapens. Ik hou van actie games. Ik heb jaren lang Counter-Strike gespeeld, gevolgd door Call of Duty en Battlefield in de laatste jaren. Wanneer ik op TV (of op een luchthaven) een wapen zie dan weet ik vaak wat voor wapen het is. Als ik dit dan zeg dan staan de meeste mensen me raar aan te kijken. Ik ben zelf het bewijs, ondanks dat ik geen Amerikaan ben (heb er wel even gewoond) en nooit een wapen zal vast houden, dat mijn kennis van wapens groter is door games. Ik denk ik ook dat op sommige mensen (zeker de iets jongeren gamers, 16 tot 20 jaar) ook onder de indruk zullen zijn van de wapens in de games. Voeg daar aan toe de realistische custom loadouts die tegenwoordig in games kunnen worden gemaakt en je kunt een wapen-fetisch ontwikkelen zonder ooit een wapen vast te hebben gehouden.

In Europa (en bij veel Amerikanen) stopt het verhaal hier. Maar neem een minder begaafd iemand in een mindere buurt van Amerika met ook een minder wapen-vrije omgeving. Voor zo iemand is de drempel niet meer zo groot om een wapen te willen hebben. Zo iemand voelt zich veiliger door een wapen, vindt het mooi om te hebben (want je keke game personage heeft hem ook) en je hebt ook nog eens iets om aan al je vrienden te laten zien. Daarnaast heb je alle wapen-stats al in de game gezien en ben je een zelfuitgeroepen wapenexpert. Het zijn dit soort mensen die bendes terecht komen, en het zijn dit soort mensen die het meest schieten en beschoten worden.

Nogmaals, ik denk op geen enkele wijze dat games mensen aanzetten tot iemand neer te schieten of dat ze mensen leren hoe dit moet. Maar ik denk wel dat games ervoor zorgen dat voor veel kansarme jonge en arme mannen in Amerika een wapen een meer geaccepteerd status symbool is, en dat mag ook weleens gezegd worden.

Dit artikel delen

Over de auteur