1. Wat als Link's grootste avontuur nog moet komen? #3

Wat als Link's grootste avontuur nog moet komen? #3

Vorige week heb je kunnen lezen hoe Link bijna de eerste taak van zijn takenlijstje had voltooid, maar een kloon van Mario gooide roet in het eten. Hij jatte de zak met champignons en lanceerde zichzelf de ruimte in. Link twijfelde geen moment en rende er direct achteraan. Of dat wel zo’n slimme zet was, lees je vandaag in deel drie van dit verhaal.

Na een lange vlucht en een niet zo’n zachte landing op een planeet, zet Link de achtervolging in. Hij rent en koprolt als een bezetene, maar kan de champignondief niet bijbenen. Compleet uitgeput valt de jong volwassen man neer op de grond. Op dat moment gebeurt er iets vreemds. Er ontstaat een donkere mist in de ruimte. Plotseling vallen er vreemde zwarte monsters zomaar uit het niets op de planeet. Ze pakken Link bij de benen en sleuren hem mee een zwart gat in.

Wanneer Link ontwaakt, voelt hij zich vreemd. Wat is er allemaal gebeurt? Hij probeert op te staan, maar merkt dan dat hij niet meer helemaal zichzelf is. Hij is in een wolf veranderd en dit keer niet door een kracht die hijzelf in de hand heeft, maar door een duistere magie. Opeens verschijnt er een cynisch klein wezentje dat heel naar zit te lachen. “Je zit behoorlijk in de penarie, is het niet? Je luistert heel geboeid naar mij!” Link zit met een van zijn poten vast geboeid en kijkt het vreemde wezentje aan. “Mijn naam is Midna… Ik kan je helpen, maar dan wel op mijn manier.” De wolf buigt zijn hoofd en stemt daarmee in op het voorstel, want er zit weinig anders op.

Met een onverklaarbare kracht laat Midna de ketting breken en is Link vrij. Ze gaat op zijn rug zitten en praat van zich af. Ze wijst hem de weg en maakt grappen. Hier en daar een hint, maar lang niet zo irritant en overduidelijk als de hints van Fi. Link heeft er geen moeite mee dat hij het gezaag van Fi niet kan horen en nu een gezellig metgezel bij zich heeft. Na een lange tocht door grotten en riolen, komen ze uit bij een knalgroene pijp. Midna zegt: “Ga hier in, vertrouw me!” Link doet wat hem opgedragen word.

Na een benauwende kruiptocht door een riolering, komt hij weer uit op een planeet. Hij rent rond en rond, hij heeft zichzelf nog nooit zo snel voortbewogen. Het geeft een heerlijk vrij gevoel. De wolf snuffelt wat rond en ruikt dan iets verdachts. Hij volgt het spoor en komt uit aan de andere kant van de planeet. Daar staat de mysterieuze kloon die de champignons heeft gejat! Onze behaarde vriend zet de achtervolging in.

Als wolf zijnde is hij velenmalen sneller en vat de kloon meteen bij de kraag. De Mario-kloon krijgt een beet in zijn kont en op dat moment verandert Link opeens in zijn eigen gedaante. Het voelt wat draaierig. “Oké, ik geef me over!” zegt de kloon. Hij beweegt langzaam zijn hand naar zijn gezicht. Heel voorzichtig trekt hij een tweede huid van zijn gezicht en hij onthult daarmee zijn ware identiteit. Een zwiep met zijn keep en de rondbuikige Mario-kloon veranderd in een tenger persoon.

“Leuk je te ontmoeten… De ontmoeting kwam sneller dan verwacht, maar helaas voor jou niet snel genoeg. Het is al te laat om de prinses te redden. Het is leuk dat je iedereen nog probeert te redden, maar het is een kansloze missie. Je lijkt zo dapper, maar eigenlijk ben je niets minder dan een miezerig mannetje die is uitverkoren door de goden. Mooi zwaard heb je daar… Helaas heb je daar niks meer aan als je dood bent. Laat maar zien wat je in je mars hebt, Hero of Time.”

Link staat oog in oog met Lord Ghirahim. Een sterke vijand die opdracht heeft gekregen om de “Hero of Time” tegen te houden. Onze heldhaftige avonturier trekt zijn zwaard en is klaar om te vechten. Lord Ghirahim haalt twee zwaarden tevoorschijn en sprint op Link af. Het is een geweldig gevecht. Link heeft de vijand al een aantal raken slagen verkocht, maar de uitdager geeft niet zomaar op en vecht hevig terug. Na een lange strijd met nog maar een zwaardslag verwijdert van Lord Ghirahim’s dood, verdwijnt hij zomaar in het niets. Plotseling staat hij weer achter Link en zegt: “Je bluft niet zo erg als ik had gedacht… Ik kijk uit naar de volgende ontmoeting.”

Heeft het nog wel zin om de zoektocht verder te zetten? Link raapt de zak met champignons op en neemt ze mee. Hij loopt wat rond over de wereldbollen en springt van de ene naar de andere, maar na een poosje begint hij het toch wel benauwd te krijgen. Hij moet hier weg, maar de vraag is: hoe? Na een poos zoeken naar aanwijzingen, verschijnt Fi weer: “De batterijen zijn bijna leeg! Je bent al heel lang onderweg, vergeet je niet om even pauze te nemen en een frisse neus te halen?” Onze robotachtige vriendin begrijpt blijkbaar niet dat er geen frisse lucht is in de ruimte.

De maillot-dragende held krijgt het steeds benauwder. Terwijl Fi om de vijf minuten blijft zeggen dat zijn energie bijna op is en geen tips geeft om van deze plek af te komen, blijft Link maar door zoeken. Hij vindt geen enkele clou. Geen lanceerster die hem naar de ruimte heeft geschoten, geen raket en geen inwoners die hem kunnen helpen. Link is compleet buiten adem. Het duurt dan ook niet lang meer voor hij in elkaar zakt. Hij ligt languit op de grond. 

Zijn de batterijen naar zoveel waarschuwingen dan eindelijk echt leeg? Je leest het volgende week in deel vier.

Dit artikel delen

Over de auteur