1. Een log die niet over GTA4 gaat (!) part deux

Een log die niet over GTA4 gaat (!) part deux

Aangezien deze weblog een direct vervold is op deel 1, zou ik willen aanraden deel 1 eerst te lezen voor de degenene die dat nog niet gedaan hebben. Deze bevindt zich hier.

Deze zondag was het weer zover. Ik had al het hele weekend alleen maar weer Mario Kart gespeeld en ondertussen heb ik alle personages vrijgespeeld. Mijn vader was moe van al dat thuiszitten en wou gaan touren. Ik zei direct nee, maar ik werd toch meegesleept. Ik wist toen al dat het niet goed kon aflopen, omdat ik bewust was van het feit dat onze TomTom kapot was en we vroeger, toen we de TomTom nieteens hadden al veel te vaak verkeerd zijn gereden. Deze geschidenis herhaalde zich.

Ik heb een totaal van 3 uur in de auto gezeten met daarbij de bloedhete zon. Dit is een van de ongemakkelijkste situaties die er bestaan. Mijn ouders waren daarbij compleet overstuur door alle belgische wegwerkzaamheden met omleidingen. Dat betekent een bord met "omleiding links/recht/rechtdoor" en vervolgens geen borden meer. Allemaal omdat mijn ouders op zoek waren naar een stuwdam. Ik wist dus ook al van tevoren dat het ging tegenvallen en dat het de reis niet waard was.

Eenmaal daar was er natuurlijk ook een terrasje. Dan is het dus de bedoeling dat wij daar een ijsje gaan eten. Mijn moeder dacht tenminste mee. Toon we daar zaten heeft het een halfuur gduurd voordat er een ober kwam die onze bestelling kwam opnemen. Drie ijscoupes. Een kwartier later komt hij aan met deze zogenaamde "ijscoupes". Eigenlijk waren het drie glaasjes met elk drie bolletjes ijs van dezelfde smaak in. Geen garnituur, geen slagroom, geen praraplu'tje en geen koekje.

Schandalig. Dat die dingen nog bestaan. Daarnaast begon halvere de terugweg de TomTom ineens weer te werken. God has a sick sense of humor.

Eenmaal thuis: Ding Dong (deurbel). Nu staat er zo'n rood postventje bij mij voor de deur met een pakketje dat totaal niet de vorm heeft van een digitale camera met 12 megapixels. En toch kwam het uit Den Bosch. Het was een brief van een vriendin van me, Anne genaamd. Het was een late verjaardagskaart, die ze had verstuurd net voordat ze op het vliegtuig naar Tunesië stapte. Zo'n land waar je een beter weekend hebt dan hier. In deze brief vertelde ze, omdat ik nu toch 16 was geworden, maar eens van het bier moest gaan overstappen op de whiskey en wodka. Grappig toch, hoe ze precies weet wat ik nodig heb, net nu ze honderden kilometers ver weg is.

Diezelfde avond had ik voor genomen om die Indiana Jones film te kijken. Deze film werd me net iets te vaak onderbroken, omdat ik mijn vader moest helpen met klussen. Ja, nog steeds diezelfde woonkamer. Als klap op de vuurpijl komt mijn zus met haar vriend binnen, net als ik weer voor de TV zit. Die kwam net terug van Port Zelande (Centerparcs) en moest nou eenmaal vertellen hoeveel leuker haar weekend was dan die van mij. Broeder-zusterliefde, heet dat.

Maar het ergste gebeurde een uurtje terug. Ik ging toch maar even naar Kodak bellen om te vragen waar mijn camera bleef. Het blijkt dus dat ze deze bestelling voor de tweede keer geannuleerd was (de eerste keer gebeurde voor mijn verjaardag en ik mocht toen dus nog niks van die camera weten). Dit allemaal, terwijl ze het geld wel al van mijn rekening hadden afgehaald.

Nu moet ik dus wachten totdat die wupkodak mijn wupggeld naar mij terugstuurt, zodat ik doe wupcamera weer opnieuw kan bestellen en dat wupgeld weer naar die wupkodak kan sturen, zodat ik weer 8 wupwerkdagen kan wachten op die wuppostbode. Wupweekend.

Weet je, als het nog langer zo doorgaat heb ik heel wat flessen whiskey en wodka nodig om het nog tot 19 September te halen.

Dit artikel delen

Over de auteur