1. Mijn fantastische werkelijkheid

Mijn fantastische werkelijkheid

Ik heb een (te) levendige fantasie. Volgens mijn eigen berekeningen heb ik al zo’n vijfhonderd Duitsers omgelegd, en niet in-game! Nee, regelmatig als ik met een vriend ergens rondloop kan het zomaar gebeuren dat ik een verzetsheld word en die vriend een vuile SS’er blijkt te zijn. Met slow-motion luchttrappen weet ik het onzichtbare geweer van mijn vriend weg te schoppen, gevolgd door een verzonnen kogelregen met mijn net zo verzonnen shotgun. De SS’er stort ter aarde met een gekwelde kreet. Zo, weer eentje naar het hiernamaals gestuurd. Helaas heb ik door mijn jaren aan fantasie-ervaring wel wat geleerd: SS’ers blijken vaak ook zombies met Dragonball Z-krachten te zijn. En ja hoor, nu ook weer. Met een snelle armbeweging stuur ik een geconcentreerde straal van energie precies door zijn hartstreek. Het is voorbij. *Zucht*…wat zou ik af en toe willen dat mijn fantasie de waarheid wordt…

Zo fiets ik laatst door de dorpsstraat van mijn pittoreske woonplaats Ermelo. Komt er een agent met het formaat ‘even-breed-als-hoog’ aanlopen. Met zijn vettige worstenvingers pakt hij mijn stuur beet. “Je mag niet fietsen door de dorpsstraat, dat kost je twintig euro.” Verward door dit absurde bericht denk ik even dat ik weer één van mijn levendige fantasieën niet in de hand heb. Is dit misschien een test? Zal ik gewoon in GTA-stijl achteruit rijden met mijn fiets en dan met volle snelheid over meneer agent heencrossen? Net op tijd besef ik me dat ik me beter kan inhouden en de boete maar accepteer. Een aantal gegevens later (nee meneer agent, zwaluwstraat begint niet met een ‘S’) rijd ik weg. Ik denk bij mezelf dat ik bevriende Dragonball Z-zombie-SS’ers voor minder heb vermoord.

Ook rondom voetbal leef ik al jaren in een halve fantasiewereld. Waardoor komt dat? Heel simpel. Op jonge leeftijd hoorde ik dit geluidsfragment van Jack van Gelder over Dennis Bergkamp (WK ’98 kwartfinale tegen Argentinië). Sindsdien wacht ik nog steeds op een even groot kippenvelmoment in het voetbal. Vorig jaar kwam dat erg dichtbij toen Ajax, AZ én PSV opgingen voor het kampioenschap op de laatste speeldag. Helaas werd die verschrikkelijke ploeg uit de Lichtstad kampioen (dat had AZ moeten zijn - Jelle.), dus ook toen kwam dat moment niet. Ik speel echter op de PC tegen een vriend van mij (ja inderdaad, die Dragonball Z-zombie-SS’er) nog steeds Championship Manager 01/02. Op de laatste speeldag in de virtuele competitie stond ik met het nietige Veendam op de tweede plek, op doelsaldo achter PSV. Ik speelde uit tegen Ajax. Op magische wijze wist ik een 1-0 achterstand in de laatste tien minuten nog in een gelijkspel om te buigen. Ik legde me neer bij een tweede plaats. Wat bleek echter: die vieze PSV’ers hadden verloren van mijn zombie-vriend. Yeah! Op Jack van Gelder-achtige wijze scandeerde ik mijn eigen naam, de naam van mijn vriend en ‘we gaan op de trekker naar Madrid’. Heerlijk. Maar waarom is het niet waar. Dit jaar moet ik in het echte leven weer aanhoren hoe die PSV’ers zichzelf ‘boeren’ noemen. Pfff…in de filosofie van dat slag volk geeft een koe geen melk maar bier en is een toiletrol om in de fik te steken in plaats van wat anders. (Jaja, het was bij Groningen, maar doe nu niet of je beter bent Lichtstadinwoner!)

Een laatste voorbeeld van iets dat wel werkelijkheid zou mogen worden: die energiebalkjes uit The Sims! Wat slaap ik af en toe kut zeg. Misschien komt dat omdat ik in bed altijd nieuwe strategieën lig te verzinnen om SS’ers om te leggen, maar het zou ook wat anders kunnen zijn. Hoe dan ook, af en toe word ik zo vermoeid wakker dat ik na een ontbijtje van een cracker kaas en een kop koffie me gewoon misselijk voel. Waarom kan mijn energie niet opladen zoals bij The Sims. Dan had deze weblog misschien ook net wat minder psychedelisch geweest dan dat het nu is. En stel je voor dat het toilet-balkje ook werkelijkheid was. Nooit meer last van diarree, je snuit altijd je hele rug leeg en je hebt weer een tijd lang nergens last van. Of het eten-balkje; je nooit meer zelf volproppen met oliebollen met oud en nieuw, want vol = vol! Oh god, wat zou ik soms willen dat games wat meer werkelijkheid zouden worden.

Nu moet ik gaan mensen, ik hoor dat zombie-Hitler…ik bedoel mijn vader thuis is. God, ik heb weer slecht geslapen. Koffie KOFFIE KOFFFFFFIIIIEEEE! KOOOOOOOFFFFFFFIIIIIIIIIIEEEEEEE! *verandert in hongerige koffiezombie*.

Dit artikel delen

Over de auteur