1. Top 6 klassieke pc franchises die een nieuw deel verdienen

Top 6 klassieke pc franchises die een nieuw deel verdienen

Bij deze een top 6 van verloren pc franchises waarvan ik vind dat ze een hedendaags vervolg verdienen. Waarom 6? Omdat ik er niet meer kon bedenken dan 6! Ga dus gerust je gang en vul dit lijstje met je eigen voorkeur in de reacties aan.

1.Dungeon Keeper

En zo verschijnt de eerste game in dit lijstje ontwikkeld door de heer P. Molyneux’s. Zijn studio Bullfrog maakte destijds een game met een handleiding zo dik als de Bijbel. Vandaar dat ik deze game destijds heel lang stof heb laten happen in een diepe en donkere la onder mijn bureau. Ik kan mezelf nu dan ook wel voor mijn niet onaantrekkelijke gezicht slaan als ik bedenk wat voor goudmijn ik al die tijd begraven had. Want Dungeon Keeper was een game met een revolutionair concept. Ditmaal ging je niet in je groene mallot op pad om het grote kwaad - Lijkend op dat hangbuikzwijntje van de kinderboerderij, volgepompt met anabolen- te verslaan. Nee, Je was voor de verandering namelijk eens de grote slechterik. Een wrede heerser die probeerde een veel te vrolijk land met de grond gelijk te maken. Je was evil en je voelde je evil. Als een echte badd-ass bouwde je kerkers, vergaarde je rijkdom en sloeg je slaven. Het geluid bij de laatste kreun van de landheer voordat hij bij Petrus aanklopt, is er dan ook een die mij nog steeds als muziek in de oren klinkt. De game kent een 2e deel, maar daarna is het angstvalligstil gebleven. En er lijkt ook weinig beweging meer in te komen. Peter, ga alsjeblieft geen games maken waarbij ik blokjes uit moet hakken om een geheim te ontrafelen die me niet boeit. Ga weer bezig met Dungeon Keeper,en vergeet daarbij niet lekker te bluffen.

    

2.Jazz Jackrabbit

Aah.. een van de weinige gameseries afkomstig van een Nederlandse ontwikkelaar. Maar ook een van de gameseries waarvan ik nooit heb begrepen dat er geen hedendaagse delen zijn verschenen. Want deze 2d platvormer had alles wat je hartje begeerde. De actie was vet, de levels oogden prachtig en waren goed doordacht, maar ook Jazz was gewoon een prima personage om mee te spelen. De game met al zijn snelheid voelde vaak aan als een grote flipperkast, een achtbaan om in een keer doorheen te razen. Het was een soort Sonic game, alleen had het zoveel meer te bieden als het gaat om variatie in gameplay. Het is in mijn ogen altijd een topper van een franchise geweest. En als Sonic tegenwoordig zoveel bout-games uit kan brengen, waarom zou Jazz dan ook niet eens een poging mogen wagen? Mijn zege heeft hij in ieder geval dik in de pocket. Al was het alleen maar voor de GEWELDIGE soundtrack.  

3.Black and white

Een game waar ik van te voren lang op gewacht heb. Een vriend van me had het hele dagen door over hoe vet deze game was, en hij zou hem (een gebrand exemplaar wel te verstaan, ik bedoel je bent jong en je hebt geen geld) voor mij regelen. Hier ging echter een jaar overheen, en ik was de game dan ook totaal vergeten. Tot ik op de donkere bodem van de budgetbak een exemplaar tegenkwam, en ja wie ben ik dan om hem daar te laten liggen? En eerlijk; het was niet helemaal wat ik ervan verwacht had. Ik had namelijk een soort uitgebreide Monster Rancher verwacht. Maar wat ik kreeg was een God-game. Een spel waarbij ik een god was en een volk moest leiden naar een goed bestaan. Ik kreeg hierbij hulp van een wezen. Ik zag hem altijd een beetje als mijn persoonlijke Jezus, ik zijn vader en hij mijn zoon op aarde. Dit wezen was dan ook de grote reden waarom ik dit spel graag in mijn bezit wilde hebben. Altijd al ben ik gek geweest op games waarbij je bepaalde wezens moest trainen en opvoeden. Ik was dan ook die kleine homo die altijd rondliep met een tamagotchi en geen Pokemon-game uit de weg ging. Afijn, nu deed Black and White dit opvoeden namelijk op een enorm goede en unieke manier. Je had echt het idee dat het wezen voor zichzelf dacht, en dat je hem ook daadwerkelijk kon kneden tot een geschikte persoonlijkheid. Wilde je dat hij voortaan ging poepen op huizen? Dan leerde je hem om voortaan te poepen op huizen! Wilde je dat jij alleen kinderen vrat voor het ontbijt? Dan vrat hij alleen kinderen voor het ontbijt! Het als god leiden van je volk mocht soms vrij saai zijn, het opvoeden van je wezen was altijd lachen. De game kent een vervolg en juist dit leuke onderdeel werd daarin wat meer naar achteren geschoven (iets wat ik nog steeds totaal niet begrijp). Vandaar dat deel 2 mij ook totaal niet wist te boeien. Een waardig deel dat terugkeert naar de roots van zijn debut, is bij mij dan ook zo welkom als een lekker wijf met veel geld. (Al heb ik misschien toch liever dat laatste)   

4.Carmageddon

De racegame die dingen anders durfde te doen. Maar ook de racegame die je vaak niet meer mocht spelen wanneer je ouders er een glimp van opvingen. Waarom? Nou, de meeste mensen die deze game gespeeld hebben weten wel waarom. Want deze game kende twee voorwaarden om een race te winnen. Zo kon je winnen door traditioneel na enkele laps als eerste over de finish te komen, maar je kon er ook voor kiezen om de tegenstanders tot op de laatste auto kapot te beuken. Nu had dit laatste altijd mijn voorkeur, ik geloof dat ik bijna geen race heb uitgespeeld. Met dit concept hadden mijn ouders dan ook niet zo heel veel moeite. Met het feit dat ik dieren en mensen kon doodrijden, wegschieten en verbranden waren ze wat minder blij. Uiteindelijk knepen ze de ogen er toch maar voor dicht, en mocht ik het spel gewoon spelen. Met als voorwaarde dat ik niets of niemand zou vermoorden. En jullie weten allemaal hoe het met die voorwaarden gaat als die beste lui even niet kijken. Het was een heerlijke game met  2 vervolgen, maarondanks dat heeft de franchise naar mijn smaak al veel te lang stil gelegen. En als Twisted Metal een nieuw deel krijgt, dan verdient Carmageddon dit zeker. Tekenen die petities!

       

5.Keen

Het is voor mij een raadsel waar deze kleine geelgehelmde kerel gebleven is. Want echt, na het DOS-tijdperk is deze jongen achterop een melkpak verschenen om nooit meer teruggevonden te worden. Meer dan een lullig vervolg op de Gameboy Color kon er dan ook niet van af. Terwijl deze games (het waren er nogal wat) juist enorm vet waren! Het was namelijk een serie bestaande uit rotsvaste platvormgames, die ook nog eens een paar unieke elementen kenden. Zelf bezat ik helaas alleen de diskettes van deel 1, 4 en Keen Dreams. Maar man wat heb ik me keer op keer met deze games vermaakt. Die domme groene poppetjes met maar 1 oog, de over-powered wolven die alle kanten opsprongen, het verzamelen van meer chocoladerepen dan Willy Wonka jaarlijks in zijn fabriek produceert. Zoveel goeie herinneringen die ik graag zou herbeleven in een nieuw avontuur. Dus breng in deze tijd bij een gebrek aan platvormers Commander Keen alsjeblieft terug! Desnoods voor de Vita.

6.Wacky Wheels

Als er van Mario kart zoveel delen verschenen zijn, waarom van Wacky Wheels dan niet? De kart-game die werkelijk alles van de eerder genoemde titel gejat heeft. Maar toch wel zijn eigen identiteit had. In plaats van racen met dikke loodgieters, mocht je  dit keer namelijk achter het stuur kruipen met een stel wilde dieren. Dat je de helft van deze wezens bij de ontwikkelaar moest bestellen is bijzaak (DLC is blijkbaar van alle tijden). In deze game hoefde je ook niet over domme pakjes heen te rijden met de vraag wat voor zooi erin zou kunnen zitten. Je had gewoon olie en bommen, en dat was het! Er was geen Lakitu die je aangaf hoeveel laps je nog moest, maar een duivel look-a-like uit Cow and Chicken die met zijn rooie reet over de baan vloog. Naast zijn verschijning was er in deze game nog iets waar ik altijd enorm om moest lachen. Dat was het platrijden van je ammunitie. Dit waren namelijk egels, en een beste zooi egels ook kan ik je vertellen. Krantenlezende egels, op de pot zittende egels, in de grond borende egels, nagels lakkende egels, egels met hoedjes en egels zonder hoedjes! Kortom het hield niet op. De cartooneske humor was dan ook absoluut een van de pluspunten van deze game. En daarnaast had het ook nog eens vette splitscreen multiplayer, iets wat ik tegenwoordig veel te weinig zie (Burnout Paradise ik kijk naar jou!). Dus zet Mario Kart voor mijn part even in de vriezer, en maak ruimbaan voor een vervolg op deze geweldige topper!

Dit artikel delen

Over de auteur