1. Vernieuwing of verloedering?

Vernieuwing of verloedering?

Over het internet surfen en verschillende sites uitchecken om reviews te bekijken voor games waarin ik ben geïnteresseerd (voornamelijk RPG’s) is een bijna-stress ervaring geworden voor mij vandaag de dag. Waren de meningen van ‘kenners’ enige jaren geleden nog ‘on par’ met hoe ik zelf over games dacht, tegenwoordig lijkt het een en al kommer en kwel te zijn in de industrie, als ik reviewers moet geloven.

Als ik games zou maken, zou ik werkelijk geen idee hebben hoe ik mijn game in een positief licht zou moeten stellen in de pers. Volgens mij is het nooit, maar dan ook nooit goed. Natuurlijk kun je niet iedereen tevreden stellen, maar reviews laat je dan ook doen door diegene die verstand van het genre hebben. Ik ging hierover nadenken nadat ik recensies over Lost Odyssey had gelezen. Velen noemden het een “degelijke RPG” (wat min of meer een nette manier is om de game de grond in te boren). Negatief vonden vele reviewers het turn based systeem in de game. “Negatief?” dacht ik bij mezelf, je bedoelt zeker traditioneel, da’s toch heel iets anders. Natuurlijk, soms komen turn based gevechten je echt de strot uit, maar dat heeft vaak meer te maken met een tekort aan healing items dan aan het feit dat de gevechten vervelend zijn. Het is vaak meer van hetzelfde, maar goed, Tekken hoeft het bijvoorbeeld ook niet te hebben van diepgang en afwisselende gameplay. Je kan er in ieder geval heel ver mee komen wanneer je zo snel mogelijk alle knoppen achter mekaar blijft indrukken. Dit is wel wat flauw, in Tekken kan je behoorlijk goed worden en om die game af te doen als hersenloze buttonbasher doet die game gewoon tekort. Waar ik heen wil is te zeggen dat er niks mis is met old school gameplay. Ja Final Fantasy XII deed inderdaad verfrissende nieuwe dingen, maar voor mij echt op de negatieve manier, ik kan dat spel gewoon niet spelen. De personages, het gambit-systeem, het verhaal… Vernieuwing? Eerder verloedering als je het mij vraagt. Deel XIII wordt hopelijk fantastisch, anders schrijf ik de serie voor altijd af (grote woorden, ik weet nu al dat ik bij elk nieuw deel toch wel weer trouw naar de gameshop ren op de dag van release). Geloof me, ik heb echt niks tegen real time gevechten in een RPG. Star Ocean weet dergelijke gameplay bijvoorbeeld heel goed in de game te verwerken. Ook de Tales games van Namco zijn een gaaf voorbeeld van hoe goed dergelijke gameplay kan werken.

Vernieuwing binnen het RPG-genre (of welk genre dan ook) kan ik alleen maar toejuichen. Zonder vernieuwing zat de mensheid nu nog kou te leiden in een vochtige grot met een berenvel om. Maar iets wat al goed is de deur wijzen ten faveure voor vernieuwing is iets compleet anders. Dat komt eerder over als iets goeds verwisselen voor iets anders wat ook goed is. En dat kost fans, zoals mij. En recensenten helpen nu niet bepaald mee door solide gameplay af te doen als ouderwets, zoals dus gebeurt in het geval van Lost Odyssey. Begin ik gewoon een oude lul te worden en sta ik mezelf in de weg bij de acceptatie van vernieuwing? Of zijn recensenten zo murw geslagen door de vele games (en daarmee veel slechte games) die zij moeten spelen dat alleen vernieuwing in games hen nog enig soelaas biedt bij het uitoefenen van hun werk? Ik hoop het niet, want als deze constatering waar blijkt te zijn, is dit het einde van de objectiviteit in de videogamejournalistiek.

Dit artikel delen

Over de auteur