1. Ehm...2: The Return of the Botherham with Kaas

Ehm...2: The Return of the Botherham with Kaas

Hier volgt het vervolg op de meest spannende, dramatische en beste weblog ooit:

Ehm...2: The Return of the Botherham with Kaas.

Ooit, lang geleden, leefde er een jongen die altijd pech had. Hij was de zoon van de koning van pechiuslandius, een typisch pechland. En toen hij een keer in de bibliotheek ging snuffelen (en tweeenwtintig boekenkasten, honderdtwee boeken op zn hoofd kreeg. Maar dat deel laat ik meer eventjes weg aangezien Insidegamer ook toegankelijk is voor kinderen onder de achttien...)

vond hij een boek waarin het heilige middel tegen pech stond: de spreuk van de BMK. De jongen volgde de instructies uit het boek op, en via een geheime landkaart uit het boek kwam hij bij een deur die hij nog nooit had gezien. Hij deed hem open en ging naar binnen ( en verloor twee vingers omdat hij met zijn hand tussen de deur kwam) en vond een schatkist. Hij opende hem en vond een ding. Het ding was een beetje grijzig, met een bruin omhulsel. In het boek noemde ze het bruine een korst, maar dat was wel zo ridicuul dat de koningszoon het niet wou uitspreken. En op dat ding dat ze in het boek een boot-en-ham (of zoiets, de jongen kon nog niet zo goed lezen) zat geel spul met gaten erin. De koningszoon las in het boek dat hij de boot-en-ham moest opeten. Hij at hem op, en ontdekte dat hij geen pech meer had!

Ik sloeg het boek dicht. Ik zat in de bibliotheek Hilversum, in het kinderhoekje. Ik dacht even na en toen kreeg ik een idee: Laat ik ook boterham met kaas maken! Misschien zal mijn pech dan ook verdwijnen. Ik maakte een blijdschapssprongetje in de lucht en krakte door de vloer heen. Met moeite kwam ik eruit, en ik was mijn schoenen kwijt. Jammer dan, snel door naar de Albert Hein voor een brood en kaas. Ik wou door de automatische schuifdeuren lopen, maar ik was te snel en knalde tegen de deur aan. Toen schuifden ze open en ik rende naar buiten. Maar opeens schoven ze weer dicht, omdat het sluitingstijd was. Ik zat een nacht vast, en de volgende ochtend kwam een verbaasde bibliotheek-directeur me bevrijden. Ik rende weg, ramde hem per ongeluk om ver en struikelde over een baksteen. Ik kwam met mn gezicht in de vooruit van de directeurs prachtige auto, (nou ja, nu niet meer) trok mezelf los en stapte op mn fiets. Oh nee! Sleutels binnen laten liggen. Ik snel sleutels halen en tegelijkertijd alle boekenkasten in de hele bieb omvergooien. Nou nu zit ik eindelijk op mn fiets, eerst mn rechterbeen tussen de spaken en dan mn linkerbeen. Ik had mn veters niet gestrikt dus mn veters kwamen tussen de trappers. Na drie uur kwam ik bij de albert hein, die was niet meer dan een paar meter verderop, halfdood. Ik kom naar binnen, maar ik wordt weer naar buiten geschopt want ze zijn nog niet open. Ik wordt boos en beuk door de ramen, (2dagen later rekening op mn mat) en haal brood en kaas. Gelukkig hadden ze een broodmes en of je het gelooft of niet, ik raakte maar 3 vingers kwijt in plaats van 4! Ik had dus de boterham met kaas, maar die werdt gestolen door een zwerver. Ik achter de zwerver aanhollen, over de roltrap. Opeens blijft de roltrap stilstaan en ik val naar voren. Aangezien de ultieme saaiheid van de volgende achtervolging stappen we weer in bij het moment van mn eerste hap uit mn boterham met kaas. Hmmm, lekker! Oh, wacht even, ik heb per ongeluk mn hand en mn horloge afgebeten. Nu heb ik wel een goede hap genomen. Lekker! Ik wordt gepakt door de politie en zit de rest van mn leven in de cel. Toch niet wat ik verwachtte, maar ja, soms zit het mee, en soms zit het tegen in je leven!

Noot van de vertaler: Is er lekker niet! Nu heb jij eindelijk ook eens pech

Nawoord: Is er lekker ook niet!

Andere boeken van deze schrijver: Nee, niets! Nananana!

Dit artikel delen

Over de auteur