1. Verbod op tweedehands games zal de industrie veel geld kosten

Verbod op tweedehands games zal de industrie veel geld kosten

Ongeveer een week of drie nadat de Xbox 360 het levenslicht had gezien, begonnen de speculaties over zijn opvolger. Idem voor de Playstation 3. Wellicht zit ik er een weekje naast en overdrijf ik dus wat, maar feit is dat we al jaren fantaseren, dromen en speculeren over de toekomst op console-gebied: wat heeft de next-next gen* voor ons in petto?

De geruchten worden naarmate de tijd vordert concreter en hardnekkiger. Al blijven het geruchten en zouden wij er met z'n allen dus verstandig aan doen hier geen seconde van onze tijd aan te besteden. Toch doen we dat natuurlijk wel, want als we alleen zouden praten over officieel 'bevestigd' nieuws, zouden we nauwelijks wat te bespreken hebben. Ik doe daar niet graag aan mee, maar maak voor nu graag een uitzondering. Waarom? Omdat je wel kunt wachten met je reactie totdat het nieuws 'officieel' is, maar dan is het wellicht ook al te laat om er nog iets aan te veranderen. Kortom, ik reageer hierbij op voorhand op een van de meest zorgwekkende geruchten die ik langs heb zien komen: de onmogelijkheid om tweedehands games te spelen op de Xbox 720. Ik denk oprecht dat dit de Xbox 720 tot een doodgeboren kind zou maken. En dat geldt dan ook voor de Playstation 4, want reken maar dat het gerucht ofwel onwaar is, ofwel door zowel Sony als Microsoft zal worden omarmd, want geen van beiden is zo dom om de ander de next-next gen* cadeau te doen (wat effectief wel zo zou zijn wanneer tweedehands games op de ene console wel en op de andere console niet speelbaar zouden zijn).

Natuurlijk snap ik ook wel dat ik nul invloed heb op Microsoft of Sony, maar onder het mom van nooit geschoten is altijd mis, doe ik toch maar een poging. Zelf ben ik een wat oudere gamer die zo'n twee à drie spellen per jaar koopt (of nieuw krijgt), en de rest (een stuk of tien à twintig spellen per jaar) tweedehands koopt (en weer verkoopt). Ik heb niet de tijd om elk spel helemaal uit te spelen, maar vind het wel geinig om veel spellen uit te proberen. Tweedehands kosten spellen maar een fractie van hun nieuwprijs. Wat oudere spellen zijn al te koop vanaf een paar euro, maar ook vrij recente spellen zijn voor twee tientjes vaak al wel aan te schaffen. In de verkoop leveren ze niet veel minder op, zodat je uiteindelijk voor een paar euro de game hebt kunnen spelen. Ideaal! Als ik alleen maar nieuwe spellen zou kunnen spelen op mijn console, zou ik die tien à twintig spellen die ik nu tweedehands koop, links laten liggen. De industrie verliest aan mij dus geen cent (en verdient met een verbod op tweedehands games ook geen cent aan mij). Dat argument is algemeen bekend, wat geen afbreuk doet aan de kracht ervan.

Het argument dat ik nog niet eerder tegenkwam (wat ook kan liggen aan het feit dat ik niet alles lees), is het argument dat het verbod op tweedehands games de industrie ook echt geld zal gaan kosten. Voor die twee à drie nieuwe spellen die ik elk jaar koop, ga ik geen nieuwe console aanschaffen van honderden euro's. Dan dus maar geen console. Naar die omzet (en van die twee à drie spellen per jaar) kan de industrie dus fluiten. De vraag is of ik een enorme uitzondering ben. Ik denk van niet. Microsoft en Sony moeten het niet hebben van de casual gamers. Dat hebben ze allebei geprobeerd en beiden hebben jammerlijk gefaald. Die markt is voor Nintendo. Omgekeerd legt Nintendo het af op de markt voor 'hard core gamers'. Die 'hard core gamers' bestaat grofweg uit A) jongeren/studenten die simpelweg het geld niet hebben om elk jaar tien nieuwe games te kopen, en B) uit volwassen gamers met een baan en gezin die op zich het geld wel hebben, maar niet de tijd. Ik kan mij voorstellen dat leden uit die laatste groep - net als ik - bereid zijn om tijd en geld te investeren in twee à drie titels per jaar die ze echt aanspreken, maar voor het overige wat vluchtiger willen gamen tegen aanmerkelijk lagere prijzen. 

Misschien heb ik het helemaal mis, en is er niemand of nauwelijks iemand met mijn 'profiel', maar misschien heb ik het wel niet mis, en dan dreigen Microsoft en Sony zich hard in de eigen vingers te gaan snijden. 

Omdat ik mij geen illusie maak over het feit dat Microsoft en Sony zich niet laten leiden door wat 'goed' of 'fatsoenlijk' is, zal ik in deze column niet ingaan op het feit dat het ronduit hufterig gedrag is om klanten op te zadelen met een product zonder restwaarde. Vandaar dat ik mij heb beperkt tot de financiële kant van het verhaal, waarvoor beide bedrijven wellicht wél gevoelig zijn. Voornoemd gebrek aan restwaarde zet op zichzelf overigens ook al een rem op ons koopgedrag. Je moet dan wel héél zeker weten dat je een game wilt hebben! Kom je er na vijf minuten achter dat je enorm hebt vergist? Pech: die zestig euro ben je mooi kwijt! Een buitengewoon onwenselijke situatie. 

Ik hoop dat het gerucht niet blijkt te kloppen en dat ik met een gerust hart die nieuwe Xbox of Playstation in huis kan halen. Mocht het gerucht op waarheid berusten, doe ik hierbij met klem een oproep aan zowel Microsoft als Playstation om niet alleen het 'goede' te doen, maar ook bedrijfseconomisch het meest verstandige.

Hartelijke groet,

Grumpy Old Gamer (een nickname die zelden toepasselijker was!)

*Om voor mij onduidelijke redenen noemt men de huidige generatie consoles al jarenlang 'next gen', vandaar...

Dit artikel delen

Over de auteur