1. De dubbelzinnigheid van sequels

De dubbelzinnigheid van sequels

Far Cry 3, Borderlands 2, Medal of Honor: Warfighter: zomaar eengreep uit de grote groep sequels die het afgelopen jaar zijn uitgekomen. De een wat beter dan de ander, maar stuk voor stuk zijn ze gebaseerd op een vorig deel in de serie. Veel mensen spelen deze games met veel plezier en het maakt ze niet uit dat het vervolgen zijn. Ze beschouwen het gewoon als goede games en niets meer dan dat. Aan de andere kant zijn er mensen die fel tegen vervolgen op succesvolle games zijn. Deze groep denkt dat sequels funest zijn voor de creativiteit van de gamesindustrie. In dit artikel zal ik de argumenten van beide kanten belichten en uiteindelijk mijn eigen mening presenteren.

Ik begin met de kant die voor sequels is. Deze groep mensen is van mening dat een goede game niet bij voorbaat een nieuwe, originele IP hoeft te zijn. Als een game goed is, maakt het volgens hen niet uit of het een eerste of een derde deel in een serie is. Zolang de game kwaliteit bezit, zal deze groep dat kunnen waarderen. Een van de argumenten die pleit voor dit standpunt is het feit dat sequels fouten van vorige delen kunnen verbeteren. Een eerste deel binnen een serie is vaak origineel en creatief, maar bevat meestal ook fouten. Soms zijn deze fouten zo storend, dat een vervolg bijna niet uit kan blijven. Het zou immers zonde zijn als een serie niet zijn volle potentie waarmaakt. Een ander argument van deze groep is dat sequels zorgen voor meer games op de markt, en meer games betekent meer verschillende game-ervaringen. Niemand wil jarenlang dezelfde soort games spelen. Omdat er geen tientallen nieuwe IP’s per jaar verschijnen, zouden er zonder sequels een stuk minder games op de markt zijn, waardoor het aantal verschillende soorten games ook zal dalen. Sequels zijn volgens deze groep dus goed voor de variatie in de gamesindustrie.

Aan de andere kant van de discussie staat de groep die zich duidelijk uitspreekt tegen vervolgen op games. Zij vinden dat games te allen tijden hun originaliteit moeten behouden, en sequels zouden die originaliteit volgens hen in de weg staan. Een van de argumenten van deze kant is dan ook dat sequels vaak weinig of geen creativiteit toevoegen aan het gamelandschap. Creativiteit en vernieuwing staan bij deze groep hoog in het vaandel, dus sequels passen volgens hen niet in het rijtje van games die ze graag willen spelen. Ze gaan soms zelfs zo ver dat ze verklaren dat gamevervolgen schadelijk zijn voor de industrie. Een ander argument is dat het aantal vervolgen van games zo groot is, dat de meeste gamers door de bomen het bos niet meer zien. Daardoor verkopen veel games niet goed genoeg, waardoor de ontwikkelaars van die game uiteindelijk toch afhaken. Waarom zou je dan nog vervolgen gaan maken? De meesten zullen toch niet heel veel gaan verkopen.

Voor beide kanten valt wat te zeggen, maar toch gebruiken de twee kampen een paar argumenten die geen hout snijden. Zo zegt het pro-sequel kamp dat meer sequels altijd zorgen voor meer verschillende game-ervaringen. Dat is natuurlijk niet per definitie waar. Als veel series al vanaf het eerste deel op elkaar lijken, zal dat in de loop van de jaren door middel van nieuwe delen in de serie niet veranderen. Je hoeft maar te kijken naar de tientallen shooters die de afgelopen tien jaar zijn uitgebracht om te begrijpen wat ik bedoel. Ook de anti-sequel groep zegt echter dingen die niet altijd kloppen. Zo zouden gamevervolgen de creativiteit van de industrie belemmeren, omdat sequels volgens hen te weinig veranderingen met zich meebrengen. Ook dat hoeft niet bij voorbaat waar te zijn. Veel sequels maken niet alleen verbeteringen ten opzichte van de vorige delen in de serie, ook kunnen ze enorm creatief zijn. Denk bijvoorbeeld aan de game Resident Evil 4. Niet alleen werden er veel verbeteringen gemaakt aan de bekende formule van de serie, ook werd er van die bekende en geliefde formule afgeweken. Hiermee nam Capcom in die tijd een groot risico en waren ze niet bang om te laten zien dat ze vernieuwingen durfden te maken aan een van hun meest succesvolle franchises. En zo zijn er nog veel meer andere voorbeelden waaruit blijkt dat ontwikkelaars niet bang zijn om geliefde en welbekende gameseries over een andere boeg te gooien.

Er valt iets te zeggen voor beide kanten, maar persoonlijk neig ik meer naar de groep die niets tegen sequels heeft. Natuurlijk ben ik voor creativiteit in de gamesindustrie, maar vervolgen op games hoeven niet ten koste te gaan van vernieuwing. Een paar van de best ontvangen games ooit zijn sequels. Denk aan Super Mario World, The Legendof Zelda: Ocarina of Time en The Elder Scrolls IV: Oblivion. Stukvoor stuk hooggewaardeerde games en stuk voor stuk sequels. Ik denk dan ook dat gamevervolgen op zich goed zijn voor de kwaliteit van de gamesindustrie. Het gevaar zit echter in het te snel uitbrengen van die vervolgen. Bij gehaaste vervolgen gaan creatieve ideeën vaak ten koste van bekende en soms uitgekauwde concepten. Zolang uitgevers er dus voor zorgen dat komende delen in hun series niet gehaast worden, de fouten van vorige delen verbeterd worden en genoeg vernieuwing bezitten, dan zie ik voorlopig een zonnige toekomst voor sequels.

Hoe denken jullie over dit onderwerp: zijn jullie voor of tegen sequels? Laat het weten in de comments.

Dit artikel is afkomstig van Undercover-gaming.nl (http://www.undercover-gaming.nl/content.php?id=3305)

Dit artikel delen

Over de auteur