1. Beter een kleine die steigert...?

Beter een kleine die steigert...?

Beter een kleine die steigert dan een grote die weigert.Tja, liever natuurlijk een grote die steigert, maar als je moet kiezen, dan toch maar die kleine die steigert, nietwaar? Uiteindelijk gaat het erom wat je ergens mee kunt. En zo is het ook met games. Toch zie ik geregeld recensies waar een (te) korte speelduur als minpunt wordt genoemd. Of dat een spel juist wordt geprezen vanwege het feit dat de singleplayer-modus wel honderd uur beslaat. Ik begrijp dat niet zo goed. Vandaar deze bijdrage.

Voor alle duidelijkheid: natuurlijk voelt de gemiddelde consument zich (terecht) afgezet wanneer hij zestig euro betaalt voor spel dat hij na een uur of drie, vier al heeft uitgespeeld. Niet dat een prijs van 15 à 20 euro per uur noodzakelijkerwijs te hoog is om te worden vermaakt (popconcerten, musicals en sportwedstrijden bijvoorbeeld zijn – hoewel ook vormen van entertainment – per uur vaak veel kostbaarder), maar het gaat om de verwachting. En de gemiddelde consument verwacht met een game langer te kunnen doen dan een paar uur.

Maar hoe zit het met een singleplayer van een uur of tien? Is dat (te) weinig? En is dat dusdanig weinig dat het als minpunt heeft te gelden en daarmee van negatieve invloed is op de beoordeling? Ik waag dat te betwijfelen. Persoonlijk kan ik goed leven met een prijs van zes euro per uur.  Graag zelfs, als dat betekent dat spellen niet in herhaling vallen en ontwikkelaars daarvoor ook geen middelen hoeven aan te wenden. Met hetzelfde budget kan immers een betere game worden gemaakt die tien uur duurt dan een game die 20 uur duurt. Less is more, zou je dus denken: laat maar komen, die kortere, maar steengoede games! Toch? Helaas, het enkele feit dat een spel lang duurt, wordt doorgaans als iets positiefs gezien… en omgekeerd.

Dat is des te problematischer wanneer je ziet hoe ontwikkelaars aan die lange speelduur komen. Vaak worden dezelfde missietypes eindeloos herhaald en wordt de helft van het verhaal gevormd door het reizen van punt A naar punt B. Of een spelwereld wordt letterlijk bezaaid met zogenaamde collectables. Ook dat komt de spelvreugd mijns inziens niet ten goede. Wanneer ik tien of 20 voorwerpen moet verzamelen voor een bonus (of desnoods
een trophy/achievement), vind ik dat een leuke uitdaging en ga ik daarvoor (waarmee het spel langer duurt). Wanneer ik daarvoor echter 100 of 200 voorwerpen moet verzamelen, haak ik al op voorhand af (waardoor het spel korter duurt). Dat laatste (de aanwezigheid van honderden collectables) vind ik overigens sowieso een smet op games. De beloning gaat dan niet naar de beste gamer, maar naar de hardste werker. En wie wil tijdens het gamen nu het gevoel hebben dat hij aan het werk is? In veel gevallen voelt het met al die collectables wel zo… En ja, ik weet dat deze ‘uitdagingen’ vaak optioneel zijn, maar dat lijkt mij geen goede maatstaf (de spellen an sich zijn immers eveneens optioneel). 


De vraag of een spel te kort of te lang duurt, kan mijns inziens onmogelijk objectief worden beantwoord. Wat de een te lang vindt, is in de ogen van de ander bijvoorbeeld precies lang genoeg. Toen ik nog studeerde of op school zat, had ik zeeën van tijd en nauwelijks geld. Als ik dan lang genoeg had gespaard om een nieuw spel te kunnen kopen, zat ik behoorlijk beteuterd om mij heen te koekeloeren wanneer ik de eindcredits na tien uur al op mijn scherm zag. Nu ik werk, is het helaas niet exact omgekeerd (ik heb namelijk geen zeeën van geld, snik), maar wel zo ongeveer. Als ik een leuk spel zie, dan koop ik het zonder daar drie keer over na te hoeven denken. Tijd heb ik helaas nauwelijks meer, dus een spel hoeft van mij niet te lang meer te duren. Er zijn weken dat ik helemaal niet aan gamen toekom, en met een uurtje of vier, vijf per week ben ik al heel tevreden. Als ik dan een spel speel dat 60 uur in beslag neemt, doe ik daar in het meest gunstige geval dus een maand of drie over. Dat vind ik veel te lang. Er komen immers meer dan vier spellen per jaar uit die ik graag zou spelen.

Kortom, de lengte van een spel is mijns inziens niet zonder meer te beschouwen als iets positiefs of iets negatiefs. Het is maar net waar je als gamer naar op zoek bent. Om die reden zou ik er een groot voorstander van zijn als de lengte van spellen niet langer van invloed is op de beoordeling die zij krijgen, maar dat – waar mogelijk – bij de eigenschappen van het spel een grove indicatie wordt gegeven van de lengte ervan. Daarmee is die lengte net zomin van invloed op het cijfer als het feit dat het bijvoorbeeld een racespel is, dat het alleen digitaal beschikbaar is of dat het slechts uitkomt voor een bepaalde console. Ook die zaken zeggen immers niets over de kwaliteit van het spel.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Gezien de lengte van deze tekst geef ik het een 7+ als cijfer.

  • Goede column, GOG! Duidelijk uiteengezet en ik kan me goed in je situatie verplaatsen.



    Vroeger kocht je nauwelijks games en spendeerde je veel tijd aan het (her)spelen van dezelfde spellen. Maar nu heb/neem ik weinig tijd om te gamen, terwijl ik des te meer spellen koop. Hierdoor bouwt zich een enorme backlog aan games op die ik niet of nauwelijks speel, en dat is zonde want veel titels verdienen die aandacht wel!



    Anderzijds merk ik ook dat herhalende gameplayformules me steeds sneller doen afhaken. Zo kom ik niet door Batman heen omdat het één grote herhalingsoefening is. In dat opzicht zijn indiegames wel weer tof; ze doen iets anders dan dat je gewend bent en nemen vaak minder tijd in beslag om te doorlopen. Misschien zou je meer in die hoek kunnen kijken dan naar de blockbusters?

  • Batman trok mij vanwege de sfeer en de grafische pracht en het leuke verhaal. Dat het soms wat eentonig word qua gameplay neem ik voor lief.

  • Door gebrek aan tijd vind ik het niet zo erg meer als games wat korter zijn, ik heb toch wel de vaste MP-games waar ik steeds terug blijf komen. Ik zou alleen nooit zoveel geld neerleggen voor een game als MGS: Ground Zeroes.

  • Dat is anders een prima game hoor. Ik heb er al zeker 10 uur inzitten en ben er nog lang niet op uitgekeken.

  • @epv39 je moet wat, zoveel goeds is er niet op de PS4……….

  • MGS: Ground Zeroes is niet alleen voor de PS4 beschikbaar @Jaapie.

  • Nee, maar op mijn ouwe vertrouwde 360 is zo'n groot aanbod dat ik niet ben aangewezen op een demo van een half uur om iets leuks te spelen….

  • Ik kom tijd tekort man! MGS, Infamous, FIFA en op korte termijn Watch Dogs! Met een beetje geluk krijg ik het precies weggespeeld voor de berg met grote najaarstoppers als Destiny, FIFA 15, COD, Assassins Creed, etc. Dat wordt ook weer een keuze strijd aangezien begin 2015 Batman Arkham Knight, Far Cry 4 en de nieuwe Uncharted alweer op de planning staan. Verveel me dus geen moment! Hoeveel games wil je hebben????

  • Al deze games, behalve Infamous, zijn te spelen op mijn 360, PS3 of WiiU (kan niet wachten op Mario Kart SE)……
    Ik verwacht de echte next gen games pas begin 2015, tegen die tijd zal ik eens kijken of ik een PS4 aanschaf of een mooie witte XBox One.



    Fifa 15 *proest*

  • Je kunt films vast ook nog op VHS kijken i.p.v. op bluray…. Als je echter meer kwaliteit, snelheid, verbeterde gameplay en graphics wil zul je toch echt een PS4 of Xbone aan moeten schaffen… Of je nu die EUR 400,- uitgeeft of over 9 maanden…Wellicht een groot feestje geven en hem voor je verjaardag vragen?! #TIP

  • Ik vermaak me ook prima met MGS maar weet jij hoe die exsluvie shit krijgt die achter op het hoessie staan?(PS4)

  • Dank voor de reacties. Fijn dat ik niet de enige ben die niet zit te wachten op spellen die 100 uur duren (zeker niet als de gameplay wordt herhaald/uitgemolken).



    Overigens zie ik dat er best wat spaties uit mijn stuk zijn verdwenen. Gek, ik heb mijn tekst vanuit Word (met alle goede spaties) gewoon gekopieerd en geplakt in die editor van deze site… herkent iemand dat?

  • Jep, dat is IG. :)

  • Opnieuw doen, maar dan alvorens het kopiëren én posten op 'bron bekijken' klikken rechtsbovenaan tekstvlak als ik het me goed herinner, tussen de codes. Is icoontje met document op.

  • @Grumpy Old GamerDat probleem is dus na ruim 5 jaar nog steeds een uitdaging! Al waren het bij mij meer de "enters" die steeds kwijt waren.
  • Een mooi voorbeeld hiervan is Brothers: A Tale of Two Sons. Duurt echt 4 uur met 1 playthrough en je hoeft niet per se nog een keer te spelen. Maar als dat spel 5 euro is op Steam, dan vind ik dat een top-aankoop. Zelf vind ik 6 euro per uur gameplay te veel. Ik koop dan ook de meeste spellen op de PC die in de aanbieding zijn. Zo heb je bijvoorbeeld ook Bulletstorm voor 5 euro en daar zit nu 20 uur in en heel veel lol. Of Chivalry: Medieval Warfare, met 65 uur gameplay terwijl het 20 euro kostte.



    Vriend van mij is het toppunt, die koop namelijk enkel strategie spellen en daar zit 40 uur in 1 campaign en dan speelt hij elke campaign, tel uit je winst. Het is voor mij niet zo dat ik per se doorspeel om een zo laag mogelijk euro per uur te hebben, maar ik koop dan ook eigenlijk nooit spellen voor de volle pond (behalve GTA 5, waar standaard 30 uur in zit en veel lol).



  • Het hangt ook maar net af van het spel denk ik. Neem nou The Last of Us. Daar betaal je (nieuw) 60 euro voor een spel van ongeveer 15 uur (een gemiddelde). Dat lijkt betrekkelijk veel, maar wat je dan voorgeschoteld krijgt is zo mooi en zo ontroerend om te zien en te spelen dat je al gauw vergeet dat het toch best redelijk duur is.



    Ik begrijp de reactie van de gamers best. Als je 60 a 65 euro betaalt voor een spel, dan wil je waar voor je geld. Niet met alle spellen is dat nou eenmaal het geval. Maar nogmaals, het hangt echt van het spel af denk ik.



    I.i.g.: een prima column!

  • Mooi artikel.
    Je beschrijft precies het probleem dat ik met open wereld games heb. Leuke missies, hier en daar een leuke side missie maar het hele ding gaat na de ontknoping uit als een kaarsje. Ik WIL dat het mooie wat de game had en waar ik 15 a 20 uur plezier mee had na 100 uur er nog is maar wat ik ook die of met welk personage is ook praat, de game is over en word eindelijk doorgetrokken, zonde.
    Neem een The Last of Us. Dat spel kleeft aan je, het verhaal zit in je ziel gegrift en over 10 jaar weet ik het nog. Dan de 2de playtrough, weerzien van oude vrienden. Je ziet dingen aankomen maar dat maakt het zo mooi. Ondertussen zoek je iedere kamer door naar hartverscheurende briefjes, zie je kindertekeningen bij de bureaus en de game groeit. Derde playtrough, niet het verhaal maar de game, op moeilijk. Voor mij heeft die game veel meer waarde dan de openwereldgames die ik gespeeld heb.

  • Helemaal mee eens. Sinds ik werk heb ik ook bijna geen tijd meer. Moet nog steeds beginnen aan skyrim maar geef vaker dan de voorkeur aan kortere spellen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren