1. Weblog nummer 1. Een serie over alternatieve energiebronnen. Deze keer: over kernfusie.

Weblog nummer 1. Een serie over alternatieve energiebronnen. Deze keer: over kernfusie.

Dit is dus de eerste weblog over dit onderwerp. Ik zal het in deze log hebben over een relatief nieuwe bron van energie. Iedereen weet natuurlijk dat de hele wereld naar de kloten gaat, maar er zijn zoveel simpele oplossingen. Ik heb het hierbij niet over wind-, water- en zonne-energie, neen, ik heb het over KERNFUSIE. Nu hoor ik jullie al denken: " What the f*ck is kernfusie"!!!!??? Ik zal het helder en duidelijk uitleggen.

Het idee van kernfusie is al bedacht in het midden van de jaren 20 van de vorige eeuw.

Het plan was om een soort zon op aarde te creeren. De zon krijgt zijn energie door waterstof (H) samen te smelten onder een enorme druk en temperatuur. Het geheel heet plasma. Plasma is de vierde toestand waarin een stof kan verkeren. De stof die uit het samensmelten ontstaat is helium. Op aarde zou H samensmelten veel te veel energie kosten, en druk, dus bedachten ze om tritium en deuterium ( beide isotopen van waterstof) samen te smelten. Dit kost minder energie en druk.

Uit het lithium wordt ter plaatse het tussenproduct tritium gemaakt, en samen met het deuterium tot 150 miljoen graden verhit. Daarbij wordt helium gevormd een en los neutron.

Dit losse neutron reageert in de wand van de reactor met het lithium, wordt omgevormd tot tritium en staat daarbij zijn energie af.

Hier krijg je een idee hoe het op moleculair niveau uitziet.

Alhier de echte reactor. De JET is de kernfusiereactor die op dit moment in werking is, de ITER wordt de "next-gen'' reactor. Deze zal in ongeveer 2030 in gebruik worden genomen. Voor de schaal zie het ventje in de ovaal, met de pijl.

De voordelen van kernfusie zijn niet negeren. Kerrnfusie is schoon, gebruikt weinig energie en er is makkelijk aan grondstoffen te komen.

Kernfusie geeft geen afvalstoffen, in tegenstelling tot kernsplitsing en gewone elektriciteitscentrales. Er wordt dus geen CO2 geproduceerd en qua kernafval is er minder en U-238 (de standaard brandstof in kerncentrales) moet vele miljoenen jaren worden opgeslagen voordat het behandelbaar is, maar het kernfusieafval kan na 12 jaar verwerkt en afgebroken worden. Een kernfusiecentrale gebruikt per jaar enkele honderden kg van beide isotopen, terwijl een oliegestookte centrale per jaar vele duizenden, dan wel miljoenen vaten gebruikt. Ook is kernfusiebrandstof makkelijk te maken. Tritium is uit lithium te halen, en deuterium uit gewoon zeewater.

Dus, jullie hebben hierboven kunnen lezen dat kernfusie een energiebron bij uitstek is, maar door de techniek van nu is het nog net niet binnen bereik. Hopelijk komt hier in de komende 30 jaar verandering in. Deze energie zou wel eens de oplossing voor het grootste deel van onze enrgieproblemen kunnen zijn.

Blijf alert, want een volgende weblog komt binnenkort! (Eigenlijk is dit al achterhaald; er is al een volgende.)

Bron: Actuele onderwerpen, AO2846, 2006

Dit artikel delen

Over de auteur