1. Verzamel ze allemaal!

Verzamel ze allemaal!

Het is misschien wat kort door de bocht, maar mensen die spellen kopen zijn naar mijn mening in twee categorieën in te delen. Er zijn mensen die spelletjes voor de lol spelen, en mensen die er een wat serieuzere hobby van maken. Als je tot de eerste categorie hoort, dan vind je het gewoon leuk om spellen te spelen, en maak je er verder niet zo’n probleem van hoe je spellen eruit zien. Als voorbeeld noem ik dan even de zogeheten ‘Platinum’-, ‘Player’s Choice’- en ‘Classics’-spellen. Dat zijn die titels die een bepaald aantal keren over de toonbank zijn gegaan, en daardoor een ander hoesje en een lagere adviesprijs krijgen.

Bij deze spellen vertelt de verkoper: “Ja, hij is wel platinum, maar het gaat toch om het spel?”. Ik begrijp dat helemaal, maar die spellen zijn in het geheel niet aan mij besteed. Zie ik een spel liggen wat ik al tijden zoek, Lego Star Wars The Original Trilogy bijvoorbeeld, maar is hij alleen in zo’n ‘budget-serie’ te krijgen? Dan mag hij fijn in de winkel blijven, want ik blijf dan gewoon doorzoeken totdat ik de originele versie ergens vandaan kan plukken. Voor iets meer geld uiteraard, maar dat heb ik er dan wel weer voor over.

Dan kom ik vanzelf bij die tweede categorie, een categorie waarin ik zelf ook thuishoor, al is het de afgelopen tijd ietwat afgezwakt. Hoe dan ook, ik verzamel (nog steeds) spellen, in verschillende categorieën. Ik verzamel spellen van een bepaalde ontwikkelaar (Tetsyua Mizuguchi), van een bepaalde serie (Sonic the Hedgehog) en de gehele catalogus van de Sega Saturn. De Europese welteverstaan, want in Japan zijn er zoveel uitgekomen (meer dan 1250) dat dat onbegonnen werk is.

Dat betekent dat er 239 spellen zijn die door mij aangeschaft moeten worden. Althans, dat was de status voordat ik er aan begon. Inmiddels ben ik ruim over de helft, ik heb er zo’n 150. Het grootste deel van de 239 spellen zijn vrij makkelijk te vinden, dus heb ik me specifiek gericht op de wat lastiger te vinden titels. Spellen als Jewels of the Oracle en Mortal Kombat Trilogy zijn al in huis, evenals Dragon Ball Z en Courier Crisis. Voor deze laatste heb ik meerdere malen tot diep in de nacht op Ebay gezeten, en na een keer of tien proberen had ik er eindelijk een te pakken! Je kunt je niet voorstellen hoe blij ik was toen ik het pakketje uit Groot-Brittannië eindelijk binnenkreeg en openmaakte. Het spel is verschrikkelijk slecht, daar gaat het dus niet om. Het feit dat het spel nu tussen Command & Conquer en Croc in mijn kast staat te pronken geeft zo’n goed gevoel dat het me totaal niet uitmaakt of zo’n spel nou goed is of niet.

Ook hierbij is het voor mij persoonlijk erg belangrijk hoe het spel eruit ziet. Zit er een klein afgescheurd prijsstickertje achterop het doosje? Laat maar staan. Zit er een scheurtje in het boekje? Nee, ik neem de volgende wel. Is er iets stuk aan het doosje? Saturn doosjes zijn niet, of heel lastig, te vervangen. Dat betekent dat ik een stuk langer bezig ben met het compleet krijgen van de Europese Saturn collectie, maar dat ik zeer tevreden ben over wat ik wel heb staan. Wat ik ga verzamelen nadat ik Saturn compleet heb? Geen idee, maar het staat vast dat dat een systeem van Sega zal zijn ;-).

Dit artikel delen

Over de auteur