1. De verschrikkelijke bonen

De verschrikkelijke bonen

Ik met een paar klasgenoten zitten te wachten op de biologieleraar. We waren een beetje nerveus omdat de biologieleraar (die toevallig Peer heet) zei dat we iets leuks gingen doen. De vorige keer dat we iets leuks gingen doen moesten we vliesjes van uien onder een microscoop leggen en natekenen. Toen Peer eraan kwam zei hij: we gaan iets doen met bonen en ik hoopte dat dit geen huiswerk werd.

De biologieles was afgelopen en ik liep de deur uit met twee bonen. We moesten de bonen laten ontkiemen en elke dag een tekening maken van de vooruitgang. Peer zei: Het duurt hooguit maar twee minuten om die bonen te tekenen, maar ik was nog steeds ongerust.

Eenmaal thuisgekomen moest ik een soort nest maken voor de bonen. Ik pakte een glas en draaide er van dat keukenrolpapier in of zoiets. Daarna deed ik er knikkers in (stond in de uitleg) en daarna moest ik de bonen tussen het papier en het glas doen. Heel de tijd viel de boon helemaal onderin het glas (daarvoor de knikker om het papier stevig te houden). Toen ik er eindelijk in geslaagd was de bonen goed erin te doen deed ik er wat water in. Het water werd meteen opgenomen door dat keukenrolpapier en daarna tekende ik hoe de bonen eruit zagen. Na behoorlijk lang tekenen zette ik het glas in de kast. Ik had rond de vijf minuten getekend en er kwam nog niet eens een kiemplantje uit (plantje dat uit de boon komt).

Dag na dag ging voorbij en er kwam een plantje uit de twee bonen die maar bleven groeien. Ik tekende en tekende en het duurde ongeveer een half uur tot ik klaar was. Toen ik weer biologie had vroeg ik aan Peer: Wanneer moeten wij de tekeningen inleveren? Het antwoord daarvan was: Nog lang niet. Het kan nog wel een paar weken duren. Wat! zolang! Het is bijna meivakantie dus ik maakte me zorgen.

Toen ik thuis naar de bonen keek zag ik dat een plantje niet meer gegroeid was. Opgelucht keek ik naar de andere boon en ik schrok. Het plantje van de andere boon was zoveel gegroeid dat ik nog meer moest tekenen. Dus toen ik weer begon met tekenen hoorde ik van mijn moeder dat de zoon van haar vriendin (dit keer niet zo'n lange familiezin) het plantje helemaal niet hoefde de tekenen, maar mee moest nemen naar school. Ik werd zo boos dat ik niet meer wou tekenen, maar ik moest het toch doen want ik stond behoorlijk slecht voor biologie.

Voor iedereen die een boon wil laten ontkiemen ik raad het je niet aan. Als je niet hoeft te tekenen zal het misschien en beetje leuk zijn, maar voor als je dat wel moet doen: luister nooit naar de positieve zinnen van je biologieleraar die je aanraden om het wel te doen.

Dit artikel delen

Over de auteur